Seegogga se Bloggie

Liewe Kinders

Jammer ek het so lanklaas geskryf, dit gaan maar dol- heeltemal te dol vir ‘n “ouma!”

Kom ons gaan bietjie terug. Ons het gesien dat die mens, hoewel baie beskaafd, nog steeds deel van die soogdiere is en dus sekere basiese soogdier-karaktertrekke het, oa. die versorging van sy kinders met liefde en deernis tot hulle groot genoeg is om vir hulleself te sorg.

Hierdie versorging van kindertjies is instinktief. Daarom het mens( en dier!) ‘n ingebore affiniteit vir klein diertjies of babatjies. Hierdie aantrekkingskrag van babatjies is so sterk dat dit soms gebeur dat diere van verskillende spesies mekaar se kleintjies grootmaak. Ook by die mens is dit die geval.

By ‘n mens, wat eintlik maar min op sy instinkte staatmaak, is moederskap ‘n tyd waar jou instinkte superskerp is. Die instinkte help jou om ‘n goeie mamma vir jou kinders te wees en te weet wat aangaan met jou babatjie.

Jou babatjie moet by jou wees, hoe nader, hoe beter. Liggaamlike kontak is baie belangrik vir sy ontwikkeling. Slaaptyd is ‘n lekker tyd vir hierdie liggaamlike nabyheid en dis natuurlik dat jou babatjie by jou slaap. Dit versterk ook die goeie band tussen ouer en kind, wat later in die tienerjare so belangrik is.

Hier kom klere ook in gedrang. Deesdae word babatjies so toegemaak in babygrows wat hulle van kop tot toon bedek, maar eintlik moet hy kaal wees. Deur minder klere aan te he, het hy meer velkontak met sy omgewing en sy ma. Nie net word die behoefte aan aanraking beter bevredig nie, maar sy tas-sensasies word beter ontwikkel. In een studie wat ek gelees het ( en moenie nou vir my vra wie en waar nie, ek het dit jare gelede reeds gelees) het hulle uitgevind dat kinders wat in die somer gebore is, effens intelligenter is as kinders wat in die winter gebore is. Dit is volgens hulle omdat babas in die somer minder klere dra  en dus meer teksture voel en gouer meer dinge ervaar. Ek het nogal daarvan gehou om julle nie te dik aan te trek met slaaptyd nie, en eerder ‘n warmer kombersie te gebruik. ‘n Ander studie het bevind dat swart babatjies tot op seker so 3 jaar, verder ontwikkel is as wit babatjies, omdat hulle die hele tyd op hulle ma se rug sit( liggaamlike kontak en emosionele  sekuriteit agv nabyheid) en oral saam met die ma gaan en sien wat sy doen.

Dan het ons ook gesien dat die ma  dadelik moet reageer as haar babatjie huil. Dis sy metode van kommunikasie. Tel hom op! Meestal hou hulle sommer dadelik op met huil, wat dalk vir jou se hy het sommer verlang na bietjie aandag! Maar wat se ons vir iemand as hy moet stilbly? Dis reg:”SJUUUT!” Dit werk met grootmense, en ek kan julle verseker dit werk soos ‘n bom met babatjies! Ek kan nie verstaan hoekom so min mense dit vir hulle babatjies se nie. My ouma het mos altyd, terwyl sy in die kombuis werk, so ‘n sjuu-sjuu=sjuu geluid geneurie-sing. Ek het altyd gewonder hoekom. Jare later, toe ek vir jou op haar knie sit, Leanie, gaan my ouma dadelik oor in die “sjuu-sjuu-sjuu” mode. Toe besef ek eers dat sy mos al die jare kombuiswerk moes doen met ‘n babatjie by haar – sy het immers 12 gehad! Die sjuuu-geluid is iets waarvan babatjies baie hou, en wat hulle rustig maak ( is dit wat hulle in die baaarmoeder gehoor het?). Daarom se mense vandag nog in alle tale “sjuut” as jy wil he iemand moet stilbly.

