betyds of laat agter 3?

Betyds

Saar Minnaar kners op haar tande. Braam se vrolike gefluit irriteer haar. Waar sy kalmte geanker is, sal sy nie weet nie. Die droogte is allesverterend – veld, vee, water, selfs menswees verskrompel tot niks.

“Ons het ‘n wonderwerk nodig,” sê Saar mistroostig.

“Nee, my lief, ons het geloof en vasbyt nodig, en miskien ‘n bietjie toevallige geluk,” sê Braam terwyl hy die possleutels en sy loterykaartjie in sy hempsak druk. Hy sluk sy koffie en soen haar voorkop.

“Ek gaan gou dorp toe. Daar kom vandag lusern van die Hoëveld. Ons sal maar swaar trek as die land se mense nie so hulpvaardig is nie.”

“Gmmf, gekkebelasting. Dis al wat daai loterykaartjie van jou is. Die kanse dat die hemel val en ons blou mussies gaan dra is meer waarskynlik. So van hulpvaardig gepraat. Hier is my dorpslysie. Asseblief, moenie vergeet om by Tannie Malie by Dokter Soois aan te gaan nie. Sy het laat weet ons moet daar draai,” vra Saar.

Braam kla: “Ag Saar, Tant Malie praat so baie, kom saam.”

“Ek het goed wat ek moet doen, en ek sien nie kans vir die rit in die lorrie nie. Wie is nou hulpvaardig?” kom dit snipperig.

Braam haal sy skouers op en glimlag skeef.

Gou is die lorrie se gedreun ‘n herinnering, en die stilte sak soos die versengende hitte op die werf neer. Saar begin met haar dag se sleurwerk.

Die hoenders kry kos, eiers word uitgehaal. Die stoof voel koud, en sy gooi hout op die vuur. Saar pieker oor aandete, Braam gaan rasend wees van die honger na die dag op die dorp.

Sy begin water tap om wasgoed te was. Die kraan drup enkele druppels water in die wasbak.

Die tenk is leeg. Saar stap uit na die windpomp by die sementdam. Sy trek die handpomphefboom op en af sodat die watertenk kan vol word. Die boorgatpomp het die gees gegee en daar is nie geld vir herstel nie.

Die waterpomp se handvatsel hang opeens swaar in haar hand. Morsaf gebreek. Daar is geen manier om water te pomp nie. Moedeloosheid stroop haar van alle rede.

“Nou is ek klaar,” snik Saar en storm die huis in. Sy haal haar kerkpakkie en hakskoene uit die hangkas en verklee. Sy smyt haar tandeborsel, pajamas, smuktas, ‘n skoon stel klere en haar handsak in ‘n tas.

Met ferm tred stap sy eetkamer toe en haal die Familiebybel uit die buffet en haak die trouportret van die muur af. Braam glimlag uit die foto asof hy net goeie dinge in hulle toekoms sien.

Sy draai die kleinnode in ‘n blou kombersie toe. Die kombers wat bedoel was vir die seuntjie wat hulle nie het nie.

Sonder om terug te kyk, stap sy, tas in die hand en kosbaarhede styf teen haar bors geklem, by die plaashek uit.

“Klaar,klaar, klaar,” knars die klippers onder haar sole in ‘n koor.

Dit gaan sukkel op die hoë hakke, en gou loop sweet in riviere teen haar slape af. Sy sit een voet voor die ander. Omdraai is nie ‘n opsie nie. Genoeg is genoeg.

Die plaashuis word al hoe kleiner tussen die verskrompelde mielielande – soos ‘n bedremmelde geliefde in onvermoë om Saar tot inkeer te roep.

Skielik, asof in ‘n droom, voel Saar hoe die horison kantel toe haar voet swik en die tas uit haar hand vlieg. Sy klou verbete aan die kombers met sy kosbare inhoud. Glas splinter en haar arms en knieë brand soos vuur. Sy bly in die rooi stof lê.

