seegogga se droomhuisie in die binneland

Seegogga kruip nou al geruime tyd weg in ‘n leë ou alikrukskulp. Dis baie makliker om opgekrul daar te lê en te kyk wat ander doen, as om uit te klim en te woeker en te werk en te doen.

Sy weet sy moet woordsnoere maak, maar sy het net nie krag nie. Sy weet van pêrelsnoere, en seegraskettinkies, maar om woordsnoere te maak, moet ‘n mens dink, en sy is juis op die oomblik so suf gedink.

Veilig en donker en weg van die wereld af – hier lê sy en jammerkry vir haarself. Sy sien die towerinne se vrolike geskarrel in hulle spesiale dorpie, en sy wil graag gaan, maar ai,  sy kom net nie sover nie. Sy hoor hulle roep, saggies en geduldig. ” Gentle” is die woord wat in haar kop spring. Hulle is almal sooo dierbaar.

Seegogga dink sy moet haar eie huisie ontwerp – ‘n skulphuisie amper soos die een hier by die see. Sy hoor daar is ‘n dinee, en sy is so lief vir knibbel! Terwyl sy nog wonder oor haar huisie, stuur die towerinne vir haar ‘n foto van die allermooiste huisie denkbaar. Hulle het haar sowaar verras! Sy hoef nie ‘n nuwe huisie te ontwerp nie, hulle het sommer vir haar enetjie gekry -pragtig, vol landsblommetjies, maar met die mooiste turkoois afwerkings en blompotte om te pas by haar – iets wat die see bietjie nader bring en die huisie vir haar so ongelooflik mooi maak! Hulle het tot vir haar ‘n paar linedance bootjies daar neergesit! Die Towerinne is sowaar ongelooflik, dink sy gelukkig.

Sy strek haar knypertjies styf- styf uit, en wikkel uit die skulp uit – in die vrolike sonlig in. Sy rek en strek. Toe lag sy heerlik. Sy gaan dadelik aan die werk spring. Daar is heerlike kossies wat sy wil saamneem –  Mosselsop, allekruk voorgereg, suurvytjiekonfyt, mmm waterblommetjie bredie en soet duineheuning.  Vir die wis en die onwis gooi sy ‘n paar bottels Strandveldwyn ook in haar mandjie. Sy gaan Rebusfontein toe! Na die beste vriendinne ooit!

Seegogga stuur gou ‘n riemtelegram Soweto toe. Sy wil vir Patricia, Trevor Noah se ma, ook nooi om saam te kom. En ‘n sy stuur ‘n duifie op Hemel toe. Haar eie ma moet ook daar wees. Twee sulke besonderse mense! Sy hoop sooo hulle kan kom. Daar is so baie wat sy vir hulle wil sê en wil vra.

Op die nippertjie gooi sy ook ‘n paar stiletto’s in. ‘n Mens weet nooit…..

“Rebusfontein, hier kom ek!”

 

towerin huisie

WIL JY KOM SAAM KUIER? MAAK SO:
Ons langtafel is sosiaal en gemeensaam van aard. Ons kinkel is dat elke Towerin en Blogmaat plek vir haar of homself en twee gaste aan die tafel het. Dit moet ‘n beroemde of bekende persoon wees – een wat jy bewonder en een wat jy verpes. Dis nou lewendes en die wat ons reeds vooruit is. (Broodina het ons mos geleer om selfs die van wie ons nie so baie hou nie, te aanvaar.)

Ook moet jy asseblief iets lekker bring om aan jou gaste en ons ander voor te sit. Vertel hoekom, en deel die resep as jy wil.

Kom ons kuier, begrawe strydbyle, bou brûe, smee vriendskappe en smul lekker saam soos net Rebusfonteiners kan.Lees hier om te sien wat die Towerinne alles doen: 

Lees hier om te sien wat die Towerinne alles doen: https://fresh.inlinkz.com/p/f3a95533873d4e39950509a1af369d8a

https://fresh.inlinkz.com/p/f3a95533873d4e39950509a1af3

| 24 Kommentaar

I believe I can fly 6: veg of vlug?

20181119_101730

Hier sit Bekkie heelbo op ‘n mandjie naby die dak in die kombuis, en hy voel baie tevrede met homself. Hy weet hy is King of the Castle!

bekkie

Bekkie op die balk onder die afdak. as jy hom goed ken sal jy sien dat sy gesigsuitdrukking hier heel anders as op die foto heel bo. ” Ek sit nou hier buite en wat nou?”

