Kuns-kookklas op Rebusfontein

Ons is ñ groep vroue, bloggers, en tussen ons klompie het ñ dorp ontstaan, Rebusfontein. Iewers in Suid-Afrika. Iewers in ons lieflike land.
Hierdie hoofstuk sluit by ñ menigte voriges aan. Jy sal dalk frons, jy sal dalk wonder. Ja, Rebus bestaan. Vir ons, en dalk vir jou.
Rebus is ons wegloop-plek, en soms ons wegkruipplek. Maar feite is, Rebus is ONS s’n.
As jy ooit lus is om deel te word, om deel te neem, sê net, en jou droom sal bewaarheid word.

Volg hierdie skakel om by die Inlinks te kom waar al die stories in die regte volgorde verskyn: https://fresh.inlinkz.com/p/e510564f63d7492b9d9a4654518443af

Gaan soek ook by die link as julle meer van hierdie betrokke bloggers se werke wil lees!

So pak ek toe mos my karretjie. Ek gaan Rebus toe! Ek gaan op my stoepie van my Rebushuisie kuier en net lekker goed doen: musiek luister, skilder, gesels met my hartsviendinne, ontspan, lag, rus…. weg van al die werk, probleme en Corona af- salig!

By Rebusfontein gekom, pak ek lustig af .

Waar is almal? Lyk my ek is eerste hier. Sjoe, ek het nie geweet ek het so baie goed nie- vrugtekoek, frangeliko, tee, kwaste, lino, en verf- dis net botteltjies en blikke en blikke.

Soos ‘n wafferse akrobaat balanseer ek die een verfblik  op die ander en die boonste blikkie druk ek so met my ken vas om versigtig die 2 trappies na my stoepie op te klim.

Net toe is daar n onaardse lawaai en iets stamp my dat ek daar trek- ek eenkant toe en die verfblikke anderkant toe .  Dis ‘n hele swetterjoel hondjies en katte,  ‘n lemur, ‘n klein seekoeitjie en wat nog en wat nog wat mekaar rondjaag en my uit die aarde gehardloop het. Ek sit plat op my sitvlak , verfspatsels op my klere en gesig,  maar voor my staan die vreemdste gedierte – pienk, blou  rooi en geel. Dis Blommetjiie, Kameel se koei wat , net so niksvermoedend soos ek, vreedsaam net langs my stoepie staan en wei het en nou ‘n instant make-over gekry het.

Blommie gee n bulk en tol in die rondte, hol skoon bo-oor my stoep, gly op die nat verf wat besluit het om ook die stoep te  versier, en land  summier  op haar maag. Dit was tegelyk verskriklik en ook verskriklik snaaks.

Daar rol Blommie en ek rond- ek op die gras en sy op die verf en ons lê (letterlik) soos ons lag. Dis toe ek die tuinslang gryp om haar af te spuit, dat ek die mooi kleurvolle patrone sien.

Waarom nie?

Ek gryp die kwassies om hier en daar ,’n bietjie definisie te gee. Blommie is ewe beïndruk  en staan mooi stil. Toe ek klaar is, help sy my weer om my stoep te verf- bont en lekker met sulke koeispoor patrone op.

Een vir een kom sê die blogmaats hallo. Toorts kom aan met n rooi kok-kêpsie, ‘n paar houtlepels, ‘n pot of twee en ‘n groot bottel room.. Frannie bring sowaar ‘n sneeuman wat sy op koeltekolletjie op die stoep staanmaak. Sy het ook mandjie met heerlike broodjies en ‘n bottel wyn..

Hier kom Appeltjie- nie met appels ne, maar vetplantjies- bont en mooi. Aalsie kom sing-sing aangewals- sy was beslis nie in daardie rehabilitasietent toe dit nog ‘n reabilitasietent was nie! Sy en Una het albei ook n bottel wyn onder die arm. Maar kyk net Una se outfit! Ek bedoel kleertjies – (of gebrek daaraan). Sy het darem haar pienk lilo wat sy as bedekking kan gebruik….

” Kom nader, kom nader! Dis so lekker om julle weer te sien!” Ek moet net keer of hulle bevoel die patrone op Blommetjie se skof. Woordnoot en Positief bring n lang ding wat baie na vuvuzela lyk- ‘n outydse gehoorstuk, spog hulle – “om beter te hoor, my kind. Hiermee kan ‘n mens die stilte hoor fluister!”

  Trommetjies kom “tjie- tjie” aangeloop met iemand wat ek glad nie ken nie. “Hierdie is nou San”, stel sy haar bekend. Sy glimkag breed en maak haar dadelik tuis.

Net toe hoor ons n onaardse gedreun- ‘n jet! Nee, ‘n vuurpyl! Met n swierige boog vlieg hy verby en toe pop daar ‘n paar valskerms ook. Saggies daal hy af aande toe. Scrapy vee haar haartjies netjies terug en klim soos n statige dame uit- net om ook deur al die diere ondersterstebo gehardloop te word. Hulle is so bly om haar te sien. Gelukkig het sy geen verfblikke by haar nie.

