Huise, name en Seegogga se Rebushuisie

Seegogga sit lekker agteroor op haar stoepie met ‘n koppie Bolandse flat white in haar hand.( Sy is mos nou gerehabiliteer).

Sy bekyk die pragtige groen veld. Die gras is net reg- nie te lank nie, nie te kort nie. Die blommetjies is pragtig en die voëltjies sing. Voor haar is die Rebusdam met hier en daar ‘n waterlelie.

Sy dink oor die al die dramas wat hulle die afgelope tyd gehad het, toe Rebusfontein byna verdwyn het agv die polisie se ontydige sanitasie. Hulle het so baie gespuit, dat die huisies begin gly en geskuif het en die hele plek was toe onder die mis, sodat die Towerinne almal baie ontsteld was.

“Is dit nie wonderlik nie”, dink Seegogga. Haar huisie het geskuif tot by die dam! Sy is mos lief vir water. Sy kan ook die ander se pragtige huisies mooi sien. Sy sien hoe almal werk en woeker om hulle huisies weer mooi te maak. Mnr Krap het ook haar huisie se planke mooi vasgekap en hier en daar oorgeverf.

Seegogga het klaar haar badkamertjie gemaak om haar aan haar seehuisie te herinner. Sy wil erens nog ‘n blommetjiesmuur verf en bietjie werk aan haar skulpmeubels, maar oor die algemeen is sy mal oor haar ou Rebushuisie wat nog vir haar net so mooi lyk soos toe sy hom gekry het.

Gaan sy nou vir haar ‘n naam kies? Seegogga dink aan haar seehuisies en haar Bredasdorp huisie. Hulle het almal name en almal stories.

Rus ‘n Bietjie was al die jare, seker van so 1939 af, Rus’n Bietjie. Daar het hulle en die mense voor hulle wonderlike vakansies deurgebring, al is dit ‘n klein vissershuisie met gyte en boer-maak-‘n-plan-aanbouinkies. Sy en mnr Krap is nou juis besig om ‘n stort in te bou waar daar eintlik nie voorheen plek was vir ‘n stort nie. Sy hoop dit werk. Rus ‘n Bietjie is wyd en syd bekend , want hierdie love-it-or-hate-it huisie is baie mense se allergunsteling vakansieplekkie. Hulle noem hulleself Rus’nBietjieverslaafdes.

img-20200806-wa00022424643221726696619.jpgDan het sy Erika op Struisbaai, vernoem na die fynbos al is dit met ‘n k om dit te onderskei van al die Ericas, soos haar mammie dit graag wou doen; Annies, vernoem na haar Mammie, omdat dit haar Mamma se idee was en omdat dit haar Mamma was, en Fagans vernoem na haar Pappa, omdat dit in sy garage gebou is, en omdat dit haar Pappa se huis was en omdat dit haar pappa was.

Seegogga se Bredasdorp huisie is Paleishuis, so genoem deur haar kindertjies, toe hulle nog klein was.

Toe sy en mnr Krap moet besluit watter huis om te koop, was hierdie een spesifieke ou huis met groot vertrekke leeg en ongemeubileerd. Die kindertjies was 6, 4 en 1 jaar oud. Na ‘n piepklein Pretoriahuisie , het hulle in die groot leë vertrekke donderend op die plankvloere rondgehandloop, en selfs effens verdwaal. “Sjoe, dis seker hoe ‘n paleis moet voel”het hulle gesê en hulle verbeel dat hulle in een van die paleise van die kinderstories is. Hulle het wou baie graag gehad het dat hulle ouers die Paleishuis moes koop – wat mnr Krap toe ook gedoen het. Toe noem Seegogga maar die huis Paleishuis.

Maar nou het Seegogga ook ‘n huisie in die binneland gekry. ‘n Wonderhuisie in ‘n wonderland – ‘n droomhuisie. Die huisie is perfek. Sy naam was nog altyd Seegogga se Huisie. Soms noem sy hom Rebushuisie. En so gaan hy bly. Seegogga se huisie, en soms, as die gevoelente haar lei, Seegogga se Rebushuisie.

Sy dink weer aan Vuurvliegie wat die huisie vir haar present gegee het. Vuurvliegie weet nie watter wonderlike ding sy gedoen het toe sy Rebusfontein geskep het nie en Seegogga se huisie vir haar present gegee het nie. Sy wens so Vuurvliegie en Hester wil weer terugtrek. En naduurlik, die moeder van almal, Kameel. Hulle is mos van die oorspronklike towerinne.

Ja, soms trek mens uit en weg en verken nuwe lande en weë, maar gelukkig kan ‘n mens altyd weer teruggaan na jou eie wonderhuisie in ‘n wonderdorpie want daardie huisie bly altyd net jou huisie. Niemand anders kan in hom intrek nie – net jyself – solank daardie huisie en dorpie nog in jou hart is.

Dis reeds skemer. In hierdie tyd van inperking is dit lekker op haar stoepie.Hier kom Toortsie ook aangestap.

Seegogga gaan haal vir hulle albei lekker red cuppachino. Hulle klink hulle koppies

” Op ons Rebushuisies!” sê Seegogga.

“Lank lewe die towerinne!” Klink Toortsie.

| 11 Kommentaar

Ontbyt op Rebusfontein, vervolg

Seegogga sit met haar egte room cuppachino op haar stoepie. Sy bekyk die tuintjie met die pragtige  blommetjies. Toortsie is al reeds weg om haar huisie te gaan opknap en uit te pak. ‘n Paar Towerinne dryf nog in die water rond op hulle lilo’s.

Frannie kom sit by haar met ‘n koppie tee.” En as jy nou so treurig lyk? Jy en jou niggie het ‘n wonderlike ontbyt gemaak.”

Seegogga skud haar kop. “Ek het regtig my bes probeer. En ek het gedog ‘n feestelike ontbyt gaan ons almal baie beter laat voel. Maar ek is nog hartseer.”

Frannie sug so ‘n ligte suggie. ‘Ek verstaan wat jy bedoel…”

”Jy weet, Frannie, ons is almal sulke goeie vriende. En kyk nou net: Kameel was hier maar sy wil nie nou terugtrek nie, sy wil eers by haar skoondogter bly, sy kort rus.” Perdebytjie, Hester, Vuurvliegie, Sonell en Trommeltjies is skoonveld. En waar is Scrapy en Una. Was hulle ooit hier?

“Wel Una is hier. Sy is ‘n vurige Rebosser. Woordnoot en Christa ook. En ek glo Scrapy ook. Sonell is mos besig met homeschooling, maar ek hoop sy kom terug nadat alles weer na normaal teruggekeer het. Bondeltjies ? Ek wonder waar is sy? En dink jy moet haar bietjie kontak om te hoor wat van haar geword het”

“Ek dink ook so” sug Seegogga.”Ons weet nou ook al dat Vuurvliegie nie meer wil saamtoer nie en ook nie meer in Rebos wil woon nie, maar nuwe hoogtes wil bereik. daardie stamp teen haar kop het groter skade aangerig as wat ons vermoed het. Sjoe, nie een van ons het besef dis so erg nie. Ek dink ons het dalk die pap te dik aangemaak ook, jy weet. As mens heeldag so whatsup en saamtoer en gesels, dan begin dinge later krap. Dink jy dit was met ons so?”

Frannie knik instemmend.

Seegogga neem nog ‘n teug aan haar Cuppachino.”en Perdebytjie? Ons het so lekker saam met haar getoer daar in Kaokoland. Wow! Jy weet ek hou mos ook daarvan om so bietjie rof te gaan in die natuur – soos die keer toe ons in die Moremi wildreservaat gaan stap het – sonder wapens of ‘n gids. en die keer toe ons ‘n hele paar dae in Botswana moes uitkom met net ‘n koppie water per dag – om te was sowel as tande te borsel. ” Seegogga dink terug aan jare gelede toe sy jonk was sonder ‘n bang haar op haar kop.

“Frannie lag lekker. “En sê-nou daar het ‘n leeu gekom?”