“Ek gaan nou net hier bly lê. Iemand kan oor my ry, of die aasvoëls kan maar my kom oë uit pik. Ek verstaan nou vir Job wat sommer so in sak en as kon sit en sy sere krap!”

Saar hoor nie die donkiekar nader kom nie. Moos, haar skoonpa se bejaarde regterhand, kry haar plat op die grond, trane in leivore oor haar stofbesmeerde gesig, onbedaarlik aan die snik.

“En as Saar nou hier in die middel van die pad sit en grens?” vra Moos besorg.

“Ek wil hier weg, Moos. Ek kan nie meer nie.”

“Kom ek help jou op. Bella en Koos sal ons gou daar onder daai doringboom se koelte staanmaak. Kry nou al jou seer bymekaar en vee af die huil. Mens is nie sommer net so klaar nie. Almal kry swaar. Dit is nou tyd om geduldig te wees. Net soos Vader Abram in die Bybel. Hy was oud voor die Jirre se woord waar geword het en daar ‘n kjênd vir hom en Sara gebore is. En later toe hy Isak moes gaan offer, het hy bly glo, en die Jirre se voorsienigheid het hom gespaar. Die Jirre se tyd is Sy tyd,” raas Moos.

Saar sit kop onderstebo. Moos is reg. Wat is anders op ‘n ander plek. Stadig kom sy tot haar sinne. Sy kyk af na haar verkreukelde romp, nerfaf knieë en haar hakskoene. Wat het sy gedink?

“Ag, Moos, ek is sommer simpel. Dis net alles te veel…”

Sy kry nie kans om klaar te praat nie. Rooi stof slaan om hulle op. Dis Braam. Hy slaan remme aan toe hy hulle sien…

“Wat gaan hier aan?” Braam spring uit sy bakkie.  ” Hemel, Saar, kyk hoe lyk jy! My arme arme vroutjie. ”  Braam raap Saar op in sy sterk arms  en sit haar versigtig in die bakkie neer, maar hou sy arms beskermend om haar. Hy sien die kerkpakkie en die hakskoene, maar hy vra nie vrae nie. Het tannie Malie dan nie gesê  dat sulke vroue soms vreemd reageer nie?

“Het jy seergekry?” Saar kan nie help om opnuut verwonderd te voel oor die krag van sy arms en die teerheid van sy stem nie. ‘n Oneindige moegheid oorval haar. Wat het het haar tog besiel? Waar was haar verstand? Sy wil nerens anders wees as in hierdie veilige arms nie.

Saar probeer snikkend verduidelik, maar hy hou haar kop teen sy bors en vryf oor haar hare.Oor haar kop kyk hy na Moos  en die ou beduie met sy hande dat alles reg is. Hy moet Saar huis toe neem.  “Toemaar, toemaar,” sus hy. “Jy kan my later vertel.  En ek het vir jou baie baie goeie nuus!. Maar kom dat ons jou by die huis kry en daardie nerfaf knieë dokter.”

“Dankie dat jy Saar gehelp help het, Moos. Ek kom more bietjie daar na jou huis se kant toe”.

By die huis maak  Braam haar wonde skoon en wil tee maak, maar toe vertel sy hom van die waterpomp en begin opnuut huil.

” Saar, ek is so jammer jy moes so swaarkry hier, maar dis nou verby! Ek het twee goed wat ek graag vir jou wil vertel. Die eerste is : Ek het die lotto gewen!”

Dit vat ‘n rukkie om in te sink, maar toe sien Saar dat Braam doodenstig is. “Saar, ons gaan nie meer sukkel nie!” Ek gaan vir jou die mooiste huis bou! Met ‘n outomatties wasmasjien en …” terwyl hy praat, soek Braam na die kaartjie wat flussies nog in sy bo-sak was.

Ag, nee! Braam dop sy sakke om, hardloop bakkie toe , soek oral. Die kaarjie moes uitgeval en weggewaai het toe hy vir Saar opgetel het!

“Ag Saar, dis weg!’ sê hy uiteindelik moedeloos.