Terwyl ons nou so nader aan die natuur praat, is die volgende stukkie waaroor ons moet gesels, borsvoeding.

Almal weet nou al dat moedersmelk die  allerbeste vir die klein babatjie is en dat dit hom ook beskerm teen siektes. Nou die dag het ‘n verpleegster-blogger gese hoe die nasies verskil. As ‘n wit vrou gevra word hoe sy haar baba gaan voed, se sy sy gaan probeer om te borsvoed. ‘n Swart mamma antwoord eenvoudig: borsvoeding. Daar is geen alternatief nie.

Die  pasgebore babatjie, het een belangrike refleks: om te suig. As enigiets aan sy gesiggie raak, draai hy sy kop in daardie rigting en begin suig! Dis te dierbaar om te sien. Hulle suig letterlik aan alles wat voorkom. Soms sal hulle aan hulle handjies ook suig. Dit maak glad nie saak nie, hulle gaan nie noodwendig duimsuiers word nie, trouens, borsbabas is minder duimsuiers as ander.

Berei jouself vir borsvoeding voor terwyl jy swanger is, deur jou tepeltjies te rol en te knie en te trek, sodat jy gewoond raak aan al die aanraking. Dan word hulle nie so maklik seer nie. Dit help om ‘n goeie room in te vryf- vra die apteker.

Aanvanklik sit ‘n mens die babatjie ‘n kort rukkie aan elke bors, seker so 5 -10min, en maak dit geleidelik langer. Met tweelinge ruil hulle nie die babas om nie, maar as die outjie nou aan die linkerbors gedrink het, moet hy volgende keer aan die regterbors drink. Tannie Coralie het my vertel dat sy vir elke outjie ‘n karton horlosie gemaak het wat vir haar kon aandui wanneer die laaste keer was wat die babatjie gedrink het, en aan watter bors. Dit help, want ‘n mens raak maklik deurmekaar.

Dit is ook so dat borsbabatjies gouer honger word en dus meer dikwels drink as bottelbabas. Die algemene teorie is nie meer die van vaste roetine nie, maar voed op aanvraag. Dit is nogal hard op die mamma, maar dit is ook so dat hoe meer die babas drink, hoe meer melk het jy. ( jy moet natuurlik baie vloeistowwe ook drink)Later, as die aanvanklike gevoeligheid van die borste verdwyn het, laat jy jou babas drink so lank hulle wil , en hulle raak ook gewoonlik sommer lekker aan die slaap – en jy ook, as jy nou gemaklik le of sit. Dit het altyd vir my gevoel ek gee vir my kinders slaapmedisyne is as ek borsvoed. Dis ongelooflik hoe hulle ogies sommer toegaan.

Wat borsvoeding aan betref, is dit belangrik dat jy as mamma moet ontspan. Eers dan”sak” jou melk en vloei maklik. Sit mooi musiek op, sit of le gemaklik en geniet die oomblik. Die huiswerk kan wag – dis nou babatyd! Borsvoeding is nog ‘n wonderlike geleentheid vir “bonding”. Dit help om by ‘n organisasie aan te sluit wat hulle beywer vir borsvoeding, en wat vir jou waardevolle raad kan gee, as jy dalk sukkel.

As ‘n mens eers geoefen is om jou melk te laat ‘sak’ het jy ook nie meer ‘n borspomp nodig indien jy jou wil uitmelk nie. Jy druk net so ligggies op die bors soos die babatjie sal suig, en die melk vloei!

Hoe lank borsvoed ‘n mens? Tannie Altalise, wat met honde geboer het, het hierdie interessante brokkie deurgegee. Soogdiere voed hulle babas so lank as wat hulle dragtig is. Honde is bv twee maande dragtig en babahondjies word net tot op 8 weke gevoed, daarna is hulle heeltemal gespeen. Blykbaar is dit met alle soogdiere so.

