Om op Rhebusfontein te woon

In my wildste drome het ek dit nooit kon dink nie: Dat ek eendag op Rhebusfontein sal woon nie.

“Maaar woon jy dan nie meer op Bredasdorp nie?”

Natuurlik woon ek nog hier – en sommer op Struisbaai ook. Ek woeker hier en ek werk. Ek jaag rond van bakboord na stuurboord. Ek moet kos maak en veral tonne en tonne wasgoed was. Ek moet bel en reëlings tref en organise, en veral geld betaal – baie baie: huishulpe, munisipaliteit, karre, huise, petrol, instandhouding, kos, goeters.

Maar ek woon ook op Rhebusfontein. Hier sit ek op my pragtige stoepie en kyk na die oorvloed lieflike blommetjies , met ‘n glasie frangelico en ‘n pragtige bordjie met Toortsie se tiramiso. Ek drink tee uit blommetjieskoppies en eet Lorenzo se heerlike soetkoekies. Ek lag en gesels en gooi wye verbeeldingsdraaie met my bure.

My Rhebusfontein bure is almal pragtig en dierbaar, en ek moet bieg ook die snaakste klompie vriendinne bymekaar. Ons lag ons gereeld slap vir mekaar se manewales. Soms kry ons bevliegings en gaan kruip in grotte en tonnels rond en los moordraaisels op. Soms spring ons op ‘n giggelgroen bus en toer die land vol. Ons het eenkeer amper in ‘n sirkus deelgeneem, en ek praat nou nie eers van daardie perfekte misdaad wat ons so ‘n ruk gelede gepleeg het en hoe ons die polisie ontduik het nie. Dis juis agv daardie skreeusnaakse avontuur dat dat ons die naam: Towerinne gekry het. Nee, ons toor nie, maar ons het mos Towerkop se raaisels opgelos – dus Towerinne.

Ag, en as julle nou dink ek het die kluts heeltemal kwytgeraak – elke liewe woord is waar. Regtig! Sowaar as padda manel dra! Ons het daai goud en diamante gekry en in tannie Frannie se broodjie versteek, en ek dink oom Paul was nogal bly dat sy miljoene uiteindelik gevind is. Daarna hét ons gaan toer, op pad vir die pragtige Lorenzo raakgeloop (ag en ook die nuuskierige minder-pragtige Broodina), en uiteindelik hier op Rhebusfontein nesgeskop. Ons het al ‘n dinee gehad vir ‘n paar mense ( sien onder) en selfs internasionale aandag daarmee getrek.

Lees gerus hier oor ons dinee en ook oor Rhebusfontein en sy spesiale inwoners:

https://sevencircumstances.com/2019/09/29/what-is-it-about-rebusfontein-and-the-king-louis-viii/

Ons het ook hard geoefen aan ons sirkusdansie, pragtige woordsnoere gemaak en uiteindelik Eden se biblioteek se geheim opgelos – altans ek dink so. Ons sit nog lekker en gesels daaroor

Maar die lewe gaan aan, en een van die dae is die Novemberskryf’nroman verby en dan lê Kersfees mos voor – en ook waarskynlik ons volgende avontuur, want op Rhebusfontein is dit nooit te lank stil nie . Die koek, tee en frangelico is lekker, maar as jy weer sien, kom die volgende avontuur hier aangehuppel.

En wat kan ons doen?

Ons lag!

En ons gryp daardie nuwe avontuur en dans met hom, al die pad die toekoms in.

towerin huisie

towerin huisie

Posted in blogspeletjie, blogspeletjie diegroen giggelbus, blogspeletjie:towerbus,, rhebusfontein | Tagged , , , | 47 Kommentaar

Die vervalle biblioteek: Slot

Hier is die slot van ‘n vervolgverhaal .Hierdie inskrywing vorm deel van ‘n bloguitdaging wat ‘n groep dames, bekend as die towerinne van Rebusfontein, uitgedaag het om ‘n storie saam vertel. Elke episode is deur iemand anders geskryf.

Kliek HIER om die verhaal van die begin af te lees.

‘n Babelse lawaai bars skielik los en al die Rebusfonteinhonde storm blaffend na buite. Die katte gee verskrikte miaaus en laat spaander in alle rigtings. Seegogga se Bekkie fluit hard en vlieg vinnig kombuis toe.

Hester en Vuurvliegie spring vinnig agter die honde aan en is net betyds om te sien hoe Broodina se motortjie om die hoek verdwyn, met sersant Gigaba se motorfiets agterna.

Seegogga spring op en af. ” Ek weet wat ons moet doen!” roep sy opgewonde. “Ons moet almal ouetehuis toe gaan!”

