KASTEELSTORIE

Una het dit begin, en toe het Woordnoot met haar kers-verjaardagpartytjie vir ons elkeen ‘n pakkie in die hand gegee en ons saamgenooi na ‘n Learjet wat saggies op Rebusfontein kom land het en ons voor hierdie lieflike kasteel kom neersit het. In ons pakkies was daar vir elkeen ‘n sleutel …

Volg die verhaal HIER waar jy elkeen se skrywes sal vind:

Inlinkz skakel: https://fresh.inlinkz.com/party/6640e82546594147b4ef78a3de36e871

Seegogga klim effens deur die blare van die leerjet af. Sy het die hele vlug lank heerlik geslaap.  Voor haar is ‘n groot kasteel.

In haar hande hou sy ‘n klein,  klein sleuteltjie vas.  Sy sien hoe Appeltjie  in die kasteel  in verdwyn en weet sy moet ook daarheen gaan.

Dis ‘n pragtige kasteel. Seegogga verwonder haar aan die ou-wêreld se prag en praal; die hoë plafonne; die vergulde rame om die reuse skilderye en die lieflike kandelare. Dit is koninklik!

Seegogga probeer ‘n deur oopmaak, maar dit is gesluit. Sy kyk na die vergulde deurknoppe en sleutelgate. Hierdie klein ou sleuteltjie sal in nie een van hulle inpas nie.

Op en af loop Seegogga in die gange op soek na ‘n oop vertrek, of dalk iemand. Die volgende oomblik haak haar voet aan iets vas en sy skuif op haar maag oor die blink houtvloer. Sy kyk om en sien dat sy oor ‘n swaar goue kosbakkie geval het. ‘n Groot langhaar grys kat kyk haar afkeurend aan.

Seegogga wil net opspring toe sy die klein gaatjie in die vloer sien – ‘n baie klein sleutelgaatjie. ‘n Geheime valdeur! ‘n Mens kan skaars die buitelyne van die deurtjie sien. Sy druk die sleutel in die gaatjie – dit pas! Die valdeur skuif geluidloop oop.

Sy stap die dofverligte trappies na onder. Onder is ‘n groot vertrek. Teen die een muur is veskeie kartonhouers opmekaar gestapel. ‘n Outydse skryftafeltjie staan teen die ander muur. Met moeite kry sy die ou olielampie aangesteek met die tonteldoos wat langs hom lê. Alles is met ‘n dik laag stof bedek.Dis duidelik dat hier baie lanklaas iemand was. Die laaie van die skryftafel is leeg, behalwe vir ‘n paar leë vergeelde bladsye, ‘n veerpen en ‘n botteltjjie verdroogde ink.

In die lamplig sien sy nou ook ’n ou leunstoel en ‘n Chaise bank, albei met donkerrooi fluweel oorgetrek. Tussen hulle lê ‘n klein persies matjie. Dis duidelik dat hierdie kelder vir meer as net stoorplek gebruik is.

In die een hoek staan ‘n outydse swart skeepkis. Die kis trek Seegogga soos ‘n magneet. Dit maak maklik oop. Binne-in is die pragtigste  klere in lae sneespapier verpak. ‘n Lieflike lang egte sy aandrok met ‘n perlemoenskynsel, ‘n outydse korset, ‘n paar roomkleurige satynskoentjies met strikkies op, en ‘n swierige skilpaddop haarkam. Verder is daar ‘n pêrel aandsakkie en ‘n ragfyn mantel, alles te pragtig. Seegogga lig die lieflike aandrok op en hou dit voor haar  en swaai rond. Die flair romp fladder verleidelik en pragtig.– dit lyk sowaar of die rok vir haar sal pas.

Dis toe sy die klere weer mooi terugpak, dat sy onder is die hoek van die kis die pakkie briewe sien, mooi saamgebind met ‘n blink lint.

Versigtig vou sy die boonste brief  oop. “…. My trane ken geen perke nie. My pragtige blondekop babatjie…..” Seegogga sukkel om die vebleikte skrif in die dowwe lamplig te ontsyfer.

Sy sit die briewe in die perelhandsakkie. Sy sal dit saamneem en later een vir een lees. Miskien kan die Goue Vroue haar daarmee help.

Die agterste deel van die vertrek is redelik leeg, maar naby die dak is ‘n klein langwerpige venstertjie, wat die donker skemer verklaar. Seegogga skuif ‘n boks nader en klim op hom om by die venstertjie te kan uitkyk.

Sy sien ‘n stukkie tuin met bome, en ook die ander vleuel van die kasteel met die grag wat al om die mure kartel. Deur die kasteel venster sien sy ‘n bruid met ‘n paar naaldwerksters wat om haar kloek. Meteens jaag daar ‘n jetski met ‘n figuur in rooi geklee op die grag om die hoek van die kasteel, en vedwyn weer net so vining soos hy gekom het. Seegogga skud haar kop. Die figuur het verdag baie na Christa gelyk – maar sou sy sowaar ‘n jetski kan ry?

Toe sien sy weer deursigtige miniatuur figuurtjies voor die venster verby fladder en sy hoor hulle saggies lag en giggel. Het sy haar verbeel? Maar nee! Enetjie fladder terug na die venster toe en die volgende oomblik is sy by Seegoogg en vlieg al om haar kom en giggle vrolik en vespot en woeps!  Weg is sy!

Seegogga lag vrolik. Dit was so snaaks! Sy kry ‘n warm gevoel om haar hart.  Die lewe is darem ‘n wonderlike avontuur. Tog – hoe het die dingetjie deur die glas gekom? Droom sy dalk steeds?

Toe hoor sy trompetgeskal en vrolike musiek. Heel voor loop ‘n man met ‘n mantel en ‘n kroon… dit moet die koning wees! Net agter hom loop ‘n paar Goue Vroue: Toortsie met die pragtigste koningbou aandrok wals –wals met die paadjie af. Langs haar is Frannie met die mooiste groen aandrok. Daar is nog ‘n paar towerinne en die een lyk mooier as die ander. Heel agter stap nog ‘n mooie dame met ‘n dokterstassie. Hulle is duidelik op pad na ‘n vrolike geleenthied.

“Dit gaan ek nie mis nie!’ dink Seegogga. Sy gooi gou die perlemoenrok oor haar kop. Dis so lig dat dit voel of sy met die rok kan wegvlieg, Die materiaal lewe en lig met die geringste beweging. Seegogga  sit die kam in haar hare en pluk die satynskoentjies aan haar voete. Sy is terug in die vorige eeu. Met die perelhandsakkie onder haar arm, vlieg sy die trappies op.  Sy storm deur die valdeurtjie en loop byna vas in Appeltjie en ‘n vreemde wasige wese.

Aalsie kan verder vertel.      

Posted in feeverhale en ander stories, goue vroue | Tagged , | 17 Kommentaar

September kalender

Posted in goue vroue | 12 Kommentaar

die kern

Seegogga bekyk die gat in die boek. Mmm, dit lyk sowaar of iemand haar lipstiffie in hierdie gat weggesteek het! ‘n Lipstiffie sal mos net mooi in hierdie gat pas – en Seegogga se lipstiffie is juis weg – die einste lipstiffie wat haar dogter vir haar met ‘n vriendin spesiaal uit Holland laat kom het.

Appeltjie gee vir Seegogga die boek aan. ‘n Boek met ‘n gat in. Ja, ‘n hele gat wat dwarsdeur ‘n hele paar bladsye gaan.

Diep in die hart van hierdie geel bladsye vesonke lê die geheim opgesluit.

Nie eens onsigbare ink of kodifisering verbloem die geheimenisse nie.  Elke vrou het haar ontblote geheim versigtig uit hierdie boek verwyder…uitgesny!

Met net mooi genoeg provokasie sal elke vrou dalk, ja dalk tóg! een vir een hulle bladsye terugskryf sodat die leser kan agterkom HOE en WAT en HOEKOM elkeen in haar eie reg geluk gevind het.

 Lees die Goue Vroue se oplossings vir hulle diep geheime hier op
https://fresh.inlinkz.com/p/567e0dbec3284abbacab09e8d73f276e

Of is dit dalk die gat in haar lewe wat sy in die einste Holland weer teruggeskryf het, wat nou weer uitgeval het?

Seegogga dink terug oor haar lewe: Die gate, die hoogtes, die opdraendes , die droogtes en die oases. As ‘n mens 70 + is, en jy is ‘n seegogga, is daar baie hiervan.

LIFE GOES ON …deur Anna-Marie Groenewald

Certain stages in life are pain

long stretched droughts without rain

barren earth beneath the rock

only the bones of an animal

 a withered flower

the memories of a lost love.

And yearning, yearning

one dwells in the past learning

not too easily

to accept

and try again.

But a wound is left to stay

the animal will not dart away

the flower will not bloom again

with the same vigor.

Still, life goes on

it rains again

the flowers bloom

the animals roam

until the next drought

the next stage

the next pain.

Seegogga dink aan 9 jaar in haar jongmenslewe. Daar was die groot hartseer, wat sy mos uitgeskryf het hier op Seegogga se Bloggie. Die boek is weer heel. Die duik is opgevul en Seegogga vryf soms tevrede oor die mooi gladde papier. Dit was alles die moeite werd. Die gat het verander in een van haar mooi herinneringe. Daar is 9 stukkies en net te veel om hier te vertel, daarom gee sy ‘n link vir die wat wil lees, want dis wel lank gelede, maar dit was tog ‘n belangrike hoofstuk van die boek.

Die juffrou en John

Daarna was daar ‘n hele paar ander dramas, wat darem hopelik nou uitfaseer het. Hoe geweldig dramaties kan die lewe soms wees?

Seegogga het deur die jare ‘n paar goed geleer. Sy het geleer dat sy super duper powers het. Dis die goed wat maak dat sy die gat in die boek kan volmaak, die seer kan afskud – al het sy nog nie eers haar verlore lipstiffie teruggekry nie.

Dit is juis hierdie bloggie, hierdie saamskryf met die GOUE VROUE wat haar laat besef het dat sy sterker is as wat sy vermoed het.

Toe nog ‘n groot drama kom, en Rebusfontein sommer so onder hulle weg gesanatiseer word, en die stigter van Rebusfontein dit sommer vir almal wil wegvat, hier in die middel van die wereld se swaar tyd, juis toe almal eintlik ‘n Rebusfontein nodig gehad het, dat Seegogga se superduper powers inskop.

Sy het van die VVVTT afgeklim en vinnig gou Rebusfontein toe laat waai om haar huisie weer op te bou en te herstel. Daar was die wat haar gekruisig het, daar was die wat saamgestaan het. Seegogga self wonder soms of sy die regte ding gedoen het en of sy nie eers dieper moes dink en fyner moes uitpluis nie. Maar sy was nog altyd impulsief en het dikwels gedoen en later gewonder. So dis nou gedoen. En gelukkig is daar wonderlike vroue – die Goue Vroue, wat ook almal hulle huisies weer kom regmaak en kom verf het. Ons almal het nou weer ons veilige huisie in ons veilig dorpie, daar waar ons kan lag en speel, waar die son skyn, die glasies klink, die voëltjies sing en die blommetjies blom.

