Skewe en ander prentjies – Rhebusfontein kunsuitstalling vervolg.

Liewe land. Wat vat jy saam en wat los jy?

Ek is eintlik lus en vat sommer al my prentjies saam en hang hulle in my Rhebushuisie.

Ek kan mos! En nog ‘n paar ekstra ook – die wat ek wou hê maar gemis het: my varsity vriendin Hermien Spies se mooi waterverf bome, of die ongelooflike mooi olietjie van jong seuns wat in die see met ‘n trekkerbinneband speel. Sjoe Die lewensvreugde het uit daardie skilderytjie gestraal!

Maar hier is my skewe prentjies wat my vriendin so laat lag het.

20190904_072626.jpg

20190905_092424.jpg

Bo is die foto’s van ons voorportaal en raampleksitkamer met die skewe prentjies.

20190904_114843.jpg

20190905_095258.jpg

Hierbo is twee prentjies van my oudste dogter toe sy nog op skool was. Die silhoëtte het ek gebruik as voorblad van Ma se seksboek. Vandag maak sy die mooiste mooiste verjaardag – en troukoeke as sy nie besig is om superma te wees nie.

Hieronder is twee prentjies van my tweede dogter. Julle kan sien dat sy effe aweregs is, soos dit ‘n linkshandige en boonop ‘n middelkind betaam. Vandag is sy modeontwerper en ook juweliersontwerper en dink die mooiste goed uit.

20190902_094544.jpg

20190905_095400.jpg

Hierdie onderste twee prentjies is van my jongste dogter toe sy op nog in die laerskool was. Die boonste een het ek en sy prentjies op ons palmboom se leervelle geverf met stokkies as kwaste en die onderste het sy gemaak toe sy 7jr oud was. Ek is mal oor die glaspot, die skewe blomme wat lyk of die wind hulle waai en die son bo. Vandag is sy skooljuffrou wat die mooiste stories kan vertel.

20190904_114804.jpg

20190905_094947.jpg

Hieronder is my pogings: Rose wat my man my present gegee het toe ons nog verlief was, en my jongste by ons eendedammetjie voor in ons tuin.

20190905_094817.jpg

20190905_095029.jpg

20190905_092756.jpg

Hierbo het my ma, Annie van Graan haar Ogieskat by ons klipvissies in die visbak geskilder. Die blomme het uit my tuin gekom.

En kan enigiets kers vashou by die grootste kunstenaar van almal : ons Vader en Skepper? Hier is ‘n paar wilde veldblommetjies van Struisbaai en natuurlik: die see!!!

IMG-20190904-WA0001.jpg

20190904_125058.jpg

Posted in blogspeletjie:towerbus,, Los opdrifsels | 19 Kommentaar

Kunsuitstalling op Rhebusfontein – wonderlik!

O my Word – noot! Dis mos so in my kraal! Wil julle kuns he? Ek het baie!!! (BAIE!).Hoekom?Wel, my ma het geskilder, en ek, en my 3 kinders, en ek het ‘n raambesigheid… en ook ‘n voëtjie wat los in die huis rondvlieg…

Nou die dag kom ‘n goeie vriendin hier sit en tee drink. Sy sit nog so sedig, en toe bars sy skielik uit van die lag. Ja?

” Ai, Anna-Marie , jy met jou skewe skilderye!” lag sy . “Nie een hang reguit nie!”

Ek beskou hulle…Sy is sowaar reg. Dis net, ek kom dit glad nie agter nie. Met ‘n voëltjie wat graag op die rame gaan sit, en met die dat ek na die prentyjie kyk en nie na die netheid nie, kom ek glad nie agter dat hule skeef hang nie en dat pla my ook glad nie.

Ek vertel haar dat ek jare gelede dit al oorweeg het om doelbewus al die prentjies woes skeef te hang om die klakouse grys hare te gee. Dit was egter te veel moeite. My voëltjie doen dit sommer vir my.

Ons besluit dat ek dalk bo teen die muur ‘n kennisgewing moet opsit – iets soos: “Is jy ‘n square, of is jy ‘n kunstenaar?”of “Hang hy reguit of hang hy skeef? Dis die prentjie binne wat leef.” of…Maar nou moet ek prentjies kies vir ons wonderlike kunsuitstalling.

Hier is ‘n paar.