Dit beteken dat die natuurlike tyd om op te hou borsvoed, 9 maande is.  Ek het jou op 6 maande  van die bors afgehaal , Leanie, en oneindig moeilikheid opgetel. Pleks ek langer aangehou het! Annika en Lienkie het ek tot op ‘n jaar geborsvoed, en dit het goed gewerk. Ek dink daar is baie waarheid in tannie Altalise se teorie, dus hou uit en aan. Dis in elk geval die allerminste moeite!

En so word ons as hoogsbeskaafde wesens skielik weer aards. Daar is min dinge wat jou so af aarde toe bring as geboorte en moederskap. So “back to nature!”

Dit maak jou nederig by die besef van die wonder van die skepping en die ongelooflike voorreg om ‘n kindjie ( of dalk twee kindertjies) groot te maak. ‘n Mens kan God net dank vir sy genade.

Maar wag, dis alweer slaaptyd. Lekker slaap en baie liefde!

Mamma

Om nr 5 te lees, klik hier.

Goeienaand Leanie, Annika en Lienkie

Vandag wil ek praat oor’n ding waar die mense jare lank al oor stry. Slaaptyd!

Kom ons gaan terug na die natuur.  Soogdiere versorg mos hulle kleintjies tot hulle groot is. Kleintjies slaap baie en soms moet die mamma -dier hulle alleen laat om te gaan jag vir kos. Dis gewoonlik terwyl hulle slaap. As sy hulle hoor huil, kom sy egter dadelik na hulle toe.

Maar soms moet die mamma -dier ook slaap, rus of ontspan. Waar gaan slaap sy? Los sy haar babas op een plek en gaan slaap agter die bult op ‘n ander plek? Ek kan my nou nie indink dat ek weet van een dier wat dit met sy pap klein babatjie doen nie. Die mamma-hond, kat, bok, olifant, muis, noem maar op, is soveel moontlik by sy babatjie, hoe kleiner die babajie, hoe meer.

Primate ( apies, bobbejane sjimpansees ens) se kleintjies is sommer die heeltyd by hulle. Die kleintjies klou vir lewe en dood van aan die ma en gaan sommer oral saam. Geen bababobbejaantjie slaap in een boom en sy ma in ‘n ander boom nie! Kangaroos ea het selfs ‘n spesiale buidel waarin die kleintjie bly en soort van permanent hom aan die ma vasheg tot ‘n sekere ouderdom.

Nou wat is dit dan nou met die moderne mens dat hy dink die beste ding is vir sy piepklein, pasgebore, hulpelose babatjie om in een kamer te slaap met sy ma myle van hom af in ‘n ander kamer, daar waar sy hom skaars kan hoor? Wie op die aarde het so ‘n simpel plan uitgedink? Dalk een of ander man wat sy vrou net vir homself wil he?

Sover ek weet, het die oermense hulle babatjies by hulle gehad, nes die ander primate (en of ons dit nou wil weet of nie- ons is ook primate en dit doen niks afbreuk aan ons geloof nie). Maar erens, soos die beskawing gevorder het, het mense begin om al minder en minder fisies betrokke te raak by mekaar en by hulle kinders. (Ek sal nie verbaas wees as die Britte se ‘stiff upper lip’ iets hiermee te doen het nie, maar voordat ek heeltemal aangekla word van rassisme, sal ek liewer hierdie woorde terugtrek).

Die babatjie het ‘n behoefte aan sy ma se aanraking. Trouens dis baie belangrik vir sy fisiese sowel as emosionele ontwikkeling. Dit is ‘n feit dat babatjies wat bv alleen in hospitaalbedjies of broeikaste le, nie so gou gesond word en nie so vinnig ontwikkel soos babatjies wat by die ma  bly nie.(onthou julle hoe ons hans- eendkuikentjies altyd kleiner was as die wat by die ma -eend was?)  Daarom word vroeggebore babatjies deesdae in ‘n tipe mensgemaakte buidel teen die ma se lyf gedra. Dis daardie blote fisiese kontak wat ‘n hemelbree verskil maak  aan die kindjie se ontwikkeling, fisies, emosioneel en intellektueel.