Seegogga sit rustig agteroor, einste op die stoep van haar Rebushuisie. Die stoep is gesellig bont nadat sy en Blommie, Kameel se vriendelike koei, dit ‘n bietjie versier het – onbepland, ja, maar pragtig. Haar bladsye is heel – miskien ‘n kreukel hier en daar, maar die diep gate is gevul.

Dit laat haar nou mos dink aan haar lipstiffie – wat verhoed haar om dit te bestel – aanlyn van Holland af? Sy gaan dit nou dadelik probeer!

Sy vryf liefderik oor die gat wat nou mooi toe is. “Ons almal het die vermoë om die seer in ons lewe te verwerk en heel te maak”, dink sy. “Met ons Vader se hulp is alles moontlik.”

Sy wens dit vir al haar goeie vriendinne, die Goue Vroue van Rebusfontein, toe. “Saam sal ons mekaar ondersteun en onderskraag totdat almal met vrede oor hulle boeke se baie blaaie kan vryf en sê : Dis heel! Dis herstel!”

seegogga maak die boek tevrede toe en gaan gee dit vir Toortsie.

16 Kommentaar

As ek weer kon

 

Hierdie is ‘n dialoog tussen ‘n ouma en ‘n keinkind wat ek vir die VLV moes skryf. My dialoog was nie een van die 3 bestes nie, maar ek dink tog ek wil dit hier plaas vir die GOUE VROUE!

Dialoog tussen ouma en  9-jarige kleinseun: As ek weer kon

KLEINKIND:   Yis, ouma, ek wens so ek kan vlieg!

OUMA:           Ja, Daniël? En hoekom wil jy vlieg?

KLEINKIND:   Sommer Ouma. Ek wetie. Ek dink dit sal lekker wees!

OUMA:           Mmm…Die grendeltyd maak mens moeg, né, Daniël! En dan kan jy sommer so sjoep-sjoep na ander lande toe gaan, of saam met die voëls op die wolke ry….

KLEINKIND:     Jaaa! Yis, Ouma, dit sal darem cool wees. Ek het nooit eers daaraan gedink nie!

OUMA:           Nou waaraan het jy dan gedink?

KLEINKIND:     Ek het eintlik aan ‘n vliegtuig gedink. Of ‘n Jet. As ek nou ‘n pilot kon wees van ‘n jet!

OUMA:             Mmm… Miskien word jy nog eendag een! Dit laat my nou dink aan Elon Musk.

KLEINKIND:   Wat?

OUMA:              Elon Musk is mos nou die rykste man in die wêreld. Hy het ook so gedroom soos jy, maar hy dink toe mos aan ‘n vuurpyl.

KLEINKIND:   ‘n Vuurpyl?

OUMA:                 Ja. En  weet jy, toe ontwikkel hy een! Hy wil nou mense daarmee laat  rondry. Maan toe en so. Wil jy maan toe gaan?

KLEINKIND:          Sjoe! Ek weet darem nie. Sal ouma daarvan hou om te gaan?

OUMA: (trots)        Ek was al daar!

KLEINKIND:   Aag ouma! No ways!

OUMA:                   Sowaar! Elon het vir my en die Goue Vroue op Rebusfontein kom oplaai en met ons so ‘n draai om die maan gery.

KLEINKIND: (skepties) Ouma speel nou seker.

OUMA:                     Sowaar, Daniël! Een van ons, Scrapy van Nieu Zeeland, ken hom mos, en toe reël sy dit. Maar die béste ding waarin ek nog gevlieg het, is in ‘n tent.

KLEINKIND:               Aaag, ouma, ‘n tent kan nie eers vlieg nie! Ouma praat nou sommer nonsens.

OUMA:                       Jy sal verbaas wees. Ek en die Goue Vroue van Rebusfontein het met ‘n vlieënde tent reg om die wêreld gevlieg. 

KLEINKIND:                 Ouma, ek verstaan niks wat ouma sê nie. Wie is die Goue Vroue en wat is Rebusfontein?

OUMA:                        Die Goue Vroue is ‘n groepie tannies wat saam stories skryf. En ons woon op ‘n dorpie met die naam van Rebusfontein.

KLEINKIND:   Maar Ouma, Ouma woon mos op Bredasdorp?

OUMA:                         Ja dis reg. Maar ek woon ook op Rebusfontein. Rebusfontein is nie ‘n regte dorp nie. Dis ‘n dorpie in ons verbeelding. Ons gaan gereeld soontoe en daar beleef ons wonderlike avonture.

KLEINKIND:   O. Soos in ‘n storie, nie rêrig-pêrig nie?

OUMA: (lag)                  Ja. In ‘n mens se verbeelding is enigiets mos moontlik, né, Daniël?

KLEINKIND:  Ouma bedoel nou soos ‘n tent wat kan vlieg?

OUMA:                          Ja! Of ‘n spieël wat kan praat. Weet jy, ons het eendag selfs in ‘n gat in die grond ingerol na ‘n ander wêreld toe – ‘n haasgat.

KLEINKIND: (lag)            Aaag ouma, ouma is te groot vir ‘n haasgat – maar ouma bedoel seker ook speel-speel.

OUMA: (lag)                   Eintlik regtig! In ons verbeeldingstorie! En daar onder is ‘n wonderwêreld en ons het die koningin gehelp!

KLEINKIND:                    Weird… Maar ouma, dit klink mos soos Jan en die Boontjierank!

OUMA:                            Wel eintik meer soos Alice in Wonderland, né. Maar ons Goue Vroue het sommer ons eie storie geskryf oor ons eie wonderwêreld.

KLEINKIND:                      Jis dis soo cool ouma! As ek weer kon kies sou ek ook met ‘n towertent wou vlieg!

OUMA:                             Ja dit is! En jy kάn weer kies, Daniël! En dis net so lekker om op ‘n verbeeldingdorp te woon, waar alles net so is soos jy dit wil hê. As ek weer kon, sou ek dit net alles baie vroeër gedoen het – toe ek nog so oud soos jy was!

KLEINKIND:                       Jis, Ouma, ek dink Ouma is baie cool, maar as ek my maats vertel, gaan hul dink Ouma is lekker koekoes.

OUMA: (lag)                       Hulle kan mos maar so dink, wat! Maar ek en jy weet mos beter. Ken jy Walt Disney?

KLEINKIND:                        Dis mos hy wat al daardie cool tekenprente gemaak het, né ouma?

OUMA:                               Ja. Dis net hy. Nou: Walt Disney wou tekenprente maak en almal het gedink hy is mal in sy kop. Maar hy het gesê: ”The only limitation is the limitation of your own imagination.” Met ander woorde, jy kan jou enigiets verbeel. Die enigste ding wat jou terughou, is die beperkings van jou eie verbeelding. Verstaan jy dit?

KLEINKIND:                        E…Ek dink so ouma. Dit beteken jy moet probeer om jou verbeelding so veel as moontlik en so way out as moontlik te gebruik?

OUMA:                               Ja, presies netso .  Dis nou as jy eendag ‘n uitvinder wil word – of ‘n skrywer. Of ‘n beroemde ingenieur… Of sommer net om die lewe vir jouself interessanter te maak hier in die grendeltyd.

KLEINKIND:               Sjoe ouma – ‘n uitvinder?

OUMA:                                Ja. ‘n Uitvinder dink mos aan goeters waaraan ander mense nog nooit gedink het nie, en dan probeer hy dit waar maak. Soos die ou wat gesien het die ketel se deksel rittel as die water kook. Toe dink hy as die stoom die deksel kan oplig, kan die stoom dalk gebruik word om iets vorentoe te laat gaan. Toe maak hulle die eerste treine.

KLEINKIND: (opgewonde)   Jis, Ouma, as ek weer kan, gaan ek ook probeer om wayout goed te dink! Ouma moet vannaand vir my die storie van die haasgat en die trein vertel. Maar nou gaan ek en my boetie eers vlieg! 

OUMA:           Regso jong! Vlieg? Met ‘n jet?

KLEINKIND:               Ja dit ook. Maar eintlik het ek gedink…soos…net soos…

OUMA:           Ja?

KLEINKIND:                Net soos Ouma en daai Goue Vroue. Ouma sê mos ek kan weer dink.

OUMA:                      Ja! En as ek weer kon vlieg, sou ek saam met jou gevlieg het.

KLEINKIND:  Maar Ouma kan mos! Kom Ouma. Pieter! Kom hier!

                        Ouma, mens kan mos met ‘n pophuis ook vlieg, né?

OUMA:           Ja beslis.

KLEINKIND:  Kom klim in, Ouma.

OUMA: (steun)          Waarheen gaan ons, Daniël?

KLEINKIND:   Ons gaan mos Ysland toe!

OUMA:                       Hoekom Ysland?

KLEINKIND:               Mos na Kersvader toe, Ouma.  Hy woon mos daar!

OUMA: (lag)              O, Natuurlik! Niks is onmoontlik nie, nê!

KLEINKIND:               Nee Ouma, rêrig!

Posted in goue vroue, Los opdrifsels, rhebusfontein | Tagged , , , | 9 Kommentaar

Derde briefie aan ‘n bloggie

Liewe Bloggie

Ek het lanklaas vir jou geskryf, maar kan jy glo dat ek al meer as 10 jaar lank verlief is op jou?

Liewe Bloggie al voel dit vir jou dalk of ek jou afskeep, wil ek hê jy moet weet: daar gaan nie ‘n dag verby wat ek nie aan jou dink nie. Ek soek jou op, loer of ander mense jou ook raaksien, lees ou inskrywings deur, droom oor nuwe inskrywings, droom oor JOU!

Die dag toe jy my lewe binnegestap het, het ‘n nuwe wêreld vir my oopgegaan. Die son het met nuwe glans begin skyn en my hart het begin huppel. Ek het nooit geweet jy sal so ‘n ingrypende effek op my lewe hê nie.

Ag Bloggie, jy weet self van al die avonture wat ons twee saam al beleef het – die boekie wat ons geskryf het, die publikasie in die gr 7 leesboek, die ontmoeting met die Towerinne en die Goue Vroue en ons oplos van die biblioteek se raaisels, die giggelgroen bustoere, die toere met die vliënde tent, Rebusfontein… daar is so baie – te veel om op te noem.

Ek en jy stap al ‘n lang pad saam – ‘n pad van liefde. Jy het my gehelp deur my swaar tye en saam met my gelag oor my gelukkige tye – en ook al die snaakse tye!
Kan jy glo dat hierdie  bloginskrywing die eerste een is wat ek op my selfoon doen? Ja ek sit hier in Suidpunt Potpourri met my cafe latte in die een hand en die selfoon in die ander. Ek  voel ek wil dit doen, want ek wil so graag vir jou sê : My liefste, liefste ou Bloggie, ek is baie lief vir jou!