“Sjoe, ek weet nie! Gelukkig het ons net ‘n familie vlakvarke gesien wat stertjieorent deur die gras gehardloop het. Maar as ek dalk weer in so ‘n situasie kom, hoop ek Perdebytjie is daar om die foto te neem!” Seegogga kry sommer warmer as sy aan daardie dag in Botswana dink.

“Maar Hester…. ai ek is jammer sy is nie hier nie. Sy het foutiewelik gedink dat ons nie meer wou saamtoer nie, en ons WOU!”

“Ja, maar toe wil die tent mos nie opstyg nie – agv jou skerp knypertjies. Toemaar,” troos tannie Frannie, toe sy sien hoe hartseer Seegogga lyk. “Toortsie sê  haar man sal mnr. Krap help om die tent weer mooi heel te maak.

“Sjoe, Frannie, ek hoop so.  Ek hoop hy kan weer hoooooog vlieg en wonderlike werelddele verken. Solank Rebusfontein net nie weer verdwyn nie!”

“Ek glo darem nie”, sê Frannie. “Het jy dalk nog van JAN se piesangballetjies oor?”

“O ja ! Frannie! Kom! Ek kan self doen met bietjie soetigheid!” Frannie en Seegogga kry vir hulle elkeen nog ‘n paar balletjies. en VirgoC en Positief sluit by hulle aan  – Positief met haar eie versterkinkie.

Die son skyn heerlik en die viertjies  sit langbeen op die stoep. “Op nuwe horisonne en nuwe avonture!” sê Positief en lig haar glasie.

“Lank lewe Rebus!” klink Frannie en Seegogga saam. Dis ‘n mooi dag.

 

 

Posted in feeverhale en ander stories, rebusfontein, perfect day, vriende, nostalgie, rhebusfontein, Vertelling: Die Juffrou en John | 15 Kommentaar

Ontbyt op Rebusfontein

Dis ‘n nuwe oggend hier in Towerinstraat nr 10, Rebusfontein. Die son skyn, die voëltjies sing. Dis ‘n pragtige nuwe lenteoggend so hier in die winter en die Towerinne gaan ontbyt.

Ek het hulle mos genooi vir ontbyt om ons Rebusdorpie weer te waardeer en te vier. Na al die toere en dramas , maak ons ‘n nuwe begin. Gister het Toortsie se boerman haar tuintjie begin regruk, Mnr Krap het geplank en geverf in Seegogga se huisie en Una se handyman het getimmer en gekap.  Een vir een het die Towerinne begin terugkom van  heinde en verre. En netnou kom almal hier op my stoepie eet.

Kyk, “dames”, hier is gewoel, hoor! Omdat kosmaak nie my sterkpunt is nie, het ek my wonderlike niggie, Hanlie Green gekry om my te kom help.  Nie alleen is sy net so goed soos JAN ( die mooie man met die Michellin ster)  nie, sy was baie bereid om my te kom help. Kry gerus ‘n paar resepte op haar blog. hanliegeen.com

Een vir een kom die Towerinne aangestap, uitgedos in pragtige lentekleertjies. Dis heerlik warm vanoggend op Rebusfontein! Ons babbel en gesels. Almal is opgewonde. Die storm van die afgelope tyd is uitgewoed, die dubbeltjies is uitgetrek, die huisies is besig om reggemaak te word en daar is ‘n paar nuwe intrekkers.

Rebusfontein is besig om te floreer!

Gisteraand het mnr Krap die vlieënte tent ( VVVTT) by die ingang van die pad gaan optel, waar Hester dit neergesit het. Dit lyk my die ding het ‘n paar stukkende plekkies waar my knyers dit per ongeluk raakgeknyp het. Dit moet nou eers herstel word voordat ons verder kan vlieg, maar Mnr Krap sal dit sommer gou vir ons regmaak, hoor.

” Goeiemore, My liefste Rebusvriende!  Welkom ook aan ons nuwe inwoners, Aalsie en Appeltjie. Kom sit hier op my stoepie. Ek gaan nie veel praat nie. Dis julle beurt. Maar kom ons drink gou ‘n heildronk – op ‘n nuwe en geseënde dag, op ‘n nuwe vrolike Rebusfontein, op nuwe vriende en op ‘n nuwe begin. Ons gooi alle ou hartseer wat dalk hier mag ontstaan het,  weg, ons verf die roes toe, ons smeer salf aan die kneusplekke, ons begrawe ou koeie en  ons kyk op en vorentoe – na wonderlike nuwe avonture, toere, stories en dinge. Ons bedank ons Hemelse Vader vir die seën van goeie vriende. Klink julle glasies: Op ‘n nuwe vrolike Rebus!”

rebusontbyt 3

Voorgereg: Rebusnessie: Griekse jogurt pannacotta wat in aarbeisop dryfpaasontbyt 8

Groen palletskoonmakerrebusontbyt 8

Kruie en ricotta mini omelet met parmaham en soet vye rebusontbyt 6Forel wat Hanlie vir ons op die stoep gerook het, geposjeerde eier,bedien met aspersies, perskes, sonryp tamaties, avokado, ertjiepesto en rogbroodrebusontbyt 9

Geroosterde piesangbrood met gespinde suikernessies gevul met JAN se piesangballetjies en Carol Vanilla room ( o my word – mnr Krap het hom nou byna dooodgelag vir hierdie gereg se naam. Ek pleit onskuldig.)paasontbyt 13paasontbyt 14paasontbyt 17

Na so ‘n Hanlie heerlike ontbyt, is dit tyd om af te koel in Rebus se dam!rebusontbyt 11

Maar waar is Una se pienk Lilo?????

Het julle foto’s van julle kleertjies geneem? Wys vir ons almal asseblief.

Ek het mos vir Hanlie gehelp. Waaroor het julle almal gesels? Vertel asseblief.

Om ander bloggers se vertellings te lees van die nuwe Rebusfontein , klik hier: https://fresh.inlinkz.com/party/942da9e9f0524c6b982439c66cceced1?visitor3

Posted in feeverhale en ander stories, Los opdrifsels, rhebusfontein | Tagged , | 14 Kommentaar

Welkom op die nuwe Rebusfontein

towerin huisie

towerin huisie

Dis na daardie besoek aan Spanje, terwyl ons almal ewe onskuldig en soet weer in die Vlieënde Viruslugtende Towerin tent klim, dat die verskriklike nuus ons ore bereik.

Vuurvliegie laat weet dat Rebusfontein verdwyn het! Blykbaar is dit nie sy wat hier ewe lekker saam met die tent reis nie, maar Broodina. Sy het blykbaar op Rebus agtergebly, na ‘n kwaai hou op die kop.

“Is sy ooit by haar volle verstand?” wonder Seegogga so by haarselwers. ” Sy het ‘n geweldige hou op haar kop gekry…”. Rebus kan mos nie sommer net so verdwyn nie? Dalk was hy net tydelik onsigbaar agv daardie onnodige sanitisasie en skoonmaak en reininging en regpak en stroping, om vernuwing en verryking te bewerkstellig.

Die Towerinne verskil dadelik in hulle reaksies, soos hulle persoonlikhede mos ook verskil. Maar een en almal is hoogs, ja hooooooogs ontsteld. Dit kan mos nie wees nie! Maar Vuurvliegie hou vol dat Rebus weg is, en sy het self die kaart en transport en gaan dit nie weer opbou nie, sê sy koppig.

Seegogga klap haar knypertjies oop en toe, oop en toe. Amper knyp sy ‘n gat in die vlieënde tent van ontsteltenis.img-20200706-wa00729020938038853251170.jpg

Sy sien dat Hester nog nie die tent laat opstyg het nie – dis mos nou Hester se beurt, en klim gou af. Sy wil baie graag verder saamtoer, maar die onsekerheid vreet haar op. Sy moet nou dadelik eers Rebus toe om te gaan kyk wat nodig is om haar huisie weer te bou. Vuurvliegie praat van gras en bossies. Ai tog is die blommetjies dan ook weg?

Seegogga tingeling vir mnr Krap. Hy sal moet saamgaan om te help. Hy is mos ‘n handyman wat alles kan doen: “Rebusfontein het verdwyn!”

“Wat? Stront man!” Mnr Krap is net so omge-ellie. Hy het altyd met volle aandag na die Towerinavonture geluister.