“Kom sit maats, ek bring tee en vrugtekoek,” se ek dapper, maar Aalsie en Una sit elkeen ‘n bottel wyn en glasies neer. Frannie haal sjarmant ‘n botteltjie Franjeliko uit.

“Nee, nee dames”, roep Virgo-C van ver af. ‘Drink nou eers julle vitamines! En waaaar is julle maskers?”

Die arme vrou werk so hard, sy het skoon vergeet dat Corona Mona mos verwyder is deur die Towerinne. Hier is nie eers een Covid kiemietjie op Rebusfontein nie.

Toe sien ons hoe Christa, laptop onder die arm, aangestryk kom. Sy het gou eers erens ‘n lesing gaan gee.

“Baie welkom aan almal hier! The more the merrier!’

“Hoe meer siele hoe meer vreugde” se Christa en Frannie gelyk.

“Ons gaan n kookklas he!”Toortsie.

” En ek sien so uit, want ek wat Seegogga is, hou van bie knibbel!” se ek. Dadelik is almal honger.

Net toe kom die tjerrie op die koek -die pragtige Sonel met haar rooi lippies en ‘n boek wat sy self geskryf het!

“En ons gaan skryf” Sonel.

“En ‘n kalender maak!” Una.

“En rus!”

“En pret he!”

“En wyn drink”

“Of Franjeliko!”

“En tee met vrugtekoek!”

“En avonture!”

“En party”

Die goue vroue is weer tuis,

elkeen weer in sy Rebushuis!

Die son skyn

die swaar verdwyn

en ons hoor weer  die vrede suis.

(Net vir ingeval julle wonder: Ek het hier aan my linkerkant die stoep vergroot om plek te maak vir lekker kuier op die stoep, naby die dam voor Seegogga se Rebushuisie.. Maar ek het nog nie ‘n prentjie nie – sal later opsit).

Lees voort
3 Kommentaar

Emmerskoplysie 5

Liewe leser, hierdie hoofstuk vorm deel van ‘n bloguitdaging waarin die Goue Vroue van Rebusfontein uitgedaag word om ‘n vervolgverhaal te skryf waarin ons items op mekaar se emmerskoplysies uitleef. Soos gewoonlik, is een of meer van die res van ons karakters in die vervolgverhaal. Elke hoofstuk word afgesluit met ‘n emmerskoplysie en ‘n spesifieke vrou word uitgedaag om die verhaal verder te vertel …

Jy kan dus ten minste 13 hoofstukke verwag. Die res van die verhale kan hier gelees word, onthou om gereeld terug te kom om nuwes te lees. Dit is ‘n werk in wording …

https://fresh.inlinkz.com/p/901334e664234152a8107aad817a73bb.

Seegogga glipgly die berg af. Dit was heerlik om onder die waterval te staan. Sy is mos mal oor water.

Sy kyk na Alsie se emmerskoplysie. Dis nogal baie dieselfde as haar eie.

Musiek met lirieke komponeer: Seegogga het dit al gedoen! En nou le die liedjie in die laai en wag om ontdek te word, want mooi sing is nie seegogga se sterkpunt nie. Mmm…Miskien moet Aalsie eendag die liedjie sing….

Kinderboek skryf! Ja Seegogga het al! Maar sy wil weer! Miskien kan hulle saam ‘n boek maak? ‘n Boek met wonderlike stories! En as hulle genoeg stories kry, maak elkeen sy eie boek!

Naaldwerk is nie seegogga se forte nie, maar sy sal die prentjies teken.

en dan: Italie besoek!

“Aalsie,Dames , ons het weer daardie silwer blitz nodig. Ek hoop julle goud skitter. Ons gaan teater toe!”

Seegogga kan haar opgewondenheid skaars beteul.

“Ons gaan Italie toe op die goedkoop manier, ne! jippie! ” gil sy – “Milano! La Scala !”

Die Silwer Blitz stop eers vlugtig in Firenze. “Ek moes net eers gou ou Michelangelo se beelde vir julle kom wys. Kyk nou maar vir ou Dawid. Lyk hy nie vir julle soos Lorenzo nie?” Die towerinne oe en aa. “Ek hou egter die meeste van die beelde wat so vasgevang is in die rowwe klip.” Maar daar is nie baie tyd nie. Milano wag.

“La Scala! Die beroemdste operahuis in die wereld! Dit was een van my emmerskop goed!” vertel Seegogga. ”Luister nou goed. Ek het vir ons staanplek kaartjies gekoop.. Dis goedkoop en word nie vooraf bespreek nie. Maar ek waarsku julle : Veg vir julle regte of….”