Mag ons twee nog ver paaie saamstap.

Jou Seegogga

11 Kommentaar

Kuns-kookklas op Rebusfontein

Ons is ñ groep vroue, bloggers, en tussen ons klompie het ñ dorp ontstaan, Rebusfontein. Iewers in Suid-Afrika. Iewers in ons lieflike land.
Hierdie hoofstuk sluit by ñ menigte voriges aan. Jy sal dalk frons, jy sal dalk wonder. Ja, Rebus bestaan. Vir ons, en dalk vir jou.
Rebus is ons wegloop-plek, en soms ons wegkruipplek. Maar feite is, Rebus is ONS s’n.
As jy ooit lus is om deel te word, om deel te neem, sê net, en jou droom sal bewaarheid word.

Volg hierdie skakel om by die Inlinks te kom waar al die stories in die regte volgorde verskyn: https://fresh.inlinkz.com/p/e510564f63d7492b9d9a4654518443af

Gaan soek ook by die link as julle meer van hierdie betrokke bloggers se werke wil lees!

So pak ek toe mos my karretjie. Ek gaan Rebus toe! Ek gaan op my stoepie van my Rebushuisie kuier en net lekker goed doen: musiek luister, skilder, gesels met my hartsviendinne, ontspan, lag, rus…. weg van al die werk, probleme en Corona af- salig!

By Rebusfontein gekom, pak ek lustig af .

Waar is almal? Lyk my ek is eerste hier. Sjoe, ek het nie geweet ek het so baie goed nie- vrugtekoek, frangeliko, tee, kwaste, lino, en verf- dis net botteltjies en blikke en blikke.

Soos ‘n wafferse akrobaat balanseer ek die een verfblik  op die ander en die boonste blikkie druk ek so met my ken vas om versigtig die 2 trappies na my stoepie op te klim.

Net toe is daar n onaardse lawaai en iets stamp my dat ek daar trek- ek eenkant toe en die verfblikke anderkant toe .  Dis ‘n hele swetterjoel hondjies en katte,  ‘n lemur, ‘n klein seekoeitjie en wat nog en wat nog wat mekaar rondjaag en my uit die aarde gehardloop het. Ek sit plat op my sitvlak , verfspatsels op my klere en gesig,  maar voor my staan die vreemdste gedierte – pienk, blou  rooi en geel. Dis Blommetjiie, Kameel se koei wat , net so niksvermoedend soos ek, vreedsaam net langs my stoepie staan en wei het en nou ‘n instant make-over gekry het.

Blommie gee n bulk en tol in die rondte, hol skoon bo-oor my stoep, gly op die nat verf wat besluit het om ook die stoep te  versier, en land  summier  op haar maag. Dit was tegelyk verskriklik en ook verskriklik snaaks.

Daar rol Blommie en ek rond- ek op die gras en sy op die verf en ons lê (letterlik) soos ons lag. Dis toe ek die tuinslang gryp om haar af te spuit, dat ek die mooi kleurvolle patrone sien.

Waarom nie?

Ek gryp die kwassies om hier en daar ,’n bietjie definisie te gee. Blommie is ewe beïndruk  en staan mooi stil. Toe ek klaar is, help sy my weer om my stoep te verf- bont en lekker met sulke koeispoor patrone op.

Een vir een kom sê die blogmaats hallo. Toorts kom aan met n rooi kok-kêpsie, ‘n paar houtlepels, ‘n pot of twee en ‘n groot bottel room.. Frannie bring sowaar ‘n sneeuman wat sy op koeltekolletjie op die stoep staanmaak. Sy het ook mandjie met heerlike broodjies en ‘n bottel wyn..

Hier kom Appeltjie- nie met appels ne, maar vetplantjies- bont en mooi. Aalsie kom sing-sing aangewals- sy was beslis nie in daardie rehabilitasietent toe dit nog ‘n reabilitasietent was nie! Sy en Una het albei ook n bottel wyn onder die arm. Maar kyk net Una se outfit! Ek bedoel kleertjies – (of gebrek daaraan). Sy het darem haar pienk lilo wat sy as bedekking kan gebruik….

” Kom nader, kom nader! Dis so lekker om julle weer te sien!” Ek moet net keer of hulle bevoel die patrone op Blommetjie se skof. Woordnoot en Positief bring n lang ding wat baie na vuvuzela lyk- ‘n outydse gehoorstuk, spog hulle – “om beter te hoor, my kind. Hiermee kan ‘n mens die stilte hoor fluister!”

  Trommetjies kom “tjie- tjie” aangeloop met iemand wat ek glad nie ken nie. “Hierdie is nou San”, stel sy haar bekend. Sy glimkag breed en maak haar dadelik tuis.

Net toe hoor ons n onaardse gedreun- ‘n jet! Nee, ‘n vuurpyl! Met n swierige boog vlieg hy verby en toe pop daar ‘n paar valskerms ook. Saggies daal hy af aande toe. Scrapy vee haar haartjies netjies terug en klim soos n statige dame uit- net om ook deur al die diere ondersterstebo gehardloop te word. Hulle is so bly om haar te sien. Gelukkig het sy geen verfblikke by haar nie.

“Kom sit maats, ek bring tee en vrugtekoek,” se ek dapper, maar Aalsie en Una sit elkeen ‘n bottel wyn en glasies neer. Frannie haal sjarmant ‘n botteltjie Franjeliko uit.

“Nee, nee dames”, roep Virgo-C van ver af. ‘Drink nou eers julle vitamines! En waaaar is julle maskers?”

Die arme vrou werk so hard, sy het skoon vergeet dat Corona Mona mos verwyder is deur die Towerinne. Hier is nie eers een Covid kiemietjie op Rebusfontein nie.

Toe sien ons hoe Christa, laptop onder die arm, aangestryk kom. Sy het gou eers erens ‘n lesing gaan gee.

“Baie welkom aan almal hier! The more the merrier!’

“Hoe meer siele hoe meer vreugde” se Christa en Frannie gelyk.

“Ons gaan n kookklas he!”Toortsie.

” En ek sien so uit, want ek wat Seegogga is, hou van bie knibbel!” se ek. Dadelik is almal honger.

Net toe kom die tjerrie op die koek -die pragtige Sonel met haar rooi lippies en ‘n boek wat sy self geskryf het!

“En ons gaan skryf” Sonel.

“En ‘n kalender maak!” Una.

“En rus!”

“En pret he!”

“En wyn drink”

“Of Franjeliko!”

“En tee met vrugtekoek!”

“En avonture!”

“En party”

Die goue vroue is weer tuis,

elkeen weer in sy Rebushuis!

Die son skyn

die swaar verdwyn

en ons hoor weer  die vrede suis.

(Net vir ingeval julle wonder: Ek het hier aan my linkerkant die stoep vergroot om plek te maak vir lekker kuier op die stoep, naby die dam voor Seegogga se Rebushuisie.. Maar ek het nog nie ‘n prentjie nie – sal later opsit).

Lees voort
12 Kommentaar

Emmerskoplysie 5

Liewe leser, hierdie hoofstuk vorm deel van ‘n bloguitdaging waarin die Goue Vroue van Rebusfontein uitgedaag word om ‘n vervolgverhaal te skryf waarin ons items op mekaar se emmerskoplysies uitleef. Soos gewoonlik, is een of meer van die res van ons karakters in die vervolgverhaal. Elke hoofstuk word afgesluit met ‘n emmerskoplysie en ‘n spesifieke vrou word uitgedaag om die verhaal verder te vertel …

Jy kan dus ten minste 13 hoofstukke verwag. Die res van die verhale kan hier gelees word, onthou om gereeld terug te kom om nuwes te lees. Dit is ‘n werk in wording …

https://fresh.inlinkz.com/p/901334e664234152a8107aad817a73bb.

Seegogga glipgly die berg af. Dit was heerlik om onder die waterval te staan. Sy is mos mal oor water.

Sy kyk na Alsie se emmerskoplysie. Dis nogal baie dieselfde as haar eie.

Musiek met lirieke komponeer: Seegogga het dit al gedoen! En nou le die liedjie in die laai en wag om ontdek te word, want mooi sing is nie seegogga se sterkpunt nie. Mmm…Miskien moet Aalsie eendag die liedjie sing….

Kinderboek skryf! Ja Seegogga het al! Maar sy wil weer! Miskien kan hulle saam ‘n boek maak? ‘n Boek met wonderlike stories! En as hulle genoeg stories kry, maak elkeen sy eie boek!

Naaldwerk is nie seegogga se forte nie, maar sy sal die prentjies teken.

en dan: Italie besoek!

“Aalsie,Dames , ons het weer daardie silwer blitz nodig. Ek hoop julle goud skitter. Ons gaan teater toe!”

Seegogga kan haar opgewondenheid skaars beteul.

“Ons gaan Italie toe op die goedkoop manier, ne! jippie! ” gil sy – “Milano! La Scala !”

Die Silwer Blitz stop eers vlugtig in Firenze. “Ek moes net eers gou ou Michelangelo se beelde vir julle kom wys. Kyk nou maar vir ou Dawid. Lyk hy nie vir julle soos Lorenzo nie?” Die towerinne oe en aa. “Ek hou egter die meeste van die beelde wat so vasgevang is in die rowwe klip.” Maar daar is nie baie tyd nie. Milano wag.

“La Scala! Die beroemdste operahuis in die wereld! Dit was een van my emmerskop goed!” vertel Seegogga. ”Luister nou goed. Ek het vir ons staanplek kaartjies gekoop.. Dis goedkoop en word nie vooraf bespreek nie. Maar ek waarsku julle : Veg vir julle regte of….”

Die Goue vroue hoor nie die res nie, want die hek het oopgemaak en soos ‘n trop wilde beeste storm al die mense die trappe op tot bo. Die goue vroue is nie links nie en storm saam. Hulle sien sommer as hulle nie vinnig roer nie, gaan hulle nie plek kry nie.

Heel bo is daar sterk dwarspype waaraan mens kan vashou. Hulle kry lekker plek, maar dis nie lank nie of iemand stoot Aalsie so hard weg dat sy byna weer by die trap afval. Seegogga is nie links nie en le haar goue knypers in. Sy staan wydsbeen, en knyp links en regs almal wat haar en Aalsie se plek wil afvat. Die Italianers druk, maar die goue vroue het nou agtergekom dat hulle hulle stukkie pyp met ‘n ystergreep moet vashou. Elmboe het handige afskrikmiddels geword. En ‘n goue vrou laat haar nie afskrik nie!

Die Opera begin – La Boheme van Puccini. Die Goue Vroue word meegevoer deur die pragtige musiek die uitstekende choreografie. Maar wat se geluide hoor hulle?