Dit is Saar se beurt om te troos.” My liefste man, ek wil nie ‘n nuwe huis of enigiets anders hê nie – net vir jou! Ek het jou oneindig lief! ” Saar raak sommer weer tranerig. ‘”Maar het jy dit dan nie by die poskantoor ingegee nie?” vra  sy verwonderd. “Dis dan hoekom jy dorp toe is!”

“Nee, Saar”, sê hy hartseer,” die ding is, ek was eers by tannie Malie aan. En toe sy my nuus gee, het ek eers dadelik teruggekom om dit vir jou te sê:” Sy oë kry skielik nuwe sprankel en ‘n vrolike glimlag kom lê om sy mond.

“Saar, dit maak nie saak of dit blou of pienk is nie, maar geld of nie geld nie: Ons gaan ‘n nuwe kombersie koop!”

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=777222

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

 

| 25 Kommentaar

Die perfekte misdaad bly onopgelos.

Die perfekte misdaad bly onopgelos

Nota aan gereelde lesers: hierdie is afsluiting van ‘n bloggergroep se hoogs amusante  gesamentlike geskryfde misdaadstorie, geïnspireer deur Hester.  As julle lekker wil lag,  lees gerus ons 2 boeke wat gratis afglaai kan word as u op die skakels hieronder druk.

DIE PERFEKTE MISDAAD BLY ONOPGELOS

Verslaggewer: Seegogga, ons korrespondent aan die Franse Riviera ( Weens kommunikasie probleme is plasing van hierdie berig vertraag, maar die nuus is steeds relevant, dus word dit steeds geplaas. indien verder inligting beskikbaar word, beloof ons om u op hoogte te hou.)

Die misdaad wat die blogwêreld aan die gons het, bly steeds onopgelos.

By nadere ondersoek het die Polisie een enkele goue muntstuk gevind in die kluis wat deesdae agv die pragtige Balimeubels daarin as ontspanningslokaal asook vir funksies gebruik word. Daar was oral duidelike vingerafdrukke, maar die afdrukke kan nie geëien word nie, wat die vermoede laat ontstaan dat dit òf eerste oortreders, òf buitelanders is wat die misdaad beplan en uitgevoer het.

Die Toweropstal, , waar dit glo gereeld spook,  is uiteindelik met die roof verbind. ‘n Swerm perdebye wat duidelik lank reeds daar nesmaak, was ‘n duidelike teken dat daar jare laas mense binne-in die bouval was. Tog het ondersoek getoon dat die enigste manier hoe die rowers die kluis kon binnekom, deur ‘n tonnel is wat onder die skoorsteen van die toweropstel na de kluis loop. Dit het opnuut die gerugte van ‘n spokery laat opvlam. Die nuwe huurders wat eens wilde partytjies daar gehou het,  het spoorloos verdwyn.

Spore het wel gelei na Pollmanskop, die plaas van Pablo Escobar van Colombië.  Dit het aan die lig gekom dat hy ‘n druglord  en smokkelaar is. Toe hy dus met sy helikopter daar land, was die polisie gereed om hom in hegtenis te neem. Op onverklaarbare wyse is die polisie sowel as die buitelanders egter bedwelm. Toe hulle weer bykom, was hulle net betyds om te sien hoe die Pablo se helikopter opstyg, met ‘n Suid-Afrikaanse dame, Hester, by die kontrole. ‘n Hele paar mans in swart geklee het in hopies daar rondgelê. Aanvanklik is gedink dat hulle dood is, maar nadere ondersoek het getoon dat bloot te diep in die bottel witblits gekyk het.

Die plaas was verder verlate. Die bont byevoertuig wat voorheen daar opgemerk is, is ook weg. Dit kon nog nêrens gevind word nie.

Seegogga het self daar gaan spioeneer en was net betyds om te sien hoe buitelanders, waarskynlik die eienaar, Pablo, en sy manskappe uit ‘n helikopter klim, en hoe ‘n dame begin dans. Ek het onder ‘n bossie gesit en maar ‘n video geneem. Aan die einde van die dans  het sy geëindig in die arms van ‘n jong Latynse offissier. Hulle is droomverlore daar weg, duidelik baie verlief. Gerugte is dat sy en die offisier deesdae in ‘n pragtige Paleis in Oostenryk of Switzerland woon.