Die Goue vroue hoor nie die res nie, want die hek het oopgemaak en soos ‘n trop wilde beeste storm al die mense die trappe op tot bo. Die goue vroue is nie links nie en storm saam. Hulle sien sommer as hulle nie vinnig roer nie, gaan hulle nie plek kry nie.

Heel bo is daar sterk dwarspype waaraan mens kan vashou. Hulle kry lekker plek, maar dis nie lank nie of iemand stoot Aalsie so hard weg dat sy byna weer by die trap afval. Seegogga is nie links nie en le haar goue knypers in. Sy staan wydsbeen, en knyp links en regs almal wat haar en Aalsie se plek wil afvat. Die Italianers druk, maar die goue vroue het nou agtergekom dat hulle hulle stukkie pyp met ‘n ystergreep moet vashou. Elmboe het handige afskrikmiddels geword. En ‘n goue vrou laat haar nie afskrik nie!

Die Opera begin – La Boheme van Puccini. Die Goue Vroue word meegevoer deur die pragtige musiek die uitstekende choreografie. Maar wat se geluide hoor hulle?

Terwyl die uitstekende sangers sing, is daar mense wat hande klap, nog voor die areas klaar is! Daar is hier en daar iemand wat “boe!” skree. Daar is hier en daar iemand wat “bravo” skree. Daar is ‘n gedurige ge-shhh en ‘n gesis soos die een die ander probeer stilmaak. Die gehoor is alles behalwe stil, soos dit in ‘n Opera betaam! En tussendeur word die goue vroue die heeltyd weggedruk en moet hulle die heeltyd terugdruk om hulle staanplekkie ( en uitsig!) te behou. ‘n Mens kan nie help om te lag nie. Dis pret! Maar die einde van die opera, waar die arme Mimi sterf, het almal in trane. Dis soo hartseer en soo goed gedoen!

Na die vertoning is die towerinne effens uitgeput, terug na die silwer blitz.

”WOW Seegogga, Italie is nie vir sissies nie, ne!” Se Aalsie moeg, maar gelukkig. En wat is daarop jou lysie wat nie op myne is nie?”

“Wel, ek wou nog altyd Kilimanjaro klim, maar het nou besef dat ek liewer moet afkom aarde toe. Ek wil nog eendag van Waenhuiskrans tot op Struisbaai loop -seelangs en een nag in die duine slaap. Toortsie moet nog vir my vertel.

En ek wil daar wees as die olifante deur daardie restourant hier iewers in Afrika loop. Ja! En Gorongosa!

Ek wil nog leer kitaar speel en agapantus op my muur se pilaartjies verf !

En eendag wil ek nog ‘n boek skryf!”

“Ja? Waaroor? ” vra Christa.

Seegogga strek haar behaaglik uit. Sy dink daaraan dat sy al baie goed op haar emmerskoplysie gedoen het, en dat sekere goed, soos Kilimanjaro, nie meer belangrik is nie., want daar het ‘n paar ander goed bygekom.

“Oor ons!” se sy tevrede.

Nouja, Frannie, hoe lyk dit? Gaan jy ons ‘n bietjie meer vertel?

Posted in goue vroue | Tagged , , , , , | 42 Kommentaar

Kersvader word gehelp

Die jongerige  nagemaakte Kersvader haal ‘n vergeelde foto’tjie uit sy sake n wys dit vir die GOUE VROUE.

‘n Mooierige meisietjie met lang blonde hare en ‘n outydse somerrokkie loer skaam na die kamera. “Dit is my Maria”, sê hy sag. “Ek is Josias. Maria se pa was nie tevrede dat sy op my, ‘n ou wat na matriek gaan werk het, verlief was nie. Hy was ydel en het geglo dat sy dogter met iemand met meer sosiale aansien moes trou – iemand soos ‘n dokter of ‘n advokaat of ‘n ding. Dis was deels omdat hyself finansiele probleme gehad het en gehoop het ‘n ryk skoonseun sou die problem oplos.

Ag as ek maar na Maria gaan soek het!

Hy het haar net oornag in die motor geboender en na Kaapstad lughawe geneem. Daar het hy haar op die vliegtuig gelaai – al die pad woestyn  toe. Jy sien, ‘n ryk oliemagnaat  het ‘n oog vir ‘n mooi meisie gehad, en Maria se pa het vir hom ‘n foto gestuur……

Ai, my arme Maria!  Die oliemagnaat was goed vir haar en het haar oorlaai met geskenke en juwele, maar Maria se hart was mos by my.”

Hy laat sak sy kop in sy hande. “Sy verdien nie my liefde nie. En nou kan ek haar nie eers red nie! Wat kan ek tog doen?”

‘Dis verskriklik, Josias! “Die goue vroue kloek en koer.

‘Wag nou eers Josias, WAAR  in die  woestyn?” Vra VirgoC prakties.

“Arabië. “Hy sug.