Terwyl die uitstekende sangers sing, is daar mense wat hande klap, nog voor die areas klaar is! Daar is hier en daar iemand wat “boe!” skree. Daar is hier en daar iemand wat “bravo” skree. Daar is ‘n gedurige ge-shhh en ‘n gesis soos die een die ander probeer stilmaak. Die gehoor is alles behalwe stil, soos dit in ‘n Opera betaam! En tussendeur word die goue vroue die heeltyd weggedruk en moet hulle die heeltyd terugdruk om hulle staanplekkie ( en uitsig!) te behou. ‘n Mens kan nie help om te lag nie. Dis pret! Maar die einde van die opera, waar die arme Mimi sterf, het almal in trane. Dis soo hartseer en soo goed gedoen!

Na die vertoning is die towerinne effens uitgeput, terug na die silwer blitz.

”WOW Seegogga, Italie is nie vir sissies nie, ne!” Se Aalsie moeg, maar gelukkig. En wat is daarop jou lysie wat nie op myne is nie?”

“Wel, ek wou nog altyd Kilimanjaro klim, maar het nou besef dat ek liewer moet afkom aarde toe. Ek wil nog eendag van Waenhuiskrans tot op Struisbaai loop -seelangs en een nag in die duine slaap. Toortsie moet nog vir my vertel.

En ek wil daar wees as die olifante deur daardie restourant hier iewers in Afrika loop. Ja! En Gorongosa!

Ek wil nog leer kitaar speel en agapantus op my muur se pilaartjies verf !

En eendag wil ek nog ‘n boek skryf!”

“Ja? Waaroor? ” vra Christa.

Seegogga strek haar behaaglik uit. Sy dink daaraan dat sy al baie goed op haar emmerskoplysie gedoen het, en dat sekere goed, soos Kilimanjaro, nie meer belangrik is nie., want daar het ‘n paar ander goed bygekom.

“Oor ons!” se sy tevrede.

Nouja, Frannie, hoe lyk dit? Gaan jy ons ‘n bietjie meer vertel?

Posted in goue vroue | Tagged , , , , , | 43 Kommentaar

Kersvader word gehelp

Die jongerige  nagemaakte Kersvader haal ‘n vergeelde foto’tjie uit sy sake n wys dit vir die GOUE VROUE.

‘n Mooierige meisietjie met lang blonde hare en ‘n outydse somerrokkie loer skaam na die kamera. “Dit is my Maria”, sê hy sag. “Ek is Josias. Maria se pa was nie tevrede dat sy op my, ‘n ou wat na matriek gaan werk het, verlief was nie. Hy was ydel en het geglo dat sy dogter met iemand met meer sosiale aansien moes trou – iemand soos ‘n dokter of ‘n advokaat of ‘n ding. Dis was deels omdat hyself finansiele probleme gehad het en gehoop het ‘n ryk skoonseun sou die problem oplos.

Ag as ek maar na Maria gaan soek het!

Hy het haar net oornag in die motor geboender en na Kaapstad lughawe geneem. Daar het hy haar op die vliegtuig gelaai – al die pad woestyn  toe. Jy sien, ‘n ryk oliemagnaat  het ‘n oog vir ‘n mooi meisie gehad, en Maria se pa het vir hom ‘n foto gestuur……

Ai, my arme Maria!  Die oliemagnaat was goed vir haar en het haar oorlaai met geskenke en juwele, maar Maria se hart was mos by my.”

Hy laat sak sy kop in sy hande. “Sy verdien nie my liefde nie. En nou kan ek haar nie eers red nie! Wat kan ek tog doen?”

‘Dis verskriklik, Josias! “Die goue vroue kloek en koer.

‘Wag nou eers Josias, WAAR  in die  woestyn?” Vra VirgoC prakties.

“Arabië. “Hy sug.

Ek het ‘n niggie in Arabië!” Seegogga spring opgewonde op en af – “Sy is die butler by ‘n koningsgesin! Ek whatsup haar sommer nou dadelik.”

Arabië in ongelooflik groot, né!” sê VirgoC, maar sy gryp ook na haar sel. Die twee tik en stuur stemboodskappe en Google, en nie lank nie, toe is Maria gevind. Nie in Arabië nie, maar in Sasolburg! Sy en haar oliemagnaat is in Suid Afrika  op besoek aan Sasol wat mos olie uit steenkool vervaardig en wat ook die groot olierafinadery daar het. Op 31 Des vlieg hulle terug . Maria wil nie saam terug nie, maar as sy nie betyds gered word nie…..

Die Goue vroue wonder oor die regsaspekte. Maria is sekerlik die wettige vrou van die oliemagnaat? Nee, verseker Josias hulle. Hulle het nooit wettige kontrakte opgestel nie. Maar hy het 3 wagte wat Maria “beskerm” sodat sy nie dalk ”verdwyn “ nie. En Maria is steeds ‘n Suid-Afrikaanse burger!

Nou gons die Goue vroue se koppe behoorlik Maria moet vinnig gevind word. Sasol is darem nie so ver nie. Maar dies wagte moet skadeloos gestel word. Maria moet gered word. En sy moet vining van die aarde af verdwyn sodat die oliemagnaat haar nie vind nie. En Kersvader moet dringend sy slee terugkry!

“Coerier guy!” Roep Toortsie.

“Of Kersvader!”  Sê. Woordnoo!”

“TOORTSIE SE Tiramisu!” Roep Seegogga.

“Kameel se rooi stiletto’s” roep Una.

Die goue vroue se koppe werk oortyd. Daar is een dag oor voor Kersfees. Almal wil graag by hulle gesinne wees. Maria moet gered word. NOU!!!

Hierdie hoofstuk vorm deel van die Towerinne/Goue Vroue se avonture. Ons is die hoofkarakters in ons eie vervolgverhale (natuurlik) en ons fantasie stories is vir ander ondenkbaar, ondoenbaar en  onverklaarbaar. As jy die verhaal wil volg, moet jy op die onderstaande skakel kliek om die hoofstukke te lees. Na myne sal daar gereeld nuwe hoofstukke bygevoeg word. Totdat ‘n ander fantasie ons aandag vereis. Dan begin ‘n nuwe vervolgverhaal, ek bedoel avontuur.Lees die ander bloggers se bydraes by ons InLinkz-skakel https://fresh.inlinkz.com/party/1109950914194acc97921a784266b3ec

IMG-20190904-WA0001.jpg

Posted in goue vroue, Los opdrifsels, rebusfontein, perfect day, vriende, nostalgie, rhebusfontein | 11 Kommentaar

I believe I can fly nr 11

Hieronder is n prentverhaal deur Jenny-Jinya . Klik op die eerste prentjie om die hele storie van begin tot einde te sien.

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3415879668432252&id=338824492804467&sfnsn=scwspwa&extid=HXvRqkgKQJKnTL00

Hoe voel jy oor hierdie storie?
Voëltjies is nie gemaak om troeteldiere te wees nie.
Dink asb tweekeer voor jy n voëltjie as troeteldier koop. Neem aan, red en voed mense op.

Posted in Los opdrifsels, Voels en beginsels: I believe I can fly | Tagged , , | 22 Kommentaar

Vriendskap met n seekat- resensie van ‘n ongewone dokumentere fliek

Ons het gisteraand na hierdie splinternuwe dokumenter op Netflix gekyk. Dit is die ware verhaal van die buitengewone vriendskap van Craig Voster en ‘n seekat.

Saam met verteller Craig Voster kry ‘n mens die kans om’n besoek af te lê in ‘n wonderwereld reg hier by ons voete- by Valsbaai, om presies te wees.

Craig neem ons na “the enchanted forest.” En daar leer ons ‘n alien ken – ‘n wese anders as alle ander wesens op aarde. En ‘n mens kan nie help om vir haar lief te raak nie.

Wow! Wat ‘n pragtige film. Nie net is die fotografie pragtig nie, en nie net leer ‘n mens baie van hierdie uitsonderlik intelligente dier nie, maar jy leer haar persoonlik ken, jy raak betrokke! Wie het nou gedink n seekat het persoonlikheid?

Ek kan hierdie uitsonderlike film aanbeveel vir oud en jonk. Ek kan net hoop dat hulle eendag vir hom die Oskar sal gee wat hy verdien.

Hieronder is n voorskou, maar dis die hele fliek met sy interessante wendings wat n mens betower.

12 Kommentaar

Saamskryf is lekker: Die towerinne en die goue vroue se saamskryfstories op een blog

Dit was vir my’n wonderlike ervaring om deel te kon word van ‘n groepie bloggers wat begin saamskryf het aan ‘n gemeenskaplike verhaal.

Dit het spontaan gebeur deur mense wat mekaar meestal glad nie ken nie, en die resultate was skreeusnaaks – spesiaal vir die deelnemers, maar ook hopelik en waarskynlik vir almal wat saamgelees het. Kameel het die idee gegee, en Hester was so oulik om dit op inlinks te plaas.

Dis nou al geruime tyd dat ek die behoefte voel om al die links in een blog te plaas sodat mens maklik by die stories kan uitkom en jou nie dood hoef te soek na watter stories daar beskikbaar is nie.

Dit werk so: Elke storie het sy eie link. As ‘n mens daarop klik, sien jy al die hoofstukke van daardie storie in volgorde. Elke hoofstuk is deur ‘n ander blogger geskryf, en hy moes voortbou op dit wat die persoon voor hom geskryf het, want dis mos vervolgverhale.

‘n Mens klik dus op die eerste hoofstuk, lees dit, asook sy kommentare, en gaan dan terug deur die link weer te klik om die tweede hoofstuk van die storie te lees, ens. Die link word ook by elke hoofstuk deur die skrywer gegee, sodat ‘n mens slegs daarop hoef te klik vir maklik teruggaan om die volgende hoofstuk te lees.

Dis baie belangrik ( veral in die eerste twee boeke), om die kommentare van die deelnemende bloggers te lees, want in die eerste twee boeke het die storie sommer aangegaan in die kommentare. Later het ons besluit dat die storie slegs in die blogs moet oorgaan en nie in die kommentare ook nie.

Hier is dus ‘n paar van ons stories.

DIE PERFEKTE MISDAAD

Die perfekte misdaad. In hierdie storie speel ek net saam in die kommentare. Die storie gaan nogal woes en wonderlik voort in die kommentare en as jy nie elke kommentaar ook lees nie, gaan dit soos ‘n groot deurmekaarspul klink. Maar dit is nie! Hester het heel op die einde die wonderlike storie in verkorte vorm in ‘n boek saamgevat. Ek dink steeds dat dit ‘n wonderlike slapstick comedy fliek sal uitmaak, veral tesame met die volgede storie. Klik hier: http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=763896

Die Voortvlugtiges. Na die perfekte misdaad, moes almal wegkom sodat die perfekte misdaad perfek kon bly! Klik hier om die storie ( en die kommentaar! ) te lees. http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=769965

Hester het ook hierdie storie in boekvorm verwerk https://www.hesterleynel.co.za/2018/04/15/die-voortvlugtiges-ons-het-n-boek/

woman in black leather jacket sitting on blue and white suzuki gsx r

Kaleidoskoop Toe begin die avonture van Nellie. http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=789999

Ons het onder andere ook spookstories vertel. http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=749932

Kuiersafari. Nie lank nie, toe toer ons die land vol met ‘n giggelgroen bus! Daar gebeur allerlei wonderlike avonture op hierdie kuiersafari! http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

Vuurvliegie gee vir ons almal ‘n wonderlike geskenk: ons eie dorpie, Rebusfontein! Hier beleef ons wonderlike avonture

langatfel

Ons hou ‘n dinee. https://fresh.inlinkz.com/party/f3a95533873d4e39950509a1af369d8a

Hierdie dinee trek selfs internasionaal aandag! https://sevencircumstances.com/2019/09/29/what-is-it-about-rebusfontein-and-the-king-louis-viii/

Sirkus op Rebusfontein.Ons oefen hard vir Barnum se sirkus: https://fresh.inlinkz.com/party/556868f82eae403d9143258e74ee97b1

20190905_092756.jpg

Ons hou ‘n kunsuitstalling op Rebusfontein: https://fresh.inlinkz.com/party/ea9c1f40af104092b8ababac55311c85

Die vervalle biblioteek, is vir my ‘n baie mooi storie. Ons los moorde en liefdesintriges op toe ons die geheim van die Biblioteek ontrafel. Dit is regtig ‘n spannende verhaal binne-in ‘n verhaal.: https://fresh.inlinkz.com/party/3f26291088494dc99c7aa4554a66a313

Die Towerinne en Corounamouna. En toe kom Coronamouna en die Towerinne stel haar onskadelik. https://fresh.inlinkz.com/party/c0342166738644c9875c54b4f5669017

Die VVVTT. Daarna het die uitgeputte Towerinne op ‘n wereldtoer gegaan met ‘n vlieënde tent, die VVVTT. https://fresh.inlinkz.com/party/935a80f8f1d64f4f8f4a491bb1abb030

Daar het egter dramas gebeur toe Vuurvliegie ons inlig dat Rebusfontein verdwyn het. Ons het gaan red wat te redde is, die Towerinne word Goue Vroue en toer toe verder: https://fresh.inlinkz.com/party/2bf73617bd9249a48498418c9d7134f3

Tans is die Goue Vroue met die haasgat af, besig om Alice in wonderland te herskryf en elk moet ook noem hoekom die goue vroue elkeen ‘n goue vrou is – ‘n feeverhaal sonder weerga: https://fresh.inlinkz.com/party/18c42a9034594a66af50994043145ea6

Die Towerinne, of te wel, die Goue Vroue, het al ‘n lang pad saam geloop. Sommige het langs die pad afgedraai, sommige het langs die pad bygekom. Maar dit is vir my ‘n absolute voorreg en ‘n heerlike avontuur en ‘n groot uitdaging om deel van hierdie skryfgroep te wees. Ek hoop daar kom nog baie stories en ek hoop ons kry dit steeds reg – om lekker meesleurende stories te skryf wat ander ook graag sal wil lees, maar veral wat ons self geniet om te skryf.

Daarom gaan ek herdie lys hopelik van tyd tot tyd aanvul en verander. Sodat ek, as ek die dag wil terugkyk, sommer maklik by ons spesiale stories kan uitkom – en die van julle wat hier lees , maklik by die stories kan uitkom.

Posted in blogspeletjie, feeverhale en ander stories, goue vroue, Los opdrifsels, rebusfontein, perfect day, vriende, nostalgie, rhebusfontein | Tagged , , , , , | 25 Kommentaar

GOUE VROUE EN DIE ROOI KONINGIN Hoofstuk 8

Hierdie hoofstuk vorm deel van die Towerinne/Goue Vroue se avonture. Ons is die hoofkarakters in ons eie vervolgverhale (natuurlik) en ons fantasie stories is vir ander ondenkbaar, ondoenbaar en onverklaarbaar.
As jy die verhaal wil volg, moet jy op die onderstaande skakel kliek om die hoofstukke te lees. Na myne sal daar gereeld nuwe hoofstukke bygevoeg word. Totdat ‘n ander fantasie ons aandag vereis. Dan begin ‘n nuwe vervolgverhaal, ek bedoel avontuur. Om myne te verstaan, moet jy dalkies het eers die ander hoofstukke by ons InLinkz-skakel https://fresh.inlinkz.com/party/18c42a9034594a66af50994043145ea6 gaan lees. Jy sal nie spyt wees nie …

Seegogga hoor die vrolike gelag van die Goue vroue. Sy sien die pragtige rooi koningin saam lag. O, sy is pragtig as sy so lag!

Seegogga kyk verby die stywe kroon en die korset en die hoë troon en sien ‘n pragtige jong meisie met ‘n wye swaaiende rooi rok  en sterre in haar oë en ‘n warm koringland en warm son. Die wuiwende koringare wieg saggies heen en weer.

Sy begin teken – geel koringare, ‘n dansende jong meisie wat duidelik verlief is, groen bome, blou berge, en tussen die bome ‘n ruiter op ‘n wit perd wat aangery kom. Verderaan teken sy dieselfe ruiter van naderby. Hy buk af om die jong meisie met sy arms op te tel op sy pragtige wit perd.  Hulle omhels mekaar. Hy hou haar styf vas, maar voor dat hulle kan wegry, skeur die aarde voor hulle oop…..

Seegogga teken en teken en teken. Sy teken hoe die kwaai groen mannetjie se oupa jaloers die ruiter agtervolg. Hy was natuurlik nog jonk en self verlief op die pragtige koningin, wat toe nog nie ‘n koningin was nie, maar ‘n eenvoudige jong verliefde meisie, in die arms van haar ridder.

Sy teken hoe die ridder gevang word deur die nare rooimiere en vasgebind word en uitgewerp word uit die tonnel. Sy teken hoe die pragtige meisie alleen en verward opgesluit word in ‘n eensame sel en hoe die miere net vir haar suikerkorreltjies bring vir ete. Sy teken die nare mannetjie wreedaardig glimlag – nou het hy die meisie vir homself. Hy maak haar die koningin, maar sy wil nie die koningin wees nie. Sy hou nie van die groen mannetjie nie. Sy verlang na haar ridder en wonder hoekom hy haar nie kom red nie.

Geleidelik begin sy van hom vergeet. Die suikerkorreltjies benewel haar brein. Sy vergeet van sy sterk arms, die warmte van sy lyf, die goue strale  van die son, die goue koringare. Sy sien net haat en nyd. Sy word maer en gespanne en kwaai. Sy sien heeltyd hoe almal wat hulle eie idees het( nes popcorn wat nie wil spring soos hulle aangesê word nie,) se koppe afgekap word.

Seegogga se goue knypertjies teken sommer vanself en haar prente laat die ridder verstom staan. Hy het nie geweet dat sy arme prinses so swaar gekry het nie! Positief, met haar goue intuïsie, sien die veskillende emosies op die kwaai ridder se gesig. Sy weet dat hy deur diepe pyn getref is – die pyn van verraad, van wanhoop, van onbeantwoorde liefde.

Sy stap nader: “Alles wat ‘n mens sien, is nie altyd die waarheid nie. Alles wat verdwyn, is nie altyd onherroeplik weg nie. Kyk diep” fluister sy saggies vir die ridder “Soek na die suiwer goud.”

Die ridder word ligter en groter. Sy oë word helderder en sagter. Hy sien  die koningin met haar helder laggie, die effense weemoedige trekkie, en die eienaardige goue vroue wat haar omring.

Hy voel hulle liefde en warmte en weet instinktief : Hulle is van egte goud, nie klatergoud nie. Hulle sal sy geliefde beskerm en bemoedig. Hulle hou haar nie gevange nie.

Hy sien ook uit die hoek van sy oog ‘n rooimier en ‘n eienaardige pikkewynmannetjie , wat krimp en krimp en krimp. Die mannetjie probeer ongemerk wegsluip.

Net voor hulle heeltemal verdwyn, gryp hy hulle en hou hulle styf in sy hand vas. “O! Jy wou my koningin steel!” Sê hy vir die mannetjie.

“Nee, dit was my oupa!” sê die mannetjie verskrik. “Ek doen maar net wat ek al die jare aangesê is om te doen!”

“Wel jy was verkeerd. Weet jy nie dat die liefde hom nie laat hiet en gebied nie? Kyk net al die jare se ongeluk wat my arme prinses moes verduur? Kyk hoe maer is sy, hoe gespanne! In die buitenste duisternis met jou!”

Die goue intuïsie van Positief laat haar weer nader tree -” Hy het maar net gedoen wat hy aangesê is – sonder dat hy sy eie dinke gedink het, sonder dat hy aan die nagevolge gedink het – wees hom genadig, asseblief”.

Die ridder se oë versag. Hy los die klein pikkewynmannetje en verberg sy gesig in sy hande.

“My geliefde”, snik hy. “Ek moet bieg dat ek jou al die jare valslik veroordeel het. Ek het self nie van die wonderlandstorie gehou nie, want ek het gedog dat die koningin van harte harteloos was. Vergewe my, hoe kan ek regmaak?”

Frannie, Seegogga se goue middernagvriendin,  knyp haar broodjie met die goue munte styf onder haar arm vas, en stap nader. Sy tik die ridder saggies op die skouer. Met ‘n vriendelike glimlaggie, sê sy saggies: “Hierdie storie is nou baie ver van die wonderland storie af, maar ek sal jou help. Kom!”

Frannie, help die ridder regop  en gee hom een van haar goue muntstukke. Toe vertel sy vir ons die storie verder.

Posted in feeverhale en ander stories, goue vroue, Los opdrifsels, rebusfontein, perfect day, vriende, nostalgie, rhebusfontein | 23 Kommentaar

Wat as….

Wat as…. dis ‘n vraag wat ons almal seker dikwels in ons gedagtes vra.

Wat as ek nie in 1979 vir ‘n jaar Stellenbosch toe gegaan het nie? Hoeveel anders sou my lewe sy draaie geloop het? Sou ek ooit getrou het?

Wat as ek net 2 meter verder die bok getref het? Daar was ‘n diep sloot. Ek sou sekerlik nie hier kon sit en tik nie.

Wat as ek nooit toevallig by Madele gehoor het van blog nie? Ek sou soveel gemis het! Ek sou nie deel van die towerinne gewees het nie!

Wat as ek nooit die eerste episode van Corounamouna geskryf het nie? Of as ek dit anders geskryf het? Dan sou die fyngevoeliges dalk nie onveilig in Rebusfontein gevoel het nie.

Wat as daar nie n damesgroep op whatsup was nie? Dan was daar nie hegte vriendskappe oor groot afstande geskep nie. En ook nie gevegte nie.

Wat as die wat wou uit Rebusfontein of die groep uit, net uitgegaan het sonder om dit vir die res ook te wou vernietig? Dan was daar nou geen dramas nie, geen kwade gevoelens nie en almal het gelukkig aangegaan met waar hulle graag wil wees.

Wat as almal maar net gelate aanvaar het dat die een plek waar hulle baie gelukkig was in die kuberruim sommer net verdwyn? Dan was dit die einde van ‘n mooi droom.

So kan ‘n mens aangaan en aangaan. Sommige dinge voel jy, is jou skuld. Sommige dinge is jy dankbaar oor. Sommige dinge voel jy was verkeerd, maar nie jou skuld nie.

Die probleem is, “was as…” is die terugkyk na ‘n verlede waaraan jy niks kan doen nie. Dis goed dat daar dinge in jou “wat as”-se is waaroor jy dankbaar kan voel. Daar is ook dit was jy so graag ander sou wens, maar wat dalk ook nie sou uitwerk soos jy jou verbeel nie, want niemand kan ooit rerig weet hoe iets rerig sou gebeur as dit nie gebeur het nie.

Die ding is, op ‘n stadium moet ‘n mens ophou “wat as…. ” en na die verlede kyk, maar liewer vorentoe kyk. Daar kan jy natuurlik ook in die toekoms in kyk en beplan: Wat as ek sooo maak? En so? En so? Watter een is die beste? Wat is die voordele? Wat is die nadele? Wat sal die effek op jou naaste wees?

Wat as ons begin erken dat ons almal onvolmaakte mense met goeie punte sowel as foute is? Wat as ons ophou vinger wys en fout vind met ander mense? Wat laat jou dink dat jy beter is , meer intelligent is en verhewe bo ander is? Wie gee jou die reg om neerhalend van hulle te praat? Wie gee jou hoegenaamd die reg om oor ander te oordeel?

Wat as elkeen van ons liewer probeer om die beste wees wat ons kan , so positief wees as wat ons kan ? Wat as jy ander mense ook hulle plekkie in die son gun?

Want ons is almal verskillend, met verskillende talente, geaardhede en geite. Maar almal op aarde is deur God geskape.

Tagged , | 25 Kommentaar

Voor die vuur

Seegogga sit in haar Rebushuisie. Sy sit nie op die stoep nie, sy kyk nie vir die blommetjies nie.

Seegogga sit voor haar vuurhert, ‘n seeraskombersie om haar skouers. Dis winter op Rebusfontein.

Terwyl sy op haar perriwinkle skulpies tik, verwonder sy haar hieroor. Kan dit sowaar winter wees op Rebusfontein? Nou-die-dag het sy ontbyt op haar stoepie bedien. Almal was vol planne. Na ete het hulle op hulle lilo’s in die heerlike water rond baljaar.

Maar nou is dit sommer winter hier. Sy trek die kombersie stywer . Net nou-die-dag nog het sy vir iemand gesê dat dit altyd lekker weer is hier.

Wat het dan gebeur? Sy moet nou hierdie saak uitpluis.

Sy sien deur die venster die nuwe huisies, hulle blommetjies en die son wat vrolik skyn.

Sy sien ook die wolk.Die wolk se skadu val oor party huisies, ook haar eie huisie. En voor haar vensters hang yskristalletjies. Sy bibber.

Sy kyk na die leë huisies. Hulle staan eenkant, ver van die ander af. Dan sien sy Kameel se lieflike huisie. Die son skyn nog op hom, maar die vensters se hortjies is toe. Daar groei n bloedrooi rankrosie oor die deur en die een venster. “Gaan Kameel ooit weer saam met ons kom lag? ” dink Seegogga verdrietig.

Seegogga vee ‘n traantjie af. Net verlede week het sy gehoor dat n goeie ou skoolmaat van haar een van Corounamouna se slagoffers was.

En gister het sy uitgevind dat een van haar groot liefdes in haar jongmenslewe ‘n hartaanval gekry en gesterf het. Hy het hoë ideale gehad om af te tree in ‘n huisie op ‘n landgoed met ‘n boom en ‘n waterstroom. ‘n Droomhuisie. Maar hy het dit toe nooit werklik gekry nie.

Seegogga sit regopper. Miskien hét hy dit gehad- in sy drome, nes sy nou hier op Rebusfontein ‘n droomhuisie het. Sy besef weer hoe bevoorreg sy is om hierdie hartshuisie te mag hê. Almal het seker hulle eie droomhuisies. Maar nie almal kry die geleentheid om daarin te woon in hulle eie droomdorpie nie!

Sy hoor iemand saggies snik. Is dit nie Una in die huisie hier langsaan nie? Seegogga luister mooi.

Nee, allamapstieks, so kan dit nie aangaan nie! Sy voel hoe die sonnetjie se strale flou, maar darem by haar venster begin instroom.

Toe staan sy op, gooi die kombersie af en klap haar perriwinkleboksie toe. Sy gaan pluk haar vrolike rooi blommetjiesrok en haar ma se spesiale jas uit die kas uit. In haar spenskassie staan n verlate botteltjie franjeliko sowel as n bietjie obies. Wat sal dit wees?

In haar piekniek krapmandjie pak sy haar piekniekkombers, lekker kaas, beskuitjies, warm sop, 2 sjerrieglasies en die bottel Obies. Sy gooi haar deure wyd oop dat die lenteluggie kan inkom. Dis glad nie meer so koud nie.

Seegogga pluk gou ‘n arm vol blomme in die tuin en toe gaan klop sy aan Una se deur.

Posted in feeverhale en ander stories, goue vroue, Los opdrifsels, rebusfontein, perfect day, vriende, nostalgie, rhebusfontein | Tagged , | 23 Kommentaar

Skewe prentjies

Nouja, net sommer ingeval julle steeds wonder hoekom byna al die prentjies teen my mure skeef hang!

Posted in Los opdrifsels, Voels en beginsels: I believe I can fly | Tagged , , | 10 Kommentaar

Huise, name en Seegogga se Rebushuisie

Seegogga sit lekker agteroor op haar stoepie met ‘n koppie Bolandse flat white in haar hand.( Sy is mos nou gerehabiliteer).

Sy bekyk die pragtige groen veld. Die gras is net reg- nie te lank nie, nie te kort nie. Die blommetjies is pragtig en die voëltjies sing. Voor haar is die Rebusdam met hier en daar ‘n waterlelie.

Sy dink oor die al die dramas wat hulle die afgelope tyd gehad het, toe Rebusfontein byna verdwyn het agv die polisie se ontydige sanitasie. Hulle het so baie gespuit, dat die huisies begin gly en geskuif het en die hele plek was toe onder die mis, sodat die Towerinne almal baie ontsteld was.

“Is dit nie wonderlik nie”, dink Seegogga. Haar huisie het geskuif tot by die dam! Sy is mos lief vir water. Sy kan ook die ander se pragtige huisies mooi sien. Sy sien hoe almal werk en woeker om hulle huisies weer mooi te maak. Mnr Krap het ook haar huisie se planke mooi vasgekap en hier en daar oorgeverf.

Seegogga het klaar haar badkamertjie gemaak om haar aan haar seehuisie te herinner. Sy wil erens nog ‘n blommetjiesmuur verf en bietjie werk aan haar skulpmeubels, maar oor die algemeen is sy mal oor haar ou Rebushuisie wat nog vir haar net so mooi lyk soos toe sy hom gekry het.

Gaan sy nou vir haar ‘n naam kies? Seegogga dink aan haar seehuisies en haar Bredasdorp huisie. Hulle het almal name en almal stories.

Rus ‘n Bietjie was al die jare, seker van so 1939 af, Rus’n Bietjie. Daar het hulle en die mense voor hulle wonderlike vakansies deurgebring, al is dit ‘n klein vissershuisie met gyte en boer-maak-‘n-plan-aanbouinkies. Sy en mnr Krap is nou juis besig om ‘n stort in te bou waar daar eintlik nie voorheen plek was vir ‘n stort nie. Sy hoop dit werk. Rus ‘n Bietjie is wyd en syd bekend , want hierdie love-it-or-hate-it huisie is baie mense se allergunsteling vakansieplekkie. Hulle noem hulleself Rus’nBietjieverslaafdes.

img-20200806-wa00022424643221726696619.jpgDan het sy Erika op Struisbaai, vernoem na die fynbos al is dit met ‘n k om dit te onderskei van al die Ericas, soos haar mammie dit graag wou doen; Annies, vernoem na haar Mammie, omdat dit haar Mamma se idee was en omdat dit haar Mamma was, en Fagans vernoem na haar Pappa, omdat dit in sy garage gebou is, en omdat dit haar Pappa se huis was en omdat dit haar pappa was.

Seegogga se Bredasdorp huisie is Paleishuis, so genoem deur haar kindertjies, toe hulle nog klein was.

Toe sy en mnr Krap moet besluit watter huis om te koop, was hierdie een spesifieke ou huis met groot vertrekke leeg en ongemeubileerd. Die kindertjies was 6, 4 en 1 jaar oud. Na ‘n piepklein Pretoriahuisie , het hulle in die groot leë vertrekke donderend op die plankvloere rondgehandloop, en selfs effens verdwaal. “Sjoe, dis seker hoe ‘n paleis moet voel”het hulle gesê en hulle verbeel dat hulle in een van die paleise van die kinderstories is. Hulle het wou baie graag gehad het dat hulle ouers die Paleishuis moes koop – wat mnr Krap toe ook gedoen het. Toe noem Seegogga maar die huis Paleishuis.

Maar nou het Seegogga ook ‘n huisie in die binneland gekry. ‘n Wonderhuisie in ‘n wonderland – ‘n droomhuisie. Die huisie is perfek. Sy naam was nog altyd Seegogga se Huisie. Soms noem sy hom Rebushuisie. En so gaan hy bly. Seegogga se huisie, en soms, as die gevoelente haar lei, Seegogga se Rebushuisie.

Sy dink weer aan Vuurvliegie wat die huisie vir haar present gegee het. Vuurvliegie weet nie watter wonderlike ding sy gedoen het toe sy Rebusfontein geskep het nie en Seegogga se huisie vir haar present gegee het nie. Sy wens so Vuurvliegie en Hester wil weer terugtrek. En naduurlik, die moeder van almal, Kameel. Hulle is mos van die oorspronklike towerinne.

Ja, soms trek mens uit en weg en verken nuwe lande en weë, maar gelukkig kan ‘n mens altyd weer teruggaan na jou eie wonderhuisie in ‘n wonderdorpie want daardie huisie bly altyd net jou huisie. Niemand anders kan in hom intrek nie – net jyself – solank daardie huisie en dorpie nog in jou hart is.

Dis reeds skemer. In hierdie tyd van inperking is dit lekker op haar stoepie.Hier kom Toortsie ook aangestap.