Die vermoede bestaan dat Pablo die meesterbrein agter die misdaad was, maar dat hy ontvlug het na ‘n onbekende bestemming.  Dit is moontlik dat die res van die inwoners ook ontvlug het.

“n Dame,  alom bekend as tannie Frannie,  het in die hospitaal beland nadat sy op onverklaarbare wyse ‘n goue muntstuk ingesluk het. Die muntstuk is een van die wat uit die bankkluis gesteel is, maar sy hou vol dat sy net soos gewoonlik ‘n toebroodjie geëet het, en niks van die misdaad weet nie.  Sy is op borgtog vrygelaat.

Nog geen spoor kon nog gevind word van die ander goue munstukke, diamante en papiergeld wat uit die kluis vermis word nie.

Ek het sersant Gibaba besoek tydens sy teetyd . “Ons is steeds besig om die saak te ondersoek, maar alle leidrade eindig net ‘n doodloopstraat”, het hy gesê en nog ‘n groot hap van ‘n heerlike skyf sterk gegeurde Tiramishu gevat. “Die vindingrykheid van hierdie skelms is vestommend. Dit wil regtig voorkom asof ons hier met die perfekte misdaad te doen het .”

 

Nota aan alle bloggers en ander wat hier inloer:

Om die ware misdaad en al sy lagwekkende absurditeite te lees, soos deur verskeie bloggers saam beplan en uitgevoer, kan u die boek gratis hier aflaai.

https://www.hesterleynel.co.za/2018/02/24/die-perfekte-misdaad-ons-het-n-boek/                   

U kan die opvolg hier aflaai:

https://www.hesterleynel.co.za/2018/04/15/die-voortvlugtiges-ons-het-n-boek/

Hierdie is werklik humoristiese leesstof en beslis materiaal vir ‘n slapstick komedie, indien u ‘n filmaker op soek na idees is.

Lesers wat die betowerende dans wil sien wat seegogga afgeneem het, kan op

hierdie skakel klik.

 

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die paddatjie of die InLinkz skakel net daaronder:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=776174

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

 

| 24 Kommentaar

Die perfekte misdaad? Verslaggewer: Seegogga

(Nota aan gereelde lesers: hierdie is deel van ‘n bloggergroep se hoogs amusante  gesamentlike geskryfde misdaadstorie, As julle lekker wil lag,  begin hier lees. )

Onthou ook asb om die kommentaar onderaan elke hoofstuk te lees.

 

“…Mmm nou moet ek fyntrap. ek wil tog nie hê my bloggervriende moet gevang word nie! Hulle het immer my beloof dat hulle my baie goed sal vergoed as ek reg skryf, so kom laat ek nou die redakteur tevrede stel…”

           Die Perfekte Misdaad?

verslaggewer: SEEGOGGA

Volkskasbank het sopas bevestig dat gerugte van ‘n groot bankroof wel waar is. Die bank is in ‘n klein dorpie, wat om veiligheidsredes nie bekend gemaak mag word nie. Dit het   benewens baie papiergeld,  ook besonder waardevolle diamantjuwele asook ‘n groot versameling egte antieke goue muntstukke( gehad).

Mnr Tiekie Pfennig, bankbestuurder, het Maandagoggend oudergewoonte vroeg die oggend bank toe gegaan en die kluis oopgesluit om die alamstelsel te de-aktifeer. Groot was sy ontsteltenis toe hy  ‘n pragtige gemeubileerde vertrek vind, in plaas van sy staalkabinette. Die vertrek was kompleet  toegerus met kunstige Bali houtbanke, koffietafels,  lieflike staanlampe en pragtige tafelkleedjies.