003

kersfees 001

matriek uitnodiging 2018-03-14 001

Hier is ‘n paar. Bo is n bestelling wat my ma, Annie van Graan, gemaak het vir n vrou wat rooi rose wou hê. My ma het gevoel net donkerrooi doen dit nie vir haar nie en het toe verskillende skakerings rooi rose gemaak. Die vrou was nie beïndruk nie, maar ons was! Toe koop my man dit.

In die middel is my 5 minute prentjie wat d hele wereld seker al nou gesien het. Ek het hom vinnig A5 grootte geverf vir my eerste kersfees as blogger, en in n vlaag van ” aan d kant maak- get rid of clutter” my oorspronklike prentjie wat hier rondgelê het, weggegooi. Die volgende jr het ‘n bekende SA tydskrif d prentjie vd internet af gegaps en gepubliseer sonder om my erkenning te gee. Toe ontdek ek dat die prentjie ongeveer 2 jr lank heel eerste op die lys is as jy ” mooi kersfeesprentjies” tik. Nou is dit nie meer eerste nie,, maar steeds taamlik bo.

Die derde prentjie is ook een van my 5 min prentjies van ons rowwe strandhuisie, Rus ‘n Bietjie. Ek het dit geverf vir die uitnodigingskaartjie van ons matriekreünie. Dis nie wonderlik nie, maar die huisie is! En ek is mal oor daardie ou huisie!

Maar wag, hier is nog ‘n paar:

Hieronder is die prentjie, nee prent, wat ek in opdrag van my jongste geverf het vir haar troue. Dit is 4m by 6 m en die voorste geboue is lewensgrootte. Ongelukkg is die sye van die foto weerskante afgesny.

IMG-20190903-WA0005.jpg

Die volgende prentjie is met bordkryt geteken op ‘n volle sheet hardboard wat met swartbordverf geverf was, en teen die buitemuur van ons destydse restourant gemonteer was. Ek moes op ‘n tafel staan om by te kom en dit was ‘n advertensie vir ‘n motorfiets byeenkoms wat by ons sou kom ontbyt eet. Ek was self verbaas dat die fiets darem soos een gelyk het.

In wind en weer het ek gereeld op daardie tafel gaan staan en teken. Daar is iets spesiaals aan die verganklikheid van bordkrytprente. Eenkeer het ek ( vir my nogal ‘n baie mooi ) landskap gemaak van die landerye met die ronde bale wat so lê, om die einde van die oes te gedenk. Net voor ek klaar was, het die eerste druppels begin val. ‘n Halfuur later was my prentjie afgereën en niemand het dit gesien nie, behalwe my man se broer, wat gelukkig ‘n foto daarvan geneem het.

IMG-20190903-WA0009.jpg

As ek nou net in die dag daaraan kan dink, plaas ek nog prentjies- van my skewe prente en my kinders se skilderytjies ens. Ek sal darie kunsuitstalling sommer alleen alleen volmaak!”

| 50 Kommentaar

I believe I can fly 8.

Is dit nodig dat ek nog ietsie sê oor die hartseer lot van papagaaie in gevangeneskap in mense se huise, opgesluit in klein hokkies met geknipte vlerke?

https://animalogic.ca/blog/parrots-are-not-pets

| 28 Kommentaar

Of wat van hierdie? Ons oefen vir Rhebuskloof sirkuskonsert

Ek weet nie. Ons twist dat di3 beenhare bewe, maar is dit genoeg vir n sirkus? Ek het nog n bietjie gaan grawe:

Hierdie pas mooi by Una se beenhare.

Maar ek dink vir n mooi vertoning is hierdie dalk die ding:

Wat sê julle? Hoe ookal, wikkel daardie boudjies, want ons ga dans dat die dak lig!

| 8 Kommentaar

sirkus op Rhebusfontein

Gekry danksy ons eie Toortsie, die liggie in die duisternis!!!. So hier is ek weer op Rheboksfontein!!

SJOE! Dit woel en wikkel hier!

Glamguru kom toe mos hier aan: dis kleursel en stuff en highlights vir die hare en uitroepe ennn… toe kry hy ‘n allemintige gril: beenhare! Hy pluk onmiddellik ‘n potjie room uit en voor Una kan sê:”Help!” , het hy haar op die bed van sy mobiele skoonheidsalon.

