die lewe is ‘n feeverhaal

image

Almal van ons ken die stories van Rooikappie en die wolf, Gouelokkies en die 3 beertjies;,Aspoestertjie, Doringrosie,   Sneeuwitjie. In ‘n feeverhaal is daar die goeie en die bose. En altyd, maar altyd, wen die goeie en verloor die bose en die prins en prinses woon vir altyd en altyd gelukkig saam.

Die waarde van sprokies kan nooit onderskat word nie, sê die kenners. Nie alleen leer dit kinders dink en droom nie, dit skep ook ‘n fantasiewereld waar alles moontlik is. Dit vertel ook die lewe in ‘ n baie eenvoudige en wonderlike vorm. So kom jy gou agter wat goed is, en ook wat sleg is.

Met die jare het ek geleer dat alles in die lewe in die vorm van ‘n feeverhaal vertel kan word. Op een of ander manier is dit ‘n helende proses om die lewe in die vorm van ‘n feeverhaal te sien – werklikheid of verdigsel, goed of sleg. d=Dit help dus om die lewe in sy eenvoudigste en mooiste vorm te sien. En dit help  jou weer om dit beter te verstaan – en die storie in jou hart te hou.

Ek het dit ook al gedoen – eendag lank lank gelede : Die prins en die diensmeisie. As jy dalk hierdie storie lees, lees gerus ook almal se verskillende eindes. My eie einde  is heel laaste. Ek het hierdie einde gekry nadat ek almal se eindes gelees het, en die storie mooi bestudeer het. So kon ek op die ou einde die regte einde kies, in die feeverhaal en ook in die werklike lewe. En dit was ook ‘n gelukkige einde met mooi herinneringe.

Dis vir my lekker om die feeverhaal in die lewe te soek. Nie almal het gelukkige eindes nie. Daar was ook die storie van Die eensame koning.  ( en tog, selfs hy het ‘n gelukkige einde: besoek die mene dan nie van toe af altyd sy pragtige paleise nie en doen hulle dit nie steeds tot vandag toe nie? Ja, meestal het feeverhale gelukkige eindes. Lees gerus die storie van die gelukkige haai.  en ook die storie Parrie kom huis toe.

Soms moet ‘n mens net hard vir daardie  gelukkige einde soek- soos ek moes doen met die prins en die diensmeisie hierbo.

Het jy ‘n feeverhaal? Ek daag jou uit: Skryf ‘n feeverhaal: oor jou eie lewe of ‘n deel daarvan, oor ‘n bekende se lewe, oor die politieke situasie van ons land, of oor enige werklike gebeurtenis. Maak dit ‘n feeverhaal ( of ‘n fabel) en vertel vir ons ‘n storie.

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=779975

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

 

 

 

Posted in feeverhale en ander stories | 46 Kommentaar

Skryf safari: Die paaie van my gedagtes

copy-016.jpgOp ‘n skryf-safari gaan die paadjies met kronkels en draaie – soms glad en glibberig, soms opdraand en moeilik.

Waarheen gaan my paadjie vannaand? Wel ek is mos ‘n seegogga, né.  Al langs die strand loop my spoortjies, lig, lig, soms skaars sigbaar. Die seesandkorreltjies kleef aan my pote, my lyf, my hart. Soms spoel die seewater oor my. Maar ek sink nie, ek swem. En in die water van my lewe, beleef ek wondelike avonture, vind ek ander seegoggatjies wat wonderlike vriende word. Daar is ook lastige bloublasies wat brand en seermaak, en seekatte en haaie vir wie mens baie bang moet wees as hulle te groot is.

Maar meestal is daar die branders.  Jy kan dat hulle jou omklap – hulle is so rof. Of jy kan op hulle dryf , op en af, en baai in die genade van ‘n warm sonnetjie. En terwyl jy so dryf,  droom jy oor ander paaie – die paaie van mooi landsplekke,  die paaie van spesiale ervarings, die paaie van mooi herinnerings, groot liefdes, die paaie van jou kinders, die verlede, die paaie van jou hart.

Ja, en tog ook die paaie van die toekoms.