In die sak van Sakbek, Struisbaai se pelikaan, vlieg mnr Krap en Seegogga skommel-skommel Rebusfontein toe. By haar het sy ‘n hamer, spykers, ‘n blik blou verf, ‘n paar planke, n sakkie blomsaadjies en ‘n botteltjie Franjeliko.

Sy het nie witblits nie – sy is mos gerehabiliteer, maar dink daaraan dat dit nogal handig sou gewees het – sommer om oral te santitiseer waar daar dalk kwaad uitgebroei het.

Hulle vlieg met Sakbek oor die land – ‘n leë-leë land. Daar is min voertuie en die mense loop almal gebukkend.

Hoewel die towerinne Coronamouna oorwin het, het die res van die land dit nog nie agtergekom nie. Almal loop met groot swaar bondels op hulle rue en kyk af grond toe.

‘Ai, tog, hoekom voel ek dan ook soos daardie mense”, dink Seegogga. Sy weet sy moenie so voel nie, maar sy doen.Sy was so lief vir Rebusfontein en het al meer as eenkeer daaroor geskryf.

https://seegogga.com/2019/11/19/om-op-rhebusfontein-te-woon/

https://seegogga.com/2020/06/27/hoe-het-seegogga-ook-n-towerin-geword/

Sy dink oor die lieflike dae wat sy daar deurgebring het, die vriende wat sy gemaak het en die avonture wat sy beleef het.

Toe land Sakbek en Seegogga en mnr Krap klim uit. Hulle stap verbaas in Towerinstraat af. Die straatjie is dolleeg en al die huisies is toe, maar die huisies is steeds daar! Die pragtige blommetjies ook!

So hier en daar is daar ‘n bietjie nuwe verf nodig, sien sy, Die heininkies het ‘n knip nodig. En ja, daar is ‘n paar dubbeltjiebossies wat uitgetrek moet word.

Hulle sit haar krapmandjie met haar gereedskap by haar voordeur neer, en Seegogga sien dat sy eintlik in nommer 10 woon. Sy het haar nommer mos al lankal vergeet omdat sy goed weet dat sy die blou huisie daar in die middel rond het.

Mnr Krap spring aan die werk want hy is ‘n handyman wat alles kan doen. Seegogga stap verder af in die straatjie. Wat sien sy daar?

Op haar stoepie sit Toortsie stoksielsalig alleen met ‘n koppie tee en ‘n allemintige lemoenkoek. Haar boerman is besig om onder in die tuin te skoffel. Nie lank nie, of Toorts en Seegogga lag en gesels en smul aan die heerlike koek.

“Ek is so dankbaar, Toorts! Ek het gedog Rebusfontein is weg – poef! En hier sit jy sowaar!”

“Het jy al Mary Poppins gesien?” vra Toorts. “ ‘n Mens wens mos net wat jy wil hê moet gebeur en dit gebeur. Ek is nie seker of dit so ‘n Alice of Wonderland werk nie, maar daar verskyn of verdwyn ook allerhande goed. “

“So jy bedoel as ons wens Rebus bestaan nog, dan bestaan hy?”

“Ja, beslis. Niemand kan hom van jou af wegvat nie. Al het jy hom nie gemaak nie, het hy mos al lankal werklik geword.

“Soos Pinnocio wat ‘n regte seuntjie geword het?”

“ Netso ja. Daar was allerlei probleme voor dit gebeur het, maar as dit gebeur het, het dit gebeur. En die beste van alles is, Rebusfontein behoort nou aan almal wat hier wil woon. Niks en niemand gaan hom wegvat nie. Hy moet ‘n bietjie opgeknap en verander word, maar eintlik is hy ‘n groeiende dorp wat uitbrei. Kyk nou maar vir Aalsie en Appeltjie. Hulle wil ook graag hier bly.”

“Ja, maar daar is towerinne wat gesê het hulle het hulle huisies verloor, want hulle het nie kaart en transport nie. Is jy seker ons mag hier wees?”

“Wel, sien die saak staan so: daar mos die reël dat as iets meer as 6 maande in jou besit is, dan is dit joune – wettiglik. Die eienaar mag dit nie meer sonder jou toestemming terugvat nie. En dan is daar so ‘n ding soos verblyfreg….”

“O. So elke huisie behoort steeds aan die Towerin wat daar gebly het?”

“Ja, virseker. Ons moet tog vir almal vertel dat hulle steeds veilig is hier.”

Seegogga dink aan haar dierbare towerin-vriende. Sommige van hulle is so sag en broos. Sy dink hoe hartseer hulle was toe hulle gedink het hulle huisie is weg. Sy dink aan die ander, wat nogal kwaai en opstandig is. Sy weet sy is self van die storm-en-drang soort wat eers later tot bedaring kom en dan dikwels spyt is oor wat sy gesê of gedoen het. Daar is ook die wat dadelik terugtrek in hulle skulpies in en hulle gevoelens vir hulleself hou en geen kommentaar lewer nie. Daar is die wat maklik sê dat hulle ‘n ander plek sal kry om te bly. Daar is selfs die wat graag na ‘n ander plek wil aanbeweeg. Seegogga weet dat sy nie een van hulle is nie. Sy verander moeilik van plek.

“Het jy geweet dat daar party Towerinne is wat wil aanbeweeg, wat voel dat ons losgetorring het en dat ons vernuwing nodig het, Toortsie?”

“Nee”, sê Toorts: “Maar waarom het hulle dan nie dit al lankal met ons bespreek nie? Ons gesels dan altyd so lekker oor alles. As iets iemand gepla het, kon hulle mos dit maar gesê het, dan nie?”

“Ja,ek dink ook so”. Seegogga sug. Was sy dan verkeerd om so veilig en lekker op Rebusfontein te woon? Is sy soos daardie stiksienige popcorn wat nie wil spring nie?

“Wat dink jy van popcorn, Toortsie? Is ek nou van daardie harde toedop springmielies wat nie wil spring nie en dan weggegooi word?” Seegogga is baie bekommerd. “Moet ‘n mens nou spring omdat ander wil hê jy moet spring? Moet jy mooi in die pot bly omdat iemand die deksel toehou en mooi soet in die middel spring soos al die baie popcorn om jou?”

Toorsie skud haar kop. “Rebusfonteiners is eintlik nie popcorn wat jy in ‘n pot kan druk en dan spring almal mooi soet op en af nie. Ons spring mos ons eie springe! Sommige hoog, sommige uit die pot, sommige sag en versigtig, sommige met ‘n groot knal.En sommige spring gladnie.”

“Ja, Toorts, dis wat vir my so wonderlik is. Die towerinne is almal baie verskillend. Dit laat my dink aan daardie gekleurde popcorn wat ons kry. Bont, vaal, uitbundig, ingetoeë, hard, sag, groot uitgepop, klein toepitjie, maar weet jy wat? Op Rebusfontein is almal baie welkom. En hulle kan mos hier vry voel om te spring soos hulle wil. Sonder oordeel. En wat nog wonderliker is, is dat hulle almal saam ‘n heerlike sak vol verskeidenhheid en kleure is. Dit lyk sommer lekker – maar nou is ek mos lus! Kom ons gaan spring bietjie popcorn, Toorts, Kom! ”

Seegogga huppel. Die las is van haar skouers af. Sy is weer tuis in haar geliefde Rebusfontein.

Seegogga en Toorts kies nou weer koers na Towerinsstraat 10, haar eie, eie huisie. In haar spens is ‘n sakkie bont springmieliepitte. Nou gaan hulle heerlik springmielies eet voor Seegogga teruggaan om te kyk of die towerin tent nog staan. Sy hoop die toer gaan nog voort. Sy hoop Vuurvliegie herstel van haar hou op die kop. Sy hoop die Towerinne kom knap hulle huisies op en kom trek in. Sy hoop…”Khalil Gibran quote: And let your best be for your friend. If he...