Ek het ‘n niggie in Arabië!” Seegogga spring opgewonde op en af – “Sy is die butler by ‘n koningsgesin! Ek whatsup haar sommer nou dadelik.”

Arabië in ongelooflik groot, né!” sê VirgoC, maar sy gryp ook na haar sel. Die twee tik en stuur stemboodskappe en Google, en nie lank nie, toe is Maria gevind. Nie in Arabië nie, maar in Sasolburg! Sy en haar oliemagnaat is in Suid Afrika  op besoek aan Sasol wat mos olie uit steenkool vervaardig en wat ook die groot olierafinadery daar het. Op 31 Des vlieg hulle terug . Maria wil nie saam terug nie, maar as sy nie betyds gered word nie…..

Die Goue vroue wonder oor die regsaspekte. Maria is sekerlik die wettige vrou van die oliemagnaat? Nee, verseker Josias hulle. Hulle het nooit wettige kontrakte opgestel nie. Maar hy het 3 wagte wat Maria “beskerm” sodat sy nie dalk ”verdwyn “ nie. En Maria is steeds ‘n Suid-Afrikaanse burger!

Nou gons die Goue vroue se koppe behoorlik Maria moet vinnig gevind word. Sasol is darem nie so ver nie. Maar dies wagte moet skadeloos gestel word. Maria moet gered word. En sy moet vining van die aarde af verdwyn sodat die oliemagnaat haar nie vind nie. En Kersvader moet dringend sy slee terugkry!

“Coerier guy!” Roep Toortsie.

“Of Kersvader!”  Sê. Woordnoo!”

“TOORTSIE SE Tiramisu!” Roep Seegogga.

“Kameel se rooi stiletto’s” roep Una.

Die goue vroue se koppe werk oortyd. Daar is een dag oor voor Kersfees. Almal wil graag by hulle gesinne wees. Maria moet gered word. NOU!!!

Hierdie hoofstuk vorm deel van die Towerinne/Goue Vroue se avonture. Ons is die hoofkarakters in ons eie vervolgverhale (natuurlik) en ons fantasie stories is vir ander ondenkbaar, ondoenbaar en  onverklaarbaar. As jy die verhaal wil volg, moet jy op die onderstaande skakel kliek om die hoofstukke te lees. Na myne sal daar gereeld nuwe hoofstukke bygevoeg word. Totdat ‘n ander fantasie ons aandag vereis. Dan begin ‘n nuwe vervolgverhaal, ek bedoel avontuur.Lees die ander bloggers se bydraes by ons InLinkz-skakel https://fresh.inlinkz.com/party/1109950914194acc97921a784266b3ec

IMG-20190904-WA0001.jpg

Posted in goue vroue, Los opdrifsels, rebusfontein, perfect day, vriende, nostalgie, rhebusfontein | 11 Kommentaar

I believe I can fly nr 11

Hieronder is n prentverhaal deur Jenny-Jinya . Klik op die eerste prentjie om die hele storie van begin tot einde te sien.

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3415879668432252&id=338824492804467&sfnsn=scwspwa&extid=HXvRqkgKQJKnTL00

Hoe voel jy oor hierdie storie?
Voëltjies is nie gemaak om troeteldiere te wees nie.
Dink asb tweekeer voor jy n voëltjie as troeteldier koop. Neem aan, red en voed mense op.

Posted in Los opdrifsels, Voels en beginsels: I believe I can fly | Tagged , , | 21 Kommentaar

Vriendskap met n seekat- resensie van ‘n ongewone dokumentere fliek

Ons het gisteraand na hierdie splinternuwe dokumenter op Netflix gekyk. Dit is die ware verhaal van die buitengewone vriendskap van Craig Voster en ‘n seekat.

Saam met verteller Craig Voster kry ‘n mens die kans om’n besoek af te lê in ‘n wonderwereld reg hier by ons voete- by Valsbaai, om presies te wees.

Craig neem ons na “the enchanted forest.” En daar leer ons ‘n alien ken – ‘n wese anders as alle ander wesens op aarde. En ‘n mens kan nie help om vir haar lief te raak nie.

Wow! Wat ‘n pragtige film. Nie net is die fotografie pragtig nie, en nie net leer ‘n mens baie van hierdie uitsonderlik intelligente dier nie, maar jy leer haar persoonlik ken, jy raak betrokke! Wie het nou gedink n seekat het persoonlikheid?

Ek kan hierdie uitsonderlike film aanbeveel vir oud en jonk. Ek kan net hoop dat hulle eendag vir hom die Oskar sal gee wat hy verdien.

Hieronder is n voorskou, maar dis die hele fliek met sy interessante wendings wat n mens betower.

12 Kommentaar

Saamskryf is lekker: Die towerinne en die goue vroue se saamskryfstories op een blog

Dit was vir my’n wonderlike ervaring om deel te kon word van ‘n groepie bloggers wat begin saamskryf het aan ‘n gemeenskaplike verhaal.