Maar hierdie tyd, hier vannaand, is my gunstelingplek hier onder die see, onder ‘n lekker groot klip, weg van alles af en op my paadjies van hartsherinneringe. More oggend sal ek weer swem, op die branders dryf en woel en werskaf op pad – die toekoms in. Mag dit vir julle almal ‘n mooi nuwe dag wees.IMG_0699

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=778471

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

 

| 18 Kommentaar

Ter herinnering aan Audrey Hepburn

Haar eerste film. Hier is die hele vollengte film, free, gratis en for nothing. Geniet dit !

https://archive.org/details/RomanHolidayClassicFilm

| 9 Kommentaar

betyds of laat agter 3?

Betyds

Saar Minnaar kners op haar tande. Braam se vrolike gefluit irriteer haar. Waar sy kalmte geanker is, sal sy nie weet nie. Die droogte is allesverterend – veld, vee, water, selfs menswees verskrompel tot niks.

“Ons het ‘n wonderwerk nodig,” sê Saar mistroostig.

“Nee, my lief, ons het geloof en vasbyt nodig, en miskien ‘n bietjie toevallige geluk,” sê Braam terwyl hy die possleutels en sy loterykaartjie in sy hempsak druk. Hy sluk sy koffie en soen haar voorkop.

“Ek gaan gou dorp toe. Daar kom vandag lusern van die Hoëveld. Ons sal maar swaar trek as die land se mense nie so hulpvaardig is nie.”

“Gmmf, gekkebelasting. Dis al wat daai loterykaartjie van jou is. Die kanse dat die hemel val en ons blou mussies gaan dra is meer waarskynlik. So van hulpvaardig gepraat. Hier is my dorpslysie. Asseblief, moenie vergeet om by Tannie Malie by Dokter Soois aan te gaan nie. Sy het laat weet ons moet daar draai,” vra Saar.

Braam kla: “Ag Saar, Tant Malie praat so baie, kom saam.”

“Ek het goed wat ek moet doen, en ek sien nie kans vir die rit in die lorrie nie. Wie is nou hulpvaardig?” kom dit snipperig.

Braam haal sy skouers op en glimlag skeef.

Gou is die lorrie se gedreun ‘n herinnering, en die stilte sak soos die versengende hitte op die werf neer. Saar begin met haar dag se sleurwerk.

Die hoenders kry kos, eiers word uitgehaal. Die stoof voel koud, en sy gooi hout op die vuur. Saar pieker oor aandete, Braam gaan rasend wees van die honger na die dag op die dorp.

Sy begin water tap om wasgoed te was. Die kraan drup enkele druppels water in die wasbak.

Die tenk is leeg. Saar stap uit na die windpomp by die sementdam. Sy trek die handpomphefboom op en af sodat die watertenk kan vol word. Die boorgatpomp het die gees gegee en daar is nie geld vir herstel nie.

Die waterpomp se handvatsel hang opeens swaar in haar hand. Morsaf gebreek. Daar is geen manier om water te pomp nie. Moedeloosheid stroop haar van alle rede.

“Nou is ek klaar,” snik Saar en storm die huis in. Sy haal haar kerkpakkie en hakskoene uit die hangkas en verklee. Sy smyt haar tandeborsel, pajamas, smuktas, ‘n skoon stel klere en haar handsak in ‘n tas.

Met ferm tred stap sy eetkamer toe en haal die Familiebybel uit die buffet en haak die trouportret van die muur af. Braam glimlag uit die foto asof hy net goeie dinge in hulle toekoms sien.

Sy draai die kleinnode in ‘n blou kombersie toe. Die kombers wat bedoel was vir die seuntjie wat hulle nie het nie.

Sonder om terug te kyk, stap sy, tas in die hand en kosbaarhede styf teen haar bors geklem, by die plaashek uit.

“Klaar,klaar, klaar,” knars die klippers onder haar sole in ‘n koor.

Dit gaan sukkel op die hoë hakke, en gou loop sweet in riviere teen haar slape af. Sy sit een voet voor die ander. Omdraai is nie ‘n opsie nie. Genoeg is genoeg.

Die plaashuis word al hoe kleiner tussen die verskrompelde mielielande – soos ‘n bedremmelde geliefde in onvermoë om Saar tot inkeer te roep.

Skielik, asof in ‘n droom, voel Saar hoe die horison kantel toe haar voet swik en die tas uit haar hand vlieg. Sy klou verbete aan die kombers met sy kosbare inhoud. Glas splinter en haar arms en knieë brand soos vuur. Sy bly in die rooi stof lê.