Nog ‘n lawaai bars los soos die Towerinne almal gelyk uitbars.

” Nooit! Ek is nog te jonk!” roep Virgo C ontsteld.

“Is jy bedinges?” vra Hester.

“Ek loop en val, maar dis darem nie sooo erg nie!” Kameel glimlag valerig.

“Gaan vlieg!” sê Trommeltjies.

“‘n Ouetehuis het sy voordele, maar…”sê Toortsie versigtig.

“Nee, nee , ons gaan nie daar wóón nie, ons gaan net daar kuier… of wag: Ek en Christa gaan. Perdebytjie en Hester, gaan julle weer watervalle toe . Kyk of julle enige bewyse kry. Neem foto’s van enigiets wat verdag lyk.

“Vuurvliegie en Frannie, kontak asb tog weer daardie vriendin van die argiewe. Soek koerantberigte oor Eden. Enigiets.

Una, en Bondels, ondersoek asb daardie horlosie , sleutel en juwele deeglik. Ek weet sulke goed het oral geheime wegsteekplekkies en met julle ondervinding, kry julle dalk iets.

“Scrapy, praaat tog asb weer met die diere. Dalk vind jy nog iets uit.

“Woordnoot, Positief en Toorts, sal julle asb die fort hier hou? Maak vir ons lekker kos. Virgo, die kan witblits is daar agter in my kombuis. Maak solank ‘n lekker kaggelvuurtjie en kry die glasies reg. Ek vermoed ons gaan dit nodig kry. Ek weet jy het bestanddele vir lekker tiramiso en ander lekkernye, Toorts, en dan ontmoet ons mekaar vannaand hier in my huisie. Kameel, dalk kan jy en Camilla konnek met die dode… of iets. “)

“Ja-nee, hierdie geheime moet nou finaal ontrafel word!” sê Vuurvliegie. “Dis nou tyd vir NanoWriMo 2019! “‘n Hele paar Towerinne knik instemmend. Seegogga kyk hulle bietjie groenerig aan.

“Wat gaan ons by die ouetehuis doen? vra Christa toe sy en Seegogga alleen is.

“Wel Toortsie se ouma het mos ‘n tannie Kokkie daar geken. Sy is lankal oorlede, maar ek is amper seker Broodina se oumagrootjie was ook daar – en na haar was haar ouma of oupa seker ook daar. Ons moet gaan uitvind…”

Dit is skemer toe die towerinne weer in Seegogga se sitkamertjie vergader. In die kaggel brand ‘n gesellige vuurtjie.

Toe almal agteroor sit met ‘n klein frangelico’tjie om die tonge los te maak, begin hulle vertel.

Perdebytjie en Hester vertel opgewonde van die versteekte graf met die ou houtkruisie op, en Perdebytjie wys die foto. Daar is egter geen naam by nie.

“Ons het toe tog ‘n koerantberig gekry!” Vuurvliegie lees die berig wat Frannie in haar hand stop:

“TRAGISH ONGEVAL OP EDEN HEEFT EEN LEVEN GEKOST

Isabelle Angelwood crashte tragisch op Vrijdag 13 November 1865 toen ze zogenaamd bovenop de Eden-krans gleed. Ze stortte neer met de waterval. Isabelle heeft een psychishe stoornis sinds de onverklaarbare verdwijning van haar broers jaren geleden. Ze liep vaak rond de klif. Er wordt geen misdrijjf vermoed.”

“My vriendin by die argiewe het dit vir ons in Afrikaans vertaal.”, sê Frannie.

“TRAGIESE ONGELUK OP EDEN EIS LEWE.

Isabelle Angelwoord het Vrydag 13 Nov1865 tragies verongeluk toe sy vermoedelik gegly het bo-op die Edenkrans. sy het saam met die waterval na benede gestort. Isabelle het volgens gerugte aan ‘n geestelike versteuring gely sedert haar broers se onverklaarbare verdwyning jare gelede . Sy het dikwels by die krans rondgedwaal. Geen misdaad word vermoed nie.”

“Dan is dit haar graf daar by die waterval. Ek wonder wie sou die kruisie daar gesit het?” Vuurvliegie frons.

Una en Bondels kan nie wag om hulle ontdekking te wys nie – ‘n klein dik opgevoude papiertjie.

“Dit was agter die foto’tjie van Charlotte in die ou horlosie”, vertel Bondels. “Una het geweet dat daar ‘n groot holte moes wees, want die foto is mos reguit en die horlosie se agterste dekseltjie is mos gerond.”