In hospitale en kinderhuise is selfs so ‘n sindroom te bespeur: die “inrigtingskind.” Kinders wat lang tye van babadae af in hospitale le, word emosioneel afgestomp, is minder intelligent en kan nie persoonlike verhoudings opbou nie.

Dit is natuurlik uiterste gevalle van kinders wat geen regte aandag en liefde van een persoon af kry nie en ek glo noudat mense van die probleem bewus is, word daar baie gedoen om dit te bekamp. So sal hulle dalk al die babas in dieselfde saal sit omdat dit makliker is om aandag te gee as een huil en omdat die babas mekaar kan sien en kommunikeer. Maar wag, ek dwaal nou te veel af.

Die punt wat ek wil maak, is dat die babatjie veilig en gekoester voel as hy hier langs sy ma le, en dat dit natuurlik en reg is dat dit so moet wees. Daarom slaap hy baie beter en word minder wakker.

Dit is vir die ma ook lekker en ‘n groot gerusstelling om haar babatjie so by haar te he. Borsvoeding is die heel maklikste sommer so in die bed met haar kindjie in haar arms. (Ek weet nou net nie wat as albei gelyk wil drink nie. Miskien weet ‘n tweeling-ma raad?) Die mamma slaap ook op haar lekkerste, want sy weet sy hoef nie bekommerd te wees dat sy nie haar babatjie sal hoor as hy wakker word, stik of een of ander probleem het nie. Sy sal NOOIT haar babatjie dood le nie, die instink om hom te beskerm is nou eenmaal te sterk.

Nou waarom beveg ons dit so sterk? Waarom glo ons die kind sal bederf raak as hy by sy ma wil wees? Die babatjie weet niks van  van allerlei sielkundige teoriee af nie – hy wil sy ma he en klaar. Dit is sy natuurlike primitiewe behoefte en dis ‘n behoefte wat ons maar kan bevredig. Jesus se : “Laat die kindertjies na My toe kom en moet hulle nie verhinder nie, want die koninkryk van God is juis vir mense soos hulle.” Markus 10:14 . As Jesus dan nie kindertjies wegwys nie, waarom wil ouers, as primere versorgers van hierdie selfde  kindertjies hulle dan wegwys as die kindertjies na hulle toe wil kom?

Jy sal NIE jou baba bederf deur hom naby jou te hou of by jou te laat slaap nie. Dit sal van hom ‘n gebalanseerde gelukkige mens maak, sterk in die wete dat sy behoeftes ook belangrik is.

Ek het natuurlik hierdie goed op die harde manier geleer, eers toe ek tydelik verlam was na ‘n motorongeluk( al weer) en nie self kon opstaan om jou uit jou wiegie te tel nie, Leanie. Dit was makliker om jou by my in die bed te hou.

Toe weer, toe jy ses maande oud was en ons na ‘n ander huis toe getrek het, het ons jou in jou”babakamer” laat slaap. Jy het sewe keer ‘n nag wakkergeword -elke nag! Jou pa het die slaap van die onskuldige geslaap, terwyl ek op en af gestrompel het in die donker gang.

(Ek wil nog eendag ‘n loflied skryf vir al die ma’s wat snags op en af skuifel in die gange van donker huise terwyl die res van die wereld slaap. Elke nag as die wereld gaan slaap, begin die ma’s met hierdie middernagtelike sagte gestrompel babakamer toe en terug , kinderkamer toe en terug, badkamer en kombuis toe en terug… Niemand praat ooit van die duisende skuifelende figure wat snags saggies die huise patroleer , en dan bedags moet fris sprankel en skitter nie.)

Dit laat my nou dink aan tannie Rina met haar vier seuns. Sy kom sit mos eendag by my so behaaglik agteroor en se:” Weet jy wat? Ek het gisteraand deurgeslaap! Die eerste keer in twaalf jaar!”