“Ek gaan nou net hier bly lê. Iemand kan oor my ry, of die aasvoëls kan maar my kom oë uit pik. Ek verstaan nou vir Job wat sommer so in sak en as kon sit en sy sere krap!”

Saar hoor nie die donkiekar nader kom nie. Moos, haar skoonpa se bejaarde regterhand, kry haar plat op die grond, trane in leivore oor haar stofbesmeerde gesig, onbedaarlik aan die snik.

“En as Saar nou hier in die middel van die pad sit en grens?” vra Moos besorg.

“Ek wil hier weg, Moos. Ek kan nie meer nie.”

“Kom ek help jou op. Bella en Koos sal ons gou daar onder daai doringboom se koelte staanmaak. Kry nou al jou seer bymekaar en vee af die huil. Mens is nie sommer net so klaar nie. Almal kry swaar. Dit is nou tyd om geduldig te wees. Net soos Vader Abram in die Bybel. Hy was oud voor die Jirre se woord waar geword het en daar ‘n kjênd vir hom en Sara gebore is. En later toe hy Isak moes gaan offer, het hy bly glo, en die Jirre se voorsienigheid het hom gespaar. Die Jirre se tyd is Sy tyd,” raas Moos.

Saar sit kop onderstebo. Moos is reg. Wat is anders op ‘n ander plek. Stadig kom sy tot haar sinne. Sy kyk af na haar verkreukelde romp, nerfaf knieë en haar hakskoene. Wat het sy gedink?

“Ag, Moos, ek is sommer simpel. Dis net alles te veel…”

Sy kry nie kans om klaar te praat nie. Rooi stof slaan om hulle op. Dis Braam. Hy slaan remme aan toe hy hulle sien…

“Wat gaan hier aan?” Braam spring uit sy bakkie.  ” Hemel, Saar, kyk hoe lyk jy! My arme arme vroutjie. ”  Braam raap Saar op in sy sterk arms  en sit haar versigtig in die bakkie neer, maar hou sy arms beskermend om haar. Hy sien die kerkpakkie en die hakskoene, maar hy vra nie vrae nie. Het tannie Malie dan nie gesê  dat sulke vroue soms vreemd reageer nie?

“Het jy seergekry?” Saar kan nie help om opnuut verwonderd te voel oor die krag van sy arms en die teerheid van sy stem nie. ‘n Oneindige moegheid oorval haar. Wat het het haar tog besiel? Waar was haar verstand? Sy wil nerens anders wees as in hierdie veilige arms nie.

Saar probeer snikkend verduidelik, maar hy hou haar kop teen sy bors en vryf oor haar hare.Oor haar kop kyk hy na Moos  en die ou beduie met sy hande dat alles reg is. Hy moet Saar huis toe neem.  “Toemaar, toemaar,” sus hy. “Jy kan my later vertel.  En ek het vir jou baie baie goeie nuus!. Maar kom dat ons jou by die huis kry en daardie nerfaf knieë dokter.”

“Dankie dat jy Saar gehelp help het, Moos. Ek kom more bietjie daar na jou huis se kant toe”.

By die huis maak  Braam haar wonde skoon en wil tee maak, maar toe vertel sy hom van die waterpomp en begin opnuut huil.

” Saar, ek is so jammer jy moes so swaarkry hier, maar dis nou verby! Ek het twee goed wat ek graag vir jou wil vertel. Die eerste is : Ek het die lotto gewen!”

Dit vat ‘n rukkie om in te sink, maar toe sien Saar dat Braam doodenstig is. “Saar, ons gaan nie meer sukkel nie!” Ek gaan vir jou die mooiste huis bou! Met ‘n outomatties wasmasjien en …” terwyl hy praat, soek Braam na die kaartjie wat flussies nog in sy bo-sak was.

Ag, nee! Braam dop sy sakke om, hardloop bakkie toe , soek oral. Die kaarjie moes uitgeval en weggewaai het toe hy vir Saar opgetel het!

“Ag Saar, dis weg!’ sê hy uiteindelik moedeloos.