Maar Hester is reg vir hom: Met ‘n dodelike akkurate kaphou, kap sy die botteltjie uit sy hand uit sodat dit stukkend op die vloer val en jy sien net room spat! Toe is almal nog meer ontsteld. Wat is voete sonder hare? En wat as ‘n mens nou sou gly…?

Versigtig het Toortsie, die liggie, Una van die bed af en uit. Die beteuterde Hannon wil nog iets sê oor geplukte wenkbroue en gesigskontoere, maar die towerinne het almal verdwyn.

Ons lyk mos soos ons wil lyk, en dra wat ons wil dra, en gaan ons nie laat voorskryf nie, a nee a! Ons het mos ons eie “looks, beenhare en al!”

Teen die tyd het die meeste al begin uitkyk vir ‘n mooi rok. Ek self wil een van Stephen van Eeden hê. Stephen sal moet kom meet!

Image may contain: 1 person

Maar ai! Die linedance!

Eerste het ek hierdie raakgeloop.

en hierdie

Die goed begin mooi, maar nadat dieselfde beweging so 5 – 10 keer voorgekom het, lyk dit vir my almal te vervelig vir ‘n sirkus. Vir ‘n sirkus moet alles baie spesiaal wees!

Ek het intussen hierdie raakgeloop:

Maar nouja, dit is dalk bietjie oosters, so wat van hierdie ene?

But then again : ons is ook nie ‘hardup” nie, né.

Toe dink ek aan hierdie een: die bewegings is bietjie makliker en dit sall Una se bene mooi afwys. Ek sien al hoe wieg daardie haartjies so saam met die twistrokkie heen en weer.

Ek het nogal gedink ons kan dalk bietjie glitter aan Una se beenhaartjies ook smeer, en dan dans sy in die middel. Wat dink julle?

| 17 Kommentaar

Wie op aarde beheer jou wereld?

Daar is baie antwoorde op hierdie vraag. Ja Ons weet dit is God, ons Hemelse Vader. Maar as ons nou van gewone aardse wesens praat: wie reël en beheer lewe?

Daar is diegene wat beweer dat die president van die land dit doen – of die eerste minister. Of dalk doen die burgemeester van ‘n groot stad dit. Of jou man, as hoof van die huis. Dalk al die wonderlike geniale wtenskaplikes in ons tegnologies eeu, die dokters, die regsgeleerdes.

Maar ek kan julle verseker die wereld word nie deur hulle beheer nie. Nee! Die wereld word beheer deur die klerke, die kaartjiesverkopers, die telefonistes en soms ook die sekretaresses. Die ouens wat reeds st 8 of vroeër uit die skool is( jy is gelukkig as jy een met matriek kry) en erens in ‘n klein kantoortjie sit met ‘n spul stowwerige lêers en wat nooit geleer het om hulle eie dinke te dink en eie afleidings te maak nie.

Nou is ‘n hele klomp oulike sekretaresses vir my smoorkwaad. Ek weet daar is baie oulike, pragtige en hulpvaardige mense onder julle. Maar julle wat super oulik is, beheer ongelukkig nie die wereld nie.

Kom ek gee gou-gou ‘n paar voorbeelde.

1. My man het ‘n tegniese kwalifikasie en wil graag HOD tegnies by UNISA swôt , met metodiek van Wiskunde as een van sy vakke. “Nee”, sê die klerk. Hy het nie naskoolse opleiding in Wiskunde nie. My man wys hom daarop dat hy Calculus 2 het , wat gelykstaande is aan 2 jaar naskoolse opeiding in Wiskunde. Maar die klerk het nog nooit ooit van Calculus gehoor nie. Hy gaan ook nie nou uitvind nie. Hy word geweier. En daar is niemand hoër op wat hy kan raadpleeg nie. Sy hele skoolloopbaan as onderwyser word daardeur verrander.