In elk geval, geen siel kan dit hou nie en een nag toe ek so vaak en moeg was dat ek net die baba teen die muur wou gooi en verder gaan slaap, het ek met jou in my arms bed toe gestrompel- en salig verder geslaap – en jy ook. Einde van die storie.

Die volgende dag is die cot terug langs my bed en die eerste keer wat jy wakker geword het nadat ek gaan slaap het, het ek jou ingetel en het ons albei rustig en in vrede verder geslaap. Oom Kleintjie glo vas dat die cot vir twee jaar lank net daar moet staan: langs die ma se bed.

Jy het een van twee opsies. Jy kan by jou babas slaap in hulle kamer op ‘n ekstra bed. maar dan is jy nie by jou man nie, of jy kan jou babas by jou in die bed tel EN by jou man wees. Die geheim is: Koop ‘n groot bed! Moenie die kinders tussen hom en jou sit nie, hou hulle aan jou kant, sodat hy nie so baie wakker word nie. Een troos: jy gaan nie koud kry met  jou man aan die een kant en ‘n tweeling aan die ander kant nie! En as hulle nie stil le nie, grom maar so liggies soos die mamma leeu.  Jy kan hulle ook saggies in die cot terugtel as jy voel jy het asem nodig, maar omdat die cot langs jou staan, hoef jy nie eers op te staan om dit te doen nie. Gou-gou raak jy dit gewoond om so te slaap, jou man en jou babas ook.

Dus terug na die fundamentele uitgangpunte: Die mens is nie gemaak om alleen te wees nie, soek fisiese aanraking en kontak. Die Bybel se hoeka: “As twee langs mekaar slaap, word hulle warm, maar hoe sal een wat alleen is warm word?” Prediker4:11.  Hy praat waarskynlik van die huwelik, maar ook van die mens as geheel.

Moenie teen die prikkels skop nie, doen wat die gemaklikste en minste moeite is en die naaste aan die natuur: die “familybed”.  Gou- gou, hier by 2-5 jaar ouderdom, is die saamslapery iets van die verlede en het jy jou hele res van jou lewe om alleen saam met jou man te slaap.

Nou het ek genoeg geskryf. Kom ons sit en wag om te kyk of iemand hier lees en kommentaar skryf, want ek weet daar is baie verskillende uitgangspunte!

En dis rerig laat. Lekker slaap terwyl julle nog kan.

Baie liefde

Ma.

Om nr 4 te lees, klik hier.

Liewe Leanie, Annika en Lienkie

My gedagtes is nog nie heeltemal agtermekaar met hierdie bababoek nie, so julle moet maar verskoon as my onderwerpe bietjie deurmekaar is. My seksboek het ek mos begeesterd op ‘n ou oefenigboek geskryf en uitgekrap en oorgeskryf en herrankskik. Maar  hierdie boekie doen ek sommer direk hier, hier op my blog. Dus is hier nie geskaaf en goed oordink nie. Maar ek sal probeer.

Ek dink ek moet eers by die basies fundamentel uitgangspunte begin.

Ons het nou reeds gesien dat instink ‘n belangrike rol speel. Wat is ‘n mens se instinktiewe gedrag as jou babatjie huil? Ek neem aan julle het gedink: Troos.

Wel, julle is heeltemal reg. ‘n Babatjie is ‘n klein, hulpelose dingetjie wat nie kan praat nie, en absoluut niks vir homself kan doen nie. Hy kommunikeer egter tog baie goed met jou! Ja, as hy gelukkig is, sal hy lag of tevrede lyk, en as iets hom pla, sal hy huil. Hy gaan nie huil sommer vir die plesier nie, nee, as hy huil, is daar ‘n rede. En jou eerste reaksie as ma, sal wees om hom te probeer gelukkig maak sodat hy ophou huil.

Dit is ook reg so. Huil is die babatjie se enigste manier om te kommunikeer, en julle as ouers moet aandag gee:DADELIK!