By nadere ondersoek het hy wel sy staalkabinette onder die tafelkleedjies ontdek – dolleeg. Die polisie is onmiddellik  in kennis gestel, en hulle het kom vingerafdrukke neem en padblokkades ingestel. Tot dusver wil hulle egter geen kommentaar lewer nie. Die saak word bemoeilik deur hulle plaaslike bevelvoerder, Sersant Gigaba, wat nie op die oomblik vir kommentaar beskikbaar is nie.

Op hierdie stadium is dit onseker hoe die rowers die kluis oopgekry het, want daar is geen teken van inbraak nie. Daar is wel ‘n visitekaartjie op die toneel gevind, maar die woorde daarop is onleesbaar. Die ondersoekspan hou vol dat daar iets bonatuurlik gebeur het, en sommige polisieamptenare glo dat dit daar spook, en weier volstrek om die kluis binne te gaan.

Die omgewing is al jare lank bekend vir sy spookstories, en een van die nabygeleë plaashuise heet ook die “Toweropstal”. Die nuwe huurders het hulle onlangs die gramskap van die bure op die hals gehaal deur elke nag luide musiek  te speel en wilde partytjies te hou. Daar is ook vergesogte stories van vuurpyle, en drie spoke wat mense verwilder.

“My koeie het onrustig geraak en ek het duisende rande se skade gely omdat hulle melkproduksie so gedaal het,” het Mnr Bull, ‘n ontstoke buurman aan my gesê.

SEEGOGGA het as verslaggewer self een van hierdie partytjies bygewoon nadat ‘n klagte ontvang is, en was tydelik uit aksie gestel en byna vermorsel toe ‘n groot hoeveelheid Frangelico per abuis ( of dalk aspris) op my uitgestort is. Die vermoede is sterk dat daar ook dwelms betrokke was.

” Nou die aand het hulle skielik opgehou met die wilde musiek en weer klassieke musiek gespeel” vertel mnr Bull.  ” Ek het nog so dankbaar gevoel dat my koeie nou weer mooi rustig is, toe ek skielik ‘n onaardse slag hoor. Iets moes daar ontplof het!  Ek het onmiddellik die polisie gebel, maar jy weet mos hoe gaan dit deesdae hier. Hulle het hulle nie eers verwerdig om die foon te antwoord nie! ‘n Vorige klagte oor rusverstoring het ook geen resultate opgelewer nie!”

Mnr Bull het bygevoeg dat dit nou doodstil en verlate by die Towelopstal is. Hy vemoed die bure se eksperiment het misluk en dat hulle toe maar getrek het. Hy sien ook nie meer hulle bont  zoommobile nie, en by nadere ondersoek het hy  ‘n windskewe struktuur, met die woord “ali” daarop geskryf, gesien. Die oorweldigende geur van alkohol  het die lug gevul. ” Ek is so bly hulle is weg. Ek dink hulle het hulle ali gesien! ” sê ‘n dankbare mnr Bull.

Op hierdie stadium word die gebeure by die toweropstal nie met die misdaad verbind nie, hoewel dit  opvallend is dat die huurders weg is ongeveer dieselfde tyd wat die bank beroof is.  Die polisie dink ook dit is onwaarskynlik. Hulle sê dat dit maar net ‘n groep plesierige mense was, en dat hulle beslis nie nugter genoeg was om so ‘n funbeplande misdaad te pleeg nie. ‘n Paar rooi stilleto’s, ‘n rooi kopdoek of twee, ‘n blonde pruik en ‘n hele paar uitermate groot stukkies onderklere word deur die polisie gehou as bewysstukke vir ingeval. Opvallend is die rooi stilleto’s wat op die uitstal rakkie in die polisiekantoor staan. Op ‘n vraag waarom dit daar staan, het die polisiebeamte gebloos en gestotter dat hulle nie plek in die kluis het vir al die gekonfiskeerde items nie.

Intussen is daar berigte dat ‘n klein bietjie van die kontant wat gebuit is, onlangs by ‘n winkel  naby Pollmanskop gevind is. Die eienaar weet egter nie hoe dit daar gekom het nie. Niemand wat na skelms lyk,  het by sy winkel kom koop nie.