2. Jare gelede wou ons met die trein van Pretoria na die Kaap ry, met die motor ook op die trein,sodat ons hier vervoer het.( Ons kon dit gratis doen omdat my man toe nog by die spoorweë gewerk het). Dit is snikheet en ek staan met 2 peuters ‘n driekwartuur in ‘n lang ry om ons kaartjies te bespreek. Die kinders is moeg en moeilik en my arm wil breek van moegheid, want die jongste sit daarop en weier om rond te kruip of in die stoorwaentjie te sit. By die kaartjieskantoor deel die dame my mee dat die motor se besprekings af in die gang is en die tweede of derde deur regs, asook dat die motor eerste bespreek moet word voor sy ons kan bespreek . Ek veduidelik dat ek al ‘n driekwartuur hier staan en wag om gehelp te word, dat my kinders moeg en honger is en ek gaar, en dat ek nou hier by haar is, en eerste vir ons wil bespreek voordat ek die gang gaan afstap op soek na die motorbesprekings. Ek soebat en vra mooi dat sy ons asseblief net moet bespreek en klaarkry. Sy weier. Die motor moet eerste bespreek word en klaar. By hierdie tyd het ek begin om te verstaan hoe klerke se koppe werk.

“Weet jy wat?”, sê ek vir haar. “Ons vat nie meer die motor saam nie. Bespreek asseblief ons kaartjies.” Sy kyk my ongelowig aan. Wil ons nie meer die motor saamneem nie? “Nee!” sê ek met ‘n soete glimlaggie. “Ons gaan nie meer die motor saamneem nie. ” Sy is ‘n bietjie verbaas, maar bespreek pligsgetrou ons plekke. Kaartjie veilig in my doekesak, stap ek die gang af en gaan bespreek die motor sonder enige moeite.

3. My man het jare gelede al vrystellng van die weermag gekry agv ‘n ernstige motorongeluk wat hom effens kreupel gelaat het. Op ‘n goeie dag, seker 10 jr later, lui die telefoon. Dis een of ander troep of iets in Pretoria. Waar is my man? Hulle soek al 2 jr lank na hom. Hy is in groot moeilikheid , want hy moes al lankal nog 3 maande op die grens gedoen het. Hoe meer ons verduidelik dat hy vrystelling het, hoe minder luister hy. My man moet onmiddellik die volgende oggend by die kasteel in Kaapstad aanmeld, want die dag daarna vertrek hulle grens toe. “As julle my dan wil hê, met julle my maar self kom haal”, sê my geliefde. En die weermag doen dit ook – en neem hom met ‘n bussie al die pad van Bredasdorp af Kaap toe. Teen hierdie tyd het ons al die afskrifte van sy vrystelling erens uitgegrawe, en ek het begin bel. Die vrystellingpapiertjie was tweede van bo af in sy lêer, maar niemand het dit gesien nie. En so kry hy toe ‘n onverwagte 2 dae “verpligte” verlof, en moes ek hom daardie aand weer by die kasteel gaan haal.

4. My man kry jare gelede ‘n pos by ‘n skool, maar die onderwysdepartement kan hom eers aanstel in die pos as hy as onderwyser geregistreer is. ‘n Ander afdeling van die einste onderwysdepartement kan hom eers registreer as hy aangestel is in ‘n pos ( hy het nog nie ‘n onderwysdiploma nie). So word hy van bakboord na stuurboord gestuur en die onderwysdept vat 3 maande om dit uit te sorteer.

5. Die lugredery gooi my tas weg op London se lughawe. Niemand weet waar hy is nie, self nie na ‘n gebellery van elke ander land af vir die volgende 30 dae nie. Terug in Londen kry ek op Heathrow ‘n groot kamer met groot letters gemerk: Lost Luggage. Daar staan my ewe goedgemerkte verlore tas.

6. My vriendin is hoogs ontsteld omdat sy in die tonnel moet gaan vir ‘n scan en aan engtevrees ly. Sy vra die dame “in beheer” by die hospitaalspreekkamer of daar geen ander metode is nie, en hoe lank dit duur. “Ten minste 2 en ‘n halwe uur” en daar is geen ander metode nie. Hoogs ontsteld vertel sy my, en ek weet mos noual. Ek raai haar aan om weer te bel en met die dr self te praat. Sy word genadiglik deurgesit na die radiografis. Die vertel haar dat dit ‘n baie kort prosedure is en dat haar kop meestal buite is en stel haar gerus dat sy haar oor niks hoef te bekommer nie. Dankie tog!

6. ‘n Vrou kraam by die hek van die hospitaal omdat die hospitaal ( lees: admin. Want dit was beslis nie ‘n dokter nie!) geweier het om haar toe te laat.

7. Om dieselde rede het ‘n man onlangs gesterf. I rest my case.

Nouja, deesdae is alles egter gemeganiseerd en gerekenariseerd.. Is dit nou beter en makliker? Nee!