Hier is nogal ‘n diep sielkundige teorie. As jy dadelik aandag gee, se jy vir jou kindjie:Ek is lief vir jou. Jy is belangrik. Jou behoeftes is belangrik. Dit is die begin van ‘n goeie verhouding met jou kind,en ook ‘n goeie selfbeeld vir hom. Ignoreer jy die huil, se jy die teenoorgestelde:Jou behoeftes is nie belangrik nie en maak nie saak nie, JY is nie belangrik nie, ek is nie lief vir jou nie. Negatief verby!

Daarom glo ek nie daaraan om ‘n kind in die bed te laat le en huil omdat dit nou bv slaaptyd is  nie. Nee, jou instink se vir jou jy moet jou babatjie gaan optel en troos, en dis ook wat jy moet doen, al wil geleerdes jou ook wat se. Kyk maar weer na die natuur- hoe onmiddellik besorg die ma-hond of ma-kat is as hulle kleintjies kerm.

Waarom huil ‘n babatjie? Hy is dalk honger, kry koud kry warm, het ‘n vuil doekie, sy klere is dalk te styf, of krap dalk, hy het dalk maagpyn of windjies, hy voel dalk jeukerig en taai, of hy voel siek. Of, hy het eenvoudig behoefte aan nabyheid en aanraking.

Hiedie behoefte aan nabyheid en aanraking moet asb nooit onderskat word nie. Babatjies het ‘n groot behoefte aan liefdevolle aanraking ( vel tot vel kontak) en nabyheid.(cuddling). Hoe meer, hoe beter!  Babatjies wat by die mamma slaap, of in wiegie langs die bed huil ook minder as babatjies in ‘n ander kamer, want sodra hy roer, sit die mamma dalk haar hand op hom, of in die bed, “cuddle’ hom ‘n bietjie,en babatjie voel getroos. Opvallend was dit vir my toe ek babakatjies hans grootgemaak het. Hulle het vreeslik gemiaau ( huil). Darenteen is babakatjies by die mammakat baie stil en tevrede.  Hulle het die sekuriteit van die mammakat se liefdevolle aanraking en nabyheid, wat die ander katjies ongelukkig moes ontbeer, al het ek my bes probeer.

‘

Dit kan natuurlik baie frustrerend wees as jy nie kan agterkom hoekom jou babatjie huil nie, maar wees verseker daar is ‘n rede – en jy moet dit soek. Dit is nie stoutigheid nie, soos die ouer mense my graag wou wysmaak toe julle klein was nie. My vriende het my goeie raad gegee: “‘n BABA ONDER EEN JAAR OUD IS NOOIT STOUT NIE.” Onthou dit asb as jy erg gefrustreed raak omdat jou babatjie dalk aanhou kerm en lastig is.

Ek onthou nog goed die eerste vakansie met jou hier by die see, Lianie. Jy was so 4 maande en het skielik begin huilerig raak, wou net op die arm wees en glad nie in jou cot nie. Die ou tannies het almal vir my gese jy is bederf en wil net opgetel wees. En ek het dit begin glo, maar ek het geweet dat jy nie gewoonlik so is nie. Toe vat ek jou dokter toe, teen almal se aanbevelings in. My arme kindjie, jy het al die tyd oorontsteking gehad en dit was jou seer oortjie wat jou so huilerig gemaak het!

Tannie Rosie het altyd gese dat sy en haar man hard probeer het om in al die behoeftes van hulle kinders te voorsien. Vandag het sy pragtige suksesvolle kinders met goeie gesinsverhoudinge.

Maar wag, dis baie laat ek ek moet nou eers bed toe.

Lekker slaap my lieflingkinders.

Ma

om nt 3 te lees, klik hier.

Liewe Kinders

Hierdie briefies is nou vir Leanie, maar ek skryf sommer vir julle ander twee ook, wat dalk nog ook die voorreg gaan he om kindertjies te he.