Seegogga gaan haal vir hulle albei lekker red cuppachino. Hulle klink hulle koppies

” Op ons Rebushuisies!” sê Seegogga.

“Lank lewe die towerinne!” Klink Toortsie.

Posted in feeverhale en ander stories, goue vroue, Los opdrifsels, rebusfontein, perfect day, vriende, nostalgie, rhebusfontein | 12 Kommentaar

Ontbyt op Rebusfontein, vervolg

Seegogga sit met haar egte room cuppachino op haar stoepie. Sy bekyk die tuintjie met die pragtige  blommetjies. Toortsie is al reeds weg om haar huisie te gaan opknap en uit te pak. ‘n Paar Towerinne dryf nog in die water rond op hulle lilo’s.

Frannie kom sit by haar met ‘n koppie tee.” En as jy nou so treurig lyk? Jy en jou niggie het ‘n wonderlike ontbyt gemaak.”

Seegogga skud haar kop. “Ek het regtig my bes probeer. En ek het gedog ‘n feestelike ontbyt gaan ons almal baie beter laat voel. Maar ek is nog hartseer.”

Frannie sug so ‘n ligte suggie. ‘Ek verstaan wat jy bedoel…”

”Jy weet, Frannie, ons is almal sulke goeie vriende. En kyk nou net: Kameel was hier maar sy wil nie nou terugtrek nie, sy wil eers by haar skoondogter bly, sy kort rus.” Perdebytjie, Hester, Vuurvliegie, Sonell en Trommeltjies is skoonveld. En waar is Scrapy en Una. Was hulle ooit hier?

“Wel Una is hier. Sy is ‘n vurige Rebosser. Woordnoot en Christa ook. En ek glo Scrapy ook. Sonell is mos besig met homeschooling, maar ek hoop sy kom terug nadat alles weer na normaal teruggekeer het. Bondeltjies ? Ek wonder waar is sy? En dink jy moet haar bietjie kontak om te hoor wat van haar geword het”

“Ek dink ook so” sug Seegogga.”Ons weet nou ook al dat Vuurvliegie nie meer wil saamtoer nie en ook nie meer in Rebos wil woon nie, maar nuwe hoogtes wil bereik. daardie stamp teen haar kop het groter skade aangerig as wat ons vermoed het. Sjoe, nie een van ons het besef dis so erg nie. Ek dink ons het dalk die pap te dik aangemaak ook, jy weet. As mens heeldag so whatsup en saamtoer en gesels, dan begin dinge later krap. Dink jy dit was met ons so?”

Frannie knik instemmend.

Seegogga neem nog ‘n teug aan haar Cuppachino.”en Perdebytjie? Ons het so lekker saam met haar getoer daar in Kaokoland. Wow! Jy weet ek hou mos ook daarvan om so bietjie rof te gaan in die natuur – soos die keer toe ons in die Moremi wildreservaat gaan stap het – sonder wapens of ‘n gids. en die keer toe ons ‘n hele paar dae in Botswana moes uitkom met net ‘n koppie water per dag – om te was sowel as tande te borsel. ” Seegogga dink terug aan jare gelede toe sy jonk was sonder ‘n bang haar op haar kop.

“Frannie lag lekker. “En sê-nou daar het ‘n leeu gekom?”

“Sjoe, ek weet nie! Gelukkig het ons net ‘n familie vlakvarke gesien wat stertjieorent deur die gras gehardloop het. Maar as ek dalk weer in so ‘n situasie kom, hoop ek Perdebytjie is daar om die foto te neem!” Seegogga kry sommer warmer as sy aan daardie dag in Botswana dink.

“Maar Hester…. ai ek is jammer sy is nie hier nie. Sy het foutiewelik gedink dat ons nie meer wou saamtoer nie, en ons WOU!”

“Ja, maar toe wil die tent mos nie opstyg nie – agv jou skerp knypertjies. Toemaar,” troos tannie Frannie, toe sy sien hoe hartseer Seegogga lyk. “Toortsie sê  haar man sal mnr. Krap help om die tent weer mooi heel te maak.

“Sjoe, Frannie, ek hoop so.  Ek hoop hy kan weer hoooooog vlieg en wonderlike werelddele verken. Solank Rebusfontein net nie weer verdwyn nie!”

“Ek glo darem nie”, sê Frannie. “Het jy dalk nog van JAN se piesangballetjies oor?”

“O ja ! Frannie! Kom! Ek kan self doen met bietjie soetigheid!” Frannie en Seegogga kry vir hulle elkeen nog ‘n paar balletjies. en VirgoC en Positief sluit by hulle aan  – Positief met haar eie versterkinkie.

Die son skyn heerlik en die viertjies  sit langbeen op die stoep. “Op nuwe horisonne en nuwe avonture!” sê Positief en lig haar glasie.

“Lank lewe Rebus!” klink Frannie en Seegogga saam. Dis ‘n mooi dag.

 

 

Posted in feeverhale en ander stories, rebusfontein, perfect day, vriende, nostalgie, rhebusfontein, Vertelling: Die Juffrou en John | 15 Kommentaar

Ontbyt op Rebusfontein

Dis ‘n nuwe oggend hier in Towerinstraat nr 10, Rebusfontein. Die son skyn, die voëltjies sing. Dis ‘n pragtige nuwe lenteoggend so hier in die winter en die Towerinne gaan ontbyt.

Ek het hulle mos genooi vir ontbyt om ons Rebusdorpie weer te waardeer en te vier. Na al die toere en dramas , maak ons ‘n nuwe begin. Gister het Toortsie se boerman haar tuintjie begin regruk, Mnr Krap het geplank en geverf in Seegogga se huisie en Una se handyman het getimmer en gekap.  Een vir een het die Towerinne begin terugkom van  heinde en verre. En netnou kom almal hier op my stoepie eet.

Kyk, “dames”, hier is gewoel, hoor! Omdat kosmaak nie my sterkpunt is nie, het ek my wonderlike niggie, Hanlie Green gekry om my te kom help.  Nie alleen is sy net so goed soos JAN ( die mooie man met die Michellin ster)  nie, sy was baie bereid om my te kom help. Kry gerus ‘n paar resepte op haar blog. hanliegeen.com

Een vir een kom die Towerinne aangestap, uitgedos in pragtige lentekleertjies. Dis heerlik warm vanoggend op Rebusfontein! Ons babbel en gesels. Almal is opgewonde. Die storm van die afgelope tyd is uitgewoed, die dubbeltjies is uitgetrek, die huisies is besig om reggemaak te word en daar is ‘n paar nuwe intrekkers.

Rebusfontein is besig om te floreer!

Gisteraand het mnr Krap die vlieënte tent ( VVVTT) by die ingang van die pad gaan optel, waar Hester dit neergesit het. Dit lyk my die ding het ‘n paar stukkende plekkies waar my knyers dit per ongeluk raakgeknyp het. Dit moet nou eers herstel word voordat ons verder kan vlieg, maar Mnr Krap sal dit sommer gou vir ons regmaak, hoor.

” Goeiemore, My liefste Rebusvriende!  Welkom ook aan ons nuwe inwoners, Aalsie en Appeltjie. Kom sit hier op my stoepie. Ek gaan nie veel praat nie. Dis julle beurt. Maar kom ons drink gou ‘n heildronk – op ‘n nuwe en geseënde dag, op ‘n nuwe vrolike Rebusfontein, op nuwe vriende en op ‘n nuwe begin. Ons gooi alle ou hartseer wat dalk hier mag ontstaan het,  weg, ons verf die roes toe, ons smeer salf aan die kneusplekke, ons begrawe ou koeie en  ons kyk op en vorentoe – na wonderlike nuwe avonture, toere, stories en dinge. Ons bedank ons Hemelse Vader vir die seën van goeie vriende. Klink julle glasies: Op ‘n nuwe vrolike Rebus!”

rebusontbyt 3

Voorgereg: Rebusnessie: Griekse jogurt pannacotta wat in aarbeisop dryfpaasontbyt 8

Groen palletskoonmakerrebusontbyt 8

Kruie en ricotta mini omelet met parmaham en soet vye rebusontbyt 6Forel wat Hanlie vir ons op die stoep gerook het, geposjeerde eier,bedien met aspersies, perskes, sonryp tamaties, avokado, ertjiepesto en rogbroodrebusontbyt 9

Geroosterde piesangbrood met gespinde suikernessies gevul met JAN se piesangballetjies en Carol Vanilla room ( o my word – mnr Krap het hom nou byna dooodgelag vir hierdie gereg se naam. Ek pleit onskuldig.)paasontbyt 13paasontbyt 14paasontbyt 17

Na so ‘n Hanlie heerlike ontbyt, is dit tyd om af te koel in Rebus se dam!rebusontbyt 11

Maar waar is Una se pienk Lilo?????

Het julle foto’s van julle kleertjies geneem? Wys vir ons almal asseblief.

Ek het mos vir Hanlie gehelp. Waaroor het julle almal gesels? Vertel asseblief.

Om ander bloggers se vertellings te lees van die nuwe Rebusfontein , klik hier: https://fresh.inlinkz.com/party/942da9e9f0524c6b982439c66cceced1?visitor3

Posted in feeverhale en ander stories, Los opdrifsels, rhebusfontein | Tagged , | 14 Kommentaar

Welkom op die nuwe Rebusfontein

towerin huisie

towerin huisie

Dis na daardie besoek aan Spanje, terwyl ons almal ewe onskuldig en soet weer in die Vlieënde Viruslugtende Towerin tent klim, dat die verskriklike nuus ons ore bereik.

Vuurvliegie laat weet dat Rebusfontein verdwyn het! Blykbaar is dit nie sy wat hier ewe lekker saam met die tent reis nie, maar Broodina. Sy het blykbaar op Rebus agtergebly, na ‘n kwaai hou op die kop.

“Is sy ooit by haar volle verstand?” wonder Seegogga so by haarselwers. ” Sy het ‘n geweldige hou op haar kop gekry…”. Rebus kan mos nie sommer net so verdwyn nie? Dalk was hy net tydelik onsigbaar agv daardie onnodige sanitisasie en skoonmaak en reininging en regpak en stroping, om vernuwing en verryking te bewerkstellig.

Die Towerinne verskil dadelik in hulle reaksies, soos hulle persoonlikhede mos ook verskil. Maar een en almal is hoogs, ja hooooooogs ontsteld. Dit kan mos nie wees nie! Maar Vuurvliegie hou vol dat Rebus weg is, en sy het self die kaart en transport en gaan dit nie weer opbou nie, sê sy koppig.