Una vee ‘n traantjie af, en dan lees sy:

My liefste liefste Leonard. Ek het jou lief met my hele hart. Jou huweliksaansoek is die mooiste ding wat ooit met my gebeur het. Al die jare wat ek deur Joseph misbruik is, en deur my pa, Isabel en Sophia afgekraak en afgebreek en gevange gehou is, verdwyn soos mis voo r die son as ek aan jou dink. Leonard, dankie dat jy my aanvaar, ten spyte van my treurige verlede. Jy is die eerste persoon wat my sien vir wie ek is. Maar ek is bang vir Sophia. Sy is baie jaloers. Wees asb versigtig Leonard! Ek smag na jou arms om my en ons lewe saam, veilig en ver van hier. Versigtig my liefste! Jou Charlotte.”

Una snik nou soos sy huil en Kameel, Bondels, Woordnoot en ‘n paar ander vee ook trane af.

“Julle weet nie hoe erg dit is nie!” huil Bondels. “Die arme, arme Charlotte!”

“Dis wat ek wou vertel,” sê Scrapy. “Die uile was daar toe Sophia vir Leonard doodgesteek het! Nou nie my uile nie, né! Maar uile onthou en vertel mekaar en dra kennis oor. Dit s hoekom hulle so wys is.”

“Soos olifante” sê Perdebytjie.

Scrapy knik.

“Ek dink jy moet vir hulle vertel, Seegogga!” sê Christa. “Maar ek dink ons het regtig nou witblits nodig. Frangelico is lekker , maar ons hou die res liewer vir na ete. Ons het nou krag nodig!” Virgo skink, Toorsie bring heerlike kasies, biltong, Lorenzo se mini pizza’s en van tannie Frannie se broodjies en suurvytjiekonfyt. Eenkant staan Toortsie se tiramisu en wag, met die Frangelico daarnaas.

Christa maak keel skoon, “Ons het Broodina se oupa en ouma opgespoor! Hulle albei leef nog en haar oupa ken ‘n paar van die stories wat sy ma, Broodina se oumagrootjie, vir hom vertel het. Sy vrou het altyd gedink hy skiet spek, maar ons weet van beter né!”

“Kom ons begin by die begin.” Seegogga pluk haar aantekeninge uit en frons. ” Soos ek die saak ontleed het…

” Soos Hercule Poirot

“Of Sherlock Holmes!”

“of Monk!””

“en wat van miss Marple?” Die Towerinne se gesigte is vol duiweltjies.

“Nee, eee …Soos Seegogga!” kry Seegogga haar kop weer agtermekaar. “…het ou oom Angelwood, vader van Leonard en Isabelle, met Joseph se ma getrou na hy wewenaar geword het en Joseph as sy eie aangeneem. Joseph was egter van kleinsaf afgunstig op op sy stiefbroer en suster. Hy was gewoond om die enigste kind te wees en sy ma se oogappel. Die fout wat die oom gemaak het, was om vir sy nuwe vrou ‘n pragtige opaal armband, met ‘n hele klomp hoë gehalte opaalsteentjies te gee.”

“Die armband wat Camilla dra?”

“Ja, Kameel. Isabella het die armband by haar ma ge-erf , en dit weer later vir haar dogtertjie gegee , maar die kind is dood aan breinvliesontsteking. Toe vat Broodina se oumagrootjie dit maar. Maar moenie bekommerd wees nie, Camilla is veilig. Ek sal later vertel van die armband.”

Toe die kinders grootword en die twee oumense afsterf, het dit waarskynlik alreeds baie swaar gegaan op Eden. Isabella, met haar hooghartige houding, het Joseph gedwing om met Sophia te trou. Volgens die argiewe was Sophia was ‘n weeskind, ryk agtergelaat deur haar vermoënde ouers. Dit het die Eden landgoed gered.

“Mev Marks en mnr Hardy het daar kom werk en hulle dogter, Charlotte, het in die kombuis kom help. Joseph was gefassineer deur die pragtige jong meisie. Soos julle weet, was hy nie lief vir Sophia nie, en sy het ook gou agtergekom dat die huwelik net oor haar erfporsie gegaan het. Sy het verlief geraak op die enigste eerlike man, Joseph se halfbroer, Leonard. Leonard was ‘n kunstenaar en het graag geskilder. Geld en aansien het nie vir hom saak gemaak nie.”

” Maar wat dan van sy verhouding met Sophia?” vra Toortsie.”It takes two to tango”.