Hoe het die jare nie gevlieg nie! Van daardie eerste keer toe ek jou vasgehou het, Leanie, tot vandag dat ek die woord”Ouma” sowaar hier kan tik! Wel , ek is natuurlik nog nie ouma nie, maar die hoop beskaam nie, en hopelik is ek oor 3 maande wel ‘n ouma!

Jy het ons natuurlik almal ontkant betrap, want toe verwag jy sommer ‘n tweeling!!! Hoe kan ek jou nou raad gee? Ek weet NIKS van tweelinge af nie! Ek hoop maar die mede-bloggers wat hier lees, gaan hulle stuiwer in die armbeurs gooi en help raad gee.

Ai my kind, een ding moet jy sommer nou dadelik verstaan: Soveel mense, soveel dinge. Dis maar die mens se natuur om vir almal te wil raad gee en hoe meer mense , hoe meer verskillende rate en raad gaan jy kry. Dit sal dalk voel of jy wil mal word, want die een se sus, en die ander so. Luister maar wat almal se, dink daaroor of jy  daarmee saamstem, en doen dan maar jou eie ding! Dws, gebruik die raad wat vir jou die beste werk. En as jy glad nie weet nie, gaan kyk maar na die natuur.

Selfs die mediese wetenskap verander en die sielkundiges verskil van mekaar, afhangende uit watter leerskool hulle kom. Ek vind egter dat die diere van die veld geen boeke opgeswot het nie, geen groot sielkundige wysgere  het wat vir hulle voorgeskryf nie ( behalwe nou die boer, en hy dink aan finansies), en selfs geen teologiese teorie nie. Wat hulle wel het, en BAIE daarvan, is instink.

Wel, my kind, jy as toekomstige mamma, sal waarskynlik agterkom dat jy ook INSTINK het- sommer baie daarvan. Ek wil asb sommer nou vir jou vra: Luister vir jou instink! Hy is selde verkeerd. Wees ingestel op jou kinders. Jou instink sal vir jou se  of hulle honger is, of hulle siek is en wat jy moet doen. Niemand ken haar kindjie beter as ‘n mamma nie, en al voel jy ook hulpeloos as jy nie weet wat om te doen nie, doen wat jou instink vir jou se, die beste vir jou kindjie(-s!- daar’s mos twee!) se welsyn sal wees.

Nou gaan jy vir my se ek praat nonsens.  In die skool vir serebraal gestremdes waar ek gewerk het, het ek dit egter telke male gehoor. Die dokters dink die outjie makeer niks, die pa ook, en op die oppervlak lyk hy reg, maar die ma het altyd “gevoel” daar is iets verkeerd. Die pediaters het ook vir ons geleer  Luister vir die ma!  Die ma is selde verkeerd. Daarom het ons altyd baie aandag aan die ma se opmerkings gegee, en haar kommentaar altyd in ‘n ernstige lig beskou, maak nie saak op watter vlak van ontwikkeling sy dalk was nie.

As jy dus absoluut niks weet van babatjies nie, gaan  jou instink jou tog deurdra. ‘n Mens het ‘n goeie skoot kennis nodig en nog ‘n groter skoot instink en liefde. Gewapen met kennis, liefde en instink, kom jy ver, maar sonder die kennis sal jy dit ook nog maak. En dis nogal ‘n troos ne! Die natuur het jou gewapen met byna alles wat nodig is om jou babatjie goed te versorg.

Ek gaan maar tog vir die wis en onwis vir jou ‘n paar goedjies neerskryf wat ek as ma van 3 geleer het. Gebruik dit maar as jy wil. Soos enige ou tannie, wil ek ook mos graag my raad uitdeel, en ons ou tannies is mos ervare. Maar onthou tog daardie stukkie van die instink, en gebruik hieruit wat vir jou aanvaarbaar en reg is.

Volgende keer sal ek nou met my ouma-raad begin!

Ek hoop jy slaap vannaand lekker, al maak daardie twee woelwatertjies dit klaar al ongemaklik om lekker te le.

Baie liefde

Ma

As jy nog wil lees, klik hier.