Die VVVTT HOOFSTUK 5 DEEL 2 Te fiets in Amsterdam

amsterdam skets 005

Dis ‘n vaal klompie towerinne wat die volgende oggend op hulle groot 28-wiel fietse wegtrek.

Die rooi fietspad het hier en daar 90 grade draaie. Seegogga se voete kom skaars by die pedale by. Sy weet sy moet skerp draai, maar sy kry nie betyds haar fiets gestop nie. Sy ry reguit aan, oor ‘n eilandjie en reguit in ‘n boom vas! Die fiets gooi haar soos ‘n steeks perd oor sy kop en sy land onseremonieel op haar sitvlak op die klam grassies. Sy is nie seker wat die seerste gekry het nie: Haar kop wat teen die boom gestamp het, of haar ego.

Die towerinne probeer hard om simpatiek te wees, maar hulle proes almal onderlangs: “My fok Marelise!” fluister een saggies.

“Dis daardie gekuier in die Brownbar! Dit sal jou leer!” VirgoC en Hester het hulle hande vol om die Towerinne soos dames te laat optree. Al Seegogga se verduidelikings help niks. Ja, hulle HET die vorige aand deur die rooilig destrik gaan stap, en ja, hulle WAS gisteraand in ‘n brownbar. Maar daarna het hulle ‘n heerlike ete vir baie goedkoop gaan eet op die Leidse plein, en hulle is regtig mooi nugter terug tent toe.

brownbar

Het Doktertje, die kleinste en beroemdste brownbar in Amsterdam.

Vandag is die Towerinne op pad na ‘n bietjie kultuur. Die Rijksmuseum en ook die Van Gogh museum moet besoek word. As dit nie was vir die vrou van Vincent se broer, Theo, nie, het Vincent van Gogh se skilderye en geskiedenis nooit bewaar gebly nie.

“Ek kan vestaan hoekom niemand ooit sy skilderye gekoop het nie – sê een van die ander toeriste  in Engels “ Dis omdat dit verskriklik lelik is!”

Vincent_Van_Gogh_-_Wheatfield_with_Crows

Die Towerinne kyk krities na die skildery. Die ou is heeltemal reg. In Die tyd wat van Gogh gelewe het, was sy skilderye waarskynlik heeltemal te way-out vir die mense van daardie tyd. Dis eers nou dat sy besondere uitbeelding en kleurgebruik aanklank vind by mense.

By die Rijksmuseum is daar natuurlik Rembrandt se reuse Nachtwagt, maar dis Vermeer se diensmeisie wat vir Seegogga en en Toortsie raak. “My ouma het so ‘n tapeserie gehad”, onthou Toorts. Dit lyk regtig of daar lig uit die prent straal.

100_2314

Net langs die Rijksmuseum is daar ‘n diamantslypery. In glashokkies sit die slypers en werk –seker meestal aan Suid-Afrikaanse diamante!

Ons ry weet verder fiets op die rooi fietspaaie. Hier het fietse voorkeur bo alle ander vervoer. Eers fietse, dan busse en trams, dan voetgangers en laaste motors!

“Kyk daardie groot gebou” se Sunel.

“Dit is die kasteel van die koningsgesin” sê Seegogga ewe wysneus. “Hierdie kasteel is op meer as 13,600 boomstompe ( heipale) gebou. Onder is mos water en moeras!”

Nie lank nie, of die towerinne hoor die musiek van ‘n draaiorreltjie speel. Hulle fiets daarheen: Die Boerenmarkt!

Hulle vergaap hulle aan die heerlike eetgoed. Een stalletjie verkoop reusagtige stroopwafels wat hulle net daar gaarmaak. Seegogga wil egter liewer neute by die neutestalletjie koop. Sy besluit op amandels en moet kies tussen wit of bruin amandels, gebak of ongebak en sout of ongesout. Na al die gewigtige besluite kry sy ‘n sakkie vars warmgebakte amandels – heerlik!

By Hema kry Sonel wat sy soek. Lipstiffies te kus en te keur – en spotgoedkoop daarby!

20200711_172233-24503668703430469579.jpg

Die fietstrap put hulle gou weer uit. Dis net Kameel wat soos ‘n tiener wilde draaie ry – tot almal se ontsteltenis. Sy was die enigste een wat nie die vorige aand deur die rooi lig destrik gaan stap het en die brown bars besoek het nie.

“Koffie! Ek het krag nodig!” Anne Frank se huis moet maar nou eers wag. Almal sien in hulle verbeelding die heerlikste Hollandse poffertjies en ander soet eetgoedjies terwyl hulle aanstryk Coffeeshop toe.

barneys

Maar in Holland is ‘n Coffeeshop iets heel anders! Advertensies van wit en soms ook groen mannetjies wat lang zolle rook, is oral te sien. Die plek lyk ook glad nie verwelkomend nie. “Ek het vergeet: ‘n koffieshop is ‘n plek waar mens dwelms koop”, sê Seegogga verleë.

” Hoe verlang ek nou na Lorenzo se soetkoekies” sug Hester.

By ‘n klein kafeetjie aan die Heerengracht eet hulle egte Hollandse Uitsmijters.

“Hoor daar!” Toortsie hou haar hande op: ‘n Pragtige wysie word deur ‘n outydse kerkklok gebeier. Ons wens saam  die mense van vandag het nog geweet hoe om sulke kerklokke te maak. Ongelukkig het die kuns uitgesterf.

Versadig, besluit die Towerinne dat dit tyd is om verder te reis. Hulle gaan koop vir hulle padkos by ‘n Albert Heijn winkel en is verbaas om te sien dat die kaas, melk en die heerlikste Côte d’Or sjokolade almal goedkoper is as in Suid Afrika, ten spyte van ons swak rand.

Cote d'Or pralinelait400g

Op een rak staan Suid Afrikaanse wyn. Ons hou verby. Ons sal Suid-Afrikaans drink in SA! Hier koop ons heerlike Douw Egberts koffie, kaas en Côte d’Or!

Moeg maar gelukkig kies die towerinne koers terug na die tent toe. Waarheen vlieg hulle volgende? Positief, vertel ons tog asseblief!

Hierdie hoofstuk vorm deel van die uitdaging vir Afrikaanse bloggers wat as die Towerinne bekend staan. Ons is die hoofkarakters in ons eie vervolgverhale (natuurlik) en ons fantasie stories is vir ander ondenkbaar, ondoenbaar, onverklaarbaar. Maar nie vir die Towerinne nie.

As jy die verhaal wil volg, moet jy op die onderstaande skakel kliek om die eerste hoofstuk te lees. Na myne sal daar gereeld nuwe hoofstukke bygevoeg word. Totdat ‘n ander fantasie ons aandag vereis. Dan begin ‘n nuwe vervolgverhaal, ek bedoel avontuur.

Lees die ander bloggers se bydraes by ons InLinkz-skakel https://fresh.inlinkz.com/party/935a80f8f1d64f4f8f4a491bb1abb030

Posted in blogspeletjie diegroen giggelbus, blogspeletjie:towerbus,, feeverhale en ander stories, rhebusfontein | Tagged , , , , , , | 43 Kommentaar

Die VVVTT WERELDTOER Hoofstuk 5 Deel 1: Die kleurvolle tent.