Om ook ander bloggers se vertellings oor Rebusfontein te lees, klik hier: https://fresh.inlinkz.com/party/942da9e9f0524c6b982439c66cceced1?visitor3
Posted in feeverhale en ander stories, rhebusfontein | Tagged , , , | 37 Kommentaar

You will never walk alone.

koningin en sir Tom moore

Honderjarige ridder verwerf 2 wereldrekords

Nie alleen is die 100jarige Kaptein Thomas Moore ( geb 30April 1920) op 17 Julie 2020 deur Koningin Elizabeth tot ridder geslaan nie, hy het ook 2 wêreldrekords oortref!

Gedurende die Lockdown het Captain Tom besluit om in volle mondering te stap om geld in te samel vir die gesondheidswerkers van die Britse National Health Service( NHS). Hy het aanvanklik gehoop om so ‘n 1000 pond in te samel, maar hierdie bedrag is binne 24 verbygesteek.

Wereldrekord nommer 1!

Met sy 100ste lopie, het hy reeds meer as 33 miljoen Britse pond ingesamel. Dit is die grootste bedrag wat ooit ter wereld met ‘n staptog ter wille van liefdadigheid ingesamel is .

Hiervoor het Koningin Elizabeth (wat eintlik streng sosiale afsondering handhaaf omdat sy al in haar 90s is) ‘n uitsondering gemaak en die honderdjarige kaptein tot ridder geslaan. Hy is nou Captain Sir Tom Moore.

Wereldrekord nr 2!

Maar die ridder het nou op 100jarige ouderdom ook saam met Michael Ball ‘n musiekvideo gemaak – en dit het eerste plek op die Britse singles lys gehaal! Dit maak hom die oudste persoon ooit wat ‘n NOMMER EEN op die Britse top 20 het! Voorwaar iets om trots te wees!

Sir Tom Moore het so in die mense se harte ingekruip omdat hy soveel lig gebring het in ‘n uiters depressiewe tyd van die wereldgeskiedenis, dat hy meer as 125 000 verjaardagkaartjies met sy 100ste verjaardag gekry het.

Kyk gerus na sy musiekvideo hier en kyk dit maar end-uit, want dit is ontroerend mooi. Soos een berig sê: “It’s not often a 100 year-old war veteran tops the UK pop charts with a 75 year-old song”. .

Kyk hier en geniet dit:

Posted in branders van emosies: musiek vir die siel, Los opdrifsels | Tagged , , | 23 Kommentaar

Die VVVTT HOOFSTUK 5 DEEL 2 Te fiets in Amsterdam

amsterdam skets 005

Dis ‘n vaal klompie towerinne wat die volgende oggend op hulle groot 28-wiel fietse wegtrek.

Die rooi fietspad het hier en daar 90 grade draaie. Seegogga se voete kom skaars by die pedale by. Sy weet sy moet skerp draai, maar sy kry nie betyds haar fiets gestop nie. Sy ry reguit aan, oor ‘n eilandjie en reguit in ‘n boom vas! Die fiets gooi haar soos ‘n steeks perd oor sy kop en sy land onseremonieel op haar sitvlak op die klam grassies. Sy is nie seker wat die seerste gekry het nie: Haar kop wat teen die boom gestamp het, of haar ego.

Die towerinne probeer hard om simpatiek te wees, maar hulle proes almal onderlangs: “My fok Marelise!” fluister een saggies.

“Dis daardie gekuier in die Brownbar! Dit sal jou leer!” VirgoC en Hester het hulle hande vol om die Towerinne soos dames te laat optree. Al Seegogga se verduidelikings help niks. Ja, hulle HET die vorige aand deur die rooilig destrik gaan stap, en ja, hulle WAS gisteraand in ‘n brownbar. Maar daarna het hulle ‘n heerlike ete vir baie goedkoop gaan eet op die Leidse plein, en hulle is regtig mooi nugter terug tent toe.

brownbar

Het Doktertje, die kleinste en beroemdste brownbar in Amsterdam.

Vandag is die Towerinne op pad na ‘n bietjie kultuur. Die Rijksmuseum en ook die Van Gogh museum moet besoek word. As dit nie was vir die vrou van Vincent se broer, Theo, nie, het Vincent van Gogh se skilderye en geskiedenis nooit bewaar gebly nie.

“Ek kan vestaan hoekom niemand ooit sy skilderye gekoop het nie – sê een van die ander toeriste  in Engels “ Dis omdat dit verskriklik lelik is!”

Vincent_Van_Gogh_-_Wheatfield_with_Crows

Die Towerinne kyk krities na die skildery. Die ou is heeltemal reg. In Die tyd wat van Gogh gelewe het, was sy skilderye waarskynlik heeltemal te way-out vir die mense van daardie tyd. Dis eers nou dat sy besondere uitbeelding en kleurgebruik aanklank vind by mense.

By die Rijksmuseum is daar natuurlik Rembrandt se reuse Nachtwagt, maar dis Vermeer se diensmeisie wat vir Seegogga en en Toortsie raak. “My ouma het so ‘n tapeserie gehad”, onthou Toorts. Dit lyk regtig of daar lig uit die prent straal.

100_2314

Net langs die Rijksmuseum is daar ‘n diamantslypery. In glashokkies sit die slypers en werk –seker meestal aan Suid-Afrikaanse diamante!

Ons ry weet verder fiets op die rooi fietspaaie. Hier het fietse voorkeur bo alle ander vervoer. Eers fietse, dan busse en trams, dan voetgangers en laaste motors!

“Kyk daardie groot gebou” se Sunel.

“Dit is die kasteel van die koningsgesin” sê Seegogga ewe wysneus. “Hierdie kasteel is op meer as 13,600 boomstompe ( heipale) gebou. Onder is mos water en moeras!”

Nie lank nie, of die towerinne hoor die musiek van ‘n draaiorreltjie speel. Hulle fiets daarheen: Die Boerenmarkt!

Hulle vergaap hulle aan die heerlike eetgoed. Een stalletjie verkoop reusagtige stroopwafels wat hulle net daar gaarmaak. Seegogga wil egter liewer neute by die neutestalletjie koop. Sy besluit op amandels en moet kies tussen wit of bruin amandels, gebak of ongebak en sout of ongesout. Na al die gewigtige besluite kry sy ‘n sakkie vars warmgebakte amandels – heerlik!

By Hema kry Sonel wat sy soek. Lipstiffies te kus en te keur – en spotgoedkoop daarby!

20200711_172233-24503668703430469579.jpg

Die fietstrap put hulle gou weer uit. Dis net Kameel wat soos ‘n tiener wilde draaie ry – tot almal se ontsteltenis. Sy was die enigste een wat nie die vorige aand deur die rooi lig destrik gaan stap het en die brown bars besoek het nie.

“Koffie! Ek het krag nodig!” Anne Frank se huis moet maar nou eers wag. Almal sien in hulle verbeelding die heerlikste Hollandse poffertjies en ander soet eetgoedjies terwyl hulle aanstryk Coffeeshop toe.

barneys

Maar in Holland is ‘n Coffeeshop iets heel anders! Advertensies van wit en soms ook groen mannetjies wat lang zolle rook, is oral te sien. Die plek lyk ook glad nie verwelkomend nie. “Ek het vergeet: ‘n koffieshop is ‘n plek waar mens dwelms koop”, sê Seegogga verleë.

” Hoe verlang ek nou na Lorenzo se soetkoekies” sug Hester.

By ‘n klein kafeetjie aan die Heerengracht eet hulle egte Hollandse Uitsmijters.

“Hoor daar!” Toortsie hou haar hande op: ‘n Pragtige wysie word deur ‘n outydse kerkklok gebeier. Ons wens saam  die mense van vandag het nog geweet hoe om sulke kerklokke te maak. Ongelukkig het die kuns uitgesterf.

Versadig, besluit die Towerinne dat dit tyd is om verder te reis. Hulle gaan koop vir hulle padkos by ‘n Albert Heijn winkel en is verbaas om te sien dat die kaas, melk en die heerlikste Côte d’Or sjokolade almal goedkoper is as in Suid Afrika, ten spyte van ons swak rand.

Cote d'Or pralinelait400g

Op een rak staan Suid Afrikaanse wyn. Ons hou verby. Ons sal Suid-Afrikaans drink in SA! Hier koop ons heerlike Douw Egberts koffie, kaas en Côte d’Or!