Seegogga klap haar knypertjies oop en toe, oop en toe. Amper knyp sy ‘n gat in die vlieënde tent van ontsteltenis.img-20200706-wa00729020938038853251170.jpg

Sy sien dat Hester nog nie die tent laat opstyg het nie – dis mos nou Hester se beurt, en klim gou af. Sy wil baie graag verder saamtoer, maar die onsekerheid vreet haar op. Sy moet nou dadelik eers Rebus toe om te gaan kyk wat nodig is om haar huisie weer te bou. Vuurvliegie praat van gras en bossies. Ai tog is die blommetjies dan ook weg?

Seegogga tingeling vir mnr Krap. Hy sal moet saamgaan om te help. Hy is mos ‘n handyman wat alles kan doen: “Rebusfontein het verdwyn!”

“Wat? Stront man!” Mnr Krap is net so omge-ellie. Hy het altyd met volle aandag na die Towerinavonture geluister.

In die sak van Sakbek, Struisbaai se pelikaan, vlieg mnr Krap en Seegogga skommel-skommel Rebusfontein toe. By haar het sy ‘n hamer, spykers, ‘n blik blou verf, ‘n paar planke, n sakkie blomsaadjies en ‘n botteltjie Franjeliko.

Sy het nie witblits nie – sy is mos gerehabiliteer, maar dink daaraan dat dit nogal handig sou gewees het – sommer om oral te santitiseer waar daar dalk kwaad uitgebroei het.

Hulle vlieg met Sakbek oor die land – ‘n leë-leë land. Daar is min voertuie en die mense loop almal gebukkend.

Hoewel die towerinne Coronamouna oorwin het, het die res van die land dit nog nie agtergekom nie. Almal loop met groot swaar bondels op hulle rue en kyk af grond toe.

‘Ai, tog, hoekom voel ek dan ook soos daardie mense”, dink Seegogga. Sy weet sy moenie so voel nie, maar sy doen.Sy was so lief vir Rebusfontein en het al meer as eenkeer daaroor geskryf.

https://seegogga.com/2019/11/19/om-op-rhebusfontein-te-woon/

https://seegogga.com/2020/06/27/hoe-het-seegogga-ook-n-towerin-geword/

Sy dink oor die lieflike dae wat sy daar deurgebring het, die vriende wat sy gemaak het en die avonture wat sy beleef het.

Toe land Sakbek en Seegogga en mnr Krap klim uit. Hulle stap verbaas in Towerinstraat af. Die straatjie is dolleeg en al die huisies is toe, maar die huisies is steeds daar! Die pragtige blommetjies ook!

So hier en daar is daar ‘n bietjie nuwe verf nodig, sien sy, Die heininkies het ‘n knip nodig. En ja, daar is ‘n paar dubbeltjiebossies wat uitgetrek moet word.

Hulle sit haar krapmandjie met haar gereedskap by haar voordeur neer, en Seegogga sien dat sy eintlik in nommer 10 woon. Sy het haar nommer mos al lankal vergeet omdat sy goed weet dat sy die blou huisie daar in die middel rond het.

Mnr Krap spring aan die werk want hy is ‘n handyman wat alles kan doen. Seegogga stap verder af in die straatjie. Wat sien sy daar?

Op haar stoepie sit Toortsie stoksielsalig alleen met ‘n koppie tee en ‘n allemintige lemoenkoek. Haar boerman is besig om onder in die tuin te skoffel. Nie lank nie, of Toorts en Seegogga lag en gesels en smul aan die heerlike koek.

“Ek is so dankbaar, Toorts! Ek het gedog Rebusfontein is weg – poef! En hier sit jy sowaar!”

“Het jy al Mary Poppins gesien?” vra Toorts. “ ‘n Mens wens mos net wat jy wil hê moet gebeur en dit gebeur. Ek is nie seker of dit so ‘n Alice of Wonderland werk nie, maar daar verskyn of verdwyn ook allerhande goed. “

“So jy bedoel as ons wens Rebus bestaan nog, dan bestaan hy?”

“Ja, beslis. Niemand kan hom van jou af wegvat nie. Al het jy hom nie gemaak nie, het hy mos al lankal werklik geword.

“Soos Pinnocio wat ‘n regte seuntjie geword het?”

“ Netso ja. Daar was allerlei probleme voor dit gebeur het, maar as dit gebeur het, het dit gebeur. En die beste van alles is, Rebusfontein behoort nou aan almal wat hier wil woon. Niks en niemand gaan hom wegvat nie. Hy moet ‘n bietjie opgeknap en verander word, maar eintlik is hy ‘n groeiende dorp wat uitbrei. Kyk nou maar vir Aalsie en Appeltjie. Hulle wil ook graag hier bly.”

“Ja, maar daar is towerinne wat gesê het hulle het hulle huisies verloor, want hulle het nie kaart en transport nie. Is jy seker ons mag hier wees?”

“Wel, sien die saak staan so: daar mos die reël dat as iets meer as 6 maande in jou besit is, dan is dit joune – wettiglik. Die eienaar mag dit nie meer sonder jou toestemming terugvat nie. En dan is daar so ‘n ding soos verblyfreg….”

“O. So elke huisie behoort steeds aan die Towerin wat daar gebly het?”

“Ja, virseker. Ons moet tog vir almal vertel dat hulle steeds veilig is hier.”

Seegogga dink aan haar dierbare towerin-vriende. Sommige van hulle is so sag en broos. Sy dink hoe hartseer hulle was toe hulle gedink het hulle huisie is weg. Sy dink aan die ander, wat nogal kwaai en opstandig is. Sy weet sy is self van die storm-en-drang soort wat eers later tot bedaring kom en dan dikwels spyt is oor wat sy gesê of gedoen het. Daar is ook die wat dadelik terugtrek in hulle skulpies in en hulle gevoelens vir hulleself hou en geen kommentaar lewer nie. Daar is die wat maklik sê dat hulle ‘n ander plek sal kry om te bly. Daar is selfs die wat graag na ‘n ander plek wil aanbeweeg. Seegogga weet dat sy nie een van hulle is nie. Sy verander moeilik van plek.

“Het jy geweet dat daar party Towerinne is wat wil aanbeweeg, wat voel dat ons losgetorring het en dat ons vernuwing nodig het, Toortsie?”

“Nee”, sê Toorts: “Maar waarom het hulle dan nie dit al lankal met ons bespreek nie? Ons gesels dan altyd so lekker oor alles. As iets iemand gepla het, kon hulle mos dit maar gesê het, dan nie?”

“Ja,ek dink ook so”. Seegogga sug. Was sy dan verkeerd om so veilig en lekker op Rebusfontein te woon? Is sy soos daardie stiksienige popcorn wat nie wil spring nie?

“Wat dink jy van popcorn, Toortsie? Is ek nou van daardie harde toedop springmielies wat nie wil spring nie en dan weggegooi word?” Seegogga is baie bekommerd. “Moet ‘n mens nou spring omdat ander wil hê jy moet spring? Moet jy mooi in die pot bly omdat iemand die deksel toehou en mooi soet in die middel spring soos al die baie popcorn om jou?”

Toorsie skud haar kop. “Rebusfonteiners is eintlik nie popcorn wat jy in ‘n pot kan druk en dan spring almal mooi soet op en af nie. Ons spring mos ons eie springe! Sommige hoog, sommige uit die pot, sommige sag en versigtig, sommige met ‘n groot knal.En sommige spring gladnie.”

“Ja, Toorts, dis wat vir my so wonderlik is. Die towerinne is almal baie verskillend. Dit laat my dink aan daardie gekleurde popcorn wat ons kry. Bont, vaal, uitbundig, ingetoeë, hard, sag, groot uitgepop, klein toepitjie, maar weet jy wat? Op Rebusfontein is almal baie welkom. En hulle kan mos hier vry voel om te spring soos hulle wil. Sonder oordeel. En wat nog wonderliker is, is dat hulle almal saam ‘n heerlike sak vol verskeidenhheid en kleure is. Dit lyk sommer lekker – maar nou is ek mos lus! Kom ons gaan spring bietjie popcorn, Toorts, Kom! ”

Seegogga huppel. Die las is van haar skouers af. Sy is weer tuis in haar geliefde Rebusfontein.

Seegogga en Toorts kies nou weer koers na Towerinsstraat 10, haar eie, eie huisie. In haar spens is ‘n sakkie bont springmieliepitte. Nou gaan hulle heerlik springmielies eet voor Seegogga teruggaan om te kyk of die towerin tent nog staan. Sy hoop die toer gaan nog voort. Sy hoop Vuurvliegie herstel van haar hou op die kop. Sy hoop die Towerinne kom knap hulle huisies op en kom trek in. Sy hoop…”Khalil Gibran quote: And let your best be for your friend. If he...

Om ook ander bloggers se vertellings oor Rebusfontein te lees, klik hier: https://fresh.inlinkz.com/party/942da9e9f0524c6b982439c66cceced1?visitor3
Posted in feeverhale en ander stories, rhebusfontein | Tagged , , , | 37 Kommentaar

You will never walk alone.

koningin en sir Tom moore

Honderjarige ridder verwerf 2 wereldrekords

Nie alleen is die 100jarige Kaptein Thomas Moore ( geb 30April 1920) op 17 Julie 2020 deur Koningin Elizabeth tot ridder geslaan nie, hy het ook 2 wêreldrekords oortref!

Gedurende die Lockdown het Captain Tom besluit om in volle mondering te stap om geld in te samel vir die gesondheidswerkers van die Britse National Health Service( NHS). Hy het aanvanklik gehoop om so ‘n 1000 pond in te samel, maar hierdie bedrag is binne 24 uur verbygesteek.

Wereldrekord nommer 1!

Met sy 100ste lopie, het hy reeds meer as 33 miljoen Britse pond ingesamel. Dit is die grootste bedrag wat ooit ter wereld met ‘n staptog ter wille van liefdadigheid ingesamel is .

Hiervoor het Koningin Elizabeth (wat eintlik streng sosiale afsondering handhaaf omdat sy al in haar 90s is) ‘n uitsondering gemaak en die honderdjarige kaptein tot ridder geslaan. Hy is nou Captain Sir Tom Moore.

Wereldrekord nr 2!

Maar die ridder het nou op 100jarige ouderdom ook saam met Michael Ball ‘n musiekvideo gemaak – en dit het eerste plek op die Britse singles lys gehaal! Dit maak hom die oudste persoon ooit wat ‘n NOMMER EEN op die Britse top 20 het! Voorwaar iets om trots te wees!

Sir Tom Moore het so in die mense se harte ingekruip omdat hy soveel lig gebring het in ‘n uiters depressiewe tyd van die wereldgeskiedenis, dat hy meer as 125 000 verjaardagkaartjies met sy 100ste verjaardag gekry het.

Kyk gerus na sy musiekvideo hier en kyk dit maar end-uit, want dit is ontroerend mooi. Soos een berig sê: “It’s not often a 100 year-old war veteran tops the UK pop charts with a 75 year-old song”. .

Kyk hier en geniet dit:

Posted in branders van emosies: musiek vir die siel, Los opdrifsels | Tagged , , | 23 Kommentaar