Dit het spontaan gebeur deur mense wat mekaar meestal glad nie ken nie, en die resultate was skreeusnaaks – spesiaal vir die deelnemers, maar ook hopelik en waarskynlik vir almal wat saamgelees het. Kameel het die idee gegee, en Hester was so oulik om dit op inlinks te plaas.

Dis nou al geruime tyd dat ek die behoefte voel om al die links in een blog te plaas sodat mens maklik by die stories kan uitkom en jou nie dood hoef te soek na watter stories daar beskikbaar is nie.

Dit werk so: Elke storie het sy eie link. As ‘n mens daarop klik, sien jy al die hoofstukke van daardie storie in volgorde. Elke hoofstuk is deur ‘n ander blogger geskryf, en hy moes voortbou op dit wat die persoon voor hom geskryf het, want dis mos vervolgverhale.

‘n Mens klik dus op die eerste hoofstuk, lees dit, asook sy kommentare, en gaan dan terug deur die link weer te klik om die tweede hoofstuk van die storie te lees, ens. Die link word ook by elke hoofstuk deur die skrywer gegee, sodat ‘n mens slegs daarop hoef te klik vir maklik teruggaan om die volgende hoofstuk te lees.

Dis baie belangrik ( veral in die eerste twee boeke), om die kommentare van die deelnemende bloggers te lees, want in die eerste twee boeke het die storie sommer aangegaan in die kommentare. Later het ons besluit dat die storie slegs in die blogs moet oorgaan en nie in die kommentare ook nie.

Hier is dus ‘n paar van ons stories.

DIE PERFEKTE MISDAAD

Die perfekte misdaad. In hierdie storie speel ek net saam in die kommentare. Die storie gaan nogal woes en wonderlik voort in die kommentare en as jy nie elke kommentaar ook lees nie, gaan dit soos ‘n groot deurmekaarspul klink. Maar dit is nie! Hester het heel op die einde die wonderlike storie in verkorte vorm in ‘n boek saamgevat. Ek dink steeds dat dit ‘n wonderlike slapstick comedy fliek sal uitmaak, veral tesame met die volgede storie. Klik hier: http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=763896

Die Voortvlugtiges. Na die perfekte misdaad, moes almal wegkom sodat die perfekte misdaad perfek kon bly! Klik hier om die storie ( en die kommentaar! ) te lees. http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=769965

Hester het ook hierdie storie in boekvorm verwerk https://www.hesterleynel.co.za/2018/04/15/die-voortvlugtiges-ons-het-n-boek/

woman in black leather jacket sitting on blue and white suzuki gsx r

Kaleidoskoop Toe begin die avonture van Nellie. http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=789999

Ons het onder andere ook spookstories vertel. http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=749932

Kuiersafari. Nie lank nie, toe toer ons die land vol met ‘n giggelgroen bus! Daar gebeur allerlei wonderlike avonture op hierdie kuiersafari! http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

Vuurvliegie gee vir ons almal ‘n wonderlike geskenk: ons eie dorpie, Rebusfontein! Hier beleef ons wonderlike avonture

langatfel

Ons hou ‘n dinee. https://fresh.inlinkz.com/party/f3a95533873d4e39950509a1af369d8a

Hierdie dinee trek selfs internasionaal aandag! https://sevencircumstances.com/2019/09/29/what-is-it-about-rebusfontein-and-the-king-louis-viii/

Sirkus op Rebusfontein.Ons oefen hard vir Barnum se sirkus: https://fresh.inlinkz.com/party/556868f82eae403d9143258e74ee97b1

20190905_092756.jpg

Ons hou ‘n kunsuitstalling op Rebusfontein: https://fresh.inlinkz.com/party/ea9c1f40af104092b8ababac55311c85

Die vervalle biblioteek, is vir my ‘n baie mooi storie. Ons los moorde en liefdesintriges op toe ons die geheim van die Biblioteek ontrafel. Dit is regtig ‘n spannende verhaal binne-in ‘n verhaal.: https://fresh.inlinkz.com/party/3f26291088494dc99c7aa4554a66a313

Die Towerinne en Corounamouna. En toe kom Coronamouna en die Towerinne stel haar onskadelik. https://fresh.inlinkz.com/party/c0342166738644c9875c54b4f5669017

Die VVVTT. Daarna het die uitgeputte Towerinne op ‘n wereldtoer gegaan met ‘n vlieënde tent, die VVVTT. https://fresh.inlinkz.com/party/935a80f8f1d64f4f8f4a491bb1abb030

Daar het egter dramas gebeur toe Vuurvliegie ons inlig dat Rebusfontein verdwyn het. Ons het gaan red wat te redde is, die Towerinne word Goue Vroue en toer toe verder: https://fresh.inlinkz.com/party/2bf73617bd9249a48498418c9d7134f3