Hierdie week lees ek van mense se African Grey wat weggevlieg het. Allerlei raad word gegee. Ook ek het my stuiwer in die armbeurs gegooi. Het ek nie self  klein BEKKIE nie? Hy is mos my ringnek wat tog te lief is om ‘n bietjie uit te vlieg om die wye wêreld te verken.

Hier is my raad wat ek graag vir papagaai -eienaars wil gee om groot hartseer te voorkom.

  1. Baie belangrik: Stap gereeld vandat jy jou papagaaitjie gekry het, met hom in jou tuin rond en rondom jou huis. Gesels met hom sodat hy dink dit is veilig buite. Wys vir hom die blommetjies, die bome ens. (My Bekkie kyk altyd baie belangstellrnd en lewer selfs kommentaar!) Dit is om jou voëltjie te leer om sy omgewing goed te ken sodat hy hom nie doodskrik as hy dalk buite kom nie. (Hou hom natuurlik vas of hou hom ‘n ‘n draagbare hokkie!)
  2. Leer hom gereeld om op bevel op jou hand of arm te klim ( step up)  en oefen hom om op bevel afdraende te klim en prys baie en gee beloninkies. Dit is vir hulle moeilik om afdraend te klim, en daarom is dit goed as jy hom daaraan gewoond maak.
  3. Goeie raad is om hom van kleins af te leer om op ‘n stok te klim wat jy na hom uithou. Ek het ongelukkig te laat hierdie raad raakgelees en my Bekkie wil niks van ‘n stok af weet nie, maar as jou voëltjie gewoond is daaraan, kan jy ‘n lang stok hoog in ‘n boom opsteek waar hy dit kan bykom, sou dit nodig wees en so kan jy hom maklik in die hande kry.
  4. Dit sal natuurlik ideaal wees as jy hom van kleinsaf kan leer om op bevel na jou toe te vlieg. Daar is instruksies daaroor op die internet en ek wens ek het dit met Bekkie gedoen toe hy jonk was, maar hy is nou al 15 jaar oud en het nou taamlik sy eie idees en besluit self wanneer hy dit wil doen, dankie!
  5. Laat hom buite bad, verkieslik op verskillende plekke in die tuin, ook om hom bekend te maak met die omgewing. Gaan wys hom ook veranderinge wat jy dalk in jou tuin aangebring het, sodat vreemde strukture ens hom nie laat skrik nie.
  6. Ons probeer almal ons bes, maar as jou voëltjie vry in jou huis is ( soos hy behoort te wees), kan daar soms ‘n ongeluk gebeur en hy kan uitkom. Wees bedag daarop en weet altyd waar hy is, en wat die stand van jou vensters is.
  7. Om sulke ‘ongelukke” te voorkom, knip sommige eienaars die vliegvere in die foutiewe aanname dat die voëltjie nie sal kan ontsnap nie. DIT IS ‘N FOUTIEWE AANNAME! Die feit is dat baie van die papagaaie wat so ontsnap se vliegvere  geknip is. Al  verskil  is dat ‘n geknipte voël baie weerloos is as hy buite kom, omdat hy nie sal kan wevlug van gevaar af nie.
  8. Jou papagaaitjie het die beste kans op oorlewing as hy kan vlieg soos hy geskape is, MET ONGEKNIPTE vliegvere. Dink daaraan voor besluit om dit vir hom te ontneem
  9. Ek het al dikwels gelees dat die voëls vir 2 dae of meer in die omgewing van hulle huis bly en nie te ver vlieg nie. Hou dus jou deure en vensters oop sodat hy maklik kan terugkom.
  10.  Die groot fout wat eienaars maak as ‘n voëltjie uitvlieg, is om ontsteld te raak. Moenie! Jou voëltjie hoor jou ontsteltenis en raak dan self ontsteld. ( jou hart mag bewe, maar nie jou stem en liggaam nie!) Dis uiters belangrik om te maak asof niks besonders gebeur het nie, en dat alles Ok is.
  11. Kry vinnig ‘n bederf eetdingetjie, gaan loop om jou huis en gesels met jou voëltjie soos gewoonlik. Luister aandagtig of hy antwoord.
  12. Ek probeer maar binne -in my erf bly, en meestal vlieg Bekkie na ‘n rukkie nader na die huis, want hy geniet aandag, en hy geniet iets lekkers! Ek glo jy kan hom dalk verwar as jy oral rond en bont roep. Roep verkieslik van jou eie erf af. sodat hy weet waar sy huis is.
  13. As hy nou spoorloos verdwyn, sit oral pamflette op, sit dit ook op facebook en belowe ‘n groot beloning en hou sy hokkie buite met lekker kossies in.
  14. Sterkte!