Dit is Saar se beurt om te troos.” My liefste man, ek wil nie ‘n nuwe huis of enigiets anders hê nie – net vir jou! Ek het jou oneindig lief! ” Saar raak sommer weer tranerig. ‘”Maar het jy dit dan nie by die poskantoor ingegee nie?” vra  sy verwonderd. “Dis dan hoekom jy dorp toe is!”

“Nee, Saar”, sê hy hartseer,” die ding is, ek was eers by tannie Malie aan. En toe sy my nuus gee, het ek eers dadelik teruggekom om dit vir jou te sê:” Sy oë kry skielik nuwe sprankel en ‘n vrolike glimlag kom lê om sy mond.

“Saar, dit maak nie saak of dit blou of pienk is nie, maar geld of nie geld nie: Ons gaan ‘n nuwe kombersie koop!”

Om die inskrywings van verskillende bloggers in die Lê-Jou-Eier uitdaging te geniet of om self ‘n blog wat jy geskryf het aan te heg by hierdie skakel, klik op die InLinkz skakel net onder die paddatjie:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=777222

Vir die reëls van hierdie uitdaging, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposts Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

 

| 25 Kommentaar

Die perfekte misdaad bly onopgelos.

Die perfekte misdaad bly onopgelos

Nota aan gereelde lesers: hierdie is afsluiting van ‘n bloggergroep se hoogs amusante  gesamentlike geskryfde misdaadstorie, geïnspireer deur Hester.  As julle lekker wil lag,  lees gerus ons 2 boeke wat gratis afglaai kan word as u op die skakels hieronder druk.

DIE PERFEKTE MISDAAD BLY ONOPGELOS

Verslaggewer: Seegogga, ons korrespondent aan die Franse Riviera ( Weens kommunikasie probleme is plasing van hierdie berig vertraag, maar die nuus is steeds relevant, dus word dit steeds geplaas. indien verder inligting beskikbaar word, beloof ons om u op hoogte te hou.)

Die misdaad wat die blogwêreld aan die gons het, bly steeds onopgelos.

By nadere ondersoek het die Polisie een enkele goue muntstuk gevind in die kluis wat deesdae agv die pragtige Balimeubels daarin as ontspanningslokaal asook vir funksies gebruik word. Daar was oral duidelike vingerafdrukke, maar die afdrukke kan nie geëien word nie, wat die vermoede laat ontstaan dat dit òf eerste oortreders, òf buitelanders is wat die misdaad beplan en uitgevoer het.

Die Toweropstal, , waar dit glo gereeld spook,  is uiteindelik met die roof verbind. ‘n Swerm perdebye wat duidelik lank reeds daar nesmaak, was ‘n duidelike teken dat daar jare laas mense binne-in die bouval was. Tog het ondersoek getoon dat die enigste manier hoe die rowers die kluis kon binnekom, deur ‘n tonnel is wat onder die skoorsteen van die toweropstel na de kluis loop. Dit het opnuut die gerugte van ‘n spokery laat opvlam. Die nuwe huurders wat eens wilde partytjies daar gehou het,  het spoorloos verdwyn.

Spore het wel gelei na Pollmanskop, die plaas van Pablo Escobar van Colombië.  Dit het aan die lig gekom dat hy ‘n druglord  en smokkelaar is. Toe hy dus met sy helikopter daar land, was die polisie gereed om hom in hegtenis te neem. Op onverklaarbare wyse is die polisie sowel as die buitelanders egter bedwelm. Toe hulle weer bykom, was hulle net betyds om te sien hoe die Pablo se helikopter opstyg, met ‘n Suid-Afrikaanse dame, Hester, by die kontrole. ‘n Hele paar mans in swart geklee het in hopies daar rondgelê. Aanvanklik is gedink dat hulle dood is, maar nadere ondersoek het getoon dat bloot te diep in die bottel witblits gekyk het.

Die plaas was verder verlate. Die bont byevoertuig wat voorheen daar opgemerk is, is ook weg. Dit kon nog nêrens gevind word nie.

Seegogga het self daar gaan spioeneer en was net betyds om te sien hoe buitelanders, waarskynlik die eienaar, Pablo, en sy manskappe uit ‘n helikopter klim, en hoe ‘n dame begin dans. Ek het onder ‘n bossie gesit en maar ‘n video geneem. Aan die einde van die dans  het sy geëindig in die arms van ‘n jong Latynse offissier. Hulle is droomverlore daar weg, duidelik baie verlief. Gerugte is dat sy en die offisier deesdae in ‘n pragtige Paleis in Oostenryk of Switzerland woon.