“Wel, Leonard, was jonk en enkellopend en Sophia, as meer ervare vrou, was baie verleidelik. Sy was mal oor hom. Hy het geval vir haar strikke en geglo dat hy ook op haar verlief is, maar het later besef dat dit maar slegs oppervlakkig is en dat hulle eintlik niks in gemeen het nie. Boonop was sy getroud.”

”Soos in The Graduate” knik Hester.

“Ja, maar sy wou dit nie aanvaar nie – soos daardie fanatiese vroue wat mens soms kry.”

Play Misty for me” knik Woordnoot.

“Die draaipunt het gekom toe Charlotte Joseph se babatjie begin verwag”,gaan Seegogga voort.”Soos baie landhere van die tyd, het Joseph hom op Charlotte afgedwing en sy, diensmeisie, het nie ‘n sê in die saak gehad nie. As sy haar sou teësit, sou haar ouers hulle werk verloor en hulle sou op straat sit. Toe raak sy swanger. Leonard was baie verontwaardig toe hy dit hoor, maar meer nog toe sy suster die arme Charlotte in die kelder begin toesluit. Sy het hom die dood voor die oë gesweer as hy sou probeer om Charlotte daar uit te kry.

“Leonard het begin om vir Charlotte in die kelder te besoek, en het met haar gesels. Soms het hy haar uitgeneem na die grot toe, en vandaar na buite, sodat sy darem ook vars lug en son kon kry. Hulle het soms in die poel geswem , en hy het begin besef dat sy die vrou van sy drome is. Dit is hý wat die skilderye van die twee vroue in sy lewe gemaak het – die vermoënde Sophia en die sagte Charlotte. Daardie seuntjie, klein Thomas, was eintlik sy en Charlotte se liefdesbaba, maar niemand het dit geweet nie.”

“MMM Ek het geweeet! snik Kameel. ‘”Leonard was so edel!”

“Leonard hét Charlotte gevra om met hom te trou” vertel Seegogga verder. “Hulle twee het beplan om saam êrens, ver van Eden af te gaan woon, maar die probleem was dat hulle niks gehad het om van te leef nie. Ek vermoed dat Leonard sy broer, Joseph, gekonfronteer het oor Charlotte en hom ook om sy deel van die erfporsie gevra het, sodat hy haar kon wegneem. Hulle het aan die stry geraak en Joseph het begin handgemeen raak. Leonard het hom weggestamp en Joseph het perongeluk met sy slaap teen die skerp hoek van die swaar ou bedkassie geval. Joseph het so gesterf..

“Mnr Hardy en sy seun, Karel, het Joseph se liggaam uitgedra en net buite die grot weggesteek. Hulle het dit nie begrawe nie – ek weet nie hoekom nie, maar ek vermoed hulle het gedink dat daar nooit iemand kom nie, en dat die jakkalse en aasvoels gou van die liggaam sou ontslae raak.”

“Dis baie erg! ” Woordnoot gril.

“Ja, Leonard het verskriklik sleg gevoel en die volgende dag na Joseph se liggaam gaan soek.”

“En dit toe gekry ook” vat Christa oor. “Op daardie oomblik, toe hy by sy broer se lyk staan en weën, het Sophia hom gekry – en doodgesteek.”

“Hell hath no fury like a woman scorned,” sug Hester.

“Wel, Sophia het koelbloedig aangegaan of niks gebeur het nie, maar sy wou ontslae raak van Charlotte, want Charlotte was die persoon wat haar Leonard van haar af gesteel het. Toe sit sy die slang in die grot.”

‘Dinge het egter nie heeltemal gebeur soos sy beplan nie nie,” vertel Seegogga verder.

“Charlotte het van die leer afgeval en haar nek gebreek. Om seker te maak dat sy dood is, het Sophia haar met die mes ook gesteek- maar die slang wat sy vir Charlotte daar geplant het, het haar kinders doodgebyt. Hardy het die slang vermorsel en sou haar dalk ook aangeval het, omdat hy weet dat dit sy was wat die oorsaak van die kwaad was, maar Sophia was te vinnig vir hom en het met haar skerp mes ook vir hom doodgesteek. Mev Marks het van vrees weggekruip, en Sophia het haar nie gesien nie, anders was sy ook seker weg. Toe vlug Sophia weg van Eden af.”

“Dis absoluut verskriklik!” Frannie ril.

“Die hoë ideale wat Isabella vir Eden gehad het, was in skerwe.” vertel Seegogga verder.

“Daar het vir haar niks oorgebly nie. Sy het die armband vir haar dogtertjie gaan gee en ek vermoed sy het toe van die krans gaan afgespring.”

“Of Sophia het haar daar afgestamp” – sê Vuurvliegie nadenkend. “Julle, Eden is ‘n bose plek – en om te dink ons het daar rondgesnuffel!”