‘n Filmspan wat van die misdaad gehoor het, het ook aangedui dat hulle hoop om ‘n film van die gebeure te maak indien meer besonderhede beskikbaar word.

Seegogga onderneem om ons lesers op hoogte te hou.

Die ondersoek duur voort.

 

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die paddatjie of die InLinkz skakel net daaronder:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=769965

 

 

 

 

 

 

 

| 115 Kommentaar

Tsek, Tsotsi!

via Tsek, Tsotsi!

Ek moet net hierdie reblog. Klik dus asb tog op die blou lettertjies bo, en enjoy. Briljant!

| 7 Kommentaar

50!

Jare gelede het my ma, destyds hoofmeisie van haar skool,  besluit om haar matriekklas se 50-jarige reünie te reel. Stokoud!  Vir 2 jaar lank het sy gesoek en opgespoor, gereël en gedink. Sy het ‘n boek gehad vol los papiertjies, briewe en briewe geskryf, en alles haarfyn beplan, kompleet met wynbottels met spesiale etikette op, gegrafeerde glase, ‘n boomplant seremonie, duiwe, brunch op een plek, formele  onthaal met 40’s musiek op ‘n ander plek  Sondagkerkdiens en tee, ens ens ens.

Aangesien die arme mense stokoud was, het sy gevra dat ek en my man haar help met sekere goed, die aand van die onthaal. Ons het daar gesit, en ons verstom aan die oues van dae. Die een oom het met ‘n kierie geloop, die ander met krukke. Sommige tannies was vooroorgeboë, en die meeste was bebrild en grys.

En nou, skielik is ek daar: Ek reël my matriekklas se 50ste reünie! Ek is volgende jaar net so oud soos my ma-hulle destyds was! Ek vertel dus my kinders dat hulle eintlik moet help.  “Maar, ma, ouma-hulle was baie  ouer!” sê my kinders wat destyds saam met ons oor en oor  na die video van die reünie gekyk het. Ek wys hulle daarop dat ons almal op 6 skool toe is, Maar hulle hou vol dat ek en ‘n paar ou skoolvriendinne wat hulle ken , nie naastenby   so oud is nie. En tog: ons is volgende jaar 68jr oud – dieselfde ouderdom wat my ma-hulle ook maar was. Al dit voel dit mos nog glad nie oud nie!

So ek het ‘n boekie, ‘n sak waarin die boekie en al die los papiertjies inkom, en wonderlik, wonderlik, een van my skoolmaats het intussen ‘n rekenaarboffin geword – hoeveel makliker is die nie met e-mail en whatsup nie! Maar my ou mamma het ‘n ongelooflike hoë standaard gestel, alles het so prefek gewerk en almal was vol bewondering vir alles wat sy gedoen het. Ek sal moet uithaal en wys. Ek is juis nie so georganiseerd nie.

So hou asb duimvas vir my. Sodra die meeste reëlings getref is, kan ek weer asemhaal, weer dink aan goeters soos blog, weer normale gesprekke voer sonder die woord “reünie” in…..blogging-001

 

| 23 Kommentaar

Wat is my super power?


Wel, my super power is beslis nie om te link nie, of te tag nie- ek weet ook nog steeds nie heeltemal wat die verskil tussen die twee is nie. My super power is net mooi alles behalwe rekenaarvaardigheid.

My rekenaarvaardigheid is eintlik omtrent net so goed soos my balvaardigheid. ( ‘n Woordjie waaroor my dogter se studentemanne baie gespot het….) Ek kan tot vandag toe nog nie ‘n bal vang nie en ook nie eintlik gooi nie. Die kombuis sug as ek instap en mors, en die naaimasjien kruip veilig in sy boks weg, bang ek sien hom raak.