Die vermoede bestaan dat Pablo die meesterbrein agter die misdaad was, maar dat hy ontvlug het na ‘n onbekende bestemming.  Dit is moontlik dat die res van die inwoners ook ontvlug het.

“n Dame,  alom bekend as tannie Frannie,  het in die hospitaal beland nadat sy op onverklaarbare wyse ‘n goue muntstuk ingesluk het. Die muntstuk is een van die wat uit die bankkluis gesteel is, maar sy hou vol dat sy net soos gewoonlik ‘n toebroodjie geëet het, en niks van die misdaad weet nie.  Sy is op borgtog vrygelaat.

Nog geen spoor kon nog gevind word van die ander goue munstukke, diamante en papiergeld wat uit die kluis vermis word nie.

Ek het sersant Gibaba besoek tydens sy teetyd . “Ons is steeds besig om die saak te ondersoek, maar alle leidrade eindig net ‘n doodloopstraat”, het hy gesê en nog ‘n groot hap van ‘n heerlike skyf sterk gegeurde Tiramishu gevat. “Die vindingrykheid van hierdie skelms is vestommend. Dit wil regtig voorkom asof ons hier met die perfekte misdaad te doen het .”

 

Nota aan alle bloggers en ander wat hier inloer:

Om die ware misdaad en al sy lagwekkende absurditeite te lees, soos deur verskeie bloggers saam beplan en uitgevoer, kan u die boek gratis hier aflaai.

https://www.hesterleynel.co.za/2018/02/24/die-perfekte-misdaad-ons-het-n-boek/                   

U kan die opvolg hier aflaai:

https://www.hesterleynel.co.za/2018/04/15/die-voortvlugtiges-ons-het-n-boek/

Hierdie is werklik humoristiese leesstof en beslis materiaal vir ‘n slapstick komedie, indien u ‘n filmaker op soek na idees is.

Lesers wat die betowerende dans wil sien wat seegogga afgeneem het, kan op

hierdie skakel klik.

 

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die paddatjie of die InLinkz skakel net daaronder:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=776174

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22).

 

| 24 Kommentaar

Die perfekte misdaad? Verslaggewer: Seegogga

(Nota aan gereelde lesers: hierdie is deel van ‘n bloggergroep se hoogs amusante  gesamentlike geskryfde misdaadstorie, As julle lekker wil lag,  begin hier lees. )

Onthou ook asb om die kommentaar onderaan elke hoofstuk te lees.

 

“…Mmm nou moet ek fyntrap. ek wil tog nie hê my bloggervriende moet gevang word nie! Hulle het immer my beloof dat hulle my baie goed sal vergoed as ek reg skryf, so kom laat ek nou die redakteur tevrede stel…”

           Die Perfekte Misdaad?

verslaggewer: SEEGOGGA

Volkskasbank het sopas bevestig dat gerugte van ‘n groot bankroof wel waar is. Die bank is in ‘n klein dorpie, wat om veiligheidsredes nie bekend gemaak mag word nie. Dit het   benewens baie papiergeld,  ook besonder waardevolle diamantjuwele asook ‘n groot versameling egte antieke goue muntstukke( gehad).

Mnr Tiekie Pfennig, bankbestuurder, het Maandagoggend oudergewoonte vroeg die oggend bank toe gegaan en die kluis oopgesluit om die alamstelsel te de-aktifeer. Groot was sy ontsteltenis toe hy  ‘n pragtige gemeubileerde vertrek vind, in plaas van sy staalkabinette. Die vertrek was kompleet  toegerus met kunstige Bali houtbanke, koffietafels,  lieflike staanlampe en pragtige tafelkleedjies.

By nadere ondersoek het hy wel sy staalkabinette onder die tafelkleedjies ontdek – dolleeg. Die polisie is onmiddellik  in kennis gestel, en hulle het kom vingerafdrukke neem en padblokkades ingestel. Tot dusver wil hulle egter geen kommentaar lewer nie. Die saak word bemoeilik deur hulle plaaslike bevelvoerder, Sersant Gigaba, wat nie op die oomblik vir kommentaar beskikbaar is nie.