“Dit het natuurlik al so ‘n honderd jaar gelede gebeur, maar ek het rillings teen my ruggraat afgekry toe ek weer daar in die biblioteek gaan ondersoek instel het. Ek voel doodseker dat die geeste nog daar ronddwaal in die gange van daardie ou huis!” Kameel ril.

“Maar wat dan van mev Marks?”vra Positief. “En Karel?”

” Mev Marks sou seker ook gesterf het, maar sy het weggekruip van vrees en Sophia het haar nie gesien nie.” vertel Christa. “Sy het weggehardloop en later as tannie Kokkie by ander mense werk gekry. Karel het sy vader se liggaam gaan begrawe, ons weet nie waar nie, en beplan om met sy dogtertjie ‘n ander heenkome te soek. Ongelukkig het sy breinvliesontsteking gekry en gesterf. Hy het weggetrek, niemand weet waarheen nie.”

Dit is stil in die Rhebushuisie. Almal sit verslae.

‘Maar waar kom die armband dan in?” vra Frannie. “Wel”, sê Seegogga, “Broodina se oumagrootjie het toe maar die armband geneem en later vir haar seun se vrou, Broodina se ouma, gegee. So het dit toe het Broodina s’n geword. Maar ai dat ‘n armband nou soveel ongeluk kan bring! ”

“Volgens oorlewering is Opaal mos Oktobermaand se geboortesteen.” sê Woordnoot nadenkend.

“Ja, dit is ongelukkig vir iemand om opaal te dra as jy nie in Oktober gebore is nie.” sê Seegogga. “Die armband was die groot fout. Isabella en nie een van de ander Angelwoods was in Okt gebore nie!” Seegogga sug. Sy is skoon uitgeput van al die draaie en kinkels wat sy moes uitpluis.

Net toe kom Camilla haastig die vertrek ingewaai. “‘Kom kyk!”

“Haal af daardie armband!” gil die towerinne almal deurmekaar.”

“Ontspan julle! Camilla verjaar in Oktober” sê Kameel bedaard, “né, Camillatjie? ”

“Ja, 24 Oktober”, sê Camilla verbaas, “maar kom kyk hier buite!”

Sy storm weer na buite. Die naghemel is helder verlig deur ‘n vlammegloed. Eden brand af! Verslae kyk ons almal na die vuurvlamme op die horison. Dis duidelik dat daar van die huis niks gaan oorbly nie en dat dit tot op die grond gaan afbrand.

“Daar gaan ons biblioteek”. se Kameel.

“Ek gee glad nie om nie – ek wil nooit weer daarheen gaan nie!” sê Positief. Al die towerinne beaam dit stilweg. Ten spyte van die vuurgloed ril ons.

Toe hoor ons dit: Die lang onaardse geluid wat deur murg en been gril- ‘n lang uitgerekte tjankhuilgil van ‘n vrou.

| 69 Kommentaar

die misterie van die vervalle biblioteek

Hierdie inskrywing vorm deel van ‘n bloguitdaging wat ‘n groep dames, bekend as die towerinne van Rebusfontein, uitdaag om ‘n storie saam vertel.

Jy moet eintlik die vorige 10 hoofstukke (dit is nie so lank nie) lees om myne te verstaan. Kliek HIER kliek om die verhaal van die begin af te lees.

Die tonnel is klam en benoud.

“Julle, ek kan nie meer nie – ons moet nou omdraai!” Positief ril en haar stem bewe..

“Ek stem!” koor Hester en Kameel agterna.

“Nooit!” sê Seegogga en Toortsie gelyk.

Seegogga loop sommer vinniger vorentoe. “Daar moet erens nog ‘n uitgang wees!”

“Hou net moed ouens,  Daar is lig aan die einde van elke tonnel.  Ek is seker ons sal hier uitkom” Toortsie se stemmetjie klink maar dun.

Sy het skaars klaar gepraat, of Virgo maak haar stil. “Sjuut julle! Luister daar!” Ons staan almal doodstil. Dan hoor ons dit: Die veraf gefluit van ‘n voëltjie.

“Dit beteken mos hier moet erens lig wees! Voëls fluit nie in die donker nie!” sê Perdebytjie .”Kom julle!”

Almal strompel so vinnig as wat hulle kan, vorentoe. Scrapy laat haar  selfoonliggie dwaal oor die klipwande van die grot en is so ernstig besig om te soek na ‘n opening, dat sy struikel. Vuurvliegie en Woordnoot gryp haar vas voor sy val, maar die selfoon spat uit haar hand uit en lê liggie na bo in die stof.