Moeg maar gelukkig kies die towerinne koers terug na die tent toe. Waarheen vlieg hulle volgende? Positief, vertel ons tog asseblief!

Hierdie hoofstuk vorm deel van die uitdaging vir Afrikaanse bloggers wat as die Towerinne bekend staan. Ons is die hoofkarakters in ons eie vervolgverhale (natuurlik) en ons fantasie stories is vir ander ondenkbaar, ondoenbaar, onverklaarbaar. Maar nie vir die Towerinne nie.

As jy die verhaal wil volg, moet jy op die onderstaande skakel kliek om die eerste hoofstuk te lees. Na myne sal daar gereeld nuwe hoofstukke bygevoeg word. Totdat ‘n ander fantasie ons aandag vereis. Dan begin ‘n nuwe vervolgverhaal, ek bedoel avontuur.

Lees die ander bloggers se bydraes by ons InLinkz-skakel https://fresh.inlinkz.com/party/935a80f8f1d64f4f8f4a491bb1abb030

Posted in blogspeletjie diegroen giggelbus, blogspeletjie:towerbus,, feeverhale en ander stories, rhebusfontein | Tagged , , , , , , | 43 Kommentaar

Die VVVTT WERELDTOER Hoofstuk 5 Deel 1: Die kleurvolle tent.

Die V(lieënde)V(irus)V(lugtende)T(owerin)T(ent) styg met ‘n duisligwekkende vaart op. Jy sien net stofwolke!

Seegogga gaan aan die proes en hoes.Sy pluk haar Sasolreünie buff oor haar oë en neus, maar te laat. Sy kan niks sien nie. Sy gryp na die kontrolebord om haar balans te hou, maar druk per ongeluk op ‘n paar knoppies – verkeerde knoppies.

Die tent gee ‘n paar rukke en draai ‘n paar keer vinnig in die rondte en kies koers in sy eie rigting. Die towerinne, wat almal rondgeval het, kom weer stadig orent.

“Hierdie tent maak my dronker as Meneire, “ lag Kameel.

“O ek voel lekkerder as met engeltjie-piepie! Doen dit weer, seegogga!” kraai Vuurvliegie.

‘Ek wetie hoenie” stotter Seegogga. Sy kan maar netsowel nog ‘n paar knoppies druk.

Die tent wieg gesellig heen en weer, maar vlieg doelgerig vorentoe.

Die towerinne loer by die vensters uit en sien hoe die geel en bruin landskap verander na groen, geel , pienk, rooi, blou en pers.

“Kyk die kleure – watter land kan dan nou so kleurvol wees?” Woordnoot

tulpe100_0789

tulpe

Die volgende oomblik land die tent soos ‘n reuse wit swaan op ‘n groot watermassa en dryf saggies rond tussen ‘n groepie regte swane. Op die oewer van die water is reuse blomme, waatlemoenrooi, pragtige pienk en wit gemeng, geel, pers, die een klomp mooier as die ander.Toe sien hulle ook die gebou: ‘n groot Windmeul.

“Holland” roep Toortsie. “Dan was daardie mooi landskap wat ons gesien het die tulplanderye!”

“Sjoe, hoe bly is ek nou, sê Seegogga. ‘My dogter het mos sewe jaar hier gewoon. Het julle geweet dat die tulpe nie aangeplant word vir hulle pragtige blomme nie, maar wel om bolle te kweek? Die groot geld lê in die verkoop en uitvoer van tulp bolletjies, nie die blomme nie. Die blomme is sommer ‘n ekstra bonus. Sommige word wel verkoop, maar die meeste se blomkoppe word sommer met masjiene afgesny .

Kyk, nou is ons in Keukenhof, ( klik asb hier om ‘n idee van die mooi blomme te kry) Klik op die liedjie en scroll dan af om na die blomme te kyk terwyl die liedjie speel.)

Perdebytjie se kamera klik aanmekaar.

tulpe 100_0876

“As ek nou net hierdie tent beheer kan kry, vat ek julle na die grootste blommemark in die wêreld, in Aalsmeer, sê Seegogga.

Seegogga druk nog ‘n paar knoppies. Die tent styg ‘n entjie op, maar sak weet af.

“Wag dat ek help”, sê Scrapy. “Ek het al een en ander by Elon se vuurpyl geleer.” Sy staan voor die kontrole en sowaar: die tent word nou seile en die vloer lyk al meer na ‘n boot. Hy het sowaar verander in ‘n seilskippie!

“O ek wou nog altyd op ‘n egte seiljag ry!” sug Hester..

“Kyk! ons vaar sowaar bo-oor die snelweg!” roep Positief..

Bondels hang so ver oor die kant, dat Una net moet gryp. Die towerinne kyk verbaas hoe ‘n snelweg met baie motors onder hulle waterbaan deurloop!

Navigable aqueduct near Harderwijk, the Netherlands

“Only in the Netherlands!” lag Seegogga.

By die blommemark dwaal die towerinne nuuskierig rond In geslote ouditoriums sit daar ‘n klomp mense , elk met ‘n laptop of computer voor hulle. Op die klein verhogie kom daar telkens nuwe trollies blomme en die mense bie op hulle computors. ‘n Groot horlosie en aankondiger voor wys die prys, wie die bod gewen het en hoeveel hy wil koop.

‘n Ander lokaal lyk soos ‘n reusagtige supermark met groot trollietreine vol blomme van allerhande soorte, kleure en geure wat deur trekkergoedjies rondgetrek word. “Dis ongelooflik”, se Christa.

“Het julle al die verskillende kleure varkore gesien? Sou dit van Suid-Afrika kom?” Vra Aalsie. “Maar…. Is dit dan nie Toortsie daardie nie?”

Die towerinne kyk geskok hoe Toortsie daar onder op een van die trekkergoedjies sit en met volle vetroue ‘n groot trollie vol van die mooiste blomme aanhaak en na die kant van die saal beweeg.

“Toorts!” Almal roep kliphard, maar Toorts waai net en ry verbete voort. Hier moet mens jou ry ken!. Toe vedwyn sy onder die balkon-deel in en die Towerinne kan haar nie meer sien nie. Ons soek en roep maar Toorts het verdwyn.

Uiteindelik besef ons hartseer dat ons sal moet teruggaan na die skip toe – ons sal moet gaan hulp soek om ons geliefde Toorts weer te vind.

En hier op ons skiptent, sit ondeunde Toorts met ‘n Amstel in die hand – en die hele skippie is vol blomme! “Ek het gedog ons kan doen met ‘n bietjie kleur”, lag sy gelukkig. Sy deel vir ons elkeen ‘n botteltjie Amstel bier uit. VirgoC is glad nie so beïndruk nie – is ons nie veronderstel om gerehabiliteer te wees nie? Maar when in Holland…..

Die tent of te wel die seilskip het sy eie idees, want Seeggogga se tegniese kennis en haar vingers se mikvermoë is beslis onder standard.

‘n Rukkie later ry ‘n veelkleurige bootjie verby. Die manne het outydse klere aan. Die hele bootjjie is gelaai met groot ronde kase.

Die manne stop langs ‘n kaai en gooi die kase twee-twee land toe – op die land is daar ander wat dit behendig vang en op ‘n outydse slee-agtige draagbaar pak. Meisies met Hollandse hoedjies en houtklompe loop oral rond bied vir almal kaas aan.

“Kyk hoe mooi rooi is hulle lippe”, roep Sonel. “Ek moet vir my in hierdie land nuwe lipstiffie koop”. Ons klim af. Daar is jong kaas, en ou kaas. Die jong kaas is heerlik, maar tot ons verbasing is die ou kaas duurder as die jong kaas. Die ouderdom word duidelik aangedui. Sommige is tot 35 jaar oud! Die towerinne proe huiwerig. Dis sterk, maar baie smaaklik!

Tannie Frannie klim met ‘n yslike kaas onder haar arm terug in ons skippie.. ‘Ek het hom geruil vir een van my klein broodjies”, lag sy.