Bel jy, gee die masjientjie ‘n opsie van omtrent 5 knoppies waaruit jy kan kies om te druk. Nie een vd knoppies gee vir jou waarvoor jy vra nie en elke knoppie skakel jou net deur na ‘n ander een. Jy spandeer ure om ‘n baie basiese antwood te kry wat ‘n mens, al is dit nou ook ‘n klerk, sommer dadelik vir jou kon gesê het.

Jy koop iets aanlyn, want dit is nie plaaslik beskikbaar nie. Die produkbeskrywing sê nie wat jy wil weet nie. Is dit ‘n vertaalde boek? Het die Italiaanse fliek wel Engelse onderskrifte? Die Jesus of Nazareth fliek is meer as 6 uur lank. Hoeveel dvd’s is in daardie kassie? Is dit presies dieselfde weergawe wat jy in 1978 in die flieks gesien het of is daar dele uitgesny? Hulle wil aflewer in die week wat ek nie hier is nie. Daar is geen manier om vir hulle te sê hulle moet ‘n week later aflewer nie. Wat gaan van my pakkie word as ek nie hier is nie? Presies hoe groot is die kashandvatseltjies wat jy nou met die katalogus wil bestel? Hoe, waar, watter kleur , hoekom wat???

Ek dra hierdie op aan almal wat al met die rompslomp van die daaglike lewe te doen gekry het.

Kom ons gaan klink ‘n glasie wyn in Rhebusfontein , en lag ‘n slag !

| 20 Kommentaar

I believe I can fly 7: O wee my!

Dit het my lank geneem om hieroor te skryf , maar dit moet uit.

Hieronder sit Pollie, my bure se ringnekpapagaaitjie, en ek is so bly ek kon die spesiale oomblik tussen haar en my Grietjie-kat vasvang.

20181120_140052

Pollie en Grietjie deel ‘n spesiale oomlikkie

Pollie het as verkrikte en versigtige voëltjie so ‘n jaar gelede na ons toe gekom omdat die bure haar nie meer wou hê nie. Sy was baie hokgebonde, al het hulle vir my gesê dat hulle die deurtjie sluit omdat sy dit self kan oopmaak.

Ek het nooit die deurtjie gesluit nie, en bedags oopgemaak omdat ek juis wil hê dat sy uit die hok moet kom en rondvlieg. Sy het ook nooit by my huis haar deurtjie oopgemaak nie, omdat sy meestal net snags toegemaak is in die hokkie. Ek het dus heeltemal vergeet dat sy dit kan doen.

Dit het lank geneem voor  Pollie begin uitklim het, want sy het verseg om op my vinger te klim. Sy het wel later self uit haar hok geklim en nog later met vertroue in my kombuis begin rondgevlieg. Sy het toe ook sommer al my kleinkinders se prentjies van die kasdeurtjies afgeskeur, die papierborde versnipper, en die houtrame van die kasdeurtjies heeltemal voos gekou! Ja, Pollie het groot skade in die kombuis veroorsaak, maar dis ou deurtjies, waaroor ek nog nooit mal was nie, hulle sou tog een of ander tyd vervang moes word  en who cares?

IMG-20190709-WA0008.jpg

Pollie se werk

Pollie  het my eie ringnekkie, Bekkie, heeltemal verskrik. Hy het van haar af weggevlug. Hulle wou regtig niks met mekaar te doen hê nie. Tog was sy nie kwaai nie, eerder net versigtig en effe bang. Sy het later meer tuis geraak in die huis en beter begin vlieg en die hele huis begin ken. Sy het meer selfvertroue gekry en selfs een of tweekeer op my skouer kom sit. Ek was so bly dat sy begin selfvertroue kry het en tuis begin voel het. Sy het egter steeds volstrek geweier om op my vinger of arm te kom sit, en sou eerder ‘n lekkerny  mis as om die “step up” roetine te doen.

Ek is so spyt dat ek nie baie meer tyd spandeer het om haar dit te leer nie, maar dit was vir my ‘n besige jaar en tyd min.

Soos gewoonik het ek die voëltjies veilig in hokkies, buite toe geneem en die sproeiers aangesit vir hulle gereelde badsessie. Bekkie het ‘n spesiale badhokkie, maar Pollie het gebad in die enigste hok wat sy ken. Pollie het ook ‘n spesiale voëlbad in haar hokkie en sy geniet altyd haar bad baie. Ek het ‘n draai deur die tuin gestap en toe ek weer by die voëltjies kom, sit Pollie bo-op haar hokkie . Sy was rustig en het op haar een been gesit en rus, maar ai! Sy is buite!