Tans is die Goue Vroue met die haasgat af, besig om Alice in wonderland te herskryf en elk moet ook noem hoekom die goue vroue elkeen ‘n goue vrou is – ‘n feeverhaal sonder weerga: https://fresh.inlinkz.com/party/18c42a9034594a66af50994043145ea6

Die Towerinne, of te wel, die Goue Vroue, het al ‘n lang pad saam geloop. Sommige het langs die pad afgedraai, sommige het langs die pad bygekom. Maar dit is vir my ‘n absolute voorreg en ‘n heerlike avontuur en ‘n groot uitdaging om deel van hierdie skryfgroep te wees. Ek hoop daar kom nog baie stories en ek hoop ons kry dit steeds reg – om lekker meesleurende stories te skryf wat ander ook graag sal wil lees, maar veral wat ons self geniet om te skryf.

Daarom gaan ek herdie lys hopelik van tyd tot tyd aanvul en verander. Sodat ek, as ek die dag wil terugkyk, sommer maklik by ons spesiale stories kan uitkom – en die van julle wat hier lees , maklik by die stories kan uitkom.

Posted in blogspeletjie, feeverhale en ander stories, goue vroue, Los opdrifsels, rebusfontein, perfect day, vriende, nostalgie, rhebusfontein | Tagged , , , , , | 25 Kommentaar

GOUE VROUE EN DIE ROOI KONINGIN Hoofstuk 8

Hierdie hoofstuk vorm deel van die Towerinne/Goue Vroue se avonture. Ons is die hoofkarakters in ons eie vervolgverhale (natuurlik) en ons fantasie stories is vir ander ondenkbaar, ondoenbaar en onverklaarbaar.
As jy die verhaal wil volg, moet jy op die onderstaande skakel kliek om die hoofstukke te lees. Na myne sal daar gereeld nuwe hoofstukke bygevoeg word. Totdat ‘n ander fantasie ons aandag vereis. Dan begin ‘n nuwe vervolgverhaal, ek bedoel avontuur. Om myne te verstaan, moet jy dalkies het eers die ander hoofstukke by ons InLinkz-skakel https://fresh.inlinkz.com/party/18c42a9034594a66af50994043145ea6 gaan lees. Jy sal nie spyt wees nie …

Seegogga hoor die vrolike gelag van die Goue vroue. Sy sien die pragtige rooi koningin saam lag. O, sy is pragtig as sy so lag!

Seegogga kyk verby die stywe kroon en die korset en die hoë troon en sien ‘n pragtige jong meisie met ‘n wye swaaiende rooi rok  en sterre in haar oë en ‘n warm koringland en warm son. Die wuiwende koringare wieg saggies heen en weer.

Sy begin teken – geel koringare, ‘n dansende jong meisie wat duidelik verlief is, groen bome, blou berge, en tussen die bome ‘n ruiter op ‘n wit perd wat aangery kom. Verderaan teken sy dieselfe ruiter van naderby. Hy buk af om die jong meisie met sy arms op te tel op sy pragtige wit perd.  Hulle omhels mekaar. Hy hou haar styf vas, maar voor dat hulle kan wegry, skeur die aarde voor hulle oop…..

Seegogga teken en teken en teken. Sy teken hoe die kwaai groen mannetjie se oupa jaloers die ruiter agtervolg. Hy was natuurlik nog jonk en self verlief op die pragtige koningin, wat toe nog nie ‘n koningin was nie, maar ‘n eenvoudige jong verliefde meisie, in die arms van haar ridder.

Sy teken hoe die ridder gevang word deur die nare rooimiere en vasgebind word en uitgewerp word uit die tonnel. Sy teken hoe die pragtige meisie alleen en verward opgesluit word in ‘n eensame sel en hoe die miere net vir haar suikerkorreltjies bring vir ete. Sy teken die nare mannetjie wreedaardig glimlag – nou het hy die meisie vir homself. Hy maak haar die koningin, maar sy wil nie die koningin wees nie. Sy hou nie van die groen mannetjie nie. Sy verlang na haar ridder en wonder hoekom hy haar nie kom red nie.

Geleidelik begin sy van hom vergeet. Die suikerkorreltjies benewel haar brein. Sy vergeet van sy sterk arms, die warmte van sy lyf, die goue strale  van die son, die goue koringare. Sy sien net haat en nyd. Sy word maer en gespanne en kwaai. Sy sien heeltyd hoe almal wat hulle eie idees het( nes popcorn wat nie wil spring soos hulle aangesê word nie,) se koppe afgekap word.

Seegogga se goue knypertjies teken sommer vanself en haar prente laat die ridder verstom staan. Hy het nie geweet dat sy arme prinses so swaar gekry het nie! Positief, met haar goue intuïsie, sien die veskillende emosies op die kwaai ridder se gesig. Sy weet dat hy deur diepe pyn getref is – die pyn van verraad, van wanhoop, van onbeantwoorde liefde.