Seegogga hoop maar sy gaan die skip weer n ‘n tent verander kry. Sy druk ‘n paar knoppies sonder veel sukses. Die skippie het sy eie idees. Hy hop van die een waterbaan na die ander en beland op die breë Amstelrivier.

“Kyk daardie huis se dak is al wat uitsteek. Hoe is dit dan moontlik?” vra Bytjie. “Sien julle ook dat ons hoër as die huise is?”

Seegogga verduidelik dat dit is it is omdat die hele Amsterdam op ‘n moeras gebou is. Die grond word drooggelê en die vrugbare feengrond is vroeër uitgevoer vir tuingrond. Soos die land al meer uitgedroog het, het die grond begin sak, maar natuurlik nie die waterdele nie. Daarom is die Amstel nou hoër as die huise wat op die drooggelegde grond gebou is. Die grond sak vandag blykbaar nog steeds, selfs na al die jare. Geen feengrond mag nou meer uitgevoer word nie. Die Amstel word ook deur sommige nie meer as ‘n rivier gereken nie, omdat hy aan albei kante gestop is. Die een deel eindig daar in die middel van Amsterdam by die stasie. .

“O wag – daar is Klein Kalfje!” roep Seegogga. “Stop skip!” Sy druk die stop knoppie en wonder bo wonder stop die skip. Die towerinne klim uit. Ons sit in ‘n klein restourantjie op die terrasje.

restaurant_klein_kalfje

“Wil jullie borrelen?” vra die vriendelike Hollandse kelnerin. en sit ‘n bak bitterballe met ‘n doopsousie voor ons neer en ook ‘n glas Heineken vir ons elkeen. ” Eet smaaklijk” sê sy.

Dit is heerlik, en die towerinne gesels opgewonde.

“Erg gezellig!” knik sy toe sy sien hoe ons dit geniet.

Ons bedank haar hartlik, maar ons begin nou koudkry. Toe ons klaar geborrel het, vat Toortsie die afstandbeheerde kontrole uit sSeegogga se hand.. Gou druk sy ‘n paar knoppies en die skip verander terug in ‘n tent. ‘n Heerlike warm tent vol veelkleurige blomme. wat saggies op die water dryf, saam met ‘n paar kloekende waterhoendertjies en eendjies.

“Niet gek doen, hoor! ” sê die kelnerin en kyk met groot oë na die drywende tent. Net daarna styg ons tent op, en sy gee ‘n klein gilletjie. Ons waai vrolik vir haar.

“Gezelligheid kent geen tyd” roep sy ons verbaas agterna.

Slaaptyd, Dames! More ry ons verder met die fietse. ( word vervolg)

Hierdie hoofstuk vorm deel van die uitdaging vir Afrikaanse bloggers wat as die Towerinne bekend staan. Ons is die hoofkarakters in ons eie vervolgverhale (natuurlik) en ons fantasie stories is vir ander ondenkbaar, ondoenbaar, onverklaarbaar. Maar nie vir die Towerinne nie.

As jy die verhaal wil volg, moet jy op die onderstaande skakel kliek om die eerste hoofstuk te lees. Na myne sal daar gereeld nuwe hoofstukke bygevoeg word. Totdat ‘n ander fantasie ons aandag vereis. Dan begin ‘n nuwe vervolgverhaal, ek bedoel avontuur.

Lees die ander bloggers se bydraes by ons InLinkz-skakel https://fresh.inlinkz.com/party/935a80f8f1d64f4f8f4a491bb1abb030

 

Kyk ook hier na my vakansie akkommodasie plekkies op Struisbaai en Agulhas.

Hier is my 4 akkommodasieplekke..Die 2 woonstelletjies op Struisbaai: Fagan,
https://seegoggaaccommodation.wordpress.com/2012/11/02/fagan-se-woonstel/
En Annie,
https://seegoggaaccommodation.wordpress.com/2012/08/25/annies-flat/
En die groot huis, Erika.
https://seegoggaaccommodation.wordpress.com/2012/08/12/erika-self-catering-accommodation-struisbaai/
Dan het ek ‘n rowwe vissershuisie oo Agulhas, Rus’nBietjie.
https://seegoggaaccommodation.wordpress.com/2012/11/03/rus-n-bietjie-agulhas/
Ons sal julle graag wil ontvang! Vriendelike groete
Anna-Marie Groenewald

Posted in blogspeletjie, blogspeletjie diegroen giggelbus, blogspeletjie:towerbus,, Euro-trip, feeverhale en ander stories, Los opdrifsels | Tagged , , , , , | 34 Kommentaar

Om te blog is ‘n bonus !  

 

blogging-001

 

Verlede keer het ek vertel van Toortsie (  https://toortsie.com/  ) en Seegogga(  https://seegogga.com/  ) wat jare gelede al begin blog het en nou al saam met ander bloggers lekker tong-in-die kies stories skryf en ook in hulle eie virtuele dorpie, Rebusfontein woon.

Intussen het Jacques Louw ( https://jacquessebloggie.blogspot.com/?m=1 ) ook begin blog.  Letty-Ann Moller is ook op die punt om te probeer. Johan Niewoudt het nie ‘n blog nie, maar ook eenkeer deelgeneem aan ‘n virtuele vervolgverhaal wat later ‘n boek geword het: Die Rooi Roman. Die redakteur was Etienne van Heerden. https://www.littera.co.za/product/die-rooi-roman-red-etienne-van-heerden

Maar waarom blog mense?

‘n Mens kan natuurlik blog om iets bekend te stel of te adverteer Die advertensieblog vertel jou meer van ‘n produk en het ook inligting waar jy die produk kan kry.

.Meestal is bloggers egter mense wat in hulle hart skrywers is. Baie werklike skrywers het ook blogs. Hulle het iets wat hulle graag vir ander wil sê, maar nie noodwendig dmv ‘n boek nie. ‘n Boek is ‘n lang proses.

Sonder ‘n keurder, ‘n redakteur of ‘n sensor wat my werk afkeur, redigeer of dwing om te verander, kan ek vir die wye wereld se net wat ek wil. EN HULLE LEES DIT!  Ek kry wel geen geld daarvoor nie, maar ek hoef ook geen geld uit te gee om fotograwe te betaal of handewringend te sit en hoop iemand koop my boek nie.

Skielik, met die klik van ‘n knoppie, het ek oornag verander in ‘n internasionale skryfster! Netso!  My blog word gelees – wêreldwyd! Dis vir my ongelooflik – ek wat altyd lief was vir skryf, maar nooit rerig my daarop toegespits het nie,  sommer net ek, hier op die Suidpunt van Afrika, ver van die gewoel van die wêreld af. En as ek nou in Engels geblog het, dan was die Kaap nog meer Hollands.

Om te blog is  ook ‘n uitstekende skryfoefening, want die ideaal vir elke skrywer is om elke dag ‘n stukkie te skryf. Dan is die stukkie darem nie so sinneloos nie, want mense lees dit en lewer kommentaar en so toets jy ook jou eie skryfsels.

As ek , hierdie klein bloggertjie, nou so internasionale status bereik het, besef julle watter impak julle op mense se lewe kan hê as julle wil blog? Besef ek? Watter verantwoordelikheid!

Soms verander ‘n blog wel  in ‘n boek, bv die vrou wat geblog het oor haar stryd om swanger te raak en haar gevoelens daaromtrent. Haar naam is Tertia Albertyn en nie net was haar blog eens gekroon as blog van die jaar nie, maar die boek, SO CLOSE, ( https://www.loot.co.za/product/tertia-albertyn-so-close/bdtx-692-g820 ) word hoog aangeskryf vir voornemende dokters en ginekoloë, omdat dit die eerste keer is dat die hele proses van invitro bevrugting ens vanuit die pasiënt se perspektief beskryf word . Dit het haar lewe verander.

As gevolg van my bloggie, het ek ook ‘n jeugboekie gepubliseer: Ma ek’s verlief. ( https://seegogga.com/2011/03/23/ma-se-seksboek-brief-29/ ) Die boekie was nogal baie gewild onder die jong tieners.. een van my blogstories is in ‘n graad 7 leesboek geplaas, en een van my blogprentjies is deur ‘n tydskrif gegaps en gepubliseer!

Toortsie het agv haar blog reeds twee baie gewilde resepteboeke gepubliseer: Toortsie se Bantingboerekos, en Hier’s die Toortsie weer. (  https://www.facebook.com/bantingboerekos/about  ) Sy het op ‘n stadium vir Finesse geblog en sy het nog boeke, (resepte en ook andersinds) op pad!

Ek self vind dit wonderlik om iets te kan skryf wat mense wel lees. Ek vind die mede bloggers wonderlik  ondersteuned en positief. Hulle is regtig ‘n besondere groepie mense en ek waardeer hulle positiewe kommentaar en geniet hulle skryfsels baie. Al ken ek hulle nie van aangesig tot aangesig nie, voel dit vir my soos goeie vriende.”

Blog is egter ook ‘n soort virtuele dagboek en sommige gebruik dit om dinge te sê wat hulle dalk nie van aangesig tot aangesig vir mense kan sê nie. Dit is ‘n feit dat dit help om te skryf oor ‘n ding wat jou pla of jou gelukkig maak. Jy kry tyd om jou gedagtes te orden en in woorde uit te druk Daarom het baie bloggers ‘n skuilnaam en niemand weet wie hulle werklik is nie..

‘n Onvoorsiene ekstra bonus vir my sowel as Toortsie, is ons eie dorpie Rebusfontein met sy wonderlike inwoners.(  https://seegogga.com/2019/11/19/om-op-rhebusfontein-te-woon/  ) Ons beleef die ongelooflikste avonture saam en lê meestal soos ons lag vir die manewales wat ons aanvang. Lees hoe Rebusfontein ontstaan het en hoe die inwoners daar towerinne geword het, hier:

https://fresh.inlinkz.com/party/a0c98db4df894be6921458c62165d987

Wie kan nou depressief wees in die Corona tyd met so ‘n klomp onhebbelike Towerinne saam? O ja, en ons het Coronamouna gewen! Sowaar! Lees gerus hier en volg die episodes  een vir een as julle wil weet hoe. https://fresh.inlinkz.com/party/c0342166738644c9875c54b4f5669017

Wil enige van ons lesers begin blog? Jy kan dit gratis doen met wordpress.  Klik hier: https://wordpress.com/create-blog/?utm_source=google&utm_campaign=google_wpcom_search_brand_desktop_za_en&utm_medium=paid_search&keyword=%2Bwordpress%20%2Bblog&creative=262973249892&campaignid=654740786&adgroupid=52795482859&matchtype=b&device=c&network=g&targetid=kwd-20767191371&gclid=Cj0KCQjw0Mb3BRCaARIsAPSNGpWjMzdV31cir5AAcBJ1tEgBwNL1Zrc6VoTarQwwuSh5DYhyr84WOz8aAo6jEALw_wcB&gclsrc=aw.ds

Of vra Madele Burger!

Posted in blogspeletjie diegroen giggelbus, die tale wat ons praat, Los opdrifsels, rhebusfontein | Tagged , , , , , | 9 Kommentaar

HOE HET SEEGOGGA OOK ‘N TOWERIN GEWORD?

towerin huisie

towerin huisie

So in 2011 het Seegogga se bloggie die lig gesien. Seegogga was alleen , maar baie besig en haar kinders en man ver weg. Sy het saans weer behoefte begin voel om te skryf soos in die ou dae toe sy nog dagboek gehou het, maar was nou lus om te skryf vir haar kinders of ander mense.

“ Skryf asseblief al ma se herinneringe neer terwyl Ma dit nog onthou,” was die bemoedigende(?!) woorde van haar jongste krapkindjie  ‘n Seekrap weet nie so baie van moderne tegnologie nie, maar daar is hier op die Suidpunt ‘n wonderlike liggie wat skepe en seegediertes help en waarsku, en TOORTSIE (  https://toortsie.com/ ) , die liggie op die Suidpunt, het Seegogga touwys gemaak en gehelp om haar stories op die moderne WordPress en op haar bloggie te kry.

So tussen die kraphuisies, seegraslakens en draaikolke met tonne wasgoed in, het Seegogga haar periwinkle kissie nader gesleep en woes begin tik op die swart skulpies. Sy het vir tienerkindertjies vertel hoe die liefde werk; sy het vir Mammas en Pappas vertel van kinders grootmaak;  sy het een of twee seestories vertel; maar veral kraterstories, want Seegogga kom gewoonlik goeters oor – snaakse goeters. Al probeer sy mooi, maak sy gewoonlik een of ander tyd ‘n krater van haarself. Gelukkig laat sy haar nie onderkry nie, want ‘n gedierte met knypers ( soos iemand eenkeer gegoogle het en by haar uitgekom het), moet haar beperkings ken en dus het sy geweet dat die beste is om maar net te lag.

En toe raak sy uitgeskryf. En baie besig. Die bloggie kry minder aandag. Sy lees en lewer kommentaar by die ander bloggers en hulle skryf pragtig, maar Seegogga se bloggie bly maar legerig. “Waaroor kan ek tog nog skryf?” wonder die Krappie.

In hierdie tyd laat weet die Toorts: “Kom jy moet kom deelneem! Ons gaan ‘n storie skryf!” Dis Kameel (  https://kameel179438031.wordpress.com/    )  met haar ryke verbeelding wat ‘n misdaadstorie voorstel en  Hester ( https://hesterleynel.wordpress.com/ )  wat so oulik was met  ‘n lê jou eiers inlinks affêre. Seegogga is besig. Sy luister net met ‘n halwe oor, en sy weet nie eintlik hoe dit werk nie. Maar sy lees wat die ander skryf en sy raak begeesterd. Hulle gaan  die Krugermiljoene daar by die plaas, Towerkop,steel !

Seegogga is ‘n avontuurlustige seediertjie en wil dadelik saamgaan, maar sy is te laat! Sy laat haar egter nie afsit nie. Sy is klein en kruip sommer tussen die ander rond sonder dat hulle dit agterkom. So mors ‘n ene Abrie ( https://abriejoubert.wordpress.com/ ) ‘n spul Franjeliko en die meeste daarvan val op Seegogga wat onder die tafel was. En daar raak sy heeltemal onkapabel…  

 Al kon sy nou nie regtig help om die perfekte misdaad ( https://www.hesterleynel.co.za/booktalk/  )  te pleeg nie, het sy na elke episode haar stuiwer in die armbeurs gegooi, in so ‘n mate dat die towerinne haar jammer gekry het, en haar gevra het om ‘n koerantberig oor die gebeure op Towerkop te skryf. So het Seegogga haar in gewurm ( of dalk ingegrawe met haar  knypers?) en sommer so ongemerk ook ‘n towerin geword.

Wat ‘n wondelike vreugde om lid van so ‘n ongelooflike en spesiale groep te wees? Dit stel hoë eise aan jou, hoor! Die towerinne moes suksesvol wegkom sodat die perfekte misdaad perfek kon bly. Toortsie en Seegogga moes op een of ander manier vir Una gaan red toe sy onder huisares was.

Nie lank nie, toe toer die towerinne saam in ‘n giggelgroenbus deur die land.

( http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928 ) Hulle ontmoet Broodina, en beleef allerlei avonture. Hulle verbeelding, en hulle breine werk oortyd om die ingewikkeldste  raaisels op te los, en nes ‘n towerin dink sy weet nie verder nie, laat waai haar verbeelding en sy vaar verder die storie in en gee natuurlik vir die towerin wat na haar kom, ‘n ekstra kinkel of twee om uit te pluis. Toe die  towerinne eers elkeen ‘n huisie in  Rebusfotein kry,( Dankie Vuurvliegie!  https://lekkervurigeaffere.blog/en/ ) was dit soos ‘n tuiskoms.

Daar is nie ‘n wonderliker en veiliger en prettiger plek as Rebusfontein met al sy gawe inwoners nie.  Seegogga voel sooo bevoorreg dat die Towerinne haar aanvaar het as een van hulle.  Daar woon Seegogga in die pragtigste blou huisie in Towerinstraat.( Maar sy is nie seker van die nommer nie- kan iemand dalk vir haar die regte nommer fluister? Net ingeval sy die adres vir iemand moet aanstuur?)  