Op hierdie stadium is dit onseker hoe die rowers die kluis oopgekry het, want daar is geen teken van inbraak nie. Daar is wel ‘n visitekaartjie op die toneel gevind, maar die woorde daarop is onleesbaar. Die ondersoekspan hou vol dat daar iets bonatuurlik gebeur het, en sommige polisieamptenare glo dat dit daar spook, en weier volstrek om die kluis binne te gaan.

Die omgewing is al jare lank bekend vir sy spookstories, en een van die nabygeleë plaashuise heet ook die “Toweropstal”. Die nuwe huurders het hulle onlangs die gramskap van die bure op die hals gehaal deur elke nag luide musiek  te speel en wilde partytjies te hou. Daar is ook vergesogte stories van vuurpyle, en drie spoke wat mense verwilder.

“My koeie het onrustig geraak en ek het duisende rande se skade gely omdat hulle melkproduksie so gedaal het,” het Mnr Bull, ‘n ontstoke buurman aan my gesê.

SEEGOGGA het as verslaggewer self een van hierdie partytjies bygewoon nadat ‘n klagte ontvang is, en was tydelik uit aksie gestel en byna vermorsel toe ‘n groot hoeveelheid Frangelico per abuis ( of dalk aspris) op my uitgestort is. Die vermoede is sterk dat daar ook dwelms betrokke was.

” Nou die aand het hulle skielik opgehou met die wilde musiek en weer klassieke musiek gespeel” vertel mnr Bull.  ” Ek het nog so dankbaar gevoel dat my koeie nou weer mooi rustig is, toe ek skielik ‘n onaardse slag hoor. Iets moes daar ontplof het!  Ek het onmiddellik die polisie gebel, maar jy weet mos hoe gaan dit deesdae hier. Hulle het hulle nie eers verwerdig om die foon te antwoord nie! ‘n Vorige klagte oor rusverstoring het ook geen resultate opgelewer nie!”

Mnr Bull het bygevoeg dat dit nou doodstil en verlate by die Towelopstal is. Hy vemoed die bure se eksperiment het misluk en dat hulle toe maar getrek het. Hy sien ook nie meer hulle bont  zoommobile nie, en by nadere ondersoek het hy  ‘n windskewe struktuur, met die woord “ali” daarop geskryf, gesien. Die oorweldigende geur van alkohol  het die lug gevul. ” Ek is so bly hulle is weg. Ek dink hulle het hulle ali gesien! ” sê ‘n dankbare mnr Bull.

Op hierdie stadium word die gebeure by die toweropstal nie met die misdaad verbind nie, hoewel dit  opvallend is dat die huurders weg is ongeveer dieselfde tyd wat die bank beroof is.  Die polisie dink ook dit is onwaarskynlik. Hulle sê dat dit maar net ‘n groep plesierige mense was, en dat hulle beslis nie nugter genoeg was om so ‘n funbeplande misdaad te pleeg nie. ‘n Paar rooi stilleto’s, ‘n rooi kopdoek of twee, ‘n blonde pruik en ‘n hele paar uitermate groot stukkies onderklere word deur die polisie gehou as bewysstukke vir ingeval. Opvallend is die rooi stilleto’s wat op die uitstal rakkie in die polisiekantoor staan. Op ‘n vraag waarom dit daar staan, het die polisiebeamte gebloos en gestotter dat hulle nie plek in die kluis het vir al die gekonfiskeerde items nie.

Intussen is daar berigte dat ‘n klein bietjie van die kontant wat gebuit is, onlangs by ‘n winkel  naby Pollmanskop gevind is. Die eienaar weet egter nie hoe dit daar gekom het nie. Niemand wat na skelms lyk,  het by sy winkel kom koop nie.

‘n Filmspan wat van die misdaad gehoor het, het ook aangedui dat hulle hoop om ‘n film van die gebeure te maak indien meer besonderhede beskikbaar word.

Seegogga onderneem om ons lesers op hoogte te hou.

Die ondersoek duur voort.

 

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die paddatjie of die InLinkz skakel net daaronder:

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=769965

 

 

 

 

 

 

 

| 115 Kommentaar

Tsek, Tsotsi!

via Tsek, Tsotsi!

Ek moet net hierdie reblog. Klik dus asb tog op die blou lettertjies bo, en enjoy. Briljant!

| 7 Kommentaar