Maar ek KAN inspring en doen as dit moet ( solank dit nou nie balvang is nie).  So het ek, akademiese wrak en al. al karre gestoot, wiele omgeruil, bome gesaag, spykers in mure gekap, ingewikkelde houtwerk gedoen, gebou, restourante bestuur, nagklubs en kroeë,  loodgieter gespeel, elektrisieën, mechanic, dokter, veearts, verpleegster, fisioterapeut, onderwyseres( ja, selfs liggaamsoefeninge onderwyseres en netbalafrigter!), arbeidsterapeut,  en veral huisbediende, wasvrou, kinderoppasser, ma, ouma, sielkundige, aktrise, kok, kunstenares, ramer, restoureerder, musikant, skrywer, haarkapper en wat nog. NOEM DIT EN EK DOEN DIT. Sommer digter ook, né!  (solank dit nie ‘balspeletjie is nie).

Die lewe gooi mens soms in die diepkant in. En dan moet jy swem of sink. EK SWEM. Miskien nie altyd ewe goed nie, maar tot dusver kon ek nog altyd swem. so miskien is dit my superpower. Ek “Keep on swimming!”

En gelukkig gebeur daar mos snaakse goed met my, en dit maak mos die lewe interessant. EK KAN VIR DIE LEWE LAG.  Julle kan natuurlik saam met my lag as julle hier klik.

Met so ‘n geskiedenis van krater wees, het ek gelukkig ook ietsie van my pa geërf:  EK VOEL VERE WAT ANDER VAN MY DINK.  As ek my moes verknies oor wat ander van my dink, sou ek lankal ten gronde gegaan het. Solank ek vrede met myself het, ( en my hare, waarmee niemand ooit tevrede is nie), gee ek nie ‘n duit om vir ander so opinies oor my hare, klere, huis, gedrag, tuin, netheid ens nie.

So hier is dan die super duper ek

met die super duper power,

om nie te worry wat ander van my dink nie,

myself krater te maak,

daaroor te lag

en te survive,

met die hulp van Onse Vader, sonder Wie ek nie sou kon bly staan nie.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22). 

Posted in Los opdrifsels | Tagged | 26 Kommentaar

Laat agter drie, maar: Liewer laat as nooit! Agteros kom mos ook in die kraal en hoe later hoe kwater of iets in diervoege.

Ja , die see wag vir niemand  nie, en al is ek baie lief vir idiome, het ek hierdie idioomspeletjie gemis! Dus skryf ek hom sommer steeds, al kan ek hom nou nie eintlik link nie.  dus link ek hom sommer hier:  https://hesterleynel.wordpress.com/2017/08/30/le-jou-eier-enigste-haan-onder-die-henne/#like-14920

Ons het op skool idiome geleer dat dit by ons ore uitkom,  in so mate dat die idiome en gesegdes vandag nog sommer in my kop spring as ek ‘n storie vertel of lees. ( En dis mos ‘n goeie ding, of hoe?) Daarom het besonder baie van my bloggies idiome as name; daarom het ek ook jare gelede ‘n idioomspeletjie vir die bloggers  gemaak; en daarom het ek nou besluit om ‘n hele kategorie oop te maak met bloggies wat idiome as name het.

Dit sal ‘n treurige dag  wees as kinders ontmoedig word om idiomatiese taal te gebruik! Natuurlik sal sommige idiome later vanself in onbruik verval, en nuwes sal geskep word soos die taal ontwikkel.  Dis mos goed en reg. Dis nou maar wors!

Met stampe en stote het ek nou (hopelik) al my idioomstories in een kategorie gesit – daar is sowaar 26. Kom mens oor die hond kom jy mos ook oor sy stert. As julle hier op die kategorie klik, is daar stories te kus en te keur.  (Die seerowerstories het nou nie idoom as naam nie, maar die idioom is destyds daar by elke storie ingegooi, omdat dit destyds daar so in my kop gekom het.)

https://seegogga.com/category/idioomstories/

Ek hoop julle kry lus of kans om hier en daar een te lees, en as julle  ook daar by kommentaar ‘n stuiwer in die armbeurs gooi,  sal ek deur die dak spring!.

 

 

Posted in idioomstories, Los opdrifsels | Tagged , , | 15 Kommentaar
%d bloggers like this: