Seeskatte; Die storie van Robbie die Rob

Die see verander altyd. Dit gee soms skatte waarvan ons net kan droom,  avonture  wat nooit weer herhaal sal word nie omdat dit so ongewoon is, en nes jy dink jy ken die see, dan gebeur daar iets nuuts.

Ek het verlede keer vertel van die groot skool dolfyne, die dag van die seesterre en die dag van die groen seepampoentjies- almal uitsonderlike gebeurtenisse. Ek het lank gelede vertel van Parrie , ons beroemde pylstert in die hawe en van ou Tandjies, die gelukkige haaiIMG_1169

Waarvan ek nog nie vertel het nie, is van ons nuutste inwoner.So ongeveer ‘n maand gelede het hy net hier opgedaag in die hawe: Robbie die rob.

Hier op Struisbaai sal ‘n mens soms ‘n rob in die water sien baai, maar nooit eintlik op die strand nie.As hulle hier lê is daar iets IMG_1170verkeerd en Robbie het swak en maer gelyk. Iets was verkeerd.

Hy het in sy toestand seker die beste plek moontlik vir homself uitgesoek: die hawe, waar  daar gedurig vissersbote vol vis inkom, waar seuntjies op die kaai visvang, waar baie besoekers hom wil bederf en waar die IMG_1171visfabriek die visbinnegoed vir die voëls, die pylsterte en ook vir Robbie gooi.

Hoe het hy hier gekom? Agter die reuk van ‘n vissersboot se aas aan geswem? Niemand weet nie, maar toe ons weer sien, is hy hier. Eers het hy reg in die pad van die boottreilers gelê, soms luid gebulk en nader gewaggel as hy enigsins kos geruik het. Die restourant eienaar was dadelik bekommerd oor sy klante. Twee oseane akwarium is geskakel, Natuurbewaring en  die veearts is geskakel, maar dit lyk of daar geen ander plek vir Robbie is , behalwe Struisbaai hawe nie – en soos mense is, het die vissers en die viswinkel se mense hom begin voer. IMG_1177

Daar is gou agtergekom wat fout is. Robbie is blind.  Sy oë is die heeltyd toe, net sy linkeroog maak nou en dan op ‘n skrefie oop, maar dit is duidelik dat hy die vis wat voor hom neergesit word, ruik en nie sien nie.

Nou, na ‘n maand, is Robbie spekvet en baie sterker. Hy swem baie meer en is beslis besig om sy kragte te herwin. Dit lyk ook of die mense besig is om hom meer te aanvaar – hy is ‘n groot toeristeaantreklikheid!

Tog is dit vir my ontstellend om te sien hoe ongelooflik ongevoelig sommige mense is. Hulle sal hom met sand gooi of klippies, enigiets om reaksie te kry. In die begin het die vissers hom met ‘n besem uit die pad probeer kry van die boot treilers – ‘n onbegonne taak, want daardie logge liggaam kan ‘n mens nie wegvee nie! ‘n Jong tiener het hom een Saterdag begin skop en gou is die polisie gebel.Hulle het hom in hegtenis geneem en op die koop toe ook sommer dagga by hom ontdek .

Ek hoop egter dat die mense aan  Robbie sal gewoond raak, soos hy aan hulle en dat hy  veilig in die hawe sal bly so lank dit vir hom nodig is.  Beter plek met  meer kos gaan hy nie kry nie, en ons hoop sy lot is beter as die van Struisbaai se pelikaan. Maar dis weer ‘n ander storie vir ‘n ander keer.

Die see hou nooit op om te verras nie. Liewe vakansieganger, gaan soek seeskatte en wondelike herinneringe. Die beste plek om te begin, is sommer net hier: in Struisbaai se hawe!IMG_1184IMG_1183

About seegogga

Soos 'n krappie op die strand, trap ek spoortjies in die sand. Dalk sien jy iets, dalk niets. Wie sal raai hoe die wind gaan waai?
This entry was posted in Die Overberg: my wereld., Los opdrifsels, Overberg, Seestories and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

21 Responses to Seeskatte; Die storie van Robbie die Rob

  1. karen sê:

    Robbie die Rob het definitief op die regte plek opgeëindig! Ek hoop ook dat hy ‘n lang en gelukkige lewe by julle sal hê. En daar is duidelik baie mense wat vir hom uitkyk 🙂 So mooi.

  2. Tersia sê:

    Ek het my hart verloor in Struisbaai! Agulhas se Wine Boutiqe , alles daar was vir my sò spesiaal! As ek darem kon aftree…..!!!

  3. Tersia sê:

    Amper vergeet ek van die lekkerste vye konfyt wat ek spesiaal daar by ‘n oom bestel het!

    • seegogga sê:

      En dan is hier mos suurvytjiekonfyt ook , ne!

      • Toortsie sê:

        Oeeee suurvytjiekonfyt. Hoe lus het ek nou daarvoor!
        Dankie vir ‘n baie interessante storie. Ek sal vir Robbie gaan hello sê.

      • seegogga sê:

        So gee ek eendag ‘n botteltjie suurvytjie konfyt vir my Transvaal familie present – ‘n kleinnood uit die hart van ons area -iets wat hier suinig en met respek geeet word – ‘n delicacy. En ‘n paar maande daarna vertel sy my dat hulle nou nie juis beindruk was nie – en effens neus opgetrek het daarvoor en dit toe sommer vir die tuinjong gegee het!!! Ai!

        Nou die dag vir Robbie en Parrie saam in die vlak water gesien. Wat ‘n voorreg.

      • Toortsie sê:

        Ek dink maar net Suurvye het ‘n smaak wat dalk vreemd is vir iemand wat dit nie ken nie. Maar ek? Ek is MAL daaroor!

  4. MaanKind sê:

    Lekker by die see…

  5. Kameel sê:

    Dit was nou ‘n lekker storie!!! Net die beste vir Robbie 😉

  6. Terug pieng: Dolfyne op Struisbaai | Seegogga se Bloggie

  7. Woef-Woef sê:

    Mooi storie. Ons kom gewoonlik Juniemaande Agulhas toe en sal vir Robbie gaan opsoek as hy nog daar is.

  8. seegogga sê:

    Toe daar so baie vakansiegangers met die langnaweke gekom het, het Robbie verdwyn – vir so 3 dae, toe is hy weer terug in die hawe. Ek was nou ‘n week laas daar en ek hoop maar hy is nog steeds daar. Ek gaan Vryadag weer en sal vir hom gaan soek.

  9. Hoop daai skopperige laatie is deeglik gestraf.

Lewer kommentaar

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s