VEG OF VLUG

Hierdie skrywe bring my nou weereens by die nare praktyk om vlerke te knip. Wanneer gevaar dreig, het diere ( en mense)  veskillende reaksies: veg of vlug.

‘n Leeu, renoster of olifant sal waarskynlik aanval en veg. ‘n Voëltjie sal vlug. Daarom is hulle vermoë om te kan vlieg so belangrik. Hulle instinktiewe reaksie as hulle skrik, is om weg te vlieg en nie om te veg nie.

Hoeveel stres verduur ‘n huisvoëltjie wat nie kan vieg nie, wanneer hy skrik of bang word?  Wat gebeur met hom as hy wel skrik en op sy lomp wyse uitvlieg? Hy kan nie homself verdedig teen honde, katte of valke nie, hy kan nie op die hoogste takke wegvlug van gevaar af nie en as hy nie gevind word nie, is sy kans op oorlewing uiters skraal.

Verlede week het vabond Bekkie weer uitgeglip en aangedryf deur die wind, gevlieg tot by die bome 2 huise van ons af. Daar het die mannetjie gesit en luidkeels geantwoord as ek met hom gesels. Die wind was sterk en ek was onseker of hy sterk genoeg kon vlieg tot by die huis, daarom het ek maar na hom toe gegaan, al is dit eintlik teen my beginsels. Gewoonlik sal ek na hom stap, groet en al etend huis toe loop. Dan is dit nie lank nie, of hy vlieg terug en is baie bly om weer in die kombuis te wees en sy beloning te kry. Nou wou hy dit egter nie waag nie. Dit het ‘n goeie halfuur geduur, maar op die ou einde  het hy soet afgeklim tot op my hand, waarskynlik net so bly soos ek dat ek hom kom red het.

End goed alles goed!

20181120_140052

Hier maak Pollie en Grietjie nader kennis. Grietjie is ‘n kat met “survival skills” wat gered is toe sy so halfmas uitgegroei was. Ten spyte van allerlei grusame voorspellings het sy darem nog nie ‘n papagaaitjie probeer vang nie, en sy is nou reeds 10 jr oud. Pollie is die bure se ringnek, wat die afgelope jaar by ons woon. Sy is nie so mak nie en wil nie die step-up ding doen nie. Sy sal bepaald nie na my toe vlieg as sy per ongeluk uitkom nie, maar hou darem daarvan as ek haar koppie krap. Ek sal regtig meer tyd met haar moet spandeer.

Posted in Los opdrifsels, Voels en beginsels: I believe I can fly | Tagged , , , , , , | 15 Kommentaar

oulike kinderboeke

Deesdae is mense tog so besig en dit is soveel makliker om kinders voor die TV te laat neerplak as om die moeite te doen om vir hulle te lees, maar glo my, selfs in hierdie tegnologiese eeu, is LEES die ding wat sukses aanhelp  –  sukses op akademiese gebied, en ook op geestelike gebied. Daarom is een van die beste presente wat jy ooit vir ‘n kind kan gee, ‘n BOEK.

Om kinders op prettige wyse meer van God ons Vader, Jesus, Sy Seun,  en die Heilige Gees te vertel, het CUM BOEKE oulike nuwe boekies uitgegee.

Die eerste is die lekker ‘n  Doogle dagboek vir kinders deur Nancy Taylor.IMG_1346.jpg

Ek het hierdie boeke aan my tweeling kleinkinders van 8 jaar gegee.  As mens die boekie oopmaak, is daar ‘n Bybelstorie op die linkerkant se bladsy en aan die regterkant is daar ‘n bladsy waar die lesertjies die gedeeltelike prentjie op sy eie kan klaar teken. Soms is daar prentjies om in te kleur en soms prenteraaiesels. OULIK! Hulle illustreer dus as’t ware hulle eie boek! Die tweeling is in Graad 2 en dit is dus raadsaam om die storie vir hulle te lees, en daarna kan hulle mal gaan op die bladsy langsaan, waar daar ‘n mooi raampie geteken is waarin hulle nou hulle eie prentjie kan teken op lekker stewige papier.  Hulle kan ook die raampie mooi inkleur en verander soos hulle wil.