Ek, wat nou al met die jare geleer het om nie paniekerig te raak as Bekkie uitvlieg nie, raak toe paniekerig! Ek het nooit met Pollie om die huis gestap soos ek altyd met Bekkie doen nie – haar hok is vir my eenvoudig te swaar, en sy laat nie toe dat ek haar vashou nie. Sy ken nie die omgewing soos Bekkie nie, sy ken nie ons huis soos Bekkie nie, en  haar regte huis is oor die straat, waar hulle toe besig was om die hele huis oor te doen -dis bouers en lawaaierige masjienerie en alles wat ‘n voëltjie sal verskrik.

En in plaas daarvan dat Polllie skrik, skrik ek en my brein slaat bottoe.

Nogtans probeer ek my reëls onthou. Praat kalm en rustig. Doen alles gemaklik en stadig.  En Pollie is rustig en kalm. Maar hoe om haar terug in haar hok te kry?

Liewe land, hoe kon ek vergeet het van lekker grondboontjiebotter of ‘n broodjie of ‘n pekanneut?? ‘n Lekkerny is noodsaaklik! Waar was my verstand? Ek het gou haar kos gaan haal en ingesit, maar geen spesiale lekkerny nie!

“Hok toe! Hok toe” het nie gehelp nie, want daar was niks lekker in die hok om na uit te sien nie. Toe besluit ek, (FOUTIEWELIK!!!) om stadig die hok op te tel en na binne te dra. (NEE, NEE NEE JOU IDIOOT!).

Pollie was rustig, maar met elke  tree na die voordeur het sy meer ongemaklik begin voel, begin rondskuiwe, en net voor ons binne is, trek sy daar weg, vlieg oor die straat na haar ou huis toe, draai om, en weg is sy saam met die sterk wind.

Ek het geroep en gesoek – dae lank, noodoproepe op Facebook gemaak, plakkate op strategiese plekke opgesit, belonings belowe, maar niks. Pollie het soos ‘n groot speld verdwyn. Ek het haar nooit weer hoor roep nie, niemand het op my plakkate gereageer soos destyds toe Bekkie deur  die buurman gevange geneem is nie, niks.

EN DIS ALLES MY SKULD.

LIEWE POLLIE – EK HET JOU GEFAAL. EK IS JAMMER.

Dis nou al ‘n paar maande later. Ek luister steeds saans of ek dalk ‘n ringnekkie hoor. enetjie wat “Hallo Pollie!” kan sê, of sommer net fluit. Maar dis net ander wilde voëltjies wat ek hoor. Pollie is weg, omdat ek my eie  reëls oortree het.

Slotsom: Vertroosting.

Pollie se vlerke is nie geknip nie en sy kan goed vlieg. Ek glo sy sal kan oorleef en ek hoop van harte sy is nog iewers daar buite en veilig.

Bekkie is beslis baie gelukkiger vandat Pollie weg is.  Hy het begin om meer te speel as ooit tevore. In plaas van waaksaam erens op ‘n veilige plek te sit,  speel hy nou graag weer met sy bal, wegkruipertjie en is duidelik ‘n vrolike voëltjie vol selfvertroue. ‘n Mens sien soms hoe lekker hy speel as hy alleen is, met niemand om hom stop te sit nie. Hy kou nie kasdeure nie, maar hou daarvan om al my servette uit te gooi;  papiere of boeke wat rondlê ‘n bietjie te knibbel;  margarien- en ander plastiese bakkies, grondboontjiebotter botteltjies en asynbottels ea met sagte plasiekproppies ens oop te maak.  Een oggend toe ek see toe is, het hy AL my speserybotteltjies een vir een van die rak afgestamp, en natuurlik dit baie geniet as hulle met ‘n harde slag die teëlvloer tref. Genadiglik het net 4 gebreek.

My man is nou besig om vir my pragtige nuwe kasdeurtjies te maak van vloerplanke. Jippie!

 

 

.

 

 

 

Posted in Los opdrifsels, Voels en beginsels: I believe I can fly | Tagged , , , , , | 13 Kommentaar