“Kyk daar!” Christa wys  na die liggie se straal bo teen die dak. Daar links!” Almal staar na die donker gat. Dit lyk sowaar of daar kliptrappies daarheen lei. Die gat lyk egter vir almal te klein en te nou vir ‘n mens om deur te gaan.

Seegogga is die kleinste, en besluit om te gaan onderoek instel. Dit IS trappies! Die gat is sowaar nog ‘n tonnel  – nou, maar tog begaanbaar. Sy skuifel versigtig vorentoe .. en toe.. “Eureka!” roep sy af ondertoe. “Kom julle!”

Voor haar lê ‘n pragtige groot saal, skemerig, maar   verlig deur helder sonlig wat  deur die ruie plante by die opening na binne stroom. Aan die eenkant is daar ‘n blink poel  water, met gladde plat klippe. Die wande van die rotse is mosbegroeid en pragtig. In die een hoek is daar iets wat lyk soos ‘n tafeltjie – ja! Dit moet wees – ‘n Rowwe plank op twee boomstompe en op hom staan ‘n kersblaker met ‘n uitgebrande kers. Alles is baie vol stof. Hier was duidelik baie lanklaas iemand.

“Iemand het eenmaal hier  gewoon of dalk geskuil”, ek voel dit.”sê Una beslis. “Kyk – hier op hierdie klip lê   kwassies  en ‘n paar buisies waterverf. ”

“En hier lê twee skilderytjies!”  Woordnoot vat die twee stowwerige papiere en bekyk dit krities. “Mmmm  nie watwonders nie – lyk of dit baie vinnig gedoen is. Maar dis lyk mos na Sophia!

rhebusfontein 002.jpg

“En dit is mos Charlotte, dan nie? Wel, wel, wel….!”rhebusfontein 001.jpg

Die towerinne  kloek effens geskok om die twee skilderytjies.

“En hier in die donkerste hoek is ‘n ou donskombers! Sjoe, bo stukkend van ouderdom, maar dit is mooi netjies opgevou.” Dis Hester was saaklik verder soek.

Wie sou hier gebly het? Was dit dalk Leonard en Sofia se liefdesnessie? Of dalk Charlotte en Joseph s’n? Dis hulle seuntjie Thomas se prentjies wat teen die mure van die tonnel hang.

Die towerinne soek oral rond, en kry op ‘n kliprakkie ‘n vroue stola van ragfyn deurskynende swart kant en om die rante met die hand omgesoom met die fynste, mooiste  stekies.

“Dit lyk so….. mmmm……verleidelik . Die Camilla in my sou hierdie kantlappie goed kon gebruik!” Kameel streel bewonderend maar versigtig oor die sagte kant.”Ek wonder nou…was Joseph ooit Charlotte se enigste liefde? Wie sê sy was nie dalk tog ‘n prostituut nie? Of dalk net ‘n los meisie nie? Sy het geen probleme gehad om ‘n verhouding met ‘n getroude man te hê nie. En daardie skildery!”

“Sy lyk tog….gaaf” sê Una versigtig.

“Die feit dat Mev Marks die ouma  van Thomas is, laat my ook wonder”. Vuurvliegie se joernalis neus ruik nou behoorlik lont. ” Wie sê mev Marks het ooit haar van verander? Wie sê Charlotte is nie ook ‘n produk van ‘n  vebode liefde nie? Dink nou net:  Mnr Hardy-hulle  was eens baie vermoënd. Hulle het mev Marks as jong getroude meisie as kok in die kombuis. Mnr Hardy en sy raak verlief en sy raak swanger.  Hy verloor sy vrou en al haar geld, Mev Marks  kry ander werk en sorg dat Hardy  ook daar werk kry sodat hy naby haar kan wees. Aanvanklik gaan dit goed, maar….” Vuurvliegie se oë blink van opgewondenheid.” Ons sal nog in daardie dagboek moet gaan lees”

Toe almal  klaar alles bewonder het, tree hulle versigtig na buite. Aah! Sonlig! Heerlik!

Voor hulle lê ‘n pragtige ruigbegroeide klofie, met daaragter ‘n berg.

“Hoekom lyk dit dan so bekend?” Toortsie knip haar oë teen die skerp sonlig. “Kyk daar is ‘n waterval! En daar ook!”

“Dit is mos dieselfde as die skildery!” Trommeltjies is baie opgewonde.”Ek sê julle daardie watervalle het iets met die saak te doen.”

Hester trek skielik haar asem skerp in.. “En hier is deel van die tragedie, ” sê  sy saggies.. Onder ‘n oorhangende klip  lê daar wit beendere . Dit is twee witgebleikte geraamtes. Almal gil en ril. ” Ek is bang!” Positief kerm saggies.

Vlenters klere hang nog hier en daar om die geraamtes. Op ‘n klip langsaan  blink ‘n goue sakhorlosie wat uit die stukkende baadjiesak geval het.

20191020_173406

 

Tannie Frannie buk versigtig vorentoe en tel die holosie op. ” mmm 18 karaat. “En hier is geen wysters nie.” Sy knip die horlosie oop. Binne is ‘n naam gegrafeer: Leonard Anglewood. Op die teenkant is ‘n verbleikte foto: “Maar, maar dis nie van Sophia nie, dis mos…dis mos Charlotte hierdie!” Tannie Frannie vryf versigtig die stof af.  “Hier staan nog iets gegrafeer:  ‘Ware liefde is tydloos’.’

“Ag, hoe hartseer!” snik Kameel. Una probeer haar troos , maar haar oë is ook vol trane.

Sal jy ons asseblief verder vertel Hester?

 

 

 

Posted in blogspeletjie, Los opdrifsels | Tagged , , , , | 71 Kommentaar

Skewe en ander prentjies – Rhebusfontein kunsuitstalling vervolg.

Liewe land. Wat vat jy saam en wat los jy?

Ek is eintlik lus en vat sommer al my prentjies saam en hang hulle in my Rhebushuisie.

Ek kan mos! En nog ‘n paar ekstra ook – die wat ek wou hê maar gemis het: my varsity vriendin Hermien Spies se mooi waterverf bome, of die ongelooflike mooi olietjie van jong seuns wat in die see met ‘n trekkerbinneband speel. Sjoe Die lewensvreugde het uit daardie skilderytjie gestraal!

Maar hier is my skewe prentjies wat my vriendin so laat lag het.

20190904_072626.jpg

20190905_092424.jpg

Bo is die foto’s van ons voorportaal en raampleksitkamer met die skewe prentjies.

20190904_114843.jpg

20190905_095258.jpg

Hierbo is twee prentjies van my oudste dogter toe sy nog op skool was. Die silhoëtte het ek gebruik as voorblad van Ma se seksboek. Vandag maak sy die mooiste mooiste verjaardag – en troukoeke as sy nie besig is om superma te wees nie.

Hieronder is twee prentjies van my tweede dogter. Julle kan sien dat sy effe aweregs is, soos dit ‘n linkshandige en boonop ‘n middelkind betaam. Vandag is sy modeontwerper en ook juweliersontwerper en dink die mooiste goed uit.

20190902_094544.jpg

20190905_095400.jpg

Hierdie onderste twee prentjies is van my jongste dogter toe sy op nog in die laerskool was. Die boonste een het ek en sy prentjies op ons palmboom se leervelle geverf met stokkies as kwaste en die onderste het sy gemaak toe sy 7jr oud was. Ek is mal oor die glaspot, die skewe blomme wat lyk of die wind hulle waai en die son bo. Vandag is sy skooljuffrou wat die mooiste stories kan vertel.

20190904_114804.jpg

20190905_094947.jpg

Hieronder is my pogings: Rose wat my man my present gegee het toe ons nog verlief was, en my jongste by ons eendedammetjie voor in ons tuin.

20190905_094817.jpg

20190905_095029.jpg

20190905_092756.jpg

Hierbo het my ma, Annie van Graan haar Ogieskat by ons klipvissies in die visbak geskilder. Die blomme het uit my tuin gekom.

En kan enigiets kers vashou by die grootste kunstenaar van almal : ons Vader en Skepper? Hier is ‘n paar wilde veldblommetjies van Struisbaai en natuurlik: die see!!!

IMG-20190904-WA0001.jpg

20190904_125058.jpg

Posted in blogspeletjie:towerbus,, Los opdrifsels | 20 Kommentaar

Kunsuitstalling op Rhebusfontein – wonderlik!

O my Word – noot! Dis mos so in my kraal! Wil julle kuns he? Ek het baie!!! (BAIE!).Hoekom?Wel, my ma het geskilder, en ek, en my 3 kinders, en ek het ‘n raambesigheid… en ook ‘n voëtjie wat los in die huis rondvlieg…

Nou die dag kom ‘n goeie vriendin hier sit en tee drink. Sy sit nog so sedig, en toe bars sy skielik uit van die lag. Ja?

” Ai, Anna-Marie , jy met jou skewe skilderye!” lag sy . “Nie een hang reguit nie!”

Ek beskou hulle…Sy is sowaar reg. Dis net, ek kom dit glad nie agter nie. Met ‘n voëltjie wat graag op die rame gaan sit, en met die dat ek na die prentyjie kyk en nie na die netheid nie, kom ek glad nie agter dat hule skeef hang nie en dat pla my ook glad nie.

Ek vertel haar dat ek jare gelede dit al oorweeg het om doelbewus al die prentjies woes skeef te hang om die klakouse grys hare te gee. Dit was egter te veel moeite. My voëltjie doen dit sommer vir my.

Ons besluit dat ek dalk bo teen die muur ‘n kennisgewing moet opsit – iets soos: “Is jy ‘n square, of is jy ‘n kunstenaar?”of “Hang hy reguit of hang hy skeef? Dis die prentjie binne wat leef.” of…Maar nou moet ek prentjies kies vir ons wonderlike kunsuitstalling.

Hier is ‘n paar.

003

kersfees 001

matriek uitnodiging 2018-03-14 001

Hier is ‘n paar. Bo is n bestelling wat my ma, Annie van Graan, gemaak het vir n vrou wat rooi rose wou hê. My ma het gevoel net donkerrooi doen dit nie vir haar nie en het toe verskillende skakerings rooi rose gemaak. Die vrou was nie beïndruk nie, maar ons was! Toe koop my man dit.

In die middel is my 5 minute prentjie wat d hele wereld seker al nou gesien het. Ek het hom vinnig A5 grootte geverf vir my eerste kersfees as blogger, en in n vlaag van ” aan d kant maak- get rid of clutter” my oorspronklike prentjie wat hier rondgelê het, weggegooi. Die volgende jr het ‘n bekende SA tydskrif d prentjie vd internet af gegaps en gepubliseer sonder om my erkenning te gee. Toe ontdek ek dat die prentjie ongeveer 2 jr lank heel eerste op die lys is as jy ” mooi kersfeesprentjies” tik. Nou is dit nie meer eerste nie,, maar steeds taamlik bo.

Die derde prentjie is ook een van my 5 min prentjies van ons rowwe strandhuisie, Rus ‘n Bietjie. Ek het dit geverf vir die uitnodigingskaartjie van ons matriekreünie. Dis nie wonderlik nie, maar die huisie is! En ek is mal oor daardie ou huisie!

Maar wag, hier is nog ‘n paar:

Hieronder is die prentjie, nee prent, wat ek in opdrag van my jongste geverf het vir haar troue. Dit is 4m by 6 m en die voorste geboue is lewensgrootte. Ongelukkg is die sye van die foto weerskante afgesny.

IMG-20190903-WA0005.jpg

Die volgende prentjie is met bordkryt geteken op ‘n volle sheet hardboard wat met swartbordverf geverf was, en teen die buitemuur van ons destydse restourant gemonteer was. Ek moes op ‘n tafel staan om by te kom en dit was ‘n advertensie vir ‘n motorfiets byeenkoms wat by ons sou kom ontbyt eet. Ek was self verbaas dat die fiets darem soos een gelyk het.

In wind en weer het ek gereeld op daardie tafel gaan staan en teken. Daar is iets spesiaals aan die verganklikheid van bordkrytprente. Eenkeer het ek ( vir my nogal ‘n baie mooi ) landskap gemaak van die landerye met die ronde bale wat so lê, om die einde van die oes te gedenk. Net voor ek klaar was, het die eerste druppels begin val. ‘n Halfuur later was my prentjie afgereën en niemand het dit gesien nie, behalwe my man se broer, wat gelukkig ‘n foto daarvan geneem het.

IMG-20190903-WA0009.jpg

As ek nou net in die dag daaraan kan dink, plaas ek nog prentjies- van my skewe prente en my kinders se skilderytjies ens. Ek sal darie kunsuitstalling sommer alleen alleen volmaak!”

| 50 Kommentaar

I believe I can fly 8.

Is dit nodig dat ek nog ietsie sê oor die hartseer lot van papagaaie in gevangeneskap in mense se huise, opgesluit in klein hokkies met geknipte vlerke?

https://animalogic.ca/blog/parrots-are-not-pets

| 28 Kommentaar

Of wat van hierdie? Ons oefen vir Rhebuskloof sirkuskonsert

Ek weet nie. Ons twist dat di3 beenhare bewe, maar is dit genoeg vir n sirkus? Ek het nog n bietjie gaan grawe:

Hierdie pas mooi by Una se beenhare.

Maar ek dink vir n mooi vertoning is hierdie dalk die ding:

Wat sê julle? Hoe ookal, wikkel daardie boudjies, want ons ga dans dat die dak lig!

| 8 Kommentaar