Sy stap nader: “Alles wat ‘n mens sien, is nie altyd die waarheid nie. Alles wat verdwyn, is nie altyd onherroeplik weg nie. Kyk diep” fluister sy saggies vir die ridder “Soek na die suiwer goud.”

Die ridder word ligter en groter. Sy oë word helderder en sagter. Hy sien  die koningin met haar helder laggie, die effense weemoedige trekkie, en die eienaardige goue vroue wat haar omring.

Hy voel hulle liefde en warmte en weet instinktief : Hulle is van egte goud, nie klatergoud nie. Hulle sal sy geliefde beskerm en bemoedig. Hulle hou haar nie gevange nie.

Hy sien ook uit die hoek van sy oog ‘n rooimier en ‘n eienaardige pikkewynmannetjie , wat krimp en krimp en krimp. Die mannetjie probeer ongemerk wegsluip.

Net voor hulle heeltemal verdwyn, gryp hy hulle en hou hulle styf in sy hand vas. “O! Jy wou my koningin steel!” Sê hy vir die mannetjie.

“Nee, dit was my oupa!” sê die mannetjie verskrik. “Ek doen maar net wat ek al die jare aangesê is om te doen!”

“Wel jy was verkeerd. Weet jy nie dat die liefde hom nie laat hiet en gebied nie? Kyk net al die jare se ongeluk wat my arme prinses moes verduur? Kyk hoe maer is sy, hoe gespanne! In die buitenste duisternis met jou!”

Die goue intuïsie van Positief laat haar weer nader tree -” Hy het maar net gedoen wat hy aangesê is – sonder dat hy sy eie dinke gedink het, sonder dat hy aan die nagevolge gedink het – wees hom genadig, asseblief”.

Die ridder se oë versag. Hy los die klein pikkewynmannetje en verberg sy gesig in sy hande.

“My geliefde”, snik hy. “Ek moet bieg dat ek jou al die jare valslik veroordeel het. Ek het self nie van die wonderlandstorie gehou nie, want ek het gedog dat die koningin van harte harteloos was. Vergewe my, hoe kan ek regmaak?”

Frannie, Seegogga se goue middernagvriendin,  knyp haar broodjie met die goue munte styf onder haar arm vas, en stap nader. Sy tik die ridder saggies op die skouer. Met ‘n vriendelike glimlaggie, sê sy saggies: “Hierdie storie is nou baie ver van die wonderland storie af, maar ek sal jou help. Kom!”

Frannie, help die ridder regop  en gee hom een van haar goue muntstukke. Toe vertel sy vir ons die storie verder.

Posted in feeverhale en ander stories, goue vroue, Los opdrifsels, rebusfontein, perfect day, vriende, nostalgie, rhebusfontein | 23 Kommentaar

Wat as….

Wat as…. dis ‘n vraag wat ons almal seker dikwels in ons gedagtes vra.

Wat as ek nie in 1979 vir ‘n jaar Stellenbosch toe gegaan het nie? Hoeveel anders sou my lewe sy draaie geloop het? Sou ek ooit getrou het?

Wat as ek net 2 meter verder die bok getref het? Daar was ‘n diep sloot. Ek sou sekerlik nie hier kon sit en tik nie.

Wat as ek nooit toevallig by Madele gehoor het van blog nie? Ek sou soveel gemis het! Ek sou nie deel van die towerinne gewees het nie!

Wat as ek nooit die eerste episode van Corounamouna geskryf het nie? Of as ek dit anders geskryf het? Dan sou die fyngevoeliges dalk nie onveilig in Rebusfontein gevoel het nie.

Wat as daar nie n damesgroep op whatsup was nie? Dan was daar nie hegte vriendskappe oor groot afstande geskep nie. En ook nie gevegte nie.

Wat as die wat wou uit Rebusfontein of die groep uit, net uitgegaan het sonder om dit vir die res ook te wou vernietig? Dan was daar nou geen dramas nie, geen kwade gevoelens nie en almal het gelukkig aangegaan met waar hulle graag wil wees.

Wat as almal maar net gelate aanvaar het dat die een plek waar hulle baie gelukkig was in die kuberruim sommer net verdwyn? Dan was dit die einde van ‘n mooi droom.

So kan ‘n mens aangaan en aangaan. Sommige dinge voel jy, is jou skuld. Sommige dinge is jy dankbaar oor. Sommige dinge voel jy was verkeerd, maar nie jou skuld nie.

Die probleem is, “was as…” is die terugkyk na ‘n verlede waaraan jy niks kan doen nie. Dis goed dat daar dinge in jou “wat as”-se is waaroor jy dankbaar kan voel. Daar is ook dit was jy so graag ander sou wens, maar wat dalk ook nie sou uitwerk soos jy jou verbeel nie, want niemand kan ooit rerig weet hoe iets rerig sou gebeur as dit nie gebeur het nie.

Die ding is, op ‘n stadium moet ‘n mens ophou “wat as…. ” en na die verlede kyk, maar liewer vorentoe kyk. Daar kan jy natuurlik ook in die toekoms in kyk en beplan: Wat as ek sooo maak? En so? En so? Watter een is die beste? Wat is die voordele? Wat is die nadele? Wat sal die effek op jou naaste wees?

Wat as ons begin erken dat ons almal onvolmaakte mense met goeie punte sowel as foute is? Wat as ons ophou vinger wys en fout vind met ander mense? Wat laat jou dink dat jy beter is , meer intelligent is en verhewe bo ander is? Wie gee jou die reg om neerhalend van hulle te praat? Wie gee jou hoegenaamd die reg om oor ander te oordeel?

Wat as elkeen van ons liewer probeer om die beste wees wat ons kan , so positief wees as wat ons kan ? Wat as jy ander mense ook hulle plekkie in die son gun?

Want ons is almal verskillend, met verskillende talente, geaardhede en geite. Maar almal op aarde is deur God geskape.

Tagged , | 24 Kommentaar

Voor die vuur

Seegogga sit in haar Rebushuisie. Sy sit nie op die stoep nie, sy kyk nie vir die blommetjies nie.

Seegogga sit voor haar vuurhert, ‘n seeraskombersie om haar skouers. Dis winter op Rebusfontein.

Terwyl sy op haar perriwinkle skulpies tik, verwonder sy haar hieroor. Kan dit sowaar winter wees op Rebusfontein? Nou-die-dag het sy ontbyt op haar stoepie bedien. Almal was vol planne. Na ete het hulle op hulle lilo’s in die heerlike water rond baljaar.

Maar nou is dit sommer winter hier. Sy trek die kombersie stywer . Net nou-die-dag nog het sy vir iemand gesê dat dit altyd lekker weer is hier.

Wat het dan gebeur? Sy moet nou hierdie saak uitpluis.

Sy sien deur die venster die nuwe huisies, hulle blommetjies en die son wat vrolik skyn.

Sy sien ook die wolk.Die wolk se skadu val oor party huisies, ook haar eie huisie. En voor haar vensters hang yskristalletjies. Sy bibber.

Sy kyk na die leë huisies. Hulle staan eenkant, ver van die ander af. Dan sien sy Kameel se lieflike huisie. Die son skyn nog op hom, maar die vensters se hortjies is toe. Daar groei n bloedrooi rankrosie oor die deur en die een venster. “Gaan Kameel ooit weer saam met ons kom lag? ” dink Seegogga verdrietig.

Seegogga vee ‘n traantjie af. Net verlede week het sy gehoor dat n goeie ou skoolmaat van haar een van Corounamouna se slagoffers was.

En gister het sy uitgevind dat een van haar groot liefdes in haar jongmenslewe ‘n hartaanval gekry en gesterf het. Hy het hoë ideale gehad om af te tree in ‘n huisie op ‘n landgoed met ‘n boom en ‘n waterstroom. ‘n Droomhuisie. Maar hy het dit toe nooit werklik gekry nie.

Seegogga sit regopper. Miskien hét hy dit gehad- in sy drome, nes sy nou hier op Rebusfontein ‘n droomhuisie het. Sy besef weer hoe bevoorreg sy is om hierdie hartshuisie te mag hê. Almal het seker hulle eie droomhuisies. Maar nie almal kry die geleentheid om daarin te woon in hulle eie droomdorpie nie!

Sy hoor iemand saggies snik. Is dit nie Una in die huisie hier langsaan nie? Seegogga luister mooi.

Nee, allamapstieks, so kan dit nie aangaan nie! Sy voel hoe die sonnetjie se strale flou, maar darem by haar venster begin instroom.

Toe staan sy op, gooi die kombersie af en klap haar perriwinkleboksie toe. Sy gaan pluk haar vrolike rooi blommetjiesrok en haar ma se spesiale jas uit die kas uit. In haar spenskassie staan n verlate botteltjie franjeliko sowel as n bietjie obies. Wat sal dit wees?

In haar piekniek krapmandjie pak sy haar piekniekkombers, lekker kaas, beskuitjies, warm sop, 2 sjerrieglasies en die bottel Obies. Sy gooi haar deure wyd oop dat die lenteluggie kan inkom. Dis glad nie meer so koud nie.

Seegogga pluk gou ‘n arm vol blomme in die tuin en toe gaan klop sy aan Una se deur.

Posted in feeverhale en ander stories, goue vroue, Los opdrifsels, rebusfontein, perfect day, vriende, nostalgie, rhebusfontein | Tagged , | 23 Kommentaar

Skewe prentjies

Nouja, net sommer ingeval julle steeds wonder hoekom byna al die prentjies teen my mure skeef hang!

Posted in Los opdrifsels, Voels en beginsels: I believe I can fly | Tagged , , | 10 Kommentaar