In Rebus moes die towerinne mooigemaak word vir Barnum se sirkus, maar hulle moes keer dat Hannon Una se beenhare verwyder; hulle het dinees vir VIPS gehou; kunsuitstallings gehou en die ongelooflike moord- en liefdesgeheime van ‘n ou biblioteek ontrafel. Hulle het al noue ontkomings met wesens van die buitenste ruimte gehad en  O ja – en Coronamouna onskadelik gestel!

Die wonderwereld van Rebusfontein word vir  my as Seegogga al werkliker. Ek onthou hoe ek as klein dogtertjie met die seuntjies langsaan soms boot gery het op hulle grasperk. Soms was die boot ‘n ou trekkerband, soms sommer ‘n hoolahoop. Ons het almal in die “boot” gesit en geroei vir die vale. Daar was groot branders wat net ons kon sien. Gereeld het een oorboord geval, en moes met onsigbare roeispane en reddingsboeie deur die ander gered word net voor ‘n haai hom vang.

As ons cowboys en kroeks gespeel het, was al die kroeks denkbeeldig, want ons was almal cowboys.  en elkeen het  sy  eie perd gehad, met ‘n naam. My se perd se naam was Black Beauty. Op die einste grasperk het ons op ons speel-speel perde galop en nooit moeg geword nie, want ons ry mos op perde. . Rebusfontein is vir my werkliker as wat my Black Beauty perd  of hoolahoop bootjie uit my kinderjare was. Ek is waarlik goeie vriende met die inwoners, al het ek  die meeste in die werklike lewe nog nooit gesien nie. ek sit ook soos Christa en lag hardop stoksielalleen vir my selfoon en lees gretig om te sien wat ons volgende gaan aanvang.  Die periwinkle skulpies word gereeld entoesiasties gekielie, want  Seegogga weet weer wat om te skryf!

En hoewel ek vir my besige kinders al vertel het van die towerinne, dink hulle steeds waarskynlik dat hulle ma maar gewoonweg is, en het hulle eintlik  geen idee dat hulle ma sulke wonderlike avonture beleef nie . Seegogga se man sit darem elke keer oorgehaal om om te hoor wat nou weer gebeur!

Om ander towerinne ( en dalk ‘n toornaar? se stories te lees, klik hier:

https://fresh.inlinkz.com/party/a0c98db4df894be6921458c62165d987

en ook hier: https://fresh.inlinkz.com/party/942da9e9f0524c6b982439c66cceced1?visitor3

 

 

Posted in Los opdrifsels, rhebusfontein | Tagged , , , , | 23 Kommentaar

Rebusfontein, Bredasdorp en ‘n avontuur of twee

 

VLUU L210  / Samsung L210

Liewe lesers, kom klim vandag saam met my op die giggelgroenbus. Ons gaan ‘n bietjie toer!

Ja, expect the unexpected! Ons reis deur die land van Noord na Suid, vind sommer uit van die besienswaardighede daar waar ons stop, maar beleef veral avonture! Ja, Waenhuiskrans en die Suidpunt gaan ook besoek word. Pasop – daar gebeur goeters! Julle is welkom om saam te ry en ons virtuele avonture te beleef!gert se hawefoto

Julle sal nie vreemd voel nie. Twee Bredasdorpers ry saam: Anna-Marie Groenewald (Seegogga:  https://seegogga.com/   )

en Madele Burger ( Toortsie:  https://toortsie.com/  ).

Klik  hier onder om op te klim en saam te toer en gaan asb elke keer terug na die link toe om die volgende plek te besoek.

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

Nou gaan ons verder- na Rebusfontein!

coronamona hoostuk 1 001

Wat? Het julle nog nooit van Rebusfonein gehoor nie? Kom ek vertel. Rhebusfontein is ‘n wonderlike dorpie met die mooiste droomhuisies denkbaar. Daar gebeur alles net soos jy dit wil hê. Jy word bedien deur dit mooiste aantreklike Lorenzo, Jack of all trades, en jy sit graag op jou voorstoep, eet die lekkerste koekies, of dalk Tiramisu en drink ‘n glasie Franjeliko ( of witblits) soos die gevoelente jou lei. O-ja, en dan los jy sommer ‘n liefdesverhaal en ‘n who-done-it moordstorie op – of gaan steel dalk die Krugermiljoene , of vang vir ou Coronamouna. Sowaar!

Rebusfontein het al internasionaal aandag getrek en is groot lof toegeswaai. Aangesien twee Bredasdorpers ( Toortsie en Seegogga) reeds inwoners van Rhebusfontein is, en nog Bredasdorpers moontlik op pad is, is dit dus goed om van te weet.. Lees gerus hier oor die wonderlike plek.

https://sevencircumstances.com/2019/09/29/what-is-it-about-rebusfontein-and-the-king-louis-viii/

Liewe lesers, net ingeval julle dink dat ek die kluts heeltemal kwytgeraak het, moet ek julle vertel van die Towerinne. ( Ha!)

Die Towerinne is ‘n groepie dames wat oor die aarde versprei is – al die pad van Kazakstan, Dubai en Nieu-Zeeland af, tot in Suid Afrika – ja en ook op Bredasdorp!. Almal praat Afrikaans en almal blog. Hulle het mekaar meestal nog nooit ontmoet nie – behalwe nou op Rebusfontein. Tog werk hulle nou saam om Coronamouna onskadelik te stel. En hulle HET saam die Krugermiljoene gesteel! Dis juis hoe hulle hulle naam gekry het, want die skatte was versteek  op die plaas,  Towerkop.

Kom ek verduidelik weer; Die groepie onskuldige en wetsgehoorsame bloggers het ‘n uitdaging van Hester ( https://www.hesterleynel.co.za/ ) gekry. Kom almal wat wil, ons skryf ‘n gesamentlike storie –  Elkeen kry ‘n beurt om ‘n hoofstuk te skryf. Daar kan jy skryf wat jy wil. Die ou wat na jou skryf, moet aangaan met die storie soos  hy nou dink. En dit het gewerk! So het die avontuur begin.

Rebusfontein, ons wonderlike virtuele dorpie  is geskep, sover ek onthou  deur Vuurvliegie ( lekker vurige afffere: https://lekkervurigeaffere.blog/en/ ) as geskenk aan onsself. Op Rebusfontein het ons al ‘n dinee vir interessante karakters gehou, almal van Nelson Mandela af tot by koning Louis viii. Ons het ‘n kunsuitstalling gehou, amper in ‘n sirkus deelgeneem en ook ‘n liefdesintrige en moordverhaal wat in die ou tyd afspeel, opgelos – vir my ‘n pragtige storie: Die storie van die vervalle biblioteek. 20191020_173406Die van julle wat nou ekstra tyd het, kan gerus hierdie lekkerlees storie lees wat dalk nog later ‘n boek gaan word. Klik hier en dan lees jy dit hoofstuk na hoofstuk. Die towerinne is die hoofkarakters wat die storie en die moord ontrafel. Lekker lees!

https://fresh.inlinkz.com/party/3f26291088494dc99c7aa4554a66a313

Tans is ons besig om die Coronaverskrikking onskadelik te stel. Ons het dit nog nie reggekry nie, maar daar is hoop. Lees gerus hoe ver ons al gevorder het hier, en klik so elke paar dae weer hier om te kyk of die volgende hoofstukke al verskyn het. Geniet dit!

https://fresh.inlinkz.com/party/c0342166738644c9875c54b4f5669017

Hierdie towerinne storie of dalk al ons stories gaan heel moontlik Maandaande vir die Suid Afrikaners in Skotland op die radio wereldwyd uitgesaai word! In Afrikaans!

Volgende keer vertel ek meer oor Bredasdorp se bloggers en ook die towerinne.

Om ander Rebussers se vertellings ook te geniet, klik hier:

https://fresh.inlinkz.com/party/942da9e9f0524c6b982439c66cceced1?visitor3

 

 

 

 

 

 

Posted in Die Overberg: my wereld., feeverhale en ander stories, Los opdrifsels, Overberg, rhebusfontein | Tagged | 5 Kommentaar