Ek wou nog so ‘n boekie koop, sodat elke kind sy eie kan hê, maar Paarl Mall se boekies was uitverkoop – nog ‘n aanduiding van die gewildheid van die boek. ‘n Mens kan dit egter by hulle bestel.

‘n Oulike en praktiese belewing van die Bybel.

******

Nog ‘n oulike boek, maar vir die ietwat ouer kind, is My eie klein BelofteBybel, deur Dave Strehler.

kinderboek:beloftebybel

 

Hierdie boekie leer deur ‘n klein beskrywing, ‘n Bybelteks  en ‘n mooi illustrasie verskillende beloftes wat God aan ons maak deur sy woord. Die boekie verduidelik op eenvoudige wyse dat God beloftes aan sy kinders gee sodat ons kan weet wat sy plan met ons is en sodat ons hom kan vertrou en weet dat Hy vir ons lief is.

Dit is meer ‘n boekie vir kinders wat al goed self kan lees, maar dit is ook baie geskik vir ouers en kinders om saam die beloftes  te lees, die teksies op te soek of sommer net te lees en te bespreek.

Lekker presente vir Kersfees, Paasnaweke, verjaardae, of sommer net, omdat dit ewigheidwaarde het!

Posted in Boeke en flieks | Tagged , , , , , | 8 Kommentaar

Sondagaand – nie blues nie

Vannaand sit Seegogga nou stoksielalleen en speel hier met haar bloggie – iets wat sy so lanklaas gedoen het.

Mnr Krap het aan’t slaap geraak in die sitkamer, RSG speel die mooiste operamusiek, die skulpbakkies is gewas, die seekatte lê opgekrul  en die seevoëltjies slaap lankal soet. Seegogga sit hier by haar eetkamertafel met haar swart boksie vol perriwinckle skulpies en speel sonder enigiemand wat pla!

Seegogga weet sy moet ‘n paar boeke bespreek, idioomstories skryf, woordsnoere maak, en baie baie goeters doen. Maar sy ISSIE LISSIE! Sy is lus om sommer te tokkel op die skulpies, lekker nonsens te  tokkel, en nie om te gee of dit wat sy skryf enige sense maak, hogere taal is, of enigiets vir enige iemand beteken nie.

Ja, Seegogga is lus vir speel en niksdoen! Dis immers Sondagaand en sy is alleen met haar geliefde ou bloggie wat in die laaste tyd al te veel na werk begin voel het. Sy verlang na die dae toe die woorde sommer so maklik gevloei het, en sy nie verplig gevoel het om iets te doen nie.

Dus vat sy nou bietjie vakansie, kielie sy nou die skulpies en lag lekker, want dit voel ‘n bietjie soos die outyd. Sy drink ‘n bietjie rooi seegrastee, en weet sy gaan nou- nou verder in haar warmwaterpoeletjie lê  en ontspan. Ai, sy is darem soo bevoorreg!  En dan gaan sy inkruip in haar skulpbedjie en lekker soet slaap onder haar seegraskombersie.

Sy dink ‘n bietjie hartseer daaraan dat haar spotted grunter noual lankal nie meer hier is om die ander seekatte te jaag nie. Maar sy troos haar daaraan dat hy al baie oud was en dat sy hom die rus gun. Hy het sy spesiale plekkie in haar hart.

Seegogga dink aan al die skulphuisies wat more weer moet skoon kom vir die hermietkrappe wat wil kom kuier. Maar dit is gelukkig eers more se stories, en hopelik het sy genoeg hulp – Ja die tye stap aan, dink sy en gaap. Dis baie jare sedert sy alleen so hard gewerk het soos daardie een dag waaroor sy geskryf het, so lank gelede.

“Dit gaan goed met my,” dink sy gelukkig. “Die liefde is soos ‘n klein voëltjie,” sing Carmen, op die radio. “More, net more, gaan ek weer werk en verantwoordelik wees en dink en organize. Maar nou gaan ek op maat van die mooie musiek  lekker in my poeletjie lê en skommel en droom van verre en wye strande.”

Seegogga sug tevrede, sit die laaste liedjie wat sy op die radio gehoor het, op haar bloggie en maak haar kissie met sy swart perriwinkle skulpies toe.

 

 

 

Posted in branders van emosies: musiek vir die siel, Los opdrifsels, Seestories | 22 Kommentaar

Boekbespreking; ‘n Hart vol hoop

20190404_212228.jpg

Dit is altyd vir my interessant hoe ‘n goeie skrywer kan lewe gee aan ‘n Bybelkarakter van wie ons eintlik so min weet. Tessa Afshar het goeie navorsing gedoen oor die lewe in Fillipi in Paulus se tyd, die werklike gebeurtenisse in daardie tyd uitgebou en aangevul deur geloofwaardige fiksie, sodat Lydia uitstaan as ‘n volronde karakter.

Sy was die dogter van ‘n baie goeiekleurmeester, wat die pragtigste purpermateriaal kon kleur. Omstandighede het gemaak dat sy van jong onskuldige meisie tot ‘n rype ouderdom gegroei het in lewenservaring en wysheid.  In plaas daarvan om te gronde te gaan van swaarkry, het Lydia gegroei tot sakevrou in eie reg. Hoe het sy dit reggekry?

Terwyl ek haar storie gelees het, het Salomo se skrywe oor die deugsame vrou in my kop gespring.’n Mens kan nie help om haar te bewonder dat sy te spyte van baie teenslae tog kop bo water kon hou nie.

is ‘n lekkerlees boek oor ‘n besondere vrou in die nuwe testment was benewens ‘n goeie, spannende storie, ook ‘n paar lewenslesse het. Ek het ook daarvan gehou dat elke hoofstuk toegelig word deur ‘n Bybelteks bo-aan. Ek beveel hierdie boek sterk aan vir enigiemand wat lief is vir ‘n lekker storie, gegrond op die waarheid.

‘n Hart vol hoop is geskryf deur Tessa Afshar en uitgegee deur Cum boeke.

 

Posted in Boeke en flieks, Los opdrifsels | Tagged , , , , | 4 Kommentaar

summertime!

Vanoggend loop iemand wat my nog nie goed ken nie, my raak daar reg voor OK op Struisbaai.

“Hallo!” groet sy vriendelik. “Wat maak jy hier? Hou jy so ‘n bietjie vakansie?”

En dadelik kom die woordjies wat ek jare gelede hier op die bloggie geskryf het in my kop, dus skryf ek dit sommer vannaand weer hier, met ‘n paar klein veranderinge

                    IT’S SUMMERTIME

 It’s summertime, and off to the sea I go,

not to swim, walk the beach, or suntan – no!

But to work – wash toilets, make beds, sweep floors…Oh!

It’s summertime so off to the sea I go!

its summertime 001.jpg

 

 

 

 

 

 

Posted in gedigte en rympies (seestrome van verlange) | Tagged , , , | 21 Kommentaar

Boekbespreking: ‘n Nuwe Seisoen deur Beverly Lewis, uitgegee deur Cum boeke

‘n Nuwe Seisoen deur Beverly Lewis. Uitgewer: Cum boeke

nuwe seisoen boek

 

Ek het onlangs hierdie mooi kuise  liefdesverhaal gelees en baie geniet, ten spyte van die vertaling  wat een of twee plekke bietjie hinderlik is. Oor die algemeen is dit egter goed vertaal.

Die gebeure vorder stadig, soos ook die gedagtes om verandering van die hoofkarakter, Sallie. Tog is dit nie vervelig nie, maar wys op mooi wyse hoe die Amish-gemeenskap leef en dink, hoe diep hulle geloof is en hoe kuis hulle lewenswyse.

Sallie het ‘n groot behoefte om te reis en ‘n bietjie meer van die lewe te sien. Toe sy genooi word om as kinderoppasser te gaan vakansie hou saam met ‘n Christen gesin wat nie tot die Amish gemeenskap behoort nie, skep dit vir haar ‘n geleentheid om ‘n bietjie meer van die wereld te sien. Dit laat haar ook egter sekere dinge wat vir haar ouers,  broers en susters vanselfsprekend is, bevraagteken. Sallie se reis na volwassenheid , onafhanklike denke en ook ware liefde, ontvou geleidelik en subtiel en dit laat jou ook onder die indruk van die diepte van haar geloof.

Beverly Lewis is wereldwyd een van die gewildste Christelike skrywers met haar voorgeslagte wat baie betrokke by die Amish gemeentes was. Sy hanteer die sensitiewe onderwerp van verskillende geloofsuitgangspunte met deernis en insig.

Ek dink dis ‘n aanwins dat die boek ook in Afrikaans vertaal is en dit staan uit tussen die baie ‘vlak” liefdesverhale wat ‘n mens so dikwels kry.

Posted in Boeke en flieks, Los opdrifsels | Tagged , , , , | 9 Kommentaar