Die V(lieënde)V(irus)V(lugtende)T(owerin)T(ent) styg met ‘n duisligwekkende vaart op. Jy sien net stofwolke!

Seegogga gaan aan die proes en hoes.Sy pluk haar Sasolreünie buff oor haar oë en neus, maar te laat. Sy kan niks sien nie. Sy gryp na die kontrolebord om haar balans te hou, maar druk per ongeluk op ‘n paar knoppies – verkeerde knoppies.

Die tent gee ‘n paar rukke en draai ‘n paar keer vinnig in die rondte en kies koers in sy eie rigting. Die towerinne, wat almal rondgeval het, kom weer stadig orent.

“Hierdie tent maak my dronker as Meneire, “ lag Kameel.

“O ek voel lekkerder as met engeltjie-piepie! Doen dit weer, seegogga!” kraai Vuurvliegie.

‘Ek wetie hoenie” stotter Seegogga. Sy kan maar netsowel nog ‘n paar knoppies druk.

Die tent wieg gesellig heen en weer, maar vlieg doelgerig vorentoe.

Die towerinne loer by die vensters uit en sien hoe die geel en bruin landskap verander na groen, geel , pienk, rooi, blou en pers.

“Kyk die kleure – watter land kan dan nou so kleurvol wees?” Woordnoot

tulpe100_0789

tulpe

Die volgende oomblik land die tent soos ‘n reuse wit swaan op ‘n groot watermassa en dryf saggies rond tussen ‘n groepie regte swane. Op die oewer van die water is reuse blomme, waatlemoenrooi, pragtige pienk en wit gemeng, geel, pers, die een klomp mooier as die ander.Toe sien hulle ook die gebou: ‘n groot Windmeul.

“Holland” roep Toortsie. “Dan was daardie mooi landskap wat ons gesien het die tulplanderye!”

“Sjoe, hoe bly is ek nou, sê Seegogga. ‘My dogter het mos sewe jaar hier gewoon. Het julle geweet dat die tulpe nie aangeplant word vir hulle pragtige blomme nie, maar wel om bolle te kweek? Die groot geld lê in die verkoop en uitvoer van tulp bolletjies, nie die blomme nie. Die blomme is sommer ‘n ekstra bonus. Sommige word wel verkoop, maar die meeste se blomkoppe word sommer met masjiene afgesny .

Kyk, nou is ons in Keukenhof, ( klik asb hier om ‘n idee van die mooi blomme te kry) Klik op die liedjie en scroll dan af om na die blomme te kyk terwyl die liedjie speel.)

Perdebytjie se kamera klik aanmekaar.

tulpe 100_0876

“As ek nou net hierdie tent beheer kan kry, vat ek julle na die grootste blommemark in die wêreld, in Aalsmeer, sê Seegogga.

Seegogga druk nog ‘n paar knoppies. Die tent styg ‘n entjie op, maar sak weet af.

“Wag dat ek help”, sê Scrapy. “Ek het al een en ander by Elon se vuurpyl geleer.” Sy staan voor die kontrole en sowaar: die tent word nou seile en die vloer lyk al meer na ‘n boot. Hy het sowaar verander in ‘n seilskippie!

“O ek wou nog altyd op ‘n egte seiljag ry!” sug Hester..

“Kyk! ons vaar sowaar bo-oor die snelweg!” roep Positief..

Bondels hang so ver oor die kant, dat Una net moet gryp. Die towerinne kyk verbaas hoe ‘n snelweg met baie motors onder hulle waterbaan deurloop!

Navigable aqueduct near Harderwijk, the Netherlands

“Only in the Netherlands!” lag Seegogga.

By die blommemark dwaal die towerinne nuuskierig rond In geslote ouditoriums sit daar ‘n klomp mense , elk met ‘n laptop of computer voor hulle. Op die klein verhogie kom daar telkens nuwe trollies blomme en die mense bie op hulle computors. ‘n Groot horlosie en aankondiger voor wys die prys, wie die bod gewen het en hoeveel hy wil koop.

‘n Ander lokaal lyk soos ‘n reusagtige supermark met groot trollietreine vol blomme van allerhande soorte, kleure en geure wat deur trekkergoedjies rondgetrek word. “Dis ongelooflik”, se Christa.

“Het julle al die verskillende kleure varkore gesien? Sou dit van Suid-Afrika kom?” Vra Aalsie. “Maar…. Is dit dan nie Toortsie daardie nie?”

Die towerinne kyk geskok hoe Toortsie daar onder op een van die trekkergoedjies sit en met volle vetroue ‘n groot trollie vol van die mooiste blomme aanhaak en na die kant van die saal beweeg.

“Toorts!” Almal roep kliphard, maar Toorts waai net en ry verbete voort. Hier moet mens jou ry ken!. Toe vedwyn sy onder die balkon-deel in en die Towerinne kan haar nie meer sien nie. Ons soek en roep maar Toorts het verdwyn.

Uiteindelik besef ons hartseer dat ons sal moet teruggaan na die skip toe – ons sal moet gaan hulp soek om ons geliefde Toorts weer te vind.

En hier op ons skiptent, sit ondeunde Toorts met ‘n Amstel in die hand – en die hele skippie is vol blomme! “Ek het gedog ons kan doen met ‘n bietjie kleur”, lag sy gelukkig. Sy deel vir ons elkeen ‘n botteltjie Amstel bier uit. VirgoC is glad nie so beïndruk nie – is ons nie veronderstel om gerehabiliteer te wees nie? Maar when in Holland…..

Die tent of te wel die seilskip het sy eie idees, want Seeggogga se tegniese kennis en haar vingers se mikvermoë is beslis onder standard.

‘n Rukkie later ry ‘n veelkleurige bootjie verby. Die manne het outydse klere aan. Die hele bootjjie is gelaai met groot ronde kase.

Die manne stop langs ‘n kaai en gooi die kase twee-twee land toe – op die land is daar ander wat dit behendig vang en op ‘n outydse slee-agtige draagbaar pak. Meisies met Hollandse hoedjies en houtklompe loop oral rond bied vir almal kaas aan.

“Kyk hoe mooi rooi is hulle lippe”, roep Sonel. “Ek moet vir my in hierdie land nuwe lipstiffie koop”. Ons klim af. Daar is jong kaas, en ou kaas. Die jong kaas is heerlik, maar tot ons verbasing is die ou kaas duurder as die jong kaas. Die ouderdom word duidelik aangedui. Sommige is tot 35 jaar oud! Die towerinne proe huiwerig. Dis sterk, maar baie smaaklik!

Tannie Frannie klim met ‘n yslike kaas onder haar arm terug in ons skippie.. ‘Ek het hom geruil vir een van my klein broodjies”, lag sy.

Seegogga hoop maar sy gaan die skip weer n ‘n tent verander kry. Sy druk ‘n paar knoppies sonder veel sukses. Die skippie het sy eie idees. Hy hop van die een waterbaan na die ander en beland op die breë Amstelrivier.

“Kyk daardie huis se dak is al wat uitsteek. Hoe is dit dan moontlik?” vra Bytjie. “Sien julle ook dat ons hoër as die huise is?”

Seegogga verduidelik dat dit is it is omdat die hele Amsterdam op ‘n moeras gebou is. Die grond word drooggelê en die vrugbare feengrond is vroeër uitgevoer vir tuingrond. Soos die land al meer uitgedroog het, het die grond begin sak, maar natuurlik nie die waterdele nie. Daarom is die Amstel nou hoër as die huise wat op die drooggelegde grond gebou is. Die grond sak vandag blykbaar nog steeds, selfs na al die jare. Geen feengrond mag nou meer uitgevoer word nie. Die Amstel word ook deur sommige nie meer as ‘n rivier gereken nie, omdat hy aan albei kante gestop is. Die een deel eindig daar in die middel van Amsterdam by die stasie. .

“O wag – daar is Klein Kalfje!” roep Seegogga. “Stop skip!” Sy druk die stop knoppie en wonder bo wonder stop die skip. Die towerinne klim uit. Ons sit in ‘n klein restourantjie op die terrasje.

restaurant_klein_kalfje

“Wil jullie borrelen?” vra die vriendelike Hollandse kelnerin. en sit ‘n bak bitterballe met ‘n doopsousie voor ons neer en ook ‘n glas Heineken vir ons elkeen. ” Eet smaaklijk” sê sy.

Dit is heerlik, en die towerinne gesels opgewonde.

“Erg gezellig!” knik sy toe sy sien hoe ons dit geniet.

Ons bedank haar hartlik, maar ons begin nou koudkry. Toe ons klaar geborrel het, vat Toortsie die afstandbeheerde kontrole uit sSeegogga se hand.. Gou druk sy ‘n paar knoppies en die skip verander terug in ‘n tent. ‘n Heerlike warm tent vol veelkleurige blomme. wat saggies op die water dryf, saam met ‘n paar kloekende waterhoendertjies en eendjies.

“Niet gek doen, hoor! ” sê die kelnerin en kyk met groot oë na die drywende tent. Net daarna styg ons tent op, en sy gee ‘n klein gilletjie. Ons waai vrolik vir haar.

“Gezelligheid kent geen tyd” roep sy ons verbaas agterna.

Slaaptyd, Dames! More ry ons verder met die fietse. ( word vervolg)

Hierdie hoofstuk vorm deel van die uitdaging vir Afrikaanse bloggers wat as die Towerinne bekend staan. Ons is die hoofkarakters in ons eie vervolgverhale (natuurlik) en ons fantasie stories is vir ander ondenkbaar, ondoenbaar, onverklaarbaar. Maar nie vir die Towerinne nie.

As jy die verhaal wil volg, moet jy op die onderstaande skakel kliek om die eerste hoofstuk te lees. Na myne sal daar gereeld nuwe hoofstukke bygevoeg word. Totdat ‘n ander fantasie ons aandag vereis. Dan begin ‘n nuwe vervolgverhaal, ek bedoel avontuur.

Lees die ander bloggers se bydraes by ons InLinkz-skakel https://fresh.inlinkz.com/party/935a80f8f1d64f4f8f4a491bb1abb030

 

Kyk ook hier na my vakansie akkommodasie plekkies op Struisbaai en Agulhas.

Hier is my 4 akkommodasieplekke..Die 2 woonstelletjies op Struisbaai: Fagan,
https://seegoggaaccommodation.wordpress.com/2012/11/02/fagan-se-woonstel/
En Annie,
https://seegoggaaccommodation.wordpress.com/2012/08/25/annies-flat/
En die groot huis, Erika.
https://seegoggaaccommodation.wordpress.com/2012/08/12/erika-self-catering-accommodation-struisbaai/
Dan het ek ‘n rowwe vissershuisie oo Agulhas, Rus’nBietjie.
https://seegoggaaccommodation.wordpress.com/2012/11/03/rus-n-bietjie-agulhas/
Ons sal julle graag wil ontvang! Vriendelike groete
Anna-Marie Groenewald

Posted in blogspeletjie, blogspeletjie diegroen giggelbus, blogspeletjie:towerbus,, Euro-trip, feeverhale en ander stories, Los opdrifsels | Tagged , , , , , | 34 Kommentaar

Om te blog is ‘n bonus !  

 

blogging-001

 

Verlede keer het ek vertel van Toortsie (  https://toortsie.com/  ) en Seegogga(  https://seegogga.com/  ) wat jare gelede al begin blog het en nou al saam met ander bloggers lekker tong-in-die kies stories skryf en ook in hulle eie virtuele dorpie, Rebusfontein woon.

Intussen het Jacques Louw ( https://jacquessebloggie.blogspot.com/?m=1 ) ook begin blog.  Letty-Ann Moller is ook op die punt om te probeer. Johan Niewoudt het nie ‘n blog nie, maar ook eenkeer deelgeneem aan ‘n virtuele vervolgverhaal wat later ‘n boek geword het: Die Rooi Roman. Die redakteur was Etienne van Heerden. https://www.littera.co.za/product/die-rooi-roman-red-etienne-van-heerden

Maar waarom blog mense?

‘n Mens kan natuurlik blog om iets bekend te stel of te adverteer Die advertensieblog vertel jou meer van ‘n produk en het ook inligting waar jy die produk kan kry.

.Meestal is bloggers egter mense wat in hulle hart skrywers is. Baie werklike skrywers het ook blogs. Hulle het iets wat hulle graag vir ander wil sê, maar nie noodwendig dmv ‘n boek nie. ‘n Boek is ‘n lang proses.

Sonder ‘n keurder, ‘n redakteur of ‘n sensor wat my werk afkeur, redigeer of dwing om te verander, kan ek vir die wye wereld se net wat ek wil. EN HULLE LEES DIT!  Ek kry wel geen geld daarvoor nie, maar ek hoef ook geen geld uit te gee om fotograwe te betaal of handewringend te sit en hoop iemand koop my boek nie.

Skielik, met die klik van ‘n knoppie, het ek oornag verander in ‘n internasionale skryfster! Netso!  My blog word gelees – wêreldwyd! Dis vir my ongelooflik – ek wat altyd lief was vir skryf, maar nooit rerig my daarop toegespits het nie,  sommer net ek, hier op die Suidpunt van Afrika, ver van die gewoel van die wêreld af. En as ek nou in Engels geblog het, dan was die Kaap nog meer Hollands.

Om te blog is  ook ‘n uitstekende skryfoefening, want die ideaal vir elke skrywer is om elke dag ‘n stukkie te skryf. Dan is die stukkie darem nie so sinneloos nie, want mense lees dit en lewer kommentaar en so toets jy ook jou eie skryfsels.

As ek , hierdie klein bloggertjie, nou so internasionale status bereik het, besef julle watter impak julle op mense se lewe kan hê as julle wil blog? Besef ek? Watter verantwoordelikheid!

Soms verander ‘n blog wel  in ‘n boek, bv die vrou wat geblog het oor haar stryd om swanger te raak en haar gevoelens daaromtrent. Haar naam is Tertia Albertyn en nie net was haar blog eens gekroon as blog van die jaar nie, maar die boek, SO CLOSE, ( https://www.loot.co.za/product/tertia-albertyn-so-close/bdtx-692-g820 ) word hoog aangeskryf vir voornemende dokters en ginekoloë, omdat dit die eerste keer is dat die hele proses van invitro bevrugting ens vanuit die pasiënt se perspektief beskryf word . Dit het haar lewe verander.

As gevolg van my bloggie, het ek ook ‘n jeugboekie gepubliseer: Ma ek’s verlief. ( https://seegogga.com/2011/03/23/ma-se-seksboek-brief-29/ ) Die boekie was nogal baie gewild onder die jong tieners.. een van my blogstories is in ‘n graad 7 leesboek geplaas, en een van my blogprentjies is deur ‘n tydskrif gegaps en gepubliseer!

Toortsie het agv haar blog reeds twee baie gewilde resepteboeke gepubliseer: Toortsie se Bantingboerekos, en Hier’s die Toortsie weer. (  https://www.facebook.com/bantingboerekos/about  ) Sy het op ‘n stadium vir Finesse geblog en sy het nog boeke, (resepte en ook andersinds) op pad!

Ek self vind dit wonderlik om iets te kan skryf wat mense wel lees. Ek vind die mede bloggers wonderlik  ondersteuned en positief. Hulle is regtig ‘n besondere groepie mense en ek waardeer hulle positiewe kommentaar en geniet hulle skryfsels baie. Al ken ek hulle nie van aangesig tot aangesig nie, voel dit vir my soos goeie vriende.”

Blog is egter ook ‘n soort virtuele dagboek en sommige gebruik dit om dinge te sê wat hulle dalk nie van aangesig tot aangesig vir mense kan sê nie. Dit is ‘n feit dat dit help om te skryf oor ‘n ding wat jou pla of jou gelukkig maak. Jy kry tyd om jou gedagtes te orden en in woorde uit te druk Daarom het baie bloggers ‘n skuilnaam en niemand weet wie hulle werklik is nie..

‘n Onvoorsiene ekstra bonus vir my sowel as Toortsie, is ons eie dorpie Rebusfontein met sy wonderlike inwoners.(  https://seegogga.com/2019/11/19/om-op-rhebusfontein-te-woon/  ) Ons beleef die ongelooflikste avonture saam en lê meestal soos ons lag vir die manewales wat ons aanvang. Lees hoe Rebusfontein ontstaan het en hoe die inwoners daar towerinne geword het, hier:

https://fresh.inlinkz.com/party/a0c98db4df894be6921458c62165d987

Wie kan nou depressief wees in die Corona tyd met so ‘n klomp onhebbelike Towerinne saam? O ja, en ons het Coronamouna gewen! Sowaar! Lees gerus hier en volg die episodes  een vir een as julle wil weet hoe. https://fresh.inlinkz.com/party/c0342166738644c9875c54b4f5669017

Wil enige van ons lesers begin blog? Jy kan dit gratis doen met wordpress.  Klik hier: https://wordpress.com/create-blog/?utm_source=google&utm_campaign=google_wpcom_search_brand_desktop_za_en&utm_medium=paid_search&keyword=%2Bwordpress%20%2Bblog&creative=262973249892&campaignid=654740786&adgroupid=52795482859&matchtype=b&device=c&network=g&targetid=kwd-20767191371&gclid=Cj0KCQjw0Mb3BRCaARIsAPSNGpWjMzdV31cir5AAcBJ1tEgBwNL1Zrc6VoTarQwwuSh5DYhyr84WOz8aAo6jEALw_wcB&gclsrc=aw.ds

Of vra Madele Burger!

Posted in blogspeletjie diegroen giggelbus, die tale wat ons praat, Los opdrifsels, rhebusfontein | Tagged , , , , , | 8 Kommentaar

HOE HET SEEGOGGA OOK ‘N TOWERIN GEWORD?

towerin huisie

towerin huisie

So in 2011 het Seegogga se bloggie die lig gesien. Seegogga was alleen , maar baie besig en haar kinders en man ver weg. Sy het saans weer behoefte begin voel om te skryf soos in die ou dae toe sy nog dagboek gehou het, maar was nou lus om te skryf vir haar kinders of ander mense.

“ Skryf asseblief al ma se herinneringe neer terwyl Ma dit nog onthou,” was die bemoedigende(?!) woorde van haar jongste krapkindjie  ‘n Seekrap weet nie so baie van moderne tegnologie nie, maar daar is hier op die Suidpunt ‘n wonderlike liggie wat skepe en seegediertes help en waarsku, en TOORTSIE (  https://toortsie.com/ ) , die liggie op die Suidpunt, het Seegogga touwys gemaak en gehelp om haar stories op die moderne WordPress en op haar bloggie te kry.

So tussen die kraphuisies, seegraslakens en draaikolke met tonne wasgoed in, het Seegogga haar periwinkle kissie nader gesleep en woes begin tik op die swart skulpies. Sy het vir tienerkindertjies vertel hoe die liefde werk; sy het vir Mammas en Pappas vertel van kinders grootmaak;  sy het een of twee seestories vertel; maar veral kraterstories, want Seegogga kom gewoonlik goeters oor – snaakse goeters. Al probeer sy mooi, maak sy gewoonlik een of ander tyd ‘n krater van haarself. Gelukkig laat sy haar nie onderkry nie, want ‘n gedierte met knypers ( soos iemand eenkeer gegoogle het en by haar uitgekom het), moet haar beperkings ken en dus het sy geweet dat die beste is om maar net te lag.

En toe raak sy uitgeskryf. En baie besig. Die bloggie kry minder aandag. Sy lees en lewer kommentaar by die ander bloggers en hulle skryf pragtig, maar Seegogga se bloggie bly maar legerig. “Waaroor kan ek tog nog skryf?” wonder die Krappie.

In hierdie tyd laat weet die Toorts: “Kom jy moet kom deelneem! Ons gaan ‘n storie skryf!” Dis Kameel (  https://kameel179438031.wordpress.com/    )  met haar ryke verbeelding wat ‘n misdaadstorie voorstel en  Hester ( https://hesterleynel.wordpress.com/ )  wat so oulik was met  ‘n lê jou eiers inlinks affêre. Seegogga is besig. Sy luister net met ‘n halwe oor, en sy weet nie eintlik hoe dit werk nie. Maar sy lees wat die ander skryf en sy raak begeesterd. Hulle gaan  die Krugermiljoene daar by die plaas, Towerkop,steel !

Seegogga is ‘n avontuurlustige seediertjie en wil dadelik saamgaan, maar sy is te laat! Sy laat haar egter nie afsit nie. Sy is klein en kruip sommer tussen die ander rond sonder dat hulle dit agterkom. So mors ‘n ene Abrie ( https://abriejoubert.wordpress.com/ ) ‘n spul Franjeliko en die meeste daarvan val op Seegogga wat onder die tafel was. En daar raak sy heeltemal onkapabel…  

 Al kon sy nou nie regtig help om die perfekte misdaad ( https://www.hesterleynel.co.za/booktalk/  )  te pleeg nie, het sy na elke episode haar stuiwer in die armbeurs gegooi, in so ‘n mate dat die towerinne haar jammer gekry het, en haar gevra het om ‘n koerantberig oor die gebeure op Towerkop te skryf. So het Seegogga haar in gewurm ( of dalk ingegrawe met haar  knypers?) en sommer so ongemerk ook ‘n towerin geword.

Wat ‘n wondelike vreugde om lid van so ‘n ongelooflike en spesiale groep te wees? Dit stel hoë eise aan jou, hoor! Die towerinne moes suksesvol wegkom sodat die perfekte misdaad perfek kon bly. Toortsie en Seegogga moes op een of ander manier vir Una gaan red toe sy onder huisares was.

Nie lank nie, toe toer die towerinne saam in ‘n giggelgroenbus deur die land.

( http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928 ) Hulle ontmoet Broodina, en beleef allerlei avonture. Hulle verbeelding, en hulle breine werk oortyd om die ingewikkeldste  raaisels op te los, en nes ‘n towerin dink sy weet nie verder nie, laat waai haar verbeelding en sy vaar verder die storie in en gee natuurlik vir die towerin wat na haar kom, ‘n ekstra kinkel of twee om uit te pluis. Toe die  towerinne eers elkeen ‘n huisie in  Rebusfotein kry,( Dankie Vuurvliegie!  https://lekkervurigeaffere.blog/en/ ) was dit soos ‘n tuiskoms.

Daar is nie ‘n wonderliker en veiliger en prettiger plek as Rebusfontein met al sy gawe inwoners nie.  Seegogga voel sooo bevoorreg dat die Towerinne haar aanvaar het as een van hulle.  Daar woon Seegogga in die pragtigste blou huisie in Towerinstraat.( Maar sy is nie seker van die nommer nie- kan iemand dalk vir haar die regte nommer fluister? Net ingeval sy die adres vir iemand moet aanstuur?)  

In Rebus moes die towerinne mooigemaak word vir Barnum se sirkus, maar hulle moes keer dat Hannon Una se beenhare verwyder; hulle het dinees vir VIPS gehou; kunsuitstallings gehou en die ongelooflike moord- en liefdesgeheime van ‘n ou biblioteek ontrafel. Hulle het al noue ontkomings met wesens van die buitenste ruimte gehad en  O ja – en Coronamouna onskadelik gestel!

Die wonderwereld van Rebusfontein word vir  my as Seegogga al werkliker. Ek onthou hoe ek as klein dogtertjie met die seuntjies langsaan soms boot gery het op hulle grasperk. Soms was die boot ‘n ou trekkerband, soms sommer ‘n hoolahoop. Ons het almal in die “boot” gesit en geroei vir die vale. Daar was groot branders wat net ons kon sien. Gereeld het een oorboord geval, en moes met onsigbare roeispane en reddingsboeie deur die ander gered word net voor ‘n haai hom vang.

As ons cowboys en kroeks gespeel het, was al die kroeks denkbeeldig, want ons was almal cowboys.  en elkeen het  sy  eie perd gehad, met ‘n naam. My se perd se naam was Black Beauty. Op die einste grasperk het ons op ons speel-speel perde galop en nooit moeg geword nie, want ons ry mos op perde. . Rebusfontein is vir my werkliker as wat my Black Beauty perd  of hoolahoop bootjie uit my kinderjare was. Ek is waarlik goeie vriende met die inwoners, al het ek  die meeste in die werklike lewe nog nooit gesien nie. ek sit ook soos Christa en lag hardop stoksielalleen vir my selfoon en lees gretig om te sien wat ons volgende gaan aanvang.  Die periwinkle skulpies word gereeld entoesiasties gekielie, want  Seegogga weet weer wat om te skryf!

En hoewel ek vir my besige kinders al vertel het van die towerinne, dink hulle steeds waarskynlik dat hulle ma maar gewoonweg is, en het hulle eintlik  geen idee dat hulle ma sulke wonderlike avonture beleef nie . Seegogga se man sit darem elke keer oorgehaal om om te hoor wat nou weer gebeur!

Om ander towerinne ( en dalk ‘n toornaar? se stories te lees, klik hier:

https://fresh.inlinkz.com/party/a0c98db4df894be6921458c62165d987

 

 

Posted in Los opdrifsels, rhebusfontein | Tagged , , , , | 23 Kommentaar

Rebusfontein, Bredasdorp en ‘n avontuur of twee

 

VLUU L210  / Samsung L210

Liewe lesers, kom klim vandag saam met my op die giggelgroenbus. Ons gaan ‘n bietjie toer!

Ja, expect the unexpected! Ons reis deur die land van Noord na Suid, vind sommer uit van die besienswaardighede daar waar ons stop, maar beleef veral avonture! Ja, Waenhuiskrans en die Suidpunt gaan ook besoek word. Pasop – daar gebeur goeters! Julle is welkom om saam te ry en ons virtuele avonture te beleef!gert se hawefoto

Julle sal nie vreemd voel nie. Twee Bredasdorpers ry saam: Anna-Marie Groenewald (Seegogga:  https://seegogga.com/   )

en Madele Burger ( Toortsie:  https://toortsie.com/  ).

Klik  hier onder om op te klim en saam te toer en gaan asb elke keer terug na die link toe om die volgende plek te besoek.

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

Nou gaan ons verder- na Rebusfontein!

coronamona hoostuk 1 001

Wat? Het julle nog nooit van Rebusfonein gehoor nie? Kom ek vertel. Rhebusfontein is ‘n wonderlike dorpie met die mooiste droomhuisies denkbaar. Daar gebeur alles net soos jy dit wil hê. Jy word bedien deur dit mooiste aantreklike Lorenzo, Jack of all trades, en jy sit graag op jou voorstoep, eet die lekkerste koekies, of dalk Tiramisu en drink ‘n glasie Franjeliko ( of witblits) soos die gevoelente jou lei. O-ja, en dan los jy sommer ‘n liefdesverhaal en ‘n who-done-it moordstorie op – of gaan steel dalk die Krugermiljoene , of vang vir ou Coronamouna. Sowaar!

Rebusfontein het al internasionaal aandag getrek en is groot lof toegeswaai. Aangesien twee Bredasdorpers ( Toortsie en Seegogga) reeds inwoners van Rhebusfontein is, en nog Bredasdorpers moontlik op pad is, is dit dus goed om van te weet.. Lees gerus hier oor die wonderlike plek.

https://sevencircumstances.com/2019/09/29/what-is-it-about-rebusfontein-and-the-king-louis-viii/

Liewe lesers, net ingeval julle dink dat ek die kluts heeltemal kwytgeraak het, moet ek julle vertel van die Towerinne. ( Ha!)

Die Towerinne is ‘n groepie dames wat oor die aarde versprei is – al die pad van Kazakstan, Dubai en Nieu-Zeeland af, tot in Suid Afrika – ja en ook op Bredasdorp!. Almal praat Afrikaans en almal blog. Hulle het mekaar meestal nog nooit ontmoet nie – behalwe nou op Rebusfontein. Tog werk hulle nou saam om Coronamouna onskadelik te stel. En hulle HET saam die Krugermiljoene gesteel! Dis juis hoe hulle hulle naam gekry het, want die skatte was versteek  op die plaas,  Towerkop.

Kom ek verduidelik weer; Die groepie onskuldige en wetsgehoorsame bloggers het ‘n uitdaging van Hester ( https://www.hesterleynel.co.za/ ) gekry. Kom almal wat wil, ons skryf ‘n gesamentlike storie –  Elkeen kry ‘n beurt om ‘n hoofstuk te skryf. Daar kan jy skryf wat jy wil. Die ou wat na jou skryf, moet aangaan met die storie soos  hy nou dink. En dit het gewerk! So het die avontuur begin.

Rebusfontein, ons wonderlike virtuele dorpie  is geskep, sover ek onthou  deur Vuurvliegie ( lekker vurige afffere: https://lekkervurigeaffere.blog/en/ ) as geskenk aan onsself. Op Rebusfontein het ons al ‘n dinee vir interessante karakters gehou, almal van Nelson Mandela af tot by koning Louis viii. Ons het ‘n kunsuitstalling gehou, amper in ‘n sirkus deelgeneem en ook ‘n liefdesintrige en moordverhaal wat in die ou tyd afspeel, opgelos – vir my ‘n pragtige storie: Die storie van die vervalle biblioteek. 20191020_173406Die van julle wat nou ekstra tyd het, kan gerus hierdie lekkerlees storie lees wat dalk nog later ‘n boek gaan word. Klik hier en dan lees jy dit hoofstuk na hoofstuk. Die towerinne is die hoofkarakters wat die storie en die moord ontrafel. Lekker lees!

https://fresh.inlinkz.com/party/3f26291088494dc99c7aa4554a66a313

Tans is ons besig om die Coronaverskrikking onskadelik te stel. Ons het dit nog nie reggekry nie, maar daar is hoop. Lees gerus hoe ver ons al gevorder het hier, en klik so elke paar dae weer hier om te kyk of die volgende hoofstukke al verskyn het. Geniet dit!

https://fresh.inlinkz.com/party/c0342166738644c9875c54b4f5669017

Hierdie towerinne storie of dalk al ons stories gaan heel moontlik Maandaande vir die Suid Afrikaners in Skotland op die radio wereldwyd uitgesaai word! In Afrikaans!

Volgende keer vertel ek meer oor Bredasdorp se bloggers en ook die towerinne.

 

 

 

 

 

Posted in Die Overberg: my wereld., feeverhale en ander stories, Los opdrifsels, Overberg, rhebusfontein | Tagged | 5 Kommentaar

Wie is jy om te kla?

Kla, kla, kla. Deur die jare het die klagtes net al hoe meer en al hoe erger geword, voel dit my.

Mense is ongelukkig oor hulle werk, hulle gebrek aan geld, die regering, die regstellende aksie en BEE, die skeidsregter by die rugbywedstryd,  die duur studiegelde, die swak diens van die munisipaliteite, ESKOM, en deesdae, die grendeltyd, die verbod op sigarette en drank , Corona.

As ‘n mens so in die algemeen luister en hoor, het ons mense in Suid-Afrika verander in ‘n regte klomp brompotte. Suid-Afrika ly aan depressie, het ek ook al gesê.  En as mens aan depressie ly, is niks lekker nie, en kan die geringste dingetjie jou dag ontsier.

Hoe jammer tog. Dis so belangrik om na die positiewe kant van ‘n saak te kyk. In elke nadeel is daar ‘n voordeel. Elke sleg het sy eie goed. Elke wolk het sy goue randjie. Ook met Corona lockdown is daar die spatsels suiwer goud wat die wêreld laat blink en mens opnuut moed gee vir die toekoms, die goedheid van die mensdom en die besondere voorregte wat ons het.

So is daar dadelik die wonderlikste grappies oor sosiale afstand, bv haarkappers wat kamstig met harke hare kam, stout prentjies wat verduidelik hoekom jy jou masker soos jou onderbroekie moet dra, ens. Dis maklik om sulke grappies as ligsinnig af te maak, want daar is dan nou so baie mense wat swaarkry. Ja, daar is hongesnood en swaarkry en siekte, maar daar is ook humor, positiewe denke en veg teen depressie. Hierdie grappies gee ons iets om oor te glimlag, dit lig die gemoed en help ons tot positiewe denke.

Daar is sopkombuise en mense wat onbaatsugtig hulle tyd ( en geld) opoffer om ander ( mense sowel as diere) te help.  Watter groot stof tot dankbaarheid het ons nie – dat daar soveel in ons gemeenskap is wat uitreik na ander, wat hulle ontferm oor mens en dier. Hierdie slegte Coronatyd bring ook die beste in baie mense uit!

Tegnologie het ‘n  hupstootjie gekry, aanlyn klasse,  koerante en winkels ontstaan. Daar word pragtige aanlyn konserte gehou wat jy in jou eie huis kan kyk en vandag het ons plaaslike VLV glad ‘n aanlynvergadering gehad.

Gesinne kon weer begin kommunikeer, speletjies speel, stokperdjies beoefen soos brei, hekel, lees, houtwerk, tuin, of nuwe reseppies beproef. Watter voorreg het ons gehad om hierdie ekstra tyd te hê.

Die meeste van ons het ‘n redelike blyplek waarin ons nou vir ‘n lang ruk as’t ware opgesluit was – wat ‘n voorreg om ‘n dak oor jou kop te hê, veral noudat die winter kom kuier het.

Watter voorreg om hier op ‘n dorpie te wees waar misdaad  en ook Coronamouna min is, mense werklik omgee vir mekaar, mekaar bemoedig en almal dadelik by is om te help as hulp benodig word. Hoe op aarde kan ons nog negatief en depressief wees?

Sondag het ek en my man vir die eerste keer in ‘n baie lang tyd op die plaaspaaie gaan ry – wat ‘n wonderlike wydheid en rustigheid is nie hier rondom ons nie. Watter Goddelike vrede! Hoe bevoorreg was ons  om die landerye met die nuwe groen plantjies te sien – die boodskap dat die lewe voortgaan, dat die koring, gars en canola  weer sal groei en sal ryp word en tot oes kom.

So sal coronamouna ook groei grootword en weer verdwyn. Maar die goedheid van die mens sal bly – en ook die genade en liefde van God ons Vader.

Mag ons almal vandag ons seëninge tel en dankbaar wees.

reseppie vir die lus 001

 

Posted in Die Overberg: my wereld., die tale wat ons praat, Los opdrifsels | Tagged , , | 15 Kommentaar

I BELIEVE I CAN FLY. 10 The plight of many pet birds

From the inside of the gaol……

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=978656138976908&id=100004975934466&sfnsn=scwspmo&extid=XaUFJmYkA4C9E4In

This thoughtfull piece above says so much about the lack of respect for the plight of pet birds that humans have. Please read it with an open mind.

BIRDS SHOULD NOT BE PETS! And if we cannot rule that out, there should be strict laws and regulations concerning cage size etc as well as a ban on wingclipping, and taking babies from the nest.

Posted in English blogs, Voels en beginsels: I believe I can fly | Tagged , , | 8 Kommentaar

SUIDERNUUS en ek.

ek en suidernuus 00130 Jaar gelede het ek as  voortvarende groentjie by SUIDERNUUS ingestap. Ons het sopas van Pretoria af hierheen getrek, en ek het gedink dat ek dalk ‘n vryskut verslaggewer kan word.

Jannie Marais, destyds eienaar en redakteur, het, gaaf soos hy is, ingestem dat ek maar kan probeer skryf.  Ek sou selfs ‘n betaling kry: 40c per kolom sentimeter, R5 vir elke geplaaste foto en ‘n gratis klein advertensietjie (small) in elke koerant!  So het my liefde vir SUIDERNUUS begin. In die  meer as   7 jaar wat ek by SUIDERNUUS gewerk het, het ek nooit ‘n verhoging gekry nie!

Tannie Magda Bellingham was destyds die hoofverslaggewer, en het beslis gefrons oor hierdie groentjie. Tog het sy my onder haar vlerk geneem en mooi die moets en moenies vir my geleer. Sy het ook vir my die ingewikkelde werking van die ou swart en wit kamera gewys waarmee die persfoto’s geneem moes word.

Nicolene ( destyds Otto) het baie geduldig altyd my artikels getik, want my tikwerk was pateties. Ongelukkig was my skrif nog erger, en  daar het dikwels foutjies ingesluip omdat niemand my skrif kon uitmaak nie.

Destyds moes Jannie nog die bladuitleg met die hand doen, met ‘n ligtafel en die oulikste masjientjie wat die papier aan die agterkant met warm was smeer, sodat dit mooi vassit waar jy dit wil hê, maar ook sodat jy dit maklik kan losmaak en skuif. Ek glo dat dit vandag met die rekenaar soveel makliker is.

Gewapen met die kennis wat ek in ‘n tweedehandse joernalistiekboekie opgedoen het, het ek die onbekende wêreld van die koerantwese aangedurf. Hoe weet mens van alles wat gebeur? het ek gewonder.

Ek was heel verbaas om uit te vind dat die koerant meestal nie na die nuus toe gaan nie, maar dat die nuus sommer na die koerant toe kom. Ons hulpvaardige lesers het gebel as daar enigiets van belang was om oor te skryf. Ek voel nou nog baie sleg omdat iemand eenkeer gebel het oor haar pragtige uitermate groot daisiebos, oortrek van die daisies. Ek wou regtig baie graag ‘n foto gaan neem, maar daar was letterlik regtig vir my geen tyd nie,  die kamera was buite werking en so het ek‘n goeie R5 en ‘n pragtige foto gemis.  As u dalk hier lees, dame, vergewe my asseblief.

Suidernuus het destyds ‘n streng reël gehad dat dit ‘n kontreikoerant is met interessante en positiewe nuus oor die omgewing. Slegte dinge soos bv kindermolestering,  ernstige misdaad, ens. is gelaat vir die Burger. Destyds, op ‘n klein dorpie, waar almal familie is van almal, was dit waarskynlik die beste opsie. Buitendien was daar baie goeie nuus!

Dit was in die beginjare van Krygkor en die Lugmag hier. Dit was ook in die jare wat die naam Overberg nog gevestig moes word, en by elke groot vergadering het dr Pierre Rabie die grense van die Overberg verduidelik. Ons het ook almal baie hard probeer om vir die res van die wêreld te laat weet dat die Suidpunt van Afrika by Kaap Agulhas is en nie by Kaappunt nie, asook dat hier ook ‘n lieflike stukkie see is. Stephen Brown en Lydia het Struisbaai toe gekom, en Struisbaai motel het verander in ‘n hotel. Die skuur het ontstaan, toe die Kerksaal en Siebies. Ek glo met die jare het Struisbaai, Agulhas en Waenhuiskrans wel bekend, gewild en geliefd geraak

Ek  het ook eenkeer ‘n onderhoud gevoer met die jong, mooi Steve Hofmeyer wat by die landbouskou kom sing het. Ons het in die ou landbousaal saam middagete geëet en Steve het, behalwe sy eie, ook  my frikadelle letterlik uit my bord uit geëet, en verklaar dat die landboutannies se frikadelle die lekkerste is wat hy nog ooit geëet het.

.Een van die intressante goed waaroor ek moes skryf, was die bou van die hawemuur op Struisbaai. Ek was baie bekommerd oor hierdie ingryping in die natuur, maar die ingenieur het al my bekommernisse afgelag. Dit het toe tog later geblyk dat so ‘n muur ernstige probleme kan veroorsaak en dat ek nie heeltemal verkeerd was nie.

Ek en my man was nog aan’t huis soek op Bredasdorp en een huis het my aandag getrek, maar ons het nog getwyfel. Nicolene het my gerusgestel – dit was hulle huis! Ons het gekoop en woon nou al 30 jr lekker in hierdie heerlike huis.  Nog ‘n voordeel was die klein advertensietjie wat ek aanvanklik nie gebruik het nie. Toe my dogtertjie egter vir my vra om ‘n roomyskoek te maak wat soos ‘n kat lyk, en ek dit regkry, het ek vir die grap ‘n advertensietjie geplaas dat ek roomyskoeke kan maak. En so word ek toe Bredasdorp se roomyskoektannie.

Dit was vir my heerlike jare by SUIDERNUUS, waar ek die ou Bredasdorpers en my ouers se vriende weer leer ken het, asook die nuwe Bredasdorpers, al die pad van Transvaal af. Ek het by SUIDERNUUS geleer dat ons mense van hier uitsonderlik is en as hulle iets doen, doen hulle dit uitstekend. Ek het wonderlike leiding van Jannie en Nicolene gekry en ek en Jannie en Alta is vandag nog goeie vriende.

Vandag behoort Suidernuus aan Louis Koen, alles is rekenaar gemeganiseerd en hier is ek sowaar weer by die splinteruwe aanlyn koerant.

SUIDERNUUS het diep spore in my lewe getrap en ek glo ook in die lewe van baie Overbergers hier aan die Suidpunt.  Lank lewe SUIDERNUUS!

 

 

 

Posted in Los opdrifsels, Overberg | Tagged , , , | 18 Kommentaar

Die Towerinne en Coronamouna: HOOFSTUK 1

Hier is die eerste hoofstuk van ‘n nuwe bloguitdaging : Die storie oor die Towerinne en Coronanmouna. Soos gewoonlik by ‘n vervolgverhaal, moet almal wat wil deelneem ‘n inskrywingsvorm voltooi – kry die vorm hier: https://forms.gle/spN3EwV1kt5wGW9F9

Bloggers sal skryf in die volgorde waarin hulle inskryf – kyk na HIERDIE vorm (spreadsheet) wat outomaties op datum gehou word om te sien wanneer dit jou beurt is om te

NB! Hierdie uitnodiging is oop vir alle bloggers op alle platforms – ons soek altyd “nuwe bloed” om deel te neem aan ons uitdagings. As jy in Afrikaans skryf, sluit gerus aan by die Towerinne en neem deel aan hulle avonture. As jy nog nooit deelgeneem het aan een van ons uitdagings nie, besoek die volgende skakels Lê-Jou-Eier: Reëls en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? Laasgenoemde blogpos bevat ook al die onderwerpe en skakels na vorige uitdagings.

Onthou ook die addisionele reëls vir vervolgverhale – (1) wag jou skryfbeurt af, (2) wanneer ‘n nuwe blog geplaas word en jy is volgende aan die beurt – gee net eers ‘n dag of wat kans sodat almal die blog kan lees en kommentaar lewer voordat jy jou bydrae plaas en (3) plaas jou bydrae binne die volgende drie tot vyf dae sodat ons nie die vloei van die verhaal belemmer nie.

Ons InLinkz skakel vir hierdie uitdaging is:

https://fresh.inlinkz.com/p/c0342166738644c9875c54b4f5669017

coronamona hoostuk 1 001

“Kom ons gaan Rhebusfontein toe!” Seegogga praat met bravade . Sy het nou genoeg gehad van Covid watookal. Al meer berigte doen ook die rondte dat die siekte dalk mensgemaak is. Sy wonder wie dit kan wees wat so gemeen is.

Toorts is dadelik entoesiasties. Sy het mos ‘n permit – en alreeds ‘n polisie-rekord. Wat kan sy dan nou nog oorkom? Buitendien deel sy Seegogga se bekommernis oor haar Rhebusfonteinhuisie en ook die vooruitsig van avontuur.

Toorsie wil sommer die volgende oggend 5vm wegspring, maar Seegogga het gewoond geraak om eers so 10vm op te staan tydens die grendeltyd.. Agt uur die volgende oggend val hulle in die pad. Toortsie ken al die plaaspaaie en agterpaaie en hulle ry sonder voorval tot so duskant Jacobsbaai, toe daar skielik ‘n mannetjie met ‘n uniform uitspring en hulle tot halt roep.

Seegogga sak dadelik terug in die sitplek en begin hyg. ” Ek is op pad hospitaal toe! Ons het reeds gebel” sê Toortsie en hulle sien hoe die dapper verkeerskonstabeltjie verbleek. Toorts wil vir hom van haar heerlike kaaskoek gee, maar die mannetjie skud sy kop wuif hulle haastig weg met ‘n vermaning dat hulle veilig moet ry.

Die res van die pad vlieg verby. Rhebusfontein lyk pragtig soos altyd in die laatmiddagson. Hulle pak gou af en vaar die kombuis in. Daar staan sowaar nog ‘n botteltjie Franjeliko langs die wasbak.

“Dis snaaks” mymer Toortsie. ‘Ek is byna seker ek het alles in die spens weggepak. En die bottel was nog nie oopgemaak nie. Maar hierdie een is halfpad – en kyk hier le die shotglasie in die wasbak. Kan die waar wees? Was hier ‘n inbreker in haar Rhebushuisie? Ons deursoek die huis maar kan niks verder verkeerd sien nie..

“Jy seker maar net vergeet Toorts. Ons was ook so lanklaas hier”, maar Seegogga se hare rys. Die tweetjies laat hulle egter nie afsit nie. Met ‘n glasie Franjeliko en Toortsie se heerlike banting southappies en kaaskoek gaan sit hulle op Seegogga se blou stoepie in die laaste lig, en neem gou ‘n selfie wat hulle op die Dameskringwhatsup groep sit. ” Kom! Rhebus is leeg sonder julle!”tik hulle onderaan.

” Jy weet, vandat jy dit daardie eerste keer genoem het, dink ek altyd aan dameskring as dameskroeg!” lag Seegogga.

Die volgende oggend stap die twee in die pragtige straatjie af tot aan die rand van die bos. ‘n Entjie verder skyn ‘n sonkolletjie deur die bome . Onder groei die mooiste varings en blomme. ” Kyk hoe mooi! ” fluister Toortsie. Die twee stap nuuskierig nader. Die opening tussen die bosse lyk soos ‘n paradys. Eenkant is ‘n blou poeletjie tussen mosbegroeide rotse en weggesteek tussen die bome sien hulle die buitelyne van ‘n mooi houthuisie.

” Wie sou daar woon? Kom ons gaan klop”, sê Seegogga. ” Ek is doodseker dis baie gawe mense want kyk hoe mooi het hulle alles gemaak!”

“Help! skree Toorts en begin terughardloop. “SSSSPINNEKOP!”

‘n Groot swart spinnekop het reg voor haar voete uit die boom geval. Seegogga wikkel haar beentjies om by te bly. Gelukkig is Toortsie ook nie so vinnig nie , maar die twee doen hule bes om so vinnig moontlik weer uit die bos te kom.

Skielik stop Toortsie. “Kyk daar!” sê sy saggies. Agter die een Rhebushuisie sien hulle ‘n donker skaduwee van iemand wat gebukkend vooroor sluip

Posted in feeverhale en ander stories, rhebusfontein | Tagged , , , , , | 49 Kommentaar

Die Skaalmodel deur Anneli Groenewald : ‘n Boekbespreking

die skaalmodel

Die skaalmodel deur Anneli Groenewald was die debuutwenner in die NB-Uitgewers se GROOT Afrikaanse Romanwedstyd 2015, en met reg so.

In die roman word Juffrou Berdina Visagie, argivaris van die Skeepswrakmuseum op Bredasdorp, deur lede van die plaaslike publiek van verskeie dinge aangekla. Sy word op vepligte verlof geplaas en tydens die ondersoek moet sy haar gedrag verduidelik aan die voorsitter van die Museumraad.

Uit hierdie gesprek hoor die leser onder andere die hele storie van die verpligte onteiening en ontruiming van Skipskop, die klein dorpie naby Waenhuiskrans in die Overberg. Dis dieselfde dorpie en dieselfde gebeurtenis waaroor David Kramer se roerende liedjie gaan.

Maar die boek gaan oor meer as dit. Dit gaan ook oor ‘n skrywer as argifaris, historikus en gewete van die gemeenskap. Dit gaan in groot mate ook oor vooroordeel, randfigure en bekrompe denke.

Al hierdie en nog meer word meesterlik en kleurvol geïllustreer in hierdie uitsonderlike roman, wat nie ‘n alleenspraak is nie, maar waarin Juffrou Berdina tog die enigste spreker is wat aangehoor word. Haar karakter word pragtig uitgebeeld deur haar relaas.

Anneli se ouers en voorgeslagte was self Skipskoppers wat moes wegtrek. Sy het o.a. op Struisbaai grootgeword en op Bredasdorp skoolgegaan.. Sy hou vol dat die roman as suiwer fiksie beoordeel moet word, en vir buitestanders is dit ook volledig so, met die ware gebeure van Skipskop as agtergrond.

Vir my as Bedasdorper het ek egter verskeie ander ware gebeurtenisse en karakters herken, en Juffrou Berdina se uitsprake daaroor baie geniet. Sy lewer haar eie opinies oor sake wat ons as Bedasdorpers baie raak, en gooi ook ‘n goeie skoot humor daarby ten spyte van ‘n baie hartseer gebeurtenis. Die Skaalmodel is myns insiens ‘n boek wat elke Bredasdorper en inwoner van Kaap Agulhas munisipale area moet lees.

Sy gebruik pragtige kleurvolle taal wat die lees van die boek heerlik maak. Vergelyk hierdie sinnetjie: “As Edwin eers begin praat, Mnr. die Voorsitter, dan vloei sy woorde soos ‘n bergrede.”

Om die storie te vertel, word die Bredasdorp Skeepswrakmuseum as beginpunt en agtergrond gebruik. Deur die woorde van Juffrou Berdina word die besondere museum in die boek groot lof toegeswaai.

 Ek kan  Die Skaalmodel deur Anneli Groenewald  met sy ongewone  en lekker vertelstyl sterk aanbeveel by almal. Dit lees vir my lekker en die prys wat hy gekry het is welverdiend. 

 

 

https://kyknet.dstv.com/program/binnelanders/video%E2%80%99s/kwela-anneli-groenewald/videos

 

 

 

 

 

 

 

 

Posted in Boeke en flieks, Los opdrifsels, Overberg, Seestories | Tagged , , , | 